AVP: Alien vs. Predator (2004)

Niet doen, het is een ramp van een film met verschrikkelijke production values.

Een zeer wisselende waardering hier, variërend van mensen die het gewoon een leuke actiefilm vinden tot critici die het een belediging vinden voor zowel de Predators (beneden hun stand om met een mens – wat zeg ik? een vrouw samen te werken) als de Aliens (van wiens dreiging en intelligentie nog maar weinig over is).

Zelf waren mijn verwachtingen heel laag: ook belachelijke combinaties als Frankenstein meets the Wolf Man en King Kong vs. Godzilla hadden nog nooit iets anders dan een ramp opgeleverd. Maar zie toch eens, AvP is gewoon een lekkere en vet aangezette actiefilm, met aardige gevechten tussen de Predators en de Aliens (vooral het uitgebreide gevecht na ongeveer 50 minuten, vlak nadat Maxwell Stafford in een net een pijnlijke dood is gestorven) en leuke effecten (die Predator die een face-grabber in mid-air doormidden snijdt en daarna meteen ook de kop van een Alien meeneemt, en hoe prachtig de laatste Predator op het einde het beeld komt inspringen, bovenop de moeder-Alien). En dan is er zelfs nog tijd voor kleine grappige verwijzingen naar de "moederfilms", zoals Weyland die met een pennetje tussen z'n vingers zit te spelen (net zoals de androide Bishop dat deed in Aliens) en Sanaa Lathan die net als Arnie "You are one ugly motherf–" zegt – ditmaal echter niet tegen een Predator maar tegen een Alien!

Bovendien moet ik bekennen dat de film er perfect uitzag. De set design is oogverblindend, zowel de buitenkant van de pyramide als de binnenkant ervan, de muren, de schilderingen, de vloeren en hoe alles draait en daalt en verschuift. Daarnaast, ik weet niet of ik de enige ben, maar het beeld van deze film is gewoon heel prettig om naar te kijken, de combinatie van kleuren, lijnen, vlakken en beweging is heel aangenaam om naar te kijken, het is een mooi verzorgd geheel, niet te korrelig en niet te vloeibaar zal ik maar zeggen. Ik heb dat wel vaker met de films van deze regisseur, op de een of andere manier weet hij altijd een heel prettige beeldkwaliteit te leveren.

Onzin? Dan maar gewoon naar die prachtige Sanaa Lathan kijken, die is toch zéker aangenaam voor de ogen. Gewoon een lekkere pretentieloze strakke actiefilm die ook na meerdere keren kijken niet gaat vervelen. Ik kan er niets anders van maken.
 

Je legt goede argumenten aan voor een voldoende, maar is een 4,5 niet teveel van het goede?

Hmmm... vooruit, half sterretje d'r af. Mijn waardering berust ook vaak op de "draaibaarheidsfactor", en die is bij deze film nogal hoog. Maar vier-en-een-halve ster is misschien inderdaad wel wat te veel eer.

houdt dat in of een film na meerdere kijkbeurten leuk blijft?

Yep! Zoals deze. Natuurlijk ken ik zo'n film dan op een gegeven moment van binnen & buiten, maar de flow ervan werkt dan toch zo goed dat het leuk blíjft om ernaar te kijken (zoals ook bij bv. de eerste twee Alien-films en de eerste Predator).

Het uitgangspunt is geweldig, breng 2 'creepy' wezens uit de onderwereld naar de surface en laat het publiek huiveren. Alleen... we hebben het allemaal al gezien, en het lijkt ook nog eens goedkoop gestolen. De moederalien die eieren legt, de aliens die hun tanden laten zien, de predator met z'n draaischijf, het destructionmechanisme van de predators. Allemaal zeer leuke vondsten, alleen verre van origineel. Het 'duel' tussen Alien en Predator ergens middenin de film is dan weer wel zeer mooi.

Maar kijk, als het een niet geweldig is gaat een mens ook nog letten op andere dingen, zoals acteren dat bij momenten tenenkrullend is (ok,op sommige personages na), en op een gegeven moment lijkt het gewoon een slashermovie ipv een opbouwende scifi/horrorfilm zoals Alien of Predator mooi het voorbeeld gaf...

Jammer, maar ik geef 2.5*

Iron Maiden's volgende vraag: Is 'flow' voldoende om steeds maximaal te kunnen genieten van dezelfde film?"

Ik denk het wel, ja. En hoe dan die flow te definiëren? Howard Hawks zei ooit dat een goede film een film was met drie of vier goede scènes en geen slechte scènes, maar ik denk dat een ècht goede film bestaat uit (bijna) alleen maar scènes die elk apart zó sterk zijn dat ze enerzijds op zichzelf al zeer spannend (of grappig etc.) zijn en anderzijds het verhaal (de plot) voortstuwen naar de volgende (ook op zichzelf weer sterke) scène. Ik denk dan aan films waarbij je volgens mij bij het lezen van het script de film al voor je ziet : Chinatown, Die hard, The rock en Aliens, om maar een paar films uit het (min of meer) actiegenre te noemen die ik al vele malen heb bekeken zonder dat ze ooit ook maar een seconde zijn gaan vervelen. En volgens mij merk ik "flow" ook aan het feit dat ik tijdens een film niet op mijn horloge of op het display van de DVD-speler zit te kijken, zodanig ben ik in het verhaal opgegaan. (En voor alle duidelijkheid, AvP zit natuurlijk absoluut niet op het niveau van het bovengenoemde kwartet.)

Ik snap precies wat je bedoelt, heb het ook met een aantal films dat ik ze kan blijven kijken.

Voor mij komt dit door het feit dat je al weet wat er gebeurt en zo telkens weer uit kan kijken naar de volgende spectaculaire scene.

Absoluut waar. En wat voor mij persoonlijk ook nog geldt, als ik eenmaal weet welke gevaren de hoodpersoon nog te wachten staan ga ik soms extra met hem meeleven, ook al weet ik natuurlijk al hoe het gaat aflopen. Zo vond ik de tandartsscène uit Marathon man de tweede maal dat ik hem zag veel spannender dan de eerste maal. Sterker nog : mijn zus is indertijd de bioscoop uitgelopen bij Jaws – toen ze hem voor de tweede maal zag.

Voor mij gaat die vlieger niet helemaal op. Eens ik het verhaal ken, ga ik kijken of ik nog iets 'anders' kan vinden en dan merk ik dat zelfs klassiekers als Jaws en Aliens niet tweeslachtig genoeg zijn. Ze kunnen wel een aantal keer 'dienen' maar nu heb ik geen behoefte meer om ze opnieuw te zien. Zaken zoals spanning, humor, actie of verhaal waaien over. De laatste keer dat ik ze zag begon er al wat slijtage op te zitten. In plaats van dat er nieuwe inzichten komen, krijg ik het gevoel dat ik steeds naar 'hetzelfde' zit te kijken.

het ligt natuurlijk ook aan de film, prestige bijvoorbeeld is een film die ik al vaak heb gezien en nog steeds fantastisch blijft.

vaak zijn de simpele komedie of actiefilms ook leuk voor meerdere kijkbeurten, epische films als LotR natuurlijk ook maar niet té vaak haha.

Natuurlijk houdt het op een gegeven moment op, maar dan kan het toch best zijn dat een film na een jaar of twee, drie weer "fris" wordt. En bij de ècht "diepe" films heb je ook nog kans dat je zelf inmiddels zó veranderd bent (of zoveel "geleerd" hebt) dat je er nieuwe dingen in gaat zien... of klinkt dat erg pretentieus?

Aliens en predators!!!!

Dat pakt altijd goed uit

niet altijd, 2 deel 2 was om te huilen en dit had ook veel beter gekund.

Geslaagde SF actie, visueel prima werkje.

Of het past in de Alien verhaallijn interesseert me niet.

Het vervolg is slijmverspilling.

Toch nooit heel erg slecht!!!!!voor mij altans

Deze blijft inderdaad de beste uit de reeks

Popcornvermaak met redelijke actie en hier en daar leuke humor.

Wat Anderson ook in handen heeft, ergens vlieft hij vanzelf eens uit de bocht. De ene keer iets harder dan de andere keer. Het eerste uur gaat het allemaal nog wel. Personages stellen natuurlijk niks voor, idem voor de muziek, maar de locatie, de zoektocht en de geheimzinnige piramide houden het redelijk aan de gang. Het ziet er ook wel gelikt uit en wanneer heel droog en heel stil een buitenaards schip komt overvliegen, is dat te waarderen.

De eerste (titel)confrontatie is af en toe te chaotisch, maar het gaat pas echt mis als de geschiedenis aan de hand van hiërogliefen wordt opgedreund. Dwaas vertelwerk dat het startschot blijkt te zijn voor een ridicuul laatste half uur die de meest beroerde ideeën van het scenario bevat. De Alien en met name de Predator maken al niet zo'n angstaanjagende indruk, daar reduceert Anderson beide iconen tot min of meer banale action figures.

Deel 1 vindt ik nog wel een amusante film, maar deel 2 vond ik echt helemaal niks.

Deel 1: 3*

Deel 2: 0,5*

Met Alien op nr 1 in mijn top 10 en Predator met 4.5* is dit een droomduo. De film is vooral een blockbuster geworden tegenover de 2 spannende originele films. Het gaat dan ook niet om de opbouw of het uitwerken van één van de twee buitenaardse wezens, maar om de clash. Ik denk dat deze film ook vooral mensen zal aanspreken die minstens één van de twee originele films gezien hebben. Anders moeten ze dat nu onmiddellijk gaan doen.

De monsters worden deels wel voorgesteld naar analogie van hun franchise. Predator als de jager (zoals het woord zegt) die op de eerste plaats jaagt en vooral tactisch aangelegd is. Niet verwonderlijk dus dat hij naar het einde toe zich verzoent met Alexa. Eerst vanuit het oogpunt als jager dat je met twee sterker staat, zeker na het vermoorden van een alien. En gaandeweg uit respect omdat ze zijn leven gered heeft. Het andere monster is de alien, waarvan ik toch wel de intelligentie mis die het had in de eerste film(s). Hier is het meer een gevaarlijk reptiel, waarbij ze meer op de velociraptors lijken van Jurassic Park dan de alien uit de Alien franchise.

Voor de fans zitten er natuurlijk enkele verwijzingen naar de originele films: Lance Henrikson als Charles Bishop, voorvader van de Bishop Androi die hij speelde in Alien en Alien3. Alexa noemt de Alien een 'ulgy mother ...', wat zowel Arnold Schwarzenegger als Danny Glover deden in Predator 1 en 2. Verder nog veel decorshots en subtiele visuele verwijzingen naar de oudere films.

Is dit wel een officele film? Alien en Predator zijn van totaal andere makers en op papier lijkt dit een flauwe parody.

Alien vs. Predator is eerder een sidequel. Een aparte franchise naast de normale Alien en Predator franchises.

Maar wel een officiële film met de originele monsters. Dit is eerder een flauwe parodie.

Geweldige film, leuke predators en lekker slijmige aliens

AVP: Alien vs. Predator

De derde film in de Predator-reeks, en dit maal treft hij een misschien wel net zo interessante tegenstander als dat hij zelf is. Deze twee legendes zouden samen kunnen komen in een schitterende climax. AVP is uiteindelijk wat je er van verwacht: een lekkere actiefilm!

Anderson besluit om het verhaal wat traag op gang te laten komen. Met onderzoeken, een mysterieuze tempel en een teamsamenstelling kachelt het allemaal rustig aan. Misschien een beetje saai, want zowel het onderzoek naar de Alien, als naar de Predator kennen we al uit vorige film. Anderson had hier beter voor een flitsende start kunnen kiezen.
Als de actie eenmaal op gang komt stelt de film ook niet teleur. Dit gedeelte had zelfs wat langer mogen duren nog. Door het langzame begin lijkt de actie wat kort te duren. Ook de twee predators hadden best langer mogen leven. Een paar kleine minpuntjes op een verder doorsnee actiefilm.

Van alle acteurs speelt denk ik Sanaa Lathan nog het best. Zij krijgt dan ook de meeste speeltijd, en dat pakt in haar voordeel uit. Haar in combinatie met de predator is een leuke om te zien.
De rest acteert op actiefilm-niveau. Pover dus. Raoul Bova, Lance Henriksen en Ewen Bremner spelen allemaal rollen waarvan je weet dat ze gedoemd zijn te mislukken, en zijn er dan ook louter om dood te gaan. Geheel oninteressante personages dus die ze zelf ook geen lekkere twist mee kunnen geven.

Visueel hebben we hier denk ik nog de beste Predator-film te pakken. Dat mag ook wel anno 2004. Hoewel zijn voorgangers nauwelijks voor AVP onder doen zullen we zien dat het vervolg hier heel slordig in is. De actie is gelukkig helder en goed te volgen, ondanks de donkere omgeving. De bewegende piramide is ook leuk gevonden. Dit geeft er een extra sfeertje aan. Ondanks dat sfeertje weet je al lang van te voren wanneer iets aankomt. Misschien mag dat ook wel in een actiefilm...

AVP is niet meer dan doorsnee. Hij krijgt dan ook een gewone beoordeling. Anderson is duidelijk een product van de zesjes-mentaliteit (dit zie je overigens in veel van zijn andere films ook), anders had hij er echt wel iets creatievers mee gedaan.

3*

Herziening. Nog altijd een interessant gegeven, de strijd tussen de twee filmmonsters. Redelijke actiescènes en niet altijd even spannend, maar visueel wel goed. Acteerwerk is zoals verwacht, matig. Desondanks nog steeds een leuke wegkijker, maar meer ook niet.

Ik vond hem zeer goed