menu

The Cat and the Canary (1939)

mijn stem
3,17 (15)
15 stemmen

Verenigde Staten
Thriller / Komedie
72 minuten

geregisseerd door Elliott Nugent
met Bob Hope, Paulette Goddard en John Beal

Het is tien jaar geleden dat miljonair Cyrus Norman stierf. Zes van zijn familieleden worden door Cyrus' advocaat bij elkaar gebracht voor de erfenisverdeling. Helaas voor de anderen, blijkt Joyce de enige rechtsgeldige erfgename. Er is echter een tweede testament opgemaakt, mocht er iets met Joyce gebeuren, wat haar in een kwetsbare positie stelt. Wanneer vervolgens de dienstmeid vertelt dat ze een boodschap van de geesten heeft ontvangen dat één van de familieleden die avond zal sterven, zijn de poppen aan het dansen.

zoeken in:
avatar van Roger Thornhill
5,0
Uiteraard niet echt "eng" meer, en wie niet tegen Bob Hope kan moet hier ook vooral niet naar kijken.

Voor wie nu nog leest: een – wat zeg ik? de perfecte "spooky house"-comedy-thriller, waarin rijke erfgename Paulette Goddard (met een voor mij nog altijd adembenemende glimlach) achterna wordt gezeten door spoken… of door een uitgebroken psychopaat… of door andere jaloerse erfgenamen… of door Bob Hope, hier in zijn derde film, nog jong en fris, met dialogen die speciaal voor hem werden geschreven en die zijn specifieke persona van coward who makes good hier op zijn voordeligst deden uitkomen. Bovendien wordt deze film gedragen door de professionaliteit die zelfs een doorsnee-Hollywood-produktie uit het Gouden Tijdperk altijd kenmerkte maar die hier zelfs het geheel nog naar een hoger niveau tilt: uitstekend ingevulde bijrollen, snelle dialogen, een briljante geluidsband met nog altijd "creepy" geluidjes, en bovenal prachtige sets die mij door een extreem sfeervolle belichting totaal doen vergeten dat we hier te maken hebben met studiosets in plaats van een halfvergaan spookhuis in de bayous van Louisiana. Hollywood moonshine op z'n best, voor de fijnproever.
 

avatar van Onderhond
1,5
Schattig.

Bob Hope is een acteur die eigenlijk te vlot is voor het tijdperk waarin hij acteerde. Waar acteurs vroeger nogal houterig overkwamen, heb ik dat gevoel bij Hope nooit. Ook hier is hij weer een duidelijk lichtpuntje. Al moet ik zeggen dat Goddard ook niet die typische trut is die ze vaak als leading lady in oudere films laten opdraven.

Verder wel grappig om eens een oude versie van het aloude verhaal te zien. Het cluedo element werkte wat minder, maar het "haunted" (nu ja) house gedoe was best leuk. Veel schaduwen, een charmant huis schatkisten die gevonden moesten worden. Eng, spannend of mysterieus wil het nooit worden, maar wanneer men door de geheime gangen loopt is het best sfeervol.

Fijn ook dat het allemaal niet te lang hoeft te duren. 70 minuten zijn meer dan genoeg voor een film als deze. Verder ook nog opvallend dat men ook in '39 al last had van het remake virus. De vorige versie was pas 12 jaar oud toen men met deze remake op de proppen kwam.

1.5*

avatar van Roger Thornhill
5,0
Onderhond schreef:
ook nog opvallend dat men ook in '39 al last had van het remake virus. De vorige versie was pas 12 jaar oud toen men met deze remake op de proppen kwam.

Die twaalf jaar oude versie was een "stomme" film en voor Hollywoodbegrippen dus al antiek : "tijd voor een snappy update!" Bovendien werd het script van déze versie speciaal voor Bob Hope herschreven en/of bijgevijld, zodat zijn "persona" en zijn humor er op hun voordeligst in uit zouden komen om zijn carrière definitief te lanceren.
 

3,5
Als liefhebber van oude meuk toch wel met plezier gekeken. De perfectie wordt nergens benaderd, tegenwoordig zou je eisen dat je er met zo een sterk basisverhaal meer moet uithalen, maar als product van die tijd zeker geslaagd. Ook de mogelijkheid om de legende Hope een keer te zien, alhoewel me dat eerlijk gezegd niet meeviel. De man speelt hier niet echt naturel, en brengt zijn personage nooit tot leven, wat nou precies zijn charme is wordt mij nergens duidelijk. Goddard in de vrouwelijke hoofdrol is een stuk levensechter, en camoufleert met haar bijdrage bijna dat regisseur Nugent hier en daar wat al te rommelige steken laat vallen. Geen Hitchcock in de dop derhalve, deze versie is onderhoudend doch mist de pure klasse. Wel één van de betere verfilmingen heb ik begrepen, wat bijna uitnodigt om het thans nog een keer te proberen. Had overigens wel wat korter gekund.

Gast
geplaatst: vandaag om 11:34 uur

geplaatst: vandaag om 11:34 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.