La Meglio Gioventù (2003)

Het komt een beetje traag op gang en ineens, boem, dan is het er en laat je niet meer los. Ik heb ervan genoten. Mooie tijdsbeelden, goede acteurs en veel Italie.

Als je enkel 'n spannend verhaal wil adviseer ik je dringend gewoon een boek te lezen. Hoe kun je La Meglio Gioventù nou saai vinden? Het camerawerk en de casting zijn alleen al twee ingrediënten die de film tot het einde boeiend maken. Voor een spannend verhaal ga ik wel naar Harry Potter.

Als uit het leven gegrepen; van A tot Z. Vanaf de eerste minuut werd ik meegesleept in de familiebanden van de Carati's en de personages daaromheen. De verschillende opvattingen worden krachtig neergezet en wordt er uitgebreid te tijd genomen voor bepaalde elementen. De zes uur speelduur maakte dat ook mogelijk, maar het stoort zeker niet. De zes uur zijn voorbijgevlogen. Het was moeilijk om me er toe aan te zetten, zes uur film is zeker niet niks, en daarom zou ik zeggen tegen andere twijfelaars: La Meglio Gioventu zal je zeker niet teleurstellen. Toch ook wat puntjes van kritiek; zo vond ik dat bepaalde personages te lang afwezig waren (de vader; Giorgia) en vond ik het verouderen van Giulia ronduit slecht, terwijl dit bij de andere personages juist wel redelijk tot goed geslaagd was. Al bij al een realistisch drama waarvan iedereen zeker één of meerdere elementen terug zal herkennen.

Mooi, maar als oorspronkelijke mini-serie niet "compact" genoeg voor een speelfilm, en daarom wat "hors catégorie"...

Wauw, hier houd ik van. Ik ben nog maar net begonnen, maar ben nu al verslaafd. Men kan het saai noemen, ik noem het pure romantiek. Prachtig, om bij weg te dromen.

La Meglio Gioventù heeft door de lange speelduur toch enkele jaren op de plank gelegen. Ik heb de film uiteindelijk in twee delen bekeken en de twee maal drie uur vliegen voorbij. Interessante personages, sfeervolle en mooie beelden en boeiende verhaallijnen met op de achtergrond enkele decennia Italiaanse geschiedenis. Het acteerwerk is uitstekend, vooral Luigi Lo Cascio (Nicola) en Alessio Boni (Matteo) zetten hun personage erg goed neer. Enkele memorabele scènes, zoals de zelfmoord van Matteo en de wandeling van Nicola en Mirella geven de film nog iets extra's. Mooie film, de lange speelduur is gerechtvaardigd.

Ik ben verlief op deze film wat een klasse.

Mooie film. Het start al prettig met House of the Rising Sun! Mooie beelden, ontzettend goed acteerwerk en bijna alle karakters voelen heel menselijk en geloofwaardig aan. Goede dynamiek tussen de karakters en ondanks de lange speeltijd, vloog te tijd voorbij. IJzersterke film!

Ik sluit mij hier 100% bij aan. Mooiste film die ik, denk ik, ooit heb gezien. Komt ook doordat karakters volledig uitgediept kunnen worden door de speelduur.

komt vrijdag 31 januari 23.20 uur nederland 2

Filmhuis GTST, heeft (zeker gezien de speelduur) gelukkig nog zo z’n momentjes…

Nooit gedacht van 6 uur met dezelfde intensieve aandacht naar een film te zullen kijken en met deze "La Meglio Giuventù" is dat probleemloos gebeurd.

Hoe dat komt ? Een verhaal dat je niet onberoerd laat, echt, innig en vaak ontroerend, met een niet te versmaden bijdrage van de acteurs die het op een innemende en overtuigende manier levendig houden. Geen enkele valt uit de toon en valt er nu en dan, omwille van de lange duur, een hiaat in het script en wordt de film naar het einde toe toch wel een beetje te sentimenteel (maar nooit melodramatisch), het is een film die gelijk welke filmliefhebber zal bijblijven.

Aanbevolen in de eerste plaats omwille van de menselijke warmte die er van uitstraalt, maar ook omwille van het realisme, de links naar allerlei misplaatste toestanden, niet alleen in Italië aanwezig, de mooie beeldvorming, de natuurlijke dialogen en de perfecte muzikale begeleiding.

Ik ben nooit heel scheutig met de punten, maar deze film is een dikke 5 sterren wat mij betreft.

Als je het script van tevoren zou lezen zou je er niet van van je stoel vallen; het is puur de manier waarop de film is gemaakt en de cast is ingevuld.

hmm persoonlijk vond ik het verhaal en het filmische aspect zeer mooi,
maar het was allemaal wat langdradig en er zaten jammer genoeg niet echt hoogtepunten in.
Het enigste hoogtepunt in de film was voor mij de zelfmoord van matteo
en voor een drama-romantische Italiaanse film vond ik het verhaal en hoe het in beeld is gebracht allemaal wat te braaf (geen enkele erotische vrijscène)

Jammer maar helaas is deze film voor mij niet geslaagd maar ik kan wel begrijpen dat huismoeders tijdens de 6 uur lange film aan het tv-scherm gekluisterd zijn (en ik wil natuurlijk ook niet uitsluiten dat de vaders hier ook graag naar kijken)

Toch nog een voldoende 3

(geen enkele erotische vrijscène)

Wat heeft dat te maken met de kwaliteit van een film?

Dit is gewoon wat ik in eerste instantie verwachtte van deze film, wat is er dan nog zo speciaal aan om een film te zien over familieleden die wel flirten met vrouwen maar de erotisch getinte vrijscenes achterwege laat. M.a.w er mocht gewoon wat meer passie en pit in deze film zitten dat de gehele speelduur wat interessanter maakte voor een volwassene, want nu leek het wel juist of ik naar een extreem lange kindersprookjesfilm zat te kijken. (bij wijze van spreken) Dit argument haalt met pijn in het hart de kwaliteit van een film VOOR MIJ naar beneden.

Het moet niet gekker worden.

Bekijk de film over een paar jaar nog eens, als je volwassen bent. Misschien dat je dan begrijpt waarom dit een van de allerbeste familiekronieken ooit is.

Als de film dan nog eens op de tv komt zal ik dat zeker doen ik vind dat de film zeker ook positieve kanten heeft namelijk de acteerprestaties, de decors enz. maar als je echt eerlijk tegen jezelf bent moet je toch toegeven dat er toch wat meer pit in de film moest zitten en er meer naar hoogtepunten moest worden gewerkt. het spijt me maar zo denk ik er tenminste over.

En denk je nu echt dat leeftijd hiermee enige rol speelt?

Uiteraard.

Leeftijd speelt altijd een rol. Levenservaring speelt een rol, ervaring met dood, liefde, verlies en andere tegenslagen, dat alles speelt mee in je perceptie. Leeftijd staat niet gelijk aan al die zaken, en een ouder iemand heeft er dus ook niet automatisch 'meer kijk op', maar (levens)ervaring met de thema's van een film of literair werk of wat dan ook is altijd van invloed op je waardering.

Een hoop films die ik vijftien jaar geleden matig tot redelijk waardeerde vind ik nu steengoed, en andersom. It can make ALL the difference.

Ik kan niet voor BBarbie spreken, maar ik vermoed dat zijn gedachten een dergelijke strekking hebben. Mijne wel in elk geval en dan spreek ik uit persoonlijke ervaring, terugkijkend naar mezelf toen ik jonger was.

Ok ,je hebt daar wel een punt. Maar zoals ik ook al heb aangeven is er een grote kans dat ik de film meer zal waarderen bij een herziening.

Toch Bedankt John Milton voor je oprechte mening en ik geef je ook wel deels gelijk. En als ja me nu even wilt

laten, ik ga starten met nieuwe levenservaringen opdoen

Haha! Enjoy mate

Geweldige film, neemt je mee als een roman

Deze wou ik al heel lang zien. Ruim twee jaar geleden nog een niet ondertitelde Italiaanse DVD in handen gehad, maar met mijn basiskennis Italiaans merkte ik dat ik het eerste uur al niet doorkwam. Met ondertitels is het nu stukken beter gegaan. De eerste helft zag ik in twee stukken, de tweede helft in een keer. Ik had het graag in één keer gezien, maar even 6 uur aaneengesloten de tijd vinden valt niet mee.

Aan de hand van een familie wordt de recente geschiedenis van Italië verteld, waarbij de gebeurtenissen rondom de familie doorgaans wel op de voorgrond blijven. Het sterktste en het zwakste zit voor mij in die eerste helft. Het begint fantastisch en sleept ontzettend mee. Die eerste anderhalf uur hadden ze van me langer mogen maken. Het tweede anderhalf uur kent een heel ander sfeertje en inhoud, nodig vanwege die Italiaanse geschiedenis, maar opeens ging het heel snel van vakantie over in verzet en terrorisme, etc. Ik vond daarbij dat het radicaliseren van Giulia weinig overtuigend gebracht werd. Het is mij niet duidelijk geworden waarom ze zo radicaliseerde, waarom ze haar dochtertje verliet, etc., ik moest dat voor lief nemen zonder het te begrijpen. Ook jammer dat een van de meest boeiende personages (Giorgia) al vrij snel naar de achtergrond verdwijnt, dat vond ik toch een teleurstelling. Dit zijn de enige twee minpuntjes voor mij.

In de laatste drie uur zien we de gevolgen van dat eerste deel, de afloop ervan. De hele tijd bleef ik geboeid kijken, en de hele 6 uur worden op een indrukwekkende manier gebracht die mij niet koud liet, het is zeker een film die emoties losmaakt. 4*

Trailer (youtube, Frans ondertiteld).

Och, ik weet nog goed dat ik deze film voor de eerste keer zag. Erg jong nog, maar mijn interesse voor de film was gestaag gestegen waardoor mijn ouders deze film aan mij cadeau gaven.

Een beter geschenk kon ik mij niet wensen, 6 uur vlogen aan mij voorbij. Ik voelde een een liefde opborrelen voor Italië en de Italiaanse cultuur en wilde niets liever het zelf een keer ervaren.

Nu wat jaren later, kijk ik de film nog steeds regelmatig. Interessant is dat het een film is die met de leeftijd meegroeit. Je herkent jezelf steeds meer in de gebeurtenissen, wat ook zeker logisch is aangezien de film je meeneemt door het leven van de personages.

Ik heb al geprobeerd enig man deze film te laten zien, helaas laten (wat ik ook wel begrijp) zich afschrikken door de duur van de film. Echter vliegen deze uren voorbij.

"man"?

Is deze een beetje in twee sittings te kijken?

ik vrees dat het er anders nooit van komt. Ik zie toch echt wat op tegen de tijdsduur, ondanks de constateringen hierboven dat de uren voorbij vliegen bij deze film

Dat is prima te doen, zelfs als je het in vier stukken van 90 minuten wilt zien.

Good to know. dan moet het er toch maar eens van komen komende maanden

Wat een tergend lange zit zeg...

The Best of Youth wordt echt geen seconde interessant. Wat mij betreft is het een ordinaire soap-serie verpakt in wat - lelijk in beeld gebrachte - pittoreske Italiaanse landschapjes in een mislukte poging om wat Godfather allures te verkrijgen. Iets met een aap en een gouden ring... De losse delen van de soap-serie hebben ze aan elkaar geplakt en lo and behold..., je hebt een 'film' met een epische speelduur. Wow!

Het acteerwerk is om te huilen. Echt van een bijzonder laag niveau, de hoodfrolspelers niet uitgezonderd. Nog een paar lieve/zielige randfiguurtjes erbij die je met van die grote/glazige ogen aankijken om even lekker op het sentiment in te spelen. Ik hou er eerlijk gezegd een vieze nasmaak aan over. Het zou me niks verbazen als Berlusconi een grote vinger in de pap heeft gehad bij deze productie. Verhaaltechnisch wist het me nergens te boeien en het sentiment druipt er voortdurend vanaf. Daar komt de speelduur van 6 uur nog even bij en je hebt een hele lange en zware zit te pakken. Ik ben blij dat ik de eindstreep heb gehaald, maar het heeft me wat moeite gekost. 1,0 *

Ik heb wat te zeiken. Doordat nieuwe spoilersysteem heb ik gezien dat Metteo zelfmoord heeft gepleegd. Ik weet niet, maar volgens mij heeft dit voor mij de film aardig verpest. Wilde hem kopen maarja. Jammer.