Er Ist Wieder Da (2015)

Er Ist Wieder Da

Aardige Duitse satire over Hitler die wakker wordt in 2014 en zich verbaasd over hoe de wereld is veranderd. Het levert zeker het eerste half uur veel grappige situaties op en ook daarna komen er nog een aantal komische situaties in voor (Hitler die leert om te gaan met de computer). Niet alle grappen waren geslaagd en wanneer Hitler op de redactie van een nieuwsshow terecht komt, verliest de film zich een beetje.

Te veel subplots, te veel ideeën die niet goed uitgewerkt worden en Hitler zelf sneeuwt onder. De film wordt langzaam wat serieuzer maar op een aantal scènes na maakte het weinig indruk. Zo'n scene met Hitler die op bezoek gaat bij een oud Joods vrouwtje zou indruk moeten maken maar ik dacht alleen maar, ‘waarom zou je in godsnaam Hitler (acteur of echt maakt niet uit) meenemen naar je Joodse oma?’ Ook het einde was misplaats. Ik heb helemaal niets met types als Wilders en Le Pen maar om de opkomst van partijen als de PVV en FN te vergelijken met de opkomst van de NSP van Hitler is kortzichtig en gewoon dom. Had het gewoon gelaten met de briljante monoloog van Hilter op het dak van dat gebouw en de film was erg sterk geëindigd. En het had veel meer indrukgemaakt.

Ik heb verder niet echt behoefte om deze film te beoordelen op de politieke gedachtegang die erachter zit, maar meer naar de humor te kijken. En dat zit wel snor (woordspeling intended). De acteur die Hitler speelt doet dit met verve en overtuiging en een aantal scènes zijn hilarisch en hebben me hardop doen lachen (wat me niet vaak gebeurd bij films, ik ben niet echt een komedie liefhebber). Het boek vond ik wel iets beter dan de film maar alsnog heb ik me prima vermaakt.

3,5*

7/10 (IMDB)

Ik had me voorbereid op een hele flauwe komedie waarbij het plot me vooraf erg aansprak. Toch wel een erg vreemd gegeven dat Hitler in deze tijd zou verschijnen, ik was benieuwd hoe de regisseur dat op een grappige en verantwoorde wijze in de film zou verwerken.

Alhoewel de film op zich best grappig begon, verzandde het van lieverlee in een discussie over asielzoekers, een situatie die op dit moment behoorlijk actueel is natuurlijk, vooral bij onze Oosterburen.

Nu had ik me vooraf totaal niet ingelezen of verdiept in deze film dus dit kwam voor mij dan ook als totale verrassing. Ik vond het tweede deel van de film, het gedeelte waarin het allemaal een stuk serieuzer wordt, een stuk rommeliger en het einde kon me ook totaal niet bekoren.

Toch wil ik een compliment maken aan Kessler, die Hitler op geweldige wijze acteert. Ook kent de film zeker z'n grappige momenten, vooral in het eerste uur. Verder is de cast niet echt best, het is dat Kessler uitblinkt, verder zijn het allemaal kleurloze personages met clichérollen.

Een film met twee gezichten, al wikkend en wegend een nipte voldoende.

Tegenvaller.

Dat het uitgangspunt briljant is wist ik al, maar de film blijkt nog meer pijlen op zijn boog te hebben: het verhaal wordt logisch en niet onwaarschijnlijk uitgewerkt, de spontane reacties van de voorbijgangers blijven schokkend, en Oliver Masucci (die hier Hitler speelt, dus niet Michael Kessler zoals mijn twee voorgangers menen, vermoedelijk omdat die hier bovenaan de MovieMeter-pagina bij de credits als eerste wordt genoemd) blijft zijn rol de hele speelduur lang straight spelen maar toont ook een relativeringsvermogen dat hem in staat stelt om met opportunisme èn ironie op de situatie in te spelen en zo de omstandigheden steeds meer naar zijn hand te zetten. De moraal is voorspelbaar maar daarom nog niet minder urgent, en de film als geheel is uiterst effectief.

Deze film is een indrukwekkende prent geworden door een Historisch figuur door het hedendaagse Duitsland te laten lopen. Voor mij was het een hele openbaring om te zien dat iets wat komisch begint eigenlijk best verontrustend kan zijn.

Zojuist de film gekeken en toch best positief. Heb er zowel om stuk gelegen als het ging om de grappige verwijzingen naar nazi-Duitsland alsook de scene die is geïmiteerd uit Der Untergang.

Deze film heeft een diepe boodschap en dmv satire wordt deze geuit. Prima!

Het idee is tamelijk origineel en pakt ook best goed uit. De heer Hitler heeft zo nu en dan best scherpe observaties over de moderne maatschappij en de confrontaties met gewone Duitsers zijn leuk om te zien. Ook wordt Hitler sterk neergezet door Masucci. Het plot met de tv optredens, de vloggers en de film kan mij een stuk minder bekoren. Maar al met al toch leuk om gezien te hebben.

Op een enkele scene na is dit geen hoogstaand werkje geworden. Het eerste uur gaat nog, dan wordt nog echt geprobeerd om te laten zien hoe het zou zijn geweest als Hitler opeens in het hedendaagse Duitsland terug zou komen, maar daarna zijn de ideëen op en verzandt het in goedkope TV-shows waar Hitler continu moet optreden en wordt het een flauw verhaal. Het voelde aan alsof deze film niet genoeg materiaal had om de bijna twee uur die het duurt te vullen. Kon korter, en daarmee ook beter. 2,5*

Zeker interessant. Het boek ooit in handen gehad, maar dat was een Engelse vertaling. Als ik dan toch een vertaling moet lezen, dan liever in het Nederlands, dus weer terzijde gelegd. De cover trok me in ieder geval wel, dus toen ik deze film in het Netflix aanbod ontdekte, was mijn keuze snel gemaakt.

Het uitgangspunt is interessant: wat zou er gebeuren als Hitler weer op aarde rond zou lopen? Hoe zou hij zich verhouden tot de hedendaagse bevolking? De eerste helft van de film was behoorlijk komisch met Hitler die kennis maakt met de moderne tijden. Wel hapert het af en toe een beetje. De sequens van ongescripte scènes duurde wat mij betreft te lang. Ja, het is niet comfortabel wat de mensen zeggen, maar alleen dat gegeven maakt het nog geen Borat, en op een gegeven moment ging het wat vervelen. Verder was de parodie op de Untergang scène later in de film erg leuk.

De tweede helft is meer serieus en probeert de kijker een spiegel voor te houden met de suggestie dat we niet misleid worden door volksmenners, maar dat we dezelfde gedachten delen, en dat er slechts een kundige politicus, die weet hoe met de media om te gaan (en die alleen de fout in lijkt te kunnen gaan als hij dieren mishandeld), nodig is om die gedachten te focussen.

Ik kan me heel goed voorstellen dat de meningen hierover verdeeld zijn. Sommigen zullen het wellicht te makkelijk vinden om Pegida en Wilders met Hitler te vergelijken. Welnu, ik moet zeggen dat ik wel degelijk angsten heb omtrent types als Trump, Poetin en Erdogan, die niet veel respect voor de rechtstaat lijken te hebben. Zeker als je in deze film ziet hoe Hitler als "komisch" figuur de sympathie van het volk wint, doet dat bij mij denken aan hoe Trump de verkiezingen heeft gewonnen. Ik kon er dus wel wat mee.

Een interessante film dus, maar als geheel voelt de film wel onevenwichtig aan, met name vanwege de vele zijpaadjes in het plot. Voorlopig houd ik het op 3*.

Deze eens geprobeerd en het was wel een bijzondere film. Toch wel een origineel uitgangspunt en het eerste deel is wel redelijk grappig, alleen dat het tweede deel een beetje een andere richting ingaat.

De cast deed het wel prima en vooral dan het hoofdepersonage was uitstekend gekozen.

Het was wel een originele film en wel eens de moeite om gezien te hebben.

Subtieler als ik verwacht had met daarin een goede boodschap verpakt.Verhaal was daarom ook best goed (al had het hier en daar wel wat scherper gemogen) en ook Oliver Masucci deed het aardig als Adolf Hitler.Filmtechnisch gezien verder niet echt opzienbarend maar als originele komedie zeker geslaagd.

De eerste helft was door een hoop flauwigheden érg vermoeiend om door te komen maar naar het einde toe wordt Er Ist Wieder Da steeds interessanter en pregnanter, met duidelijke dwarsverbanden naar de huidige tijd en de problemen die nu spelen. Soms wat van dik hout maar vooruit maar weer. Verder is Masucci ondanks zijn (te) grote gestalte érg sterk aan het spelen.

De film is me toch tegengevallen en dat had ik op voorhand niet verwacht.

Ik vond het allemaal niet zo grappig en de momenten dat het wel grappig was kan ik op 1 hand tellen. Er zit een grote maatschappijkritische ondertoon in de film en die deed me ook weinig. Eigenlijk is er naar mijn mening te weinig gehaald uit het hele concept. De film was me veel te fragmentarisch (voelde haast aan als matige sketches aan elkaar) en niet absurd genoeg om me te laten geloven dat een tv zender Hitler op de redactie laat werken en een kijkcijferkanon zou kunnen zien. De documentaire stijl van filmen over de schouder van Hitler draagt daar ook niet aan bij.

Na het zien van deze film denk ik dan eerder dat Duitsers behoorlijk geschifte nazi's zijn die Hitler nog steeds accepteren en dat kan niet de bedoeling zijn van Er ist Wieder Da.

2,5*

Op zich is Er ist wieder da een interessant experiment. Nog steeds wordt vandaag de vraag gesteld hoe het komt dat Hitler in 1933 democratisch verkozen is kunnen worden. Nog steeds is men verbaasd hoe trouw zijn apparaat en de Duitse bevolking nog was in 1945 nadat het Derde Rijk in absoluut verval was.

Er ist wieder da is echter meer een parodie dan een serieuze film met een speciaal concept, jammer, want het potentieel was zeker aanwezig. Nu gaat de boodschap een beetje verloren in de onnozelheid van het gebeuren, niet in het minst van de vertolking van het personage zelf (al deed Masucci het wel goed).

Het brede draagvlak voor Hitler dat de film laat uitschijnen kan voor de ene zorgwekkend zijn, maar echte conclusies zou ik er toch niet aan verbinden. Ik ben trouwens niet op de hoogte welk doel David Wnendt voor ogen stelde met deze film. Iemand? De film is en blijft luchtig entertainment met een vleugje maatschappijkritiek die verloren gaat in het geheel.

Leuk om eens gezien te hebben, maar dat is het dan ook. Net voldoende.

Stuk leuker verwacht.

't Is een film geworden zonder veel lijn in. Een film met véél ideeën, waarvan er maar een paar echt werken en vooral een hoop maar half. Dat maakt dat je wel enigszins geïnteresseerd blijft kijken, maar eigenlijk altijd weer teleurgesteld wordt.

De opzet van Hitler in onze tijd wordt tijdens het eerste uur tamelijk flauw uitgewerkt. Het idee is zeker niet nieuw (of het nu holbewoners, samurai of historische figuren als Hitler zijn), vooral jammer dat er met het concept "Hitler" niet zo bijster veel gedaan werd. Daar had ik toch iets scherpers verwacht.

Het tweede deel wordt dan iets maatschappijkritischer, maar ook dat is allemaal redelijk plat en inhoudsloos. Veel meer dan wat losse doemflodders zijn het niet, als je dan al zoiets wil doen (en zeker in een comedy), doe het dan ook goed.

De film oogt verder redelijk goedkoop, maar niet zo heel vreemd als je er ook wat verborgen camera pranks tussenmonteert. Clasht alleen wel met de rest van de film. Acteerwerk is ook niet om naar huis te schrijven, Masucci doet het dan nog wel goed, maar Fabian Busch deed mij teveel denken aan de onuitstaanbare Joris Linssen en de rest van de cast voegt ook niet veel toe.

Ergens in deze film zit een leuke comedy, gebaseerd op een leuk concept. Maar er zit zoveel troep overheen dat het uiteindelijk niet veel meer voorstelt. Toch wel een gemiste kans, misschien de volgende keer een wat betere regisseur uitzoeken voor dit soort projecten.

2.0*

Heerlijke film.

De regisseur van Kriegerin en Vochtige Streken komt nu aan met Er ist Wieder Da... Een boekverfilming van een boek wat ik nog niet gelezen heb. (hehe)

Wat had ik er eigenlijk van verwacht? Tsja... eigenlijk een soort sketch of droge komedie over Hitler die na 70 jaar weer tot leven komt in het hedendaagse Berlijn. Maar uiteraard moet je je wel bedenken dat je nu een keer niet naar zo'n slappe Amerikaanse komedie zit te kijken. Nou, afijn... Hitler wordt hier in ieder geval erg leuk neergezet en je zou de kwade man uit de Tweede Wereldoorlog er haast niet meer uit terug kunnen halen. De man voelt zich vervreemd... zo kort na zijn ontwaking. Berlijn zit barstensvol buitenlanders en toeristen... ze hebben allemaal van die vreemde schermpjes in hun handen... denken dat ze met een een of andere prank te maken hebben als ze Hitler daar zo zien lopen... en wanneer de man erachter komt dat er al 70 jaar zijn verstreken.

Hitler wordt echter wel opgemerkt door een presentator die op het punt staat om ontslagen te worden. Hierbij is Hitler een prima icoon om zijn werk te kunnen behouden. Ze trekken door heel het land om bronnen te verzamelen voor een zo goed mogelijk programma. Alle mensen denken dat het slechts een figurant is.

Dat de film eens met de wereld van de sociale media aan de stok gaat wordt steeds duidelijker. Hitler wordt met zijn nieuwe ideeën een waar cultheld... En waar zijn de ideeën op gebaseerd? Juist... Daar hoef ik verder niks over te zeggen.

En uiteindelijk is deze film gewoon een fikse doodschop naar het hedendaagse rechtse fascisme. Ook leuk om eventjes Geert tegen te komen.

Wel een gedurfde actie ook... Want volgens mij is elk grapje of spot over Hitler, SS, of de Tweede Wereldoorlog strafbaar in Duitsland...

4,5*

Flinke tegenvaller. Had er vooraf wel het één en ander van verwacht. Het idee dat Hitler in de moderne tijd zou terugkeren, leek me op voorhand wel grappig. Probleem was dan ook dat de film uiteindelijk compleet anders was dan ik had gedacht. Hoopte op een film waarin hij constant in hilarische situaties kwam dankzij de moderne technologie maar dat ging net even wat anders. Die situaties zijn er wel, zoals met de telefoons en dergelijke maar het is helaas niet op een grappige manier uitgewerkt. Het begon nog redelijk grappig toen Hitler bij die winkel met de krantenrek onderuit ging, maar al gauw werd duidelijk dat Er Ist Wieder Da geen standaard komedie is. Het hele gebeuren dat het puur om politiek ging werd me heel snel al zat en met een ruime 110 minuten is dit dan ook een veel te lange film.

Sjonge jonge wat een drama was dit zeg. De eerste 20 minuten doorgekomen al denkend dat ik in een soort Borat, the Dictator zat. Met hier en daar nog een paar aardige grappen.

Maar wat vergaat dit al gauw zeg. In plaats van de toch al niet al te geslaagde grappen (Duitsers zijn niet vaak grappig) komen er cliché verhaallijnen, politieke statements en kabbelt het maar voort. En dat wel 2 uur lang... man man man..

Het boek vond ik aardig, maar inhoudelijk niet overal even geslaagd. De film is duidelijk wel minder hoewel die kritiekpunten minder naar voren komen omdat de film een wat andere invalshoek geeft. Af en toe mooi commentaar op massamedia en de vraag of stelling dat er nu zo weer een Hitler kan opstaan door de bevolking gekozen, maar dat zijn slechts momenten. Verder was het een wat tam geheel dat nooit over de volle lengte boeit. Verder vond ik deze Hitler ook niet echt geslaagd, de acteur lijkt er gewoon niet genoeg op om mee te gaan met de film dat hij zo levensecht lijkt. 2,5*.

Heerlijke satire waar van ik in eerste instantie toch wel echt dacht dat ze dat in Duitsland van nu niet heel erg konden gaan waarderen, puur omdat daar de oorlog een beetje in de doofpot gestopt word (zeker vroeger). Ik moest wel een beetje wennen, de humor snapte ik niet altijd even goed maar als je eenmaal een beetje door het begin heen gebeten hebt dan valt de film stukken beter. Toch had ik de film wel wat leuker verwacht, blijft de humor vrij laag en kan ik weinig lachen om deze film. Het zijn misschien niet echt grappen die wij snappen (?). De film baseert zich er wel een beetje op, komische Hitler dus dat viel vies tegen! Oliver Masucci vertolkte de rol van Hitler prima, al is het niet mijn favoriete Hitler (dat blijft toch de machtige Bruno), hij acteerde prima en deed wel zijn best. Rest van de cast vond ik redelijk zijn ding doen, het word nergens speciaal.

Wat ik het beste uit de hele film vond is het punt wat ‘David Wnendt’ overduidelijk wil maken. Als Hilter terug was op aarde zou het zelfde gebeuren (nu) als wat er tijdens zijn regime was gebeurd in de Tweede Wereld oorlog. Vooral Fabian zag dat hij weer veel populatie kreeg en men weer naar hem begon te luisteren zoals vroeger. Je krijgt ook de hedendaagse problemen te zijn als vluchtelingen en noem zo maar op. Hoe ik daar over denk dat ga ik niet bespreken maar je kan zien dat het in Duitsland ook een groot probleem is. Naja, maakt niet uit maar we krijgen wel veel hints te zien wat de problemen zijn.

Afijn, de film paste me niet echt. Vaker met ergernis gekeken dan dat ik moest lachen, vrij neutraal en werd nergens sterk. Dat politieke geneuzel daar sta ik niet echt op te wachten, en het interesseert me al helemaal geen donder wat de Duitsers voor problemen hebben!

3*

Originele Duitse komedie die een deels documentaire achtige stijl heeft waarin reacties uitgelokt worden van echte mensen op de verschijning Adolf Hitler en zijn (niet veranderden) ideeën. Fictie, realiteit, satire, humor en cynisme lopen door elkaar heen en overlappen wat de film bijzonder maakt.

De film heeft veel referenties naar verschillende andere films, zoals een mooie Der Untergang kopie. Wat me dan weer stoorde is dat de film allemaal "Kubrick muziek" (vooral uit clockwork of orange) gebruikte, dat vind ik mooie muziek maar paste hier veel minder en ik vond het wat goedkoop. Ook een stukje dat verdacht veel op Morricone's spaghetti deuntje leek en ook niet lekker liep bij de scène.

Het begin van de film vond ik rommelig, nauwelijks grappig en ook het verhaal kwam moeilijk op gang. Later werd het interessanter en merk je ook dat de film ergens heen gaat. Heel grappig wordt het nooit. De beste grap vond ik dat Katja, de studiobaas door iemand "Frau Goebbels" genoemd werd. De film eindigt scherp met een duidelijke boodschap.

Er wordt vaak gespeculeerd wat er zou gebeuren als Jezus weer in de wereld zou verschijnen: waarschijnlijk zou Jezus weer worden bespuugd en gekruisigd. Analoog daaraan speculeert deze film omgekeerd over wat er zou gebeuren als Hitler, de Antichrist, weer in de wereld zou verschijnen met als boodschap: waarschijnlijk zou Hitler weer populair en de grote leider worden. De film is niet heel grappig maar Hitler wordt wel heel overtuigend gespeeld waarbij de film ook overtuigend laat zien waarom Hitler populair werd bij zowel links als rechts (waarbij de film Hitler de politiek incorrecte waarheid laat uitspreken dat hij in de huidige tijd een coalitie met de Groenen zou aangaan zoals overigens Kusters van de NVU op de SP stemt). Maar het ‘Jodenvraagstuk’ blijft daartoe wel noodzakelijk op de achtergrond, al heeft het wel een rol in de film, omdat de tijd in dat opzicht echt is veranderd en het ideologisch te ingewikkeld of simpelweg te immoreel is geworden om ook daarin Hitler te laten overtuigen, zodat de film voor zijn (antidemocratische) boodschap slechts één kant van Hitler kan laten zien.

1 magere ster voor deze zeik film met slechts een paar komische momenten. ik had totaal iets anders verwacht want vaker leek het meer op politiek gezeik dan een leuke film maar toch heb ik hem uitgekeken, al kon het me weinig boeien. ik hoopte steeds op een kantelmoment met grappige situaties die helaas naarmate de film verder vorderde uitbleven. daarna nog de film Total recall gekeken met Arnold Schwarzenegger die ik op het zelfde tijdstip heb opgenomen en dat maakte mijn film avond gelukkig nog goed. maar dit belachelijke gedoe toch niet meer man. hoe kan iemand dat nu goed vinden..

Ok.

Je zou het niet denken, maar met een gedoemd idee is er nog best wat redelijks uitgekomen. Ik had het totaal niet verwacht. Had een hele flauwe komedie verwacht met irritante humor, maar was verrast dat het soms nog best wel grappig was.

De mockumentary werkt ook wel, maar wordt wel iets uitgebuit en voelt weleens misplaatst aan. Zo voelt het weleens aan dat de film het plot gebruikt als excuus om wat openbare grappen uit te halen. Dat neemt zeker in het eerste gedeelte van de film iets te veel de overhand.

Visueel opvallend fris. Een aantal trucjes en interessante camerastandpunten en zelfs een aantal keer de POV-techniek. Dat maakt de film wel aangenamer, maar uiteindelijk wordt het toch wat saai. De film duurt met 116 minuten ook wel te lang, op een gegeven moment heb je het wel gezien. Buiten wat maatschappelijke kritiek brengt de film ook niet veel meer qua plot.

Vermakelijke zit, bij vlagen nog wel grappig. Het idee is erg kinderachtig maar de regisseurs weten er toch nog wat interessants uit te persen. Daarvoor een voldoende. Maar een hoogvlieger is het absoluut niet.

Ik had gehoopt dat de film een maatschappelijk relevante film zou zijn. Hoe een figuur als Hitler in deze tijd groot zou worden. Eerst met een clash tussen de oude ideeën en de moderne tijd, wat voor humor kan zorgen. Om dan gaandeweg vast te stellen dat sommige dingen misschien wel van alle tijden zijn. En populisme ook een kwestie is van de media te bespelen.

De film is te luchtig en vrij stuurloos. Oliver Masucci is niet bepaald grappig. Het volstaat niet om Hitler's tics over te nemen en hem in een moderne wereld te zetten. Het mag wel wat meer zijn dan dat. De rest van de cast is ook weinig inspirerend. Het concept is op zich wel goed, dus ik ga er vanuit dat - nog meer dan ooit - het boek veel beter zal zijn.

Matig.

Het plot klinkt heel dwaas en dat is hetgeen mij aansprak om te kijken. En dat absurde is ook wel een tijd echt leuk. De film is niet heel grappig, maar wel gewoon absurd en dwaas. De acteur die Hitler vertolkt doet dat fantastisch en hij levert enkele geweldige scènes af.

Echter neemt de film dan te zeer een statement in en die politieke vingertjes mogen van mij in welke situatie dan ook achterwege gelaten worden. Het kon wellicht niet anders, maar het doet voor mij afbreuk aan een film die goed begon als satire, maar dan helaas een lesje wordt

2,5

Behalve dat deze hilarische film af en toe buitengewoon grappig is met een verrukkelijke

herboren Hitler die zich hogelijk verbaast omtrent de huidige wereld en die al gauw naar

buiten komt met zijn onverminderd onverkwikkelijke gedachtengoed, anticipeert de film

geraffineerd komisch maar ook schrijnend op een sluimerend nog altijd aanwezig nationalisme,

en Hitler zelfs op den duur via de t.v. al de ruimte krijgt om zijn verderfelijke ideeen te kunnen

ventileren. Een clown a la Trump in de Verenigde Staten, met een groeiende populariteit en

wanneer het einde van de film helemaal niet grappig meer je koude rillingen bezorgt.

Met veel grappige situaties waarbij in ieder geval eentje wat over the top maar zodanig

prompt dat je er ook toch van in de lach schiet. De regisseur lijkt in ieder geval een loep te

willen leggen op de invloed van de media voor bedenkelijke, opruiende politici. Het resultaat

is in ieder geval bij deze film een ronduit vermakelijke en idiote kijkbeurt die je op de koop

toe aan het nadenken zet.

Eindelijk aan mijn collectie toe weten te voegen, en het was inmiddels alweer wat jaartjes geleden dat ik deze absurde film zag. Een film die ook een tweede keer niet alleen hilarisch is, maar des te meer indruk maakt met zijn inhoudelijk en maatschappelijk kritisch aanklacht.

De vraag als zo vaak, een vraag die overigens ook uitstekend met het intense en rauwe Der Hauptman werd beantwoord, hoe dan? Nou, zo dus. En dan ook letterlijk zo. Een gek die subtiel inspeelt op de massa en onvrede, een gek die als ongevaarlijk gezien wordt en waar men om lacht, een gek die haat en radicalisering voortbrengt en dat terwijl we toch weten wat er in het verleden allemaal gebeurt is? Niet zozeer Hitler zelf maar alle vooroordelen, haat en trammelant lijkt toch een circulaire die eens in de zoveel tijd terugkeert en de mens het hoofd doet verliezen. Verontrustende is in dit geval Hitler, nog erger is dat hij daar veelal niet voor nodig is. De mens is kort van geheugen blijkt maar weer.

Op satirische maar niet minder enge wijze wordt de invloed van Hitler in de 21ste eeuw geschetst met alle mogelijkheden die tv en internet biedt. Gevaarlijk omdat er meer mensen te bereiken zijn, maar tevens kunnen er ook meer mensen zelfbewust stelling nemen, dus in principe een mes dat aan twee kanten snijd. Fantastisch is overigens de wijze waarop Hitler subtiel de radicalen en neonazi's voor gek zet. Briljant is de woedeuitbarsting van Sensenbrink die in alles een kopie is van Hitlers woedeuitbarsting in Der Untergang. Dan is er de geweldige muziek keuze met verschillende schlagernummers die de absurditeit van het geheel nog eens benadrukken. De cast en acteerprestaties zijn uitstekend met nadruk op Oliver Masucci en de leuke Franziska Wulf als ghotic secretaresse. Om als laatste het kippenvel moment rond oma Krömeijer aan te halen, 'Weten jullie niet wie dat is? Doe iets!'

Kostelijk, absurd, hilarisch...maar ook verontrustend en eigenlijk doodeng. Kortom stof tot nadenken.

Adolf Hitler [Oliver Manucci] herleeft letterlijk op de plaats waar hij in 1945 werd verbrand. De Führer van weleer ontdekt tot zijn schok dat het bijna 70 jaar later is en vindt tijdelijk onderdak bij de eigenaar van een kiosk [Lars Rudolph]. TV-journalist Fabian Sawatzki [Fabian Busch] is net ontslagen wanneer ontdekt dat hij de wederopstanding van Hitler heeft gefilmd en besluit hem op te sporen in de hoop dat hij met hulp van de Führer zijn carrière kan redden. Een bizar uitgangspunt dat werkt door het voortreffelijke spel van Oliver Masucci, die Hitler speelt zonder ironie en zonder in karikatuur te vervallen. Zijn interacties met nietsvermoedende burgers is volstrekt overtuigend en levert vele memorabele momenten op, met zijn bezoek aan een wasserette als komische hoogtepunt. Eveneens hilarisch is Hitlers analyse van de moderne Duitse politiek, maar vergis je niet: dit is satire met een gitzwart randje, want Hitler blijkt ondanks alles behoorlijk populair te zijn. En niet uitsluitend als een freakshow!

Prachtig !

Beter dan een documantaire

Ik vindt het altijd leuk om van iemand te leren, goed en kwaad