Requiem for a Dream (2000)

Ik zit op de middelbare school, en ik vond deze film echt prachtig. Zo aangrijpend, zo mooi. Het is ook maar net aan wat voor klas je het laat zien (niet om te vooroordelen of lullig te gaan doen), want ik denk dat een vwo-klas dit serieuzer neemt dan een tl klas.

Ik ga akkoord met bottleneck. Ik herinner me nog de scene dat haar zoon harry langskomt om te zeggen dat hij haar een nieuwe tv-set heeft gekocht. Ze zit zo tussen verdriet en geluk, een soort histerie. Dit vond ik persoonlijk een sterk staaltje acteerwerk.

@DevilsKiss: als je de film nog liggen hebt, bekijk die ene scene es opnieuw, misschien dat je je mening herziet en anders wordt ie bevestigd

_______________________________________________________

Film kijken is subjectief

Goh mama had toch gelijk.

drugs is écht slecht voor je, verassend.

heb me de tering geirriteert aan deze draak

afgeserveerde kansloze moeder in flatje samen met alle andere kansloze vriendinnen na een kansloos leven, de herhalingen, dialogen, ik krijg er uitslag van ( spreekwoordelijk natuurlijk he ).

en dan nog lekker 2 junkheads die verder wegglijden, wat je niet zo verwachten natuurlijk.

punt voor de muziek, film was werkelijk waardeloos, maar ongetwijfeld erg leuk voor de elitaire literaire bon-ton.

vermaak: 0

Wat heeft deze film nou te maken met literair?

Het is gewoon super om te zien hoe mensen kunnen afglijden, heerlijk om te zien hoe die spuiten er steeds in worden gezet en die laatste scene is ook geweldig om te zien. Heerlijk hoe naargeestig je je voelt na deze film.

Trouwens: Denk aan uw spoilers!

Het eerste uur was goed. Daarna werd het voorspelbaar en "over the top". Te veel close-ups van een overacterende Ellen Burstyn zegt mij dat ze voor de Oscar gingen.

Jij zegt het

Wat een film!
Uniek concept, in tegenstelling tot het opbouwen van een vervelende beginsituatie naar een happy end, gaat dit van een vervelende beginsituatie naar een diepe put van ellende en miserie.
Geweldig uitgewerkt, top film, al kan ik me wel voorstellen dat er ook mensen zijn die hem niet zullen waarderen. Je moet geen standaard film verwachten, dit is een film die een volkomen andere weg inslaat.

Dit is zo'n film die mij qua verhaal niet gelijk aangrijpt. Waarschijnlijk omdat het genre drama is. Ik hou niet per definitie van drama en ben bang van een koude kermis thuis te komen.
Tussen de Olympische Spelen en de gebruikelijke TV-programma's deze dan opgezet en het was geen slechte film. Ook niet de topper die ik gehoopt had, maar toch.

Het is een hele aparte film, daar wil ik even mee beginnen. Het verhaal grijpt je gelijk en je bent benieuwd hoe het zich gaat ontwikkelen. Langzaam maar zeker gaat het van kwaad tot erger en op het einde is het wel heel erg.

Allereerst wil ik de muziek noemen. Die paste perfect bij de film. Niet de gebruikelijke achtergrondmuziek, maar een spannend, excentriek deuntje de hele tijd. Was ook één van de dingen die me direct greep bij het zien van film.

Het verhaal ging naar mijn idee alleen te langzaam en dat was af en toe zelfs slaapverwekkend.
Ook het camerawerk was zeer irritant. De eerste paar keren is het nog leuk, maar daarna wordt het steeds irritanter. Het was naar mijn idee teveel hetzelfde.

Wel wil ik nog even de rol van Sara Goldfarb (Ellen Burstyn) opmerken. Ze vertolkte de rol uitstekend en ik had echt met haar te doen op het einde.
Het einde daarentegen was wel prachtig en mooi. Jammer alleen dat het einde de rest van de film niet kan doen vergeten.
3,5*, maar ik kan best begrijpen waarom deze zo goed scoort.

P.S. Nog meer mensen die schrokken bij die 'koelkast-scène'?

Pfoe wat een verontrustende film

Zelden heeft een film mij zo'n deprimerende indruk achtergelaten als Requiem for a dream.

De naam zegt het al. De hoofdpersonen jagen hun droom op de verkeerde manier na, waardoor ze in een neerwaartse spiraal raken waar niet of nauwelijks uit te komen is. Een dodenmis voor je droom.

Daarnaast staat requiem voor precies de juiste muziek voor de juiste scene. Erg knap gedaan.

Zeer confronterend en emotioneel nauwelijks te bevatten film. Bovendien goed geacteerd van de gehele cast. Ik heb mij geen moment geërgerd aan over-acting of te vlotte en slappe dialogen.

Wel moet je even door de zure appel heen bijten in het begin, want het is geen makkelijke film om zo even tussendoor te kijken.

Absoluut geen filmpje voor de depressieve mensen onder ons.

Dit is geen film, dit is kunst.

dit is inderdaad Kunst, (zelf met hoofdletter)

Een vreemde film, die een heftige indruk nalaat.

Het acteerwerk was goed, vooral van Ellen Burstyn

Ik vond het camarawerk nogal irritant, maar in sommige delen van de film, maakt het de film echt af.

al met al een 4*

ik snap werkelijk waar niet waarom mensen dit zo`n goede film vinden... 1 van de wazigste film die ik ooit heb gezien.. en kom niet aan met dan snap je de film niet... dit is gewoon absoluut niet mijn ding.. van begin tot einde niet kunnen boeien!

Hij is wazig goed inderdaad!

gaat hier om een mening. beetje nutteloze opmerking dus

Requiem for A Dream laat zien hoe een junk alles ervaart, dat is erg wazig. Maar zoals je zelf al zegt, 't moet je wel liggen. Het is uiteindelijk dat ze in een droomwereld komen en door de realiteit goed wakker worden geschud, dat kan erg hard zijn.

Mijn mening telt dus niet dat hij wazig goed is? Beetje nutteloze opmerking inderdaad.

het hele film werk sprak mij ook totaal niet aan. die close-ups werd je ook niet goed van..

Wazig is ook een wazig begrip. Beter geef je dan ook direct aan wat er dan zo wazig is. Scheelt ook wat onnodige opmerkingen

Het camerawerk met name moet je inderdaad aanspreken. Als je dat niks vind, ga je je er heel snel aan storen.

Helaas begint mijn mening wederom met het woord helaas. Er is structureel iets mis tussen Aranofsky en mij. Het moet aan mijzelf liggen, want deze regisseur is toch hoog geprezen, maar ... wat er bij mij niet in gaat, is de hoeveelheid aan perspectieven, waarmee hij RFAD belicht. Het verhaal wordt getoond vanuit de belevingswereld van de moeder, de zoon, de aanstaande (?) schoondochter, en in enigermate zelfs vanuit het oogpunt van de vriend van de zoon. Overdaad schaadt. Met wie moet ik meeleven? Met allen of toch vooral met die moeder? Tja, misschien is dit een nieuwe 'vertel-trend', waarbij zeer unieke en kunstzinnige beelden op het doek verschijnen, welke zeer te prijzen zijn. Ritmisch uiterst sterk, als een trein, die doordendert naar de afgrond. Nee, drie treinen, naar drie afgronden, en da's nou net te veel van het 'goede'.

Jammer, voor mij overschreeuwt Aranofsky zichzelf (alweer).

Super vage film, die ondanks irritaties, zoals het tv programma dat de moeder van harry kijkt.

Maar wat een mooie film, een film over mensen die al niet goed beginnen maar het nog meer verklotendie arm! de shock therapie! Wat een shock allemaal Film greep me bij me strot en ik wist niet precies hoe ik me voelde, maar de film was aangrijpend!

4,5*

vervelende saaie rare film

Eigenzinnige film die vanuit het perspectief van de hoofdrol spelers de dramatische gang van hun leven verteld. Ondersteund door indringende muziek en soms heftige beelden in een heel aparte sfeer. Vooral Ellen Burstyn stak met kop en schouders boven de rest van de cast uit en heeft hier niet voor niets in 2001 een oscarnominatie voor gekregen. Dit soort films moet ik niet dagelijks bekijken maar op zijn tijd kan ik het echt waarderen.

Ik vond het uiteindelijk een ijzersterke film. Het einde deed het hem.

Wow ,na afloop hield ik hier een naargeestig gevoel aan over zoals dat bij mij ook bij Deze film het geval was.

Ellen Burstyn speelt hier een ijzersterke rol hoor.

Offtopic verwijderd.

Hemelbewoner hierboven doet me sterk aan mezelf denken 2 jaar geleden, nadat ik deze film voor het eerst zag.

Want wat vond ik dat seniele wijf irritant. Net als de montage aan het eind. Maar al een klein half jaar denk ik af en toe eens aan Requiem, die paar dingen die me wel positief waren bijgebleven, zoals bijvoorbeeld de muziek. Nadat ik kort geleden The Wrestler van Aronofsky zag, had ik bepaald dat die herziening er moest komen.

Ik kon me nog steeds behoorlijk ergeren aan die seniele moeder. Vooral wanneer ze zo hysterisch ging doen toen Harry op bezoek kwam. De audiovisuele trucjes sloegen dit keer wat beter bij me aan (wel jammer van bepaalde herhalingen), de vorige keer kon dat me niet zo boeien. Heeft misschien ook een beetje met mijn smaakontwikkeling te maken. Soundtrack blijft écht geweldig.

Ik had de vorige keer ook wat moeite met dat het allemaal downwards is, nergens ook maar een sprankje hoop, voor geen enkel personage. Het leven is één groot afvoerputje. Dat komt wat makkelijk en onrealistisch over. Inmiddels toch al wel wat deprimerendere dingen gezien dan dit, maar wederom komt het wat drammerig op me over.

Dan binnenkort toch maar eens The Fountain opzoeken, al twee jaar aan het ontwijken omdat zowel Pi als Requiem me totaal niet bevielen. Pi herziening komt ook nog wel eens, maar dat heeft niet zoveel haast. Kan me daar echt niks boeiends aan herinneren.

1,5* -> 3,5*

Zeer goed film. De stijl van de film sprak mij wel aan. Het verhaal was weliswaar niet veel, maar ik vond het toch leuk om te kijken. Goed geacteerd en soms nog grappig (de hallucinaties van die moeder bijvoorbeeld). Het camerawerk (waar ik me normaal snel aan erger), vond ik hier toch op zijn plaats. Prachtige film.

Vervelend, oke. Maar saai?

wat een indrukwekkend relaas

De film is niet goed omdat de moeder een kansloos leven lijdt, en er 2 andere junks niet goed eindigen. Welke eindeloze dialogen doel je op?

hier kan niemand iets mee