Fight Club (1999)

Mijn favo film ooit
Had m eerst gekeken toen ik 12 was, leek mij toen een stoere film met veel vechten maar begreep hem toen niet als jochie.
Heb hem een paar maanden geleden gekeken, 2 keer achter elkaar en was echt diep onder de indruk. Briljant hoe de regisseur van die subtiele dingen door de film heen doet(een paar keer Tyler in een flits laten zien in het begin, en de piemel die op het laatst nog ff in beeld kwam, hilarisch) Ook goed geacteerd door de beide heren en een de beste plottwist ooit(oke, misschien was From Dusk Till Dawn iets beter;)). Dit verandert de hele film, waardoor je hem nog een keer wilt bekijken, en dan pas zie je hoe slim de regisseur alles in elkaar heeft gezet.
5 sterren dus!

Voor de tweede maal gezien, de eerste keer was lang geleden, want op een aantal scènes na kon ik me er niets van herinneren.

Beetje een vreemde film toch. Is dit echt het meesterwerk dat sommigen hem hier toedichten? Nee, vind van niet. Is het een interessante film? Zeker wel, en ik ben blij dat ik hem gezien heb.

Het verhaal is zeker boeiend, beide acteurs (Norton en Pitt) acteren erg sterk en de muziek is geweldig. Vooral de eindscène is knap, met de quote van Jack "You met me at a very strange time in my life", de ontploffende gebouwen met op de achtergrond het nummer Where is my mind van de Pixies.

Waar ik een beetje over struikel is het hele schizofreniegedoe. Zal voor sommigen misschien een geniale ingeving zijn, vond dit eerder een zwakke twist in het verhaal, waardoor het hele verhaal in een ander daglicht komt te staan. Daarom niet minder interessant natuurlijk, maar ik voelde me toch een beetje bedrogen.

De maatschappijkritiek in deze film zie ik ook niet echt. Vechten om echt te leven? Vernieling en terrorisme om ons consumptiegedrag af te straffen? Hmm...nee dat werkt niet echt voor mij.

Maar zoals gezegd, interessante film met goeie acteurs en dito muziek, dus toch een 3.5, want ik heb me best vermaakt tijdens het kijken.

Ik had deze film nog niet meegekregen, en op advies van een vriend van me heb ik hem toch maar eens gedownload (shame, shame).

Mijn conclusie: Wat een geweldige film! Voor mij is het duidelijk; dit vind ik de beste film die ik ooit heb gezien.

9,8/10

5 sterren

Prima film met Brad Pitt en Edward Norton beiden in vorm. Hen kon je aren toen in 1999 wel de grote sterren op het filmdoek noemen. Het plot wordt leuk verteld en zit oke in elkaar. Met de herkijkwaarde zit het eveneens snor .

Geweldige film, dit heeft toendertijd ervoor gezorgd dat Norton en Pitt erg hoog staan op mijn lijstje favoriete acteurs.
Ik hou gewoon van films die niet stoppen als de credits over het scherm gerold zijn. Fight Club is meer, het is haast een ideologie . De soundtrack is ook erg sterk, geeft een echte underground feeling aan de film.

Tevens vind ik eigenlijk dat je deze film minimaal 2x moet zien om hem werkelijk te waarderen: er worden steeds kleine hints gegeven dat Tyler en Norton 1 persoon zijn. De derde keer zag ik dat Norton bv maar 1 kaartje kocht toen die de bus instapte
Ik geef deze fantastische film 5 steren, plus een top10 notering. Super!

Geweldige film, één van de beste die ik ooit gezien heb. De opbouw is geweldig, het acteerwerk spot on. Een van de weinige films waar het boek en de film voor mijn gevoel echt bij elkaar horen en elkaars niveau halen. De eerste keer kijken is het allemaal wat minder, maar elke keer dat ik hem weer zie vind ik hem mooier. Je pikt steeds meer hints op van hoe het gaat eindigen, de stukjes vallen steeds logischer op zijn plaats.

Zoals gezegd, is het acteerwerk echt subliem. Dit was de eerste film die ik zag waar ik Brad Pitt echt kon waarderen, en de Gesprekken met Edward Norton zijn altijd leuk om te zien. Bob is voor mij een van de meest memorable bijpersonages uit een film ooit. Bonham Carter is ook goed, en het is heel raar hoe je over haar voelt per keer dat je hem ziet. De eerste keer voelt ze aan als een bitch, de tweede keer voel je veel meer met haar mee.

En dan het einde hoewel je het begin van het einde aan het begin al zag, vallen de stukjes dan nog niet op zijn plaats. De intro blijkt achteraf ook een hint te zijn, maar dat zie je de eerste keer ook niet. Om het nog maar eens te benadrukken: Deze film wordt elke keer beter voor mijn gevoel!

5*

Eén van mijn favoriete films! Alles aan deze film is meesterlijk: aangename manier waarop het wordt verteld, wonderbaarlijke vertolkingen van Brad Pitt en Edward Norton, geniale dialogen, prachtige scenes, het plot en vooral het einde is o zo subliem Dikke 5*

Geweldige film. Mooi verhaal met een leuke plottwist. Sterk geacteerd, mooie dialogen en mooi camerawerk met enkele zeer mooie shots.

Fight Club

Vandaag voor de zoveelste keer deze film herbekeken. En opnieuw is deze film weer een geweldige ervaring. Fight Club zal ook altijd een van mijn favorieten films blijven. Het is ooit mijn nummer één geweest. En de film heeft dus een beetje krediet moeten inleveren. Maar het blijft natuurlijk een fantastische film.

David Fincher wat absoluut een van mijn favoriete regisseur is, zet hier ook een visueel erg sterke film neer. Prachtige gefilmd, en er zit een heerlijk sfeertje aan.

De acteerprestaties zijn fenomenaal. Allebei de acteurs spelen misschien wel hun beste rollen uit hum carriere. Brad Pitt vond ik persoonlijk het sterkste spelen, maar ook Edward Norten zet een erg goeie rol neer.

Het script is natuurlijk geweldig, en de film heeft een erg goeie mindfuck het laatste halfuur. Ik zla de film zeker nog vaker gaan bekijken, hij verveelt nooit.

Welverdiende 5,0* en een hoge notering in mijn top tien.

Mooie film. Mooi verhaal en vanaf het moment dat alles duidelijk begint te worden, wordt het verhaal steeds sterker. Het acteren van Brad Pitt en Edward Norton was werkelijk uitstekend. Maar omdat er een paar dingen in het verhaal zitten die niet helemaal kloppen wanneer je er beter over na denkt vond ik de film net iets slechter.

Al met al een goede film, die van mij 4* krijgt.

Briljante film die steeds maar weer beter wordt. Ik verhoog van 4 naar 5*. Het schizoïde gehalte van de film maakt het voor mij nog sterker en laat mij inleven. Iedereen kan tot een bepaald niveau wel relateren tot de verleidingen van het ego. Het ego wat zoekt naar zelfdestructie en hiervoor alles reduceert tot een nietszeggend geheel(paradox).

Controle is hier een kernwoord.

De mens die gevangen zit in de consumptiewereld, zich heeft laten vangen door het verstand(het ego). Zich identificeert met, en vergelijkt met.

In mijn ogen is het woord overgave het motto van de film. Het moment dat acceptatie/overgave wordt gevonden , diep in jezelf, ontstaat er een nieuwe wereld. De wereld wordt een lichte plaats. Je zit niet meer gevangen in het zelfgeschapen kader. Alles wat er speelt, speelt namelijk in je hoofd, net zoals in de film uitgebeeld wordt.

We zijn allemaal sociaal geconditioneerd. De kunst is om dit los te laten, overgave tot dat wat (aanwezig) is. De eeuwenoude oosterse wijsheid van overgave. Mindfullness, aanwezig, zonder oordelen.

De paradox die ontstaat tussen, je beste zelf willen zijn, en overgave tot dat wat is. Zoeken naar deze balans.

De subliminale boodschappen die opduiken, de groepsdynamiek, de interne dialogen. De cinematografie en de manier waarop het verhaal zich ontvouwt. Ik ben overtuigd, en dan met name door de boodschap en de filosofische/moralistische strekking.

Pitt en norton spelen de sterren van de hemel en geven dieper inzicht in de werking van de menselijke psyche.

Subliem!

"It's only after we've lost everything that we're free to do anything."

Heb de film nooit serieus bekeken en snapte de bedoeling er nooit echt van. Toen ik hem ergens goedkoop zag liggen nam ik hem maar mee om er eens serieus voor te gaan zitten. Het verhaal was mooi bedacht, ook wel weer ingewikkeld, maar daar houd ik wel van. Acteer werk was top en er zaten een paar mooie animaties/special effects in. Nadat je er achter komt dat Brad Pitt de alter-ego van Edward Nordon speelt denk je meteen terug aan alle aanwijzingen die er in de film zijn geweest. Waarschijnlijk heeft hij tijdens zijn werkreizen alle Fight Clubs opgezet in de grote steden. Je ziet ook dat Edward Nordon, Marla en Brad Pitt nooit in dezelfde kamer zijn en Edward Nordon zegt alles wat Brad Pitt tegen hem zegt.Zeer goed uitgewerkt met een mooie gedachte erachter. Ik moet de film zeker nog een keer opnieuw zien omdat er best veel over je heen kwam. Namelijk ook nog de bedoeling van het verhaal, waarom doet Tyler Durdon dit allemaal.
Dit wordt zeker een plaatsje in mijn Top 10.

Ook nog grappig bedacht dat ze op het eind voor ongeveer één frame een plaatje van een lul erin hebben gemonteerd. Dit komt namelijk terug uit de film. Als je niet oplet merk je het waarschijnlijk niet eens.

zeer leuke/goede film!

eerste keer dat ik hem zag was ik nog vrij jong, maar desondanks kon ik alles redelijk volgen.

zeker een van mijn favorieten in de Top 10!

Ik vond het een K*T film, niets aan. Heb de laatste 20 minuten maar vooruit gespoeld. Heb hem gekeken omdat iemand het me aanraadde maar goed borderline & schizo zijn niet echt onderwerpen waar ik vrolijk van wordt, het enige leuke in de film was Marla, haha een dom schaap maar goed. Wel goed geacteerd door allemaal dat dan weer wel, gewoon niet mijn ding.

Ik heb deze film gekeken omdat hij zo'n hoge gemiddelde score heeft. Hij is me echter flink tegen gevallen. Ik vond de film erg grof zonder dat het voor mijn gevoel echt iets toevoegde. Verder vond ik uiteindelijke einde nogal 'raar'. Ook kon ik me totaal niet inleven in de personages. Ik vond het nogal 'gestoorde' mensen.

Voor mij niet meer waard dan 2*

Gisteren voor de eerste keer gezien, vandaag herbekeken en meteen een volledige * erbij.

De eerste 70 minuten zijn fenomenaal en daarna komt de focus meer en meer te liggen op de Fight Club zelf - de reden waarom ik geen 5* geef. De relatief komische ontwikkeling van Norton's personage (bij gebrek aan een betere naam) is imo toch wat interessanter dan Tyler's plannen om voor chaos te zorgen. Desondanks blijft het verhaal sterk in elkaar zitten en merk je bij herziening dat het plaatje echt wel klopt. Ook de overdreven intermezzo's (dromen van een high-budget vliegtuigcrash, Tyler's jobomschrijving) en verborgen details (Tyler die af en toe in beeld flitst,...) voegen een extra dimensie toe aan zowel het hoofdpersonage als de film zelf, wat het herbekijken alleen maar leuker maakt. Je ziet altijd wel een hint naar de ontknoping die je eerder niet had zag/doorhad.

Uitspringers zijn toch wel de scènes waarin Tyler Norton de brandwond geeft en waarin Norton zichzelf in elkaar klopt in het kantoor van zijn baas.

Acteerwerk zit ook allemaal goed: Norton is perfect voor de rol, Pitt leeft zich goed in en Bonham Carter kan voor mij nooit iets verkeerd doen. Meat Loaf's rolletje komt er ook leuk tussen.

Totaal anders dan wat je zou denken als je het promomateriaal doorneemt (incl. posters en korte inhoud), maar wat je voorgeschoteld krijgt is veel beter dan wat je had kunnen verwachten. Een dolle rit, van de opening credits tot de laatste penis flash.

4,5*

Jeetje wat een film... Al enige tijd opzoek, terwijl deze film volgens mij in elke winkel ligt, heb ik hem nog nooit gevonden. Tot mijn bezoek aan de zwarte markt in Beverwijk. Voor 4 euro meegenomen en een tijdje geleden maar eens aangezet. David Fincher had al eerder een diepe indruk achtergelaten, maar - tot nu toe - zijn hoogtepunt, bij mij, bereikt met Fight Club!

Hoewel ik niet erg weg ben van die eindeloze voice over, had het, na een tijdje, toch een bepaalde charme in de film. De kleine irritatie kon ook door vermoeidheid komen. Vakantie hé... Dan is alles vermoeiend, zelfs een film kijken. Gelukkig houd Edward en Brad je wakker, zetten je op het verkeerde been, David voegt wat aparte camera en montage trucs uit, wat vage beelden, een zeer extreem gewelddadig, maar geweldig verhaal en de gekheid van mijn heldin Helena zorgen voor een enorm film spektakel. Keer op keer word ik weggeblazen door de rare verhaalwendingen. Je wist gewoon echt niet wat je van deze film kon verwachten. Terwijl mijn moeder wegliep (ze kon niet tegen geweld zei ze ...), bleef ik kijken tot het eind. Nogmaals: wat een film.

Genieten, denken, genieten, verbazen, denken, genieten.

4,5 ster. Blij met de aankoop, en zeker een aanrader voor iedereen.

Na een matig deel uit de Alien franchise en twee ijzersterke producties, waaronder de niet minder dan briljante film Seven, kwam regisseur David Fincher met opnieuw een bijzonder werkje. Fight Club, een film die ik jaren geleden niet meer dan met redelijke enthousiasme voor het eerst zag, maar waarvan ik tevens toen al het vermoeden had dat een herziening wonderen zou doen. En inderdaad, zo'n herziening was blijkbaar echt nodig. Enerzijds best opvallend, aangezien de verrassende climax zijn impact de tweede maal uiteraard wat verliest. Maar alle andere facetten van deze intrigerende film blijven staan als een huis. Een groot, stevig huis.

Te beginnen bij het visuele aspect en stijl, de film ziet er namelijk voortreffelijk uit. Heerlijke montage en sterke make-up effecten, maar vooral het grauwe kleurgebruik in combinatie met een paar geweldige settings (vooral in Tyler's oude huis) geven de film tonnen met sfeer. Als tweede komt daar bij dat het het script overvol zit met heerlijke dialogen, doorspekt met sarcasme en zwarte humor. Prachtig om te zien hoe de film speelt met het publiek; het zet de kijker niet alleen op het verkeerde been, maar durft hem of haar ook recht in de ogen te kijken en te confronteren. En dat lukt uitstekend. Als laatste is ook het acteren van hoog niveau, Norton en Pitt spelen de rol van hun leven. En Fincher mag opnieuw een meesterwerkje aan zijn CV toevoegen. Je zou die derde Alien bijna vergeten.

(van 3,5 sterren naar) 4,5 sterren

Gisteren voor hem het eerst gezien (ik had hem al een tijdje in mijn collectie, maar gisteren dacht ik dat ik hem wel een keer mocht kijken)

Echt een top film, maar ik vond het einde, met alle gebouwen die instorten.. HEEL NEP, dus dat vond ik dan wel weer jammer

Geniale komedie

Nog nooit heb ik zo gelachen met een film. En het verhaal met die plot twist. Allemaal erg geslaagd. Zo mogen ze er van mij toch meer maken. Acteerprestaties zijn ook zeer sterk, Pitt zijn beste rol in mijn ogen. Carter doet het ook geweldig, kreeg altijd de slappe lach van haar personage.

Minpunten: /

Dik 5* en mag ook wel een plaatsje krijgen in mijn top 10!

Vandaag weer herkeken. Het eerste half uur vind ik nog steeds te zwak en ik was even bang dat een herziening een enorme flop zou worden. Maar vervolgens is de film bijna 2 uur lang geweldig! Ondanks dat ik de film al kende, bleef hij interessant. En dat zijn de echte toppers! Een zeer intrigerende film, zowel op narratief gebied als op audiovisueel gebied. Heerlijk grimmige sfeer, precies zoals het moet. Met name het half uur heb ik ademloos zitten kijken. Het was weer even geleden, maar Fight Club is de eerste film sinds mijn herziening van Apocalypse Now (13 november) die mij versufd heeft achtergelaten. Waarbij ik tijdens de aftiteling dacht: Wauw!

Totaal niks voor mij deze film. Enorm langdradig en hij kon mij gewoon niet boeien. Zowel het thema als de uitwerking vond ik niet boeiend. Misschien ooit nog eens terugkijken, maar waarschijnlijk niet.

0,5*

Tja, Fight Club.

Ik blijf dit een van de allerbeste films ooit vinden. De hele vibe in de film is zo ongelofelijk lekker. Alleen al het eerste half uur.... een veel gehoord kritiek punt is dat Fight Club langzaam uit de start blokken zou komen maar daar ben ik het totaal niet mee eens. De slapeloze zul. Bitch Tits Bob. Tumor Marla. De sfeer die in het eerste half uur word neergezet is een van de redenen waarom de laatste anderhalf zo goed door te komen is.

Het is niet eens de twist die het hem doet voor mij. De algehele sfeer. Het krot. De relatie tussen Tyler, "Jack" en Marla. De schitterende beelden. De levens filosofieën (niet dat ik het er mee eens ben). En dan inderdaad, de totaal onverwachte plot twister.

Een typische Fincher film. Mooie rauwe setting. Hij komt wat traag op gang, maar dit gedeelte blijkt nodig voor de rest van de film. Voor nu een *4.

Na een aantal jaartjes Fight Club ook weer is herzien. Wat me opviel bij de herziening is de flinke portie humor die de film bevat. Regelmatig toch moeten lachen.
Visueel is Fight Club ook een aantrekkelijke film, de beelden van het nachtelijke straatbeeld bevallen me altijd wel. Toch de hoofdzakelijke plekken waar de film zich afspeelt.
Norton is goed als man die lijdt aan imsomnia, verschillende therapieën afgaat voor zijn eigen voldoening en uiteindelijk de knotsgekke Tyler Durden ontmoet. Toch weer een bijzonder goede rol van Brad Pitt.
Qua ingewikkeldheid viel de film me iets tegen, je krijgt erg veel hints te zien in de film dat Norton aan een gespleten persoonlijkheid lijdt. Waarvan dit wel een geinige is, na 7:16 sec zie je een flits van Pitt tijdens een therapie. http://oi54.tinypic.com/6qumoz.jpg

Ook het verhaal ontspoort ietstje richting het einde(teveel gezeik van Norton), waardoor het fantastische eerste uur toch een andere richting kreeg. Niet heel vervelend of slecht, maar niet de manier waarop ik de film had willen zien. Al blijft het allemaal wel stijlvol en goed geacteerd. Vooral die papegaaihoofden van Tyler's persoonlijke leger zijn geinig.

Desalniettemin een erg goede film van Fincher, een van mijn favoriete regisseurs.

4* blijven staan.

Sowieso een super goede film. Ik had wel wat anders verwacht, uiteindelijk had de film wat meer diepgang. Ik dacht niet dat het een simpele vechtfilm zou zijn maar meer dat Norton Brad Pitt zou tegen komen en hij hem dan naar een Fight Club zou brengen...

De twist in de film kwam onverwacht maar ik vond hem nogal onnodig. In ieder geval vond ik heel veel dingen in de film opeens onlogisch lijken nadat hij een schizo bleek te zijn. Bijvoorbeeld:

Norton staat buiten de deur van de badkamer waarin zo'n kerel z'n hoofdkaal scheert. Binnen staat Tyler die de jongen een knal tegen z'n kaalgeschoren hoofd geeft. Doet Norton dat dan eigenlijk terwijl hij denkt dat ie buiten staat?

Kan iemand meer van deze voorbeelden geven en uitleggen?

Eindelijk de beruchte Fight Club bekeken.

David Fincher... hij kan er wel wat van. Mooi camerwerk weer, prima shots en settings. Alle beelden zien er verzorgd uit.

Ik kom er nu achter wat zwarte humor eigenlijk is. Dat beviel me eigenlijk wel, ik heb meerdere keren moeten lachen. Bijvoorbeeld toen die zak open scheurde op dat prikkeldraad .

Brad Pitt speelt hier een geschifte gozer, deed 'ie wel goed. Normaal ben ik nooit zo fan van hem.
Edward Norton heeft me ook niet teleurgesteld.

Wat ik jammer vind is dat we eigenlijk voor de gek worden gehouden. Ooooh zit het zo....
Verassend is het wel want ik had in eerte instantie verwacht dat we in die kelder zouden blijven en dat Tyler gewoon een ander mens is.

Die voice-over irriteerde me af en toe. Als er zo'n verhaal wordt verteld wordt je teveel gestuurd en hoef je eigenlijk niet meer op te letten. Dan heb ik de neiging om te zeggen: ja ok, het zal wel.

Marla Singer vond ik nogal vaag. Hoezo vraagt zij bijvoorbeeld aan 'hem' waar Tyler is, toen bij dat huis? Zij ziet hem toch als één persoon?


Origineel, visueel dik in orde maar het laat 'n beetje leeg gevoel achter. Ik ben er dus niet ondersteboven van maar ik deel wel de mening van Tyler, dat die kapitalistische wereld ongezond is en dat we veel anders zouden moeten leven.

Wat een heerlijke, donkere film, deze Fight Club van David Fincher.

Verhaal steekt uiterst fraai in elkaar, knap om te zien hoe de Fight Clubs zich uiteindelijk tegen Jack zelf keren. Toch ook wel een boodschap om over na te denken... Het verhaal wordt geweldig verteld vanuit het standpunt van Jack, je beleeft het allemaal echt doorheen zijn ogen. De slapeloosheid is ook een geweldig thema om een film over te maken. Vooral in het begin van de film is dit erg degelijk uitgewerkt.
De film bevat ook topacteurs voor de soms excentrieke personages zoals Edward Norton, Brad Pitt en de mysterieuze Helena Bonham Carter. Edward Norton is echt buitengewoon in de film, hij zet z'n personage op een enorm knappe en geloofwaardige manier neer. Pitt is weer z'n vertrouwde rebels typetje (zie o.a. Se7en, Troy en Inglorious Basterds) en Bonham is ook super. De film bevat ook vlotte dialogen die de eerste keer soms wel wat vreemd lijken, maar bij het herzien toch nog duidelijk worden .

Op audiovisueel vlak is de film ook super. De muziek is geweldig en de film is ook uiterst mooi gefilmd. Wat ik ook opmerkte waren een paar knipperende beelden in het begin van de film. Achteraf bleek dat Tyler te zijn .

Deze film heeft ook een heel donker, luguber sfeertje, net zoals in Se7en. De film speelt zich natuurlijk een groot deel 's nachts af. Maar de film is soms toch echt wel beklemmend en spannend. In het begin zou je het niet direct verwachten omdat de film eigenlijk meer als een soort van komedie begint, maar de film bouwt stilaan op naar een climax en het einde is echt spannend.

Fight Club is dus een zeer donkere, knap geregisseerde film van David Fincher met een beklemmende sfeer, topacteurs, een verhaal met een boodschap en geweldige muziek. De film is zeker ook een tweede kijkbeurt waard. Ik vind dat de film dan zelfs beter tot z'n recht komt. Alleszins een film die je zeker één keer gezien zou moeten hebben .

Velen zullen niet begrijpen dat ik deze film, die ik bij de eerste keer nog erg goed vond, bij herziening ga verlagen. Juist door het schizo-plot Er zaten me na de eerste keer kijken al wat dingen niet lekker, en na herziening, en het lezen van deze post van iemand hier op MM (jaren geleden) snapte ik beter waarom. Ik ga hem even quoten, omdat hij het veel beter kan verwoorden dan ik:

Hier ben ik het helemaal mee eens (of het nou echt MPS is of een andere aandoening/fantasie).Tijdens de herziening, met de wetenschap dat Tyler dus niet echt bestaat, waren er een aantal dingen die me nu gewoon stoorden. Bijvoorbeeld het moment dat ze in de kelder ontdekt worden door Lou. Lou richt het woord tot Tyler, slaat Tyler in elkaar, en Norton staat erbij en kijkt ernaar. Dat is in zijn eigen gedachten? Of in werkelijkheid is hij het die in elkaar gerost wordt? Dat moet wel, want Lou kan geen niet-bestaande schim slaan. Hoe dit werkelijk zit lijkt wel niet echt over nagedacht.
Of het moment dat Tyler die gast van de avondwinkel onder schot houdt. Norton is het er niet mee eens, en stribbelt wat tegen. In werkelijkheid is hij het dus die het doet, maar zijn echte persoonlijkheid twijfelt dan soms, ofzo?
Of de scene dat hij Tyler en Marla hoort seksen, de deur opendoet, en Marla en Tyler samen in de kamer zijn. Dat kan natuurlijk niet, hij doet als zichzelf de deur open, en ziet Tyler die er eigenlijk niet is? En zo zijn er nog veel meer scenes (dan noem ik nog niet eens dat stuk met het auto-ongeluk).
Dus, soms 'is' hij Tyler, en soms verbeeldt hij hem naast zich? Of soms is een scene misschien helemaal niet als zodanig gebeurd?
Kijk, wat de user hierboven ook al zegt, het is omdat het allemaal Nortons fanatasie of ziekte is allemaal vast wel recht te praten, maar ik vond die dingen wel slecht uitgewerkt en storend. Het komt niet consequent op me over, het lijkt af en toe wel of er gewoon niet bij is nagedacht hoe de aandoening zich daadwerkelijk bij hem manifesteert.
Norton en Tyler die samen in de bus staan bijvoorbeeld, er komt iemand tussen ze door lopen die ook Tyler omver duwt. Als je dat soort dingen niet laat gebeuren, dan heb je op het eind een geloofwaardige plotwending, want dan kan je bij de tweede keer kijken denken ''zie je, hier had ik het al kunnen weten!'''
Er zitten een aantal van dat soort hints in, dat geef ik toe, maar over het algemeen is er te makkelijk gedacht over het in beeld brengen van een karakter met zijn verzonnen alter-ego.
Nu zouden jullie aan kunnen voeren dat deze film, in tegenstelling tot bijvoorbeeld een film als A Beautiful Mind, niet louter gaat om een perfect plaatje schetsen van een aandoening, en vooral om de rest van het plot, en dat is in zekere zin natuurlijk zo, maar ik wil het dan alsnog geloofwaardig uitgewerkt zien, en dat vond ik niet altijd het geval.

Ik zal de film hierom niet ineens heel slecht gaan vinden, of drastisch gaan verlagen, want (zeker de eerste keer) heeft het me echt kunnen vermaken, maar ik ga 'm dus wel met halve punt verlagen.

3,5*

Gezien de hoge notering hier in de top250 had ik meer verwacht van deze film.

Een simpel verhaal dat gewoon zo moeilijk mogelijk verteld wordt. Je vraagt je lang af wie nu Tyler Durden is. Blijkt dat hij gewoon een persoonlijkheid is die in elke droom opduikt. Heel de film is dus eigenlijk niet wat het lijkt. Had interessant kunnen zijn. Helaas, bij mij werkte het niet.
Ik had het gevoel naar een saaie film te kijken. Het wou maar niet op gang komen. Tot aan de plottwist had ik geen flauw idee waar de film nu eigenlijk naar toe wou.
Die plottwist vond ik ook eigenlijk weinig verrassend. Toen duidelijk werd dat Tyler een typetje is tijdens een droom had ik zoiets van: is't dat?

Nu ja, visueel is deze film wél top. Niets op aan te merken. Leuk om zien.

Ook het acteerwerk was in orde. Edward Norton vind ik geen slecht acteur maar hij heeft m.i. écht niet de stem om als 'verteller' te fungeren. Brad Pitt vond ik duidelijk beter en overtuigender acteren. Deze rol hoort bij zijn beteren.

Ik twijfel tussen een 2,5 en een 3. Het verhaal kon mij te weinig boeien en de plottwist was weinig speciaals. Het goede visuele aspect en het acteerwerk doen de balans nog net naar een 3* overhellen.