Er Ist Wieder Da (2015)

Toch erg leuk. De film kent gelukkig niet veel scrupules en hoewel het soms wellicht een tikkeltje uitdagender had mogen zijn, is de film rijkelijk gevuld met komische vondsten. De voorheen nog vrij onbekende acteur Masucci heeft weliswaar een wat te robuuste tronie om als échte Hitler look-a-like door te kunnen gaan, maar met zijn vaak hilarische spel compenseert hij daar ruimschoots voor.

Bij vlagen divageert de film een beetje en lijkt Wnendt de humor wat uit het oog te verliezen, maar telkens wanneer je denkt dat het snedige randje dreigt te eroseren komt de film weer met een leuke komische uithaal. Humor zelf is gelukkig ook niet al te makkelijk; de verwachte tsunami aan obligate Jodengrapjes bleek bijvoorbeeld best mee te vallen. En zo ontwijkt de film nog wel wat vervaarlijke valkuilen.

3,5*, bijzonder amusant.

Ik heb de film al wel gezien en het boek gelezen! En ik vond de film heel erg leuk!!!! En het boek trouwens ooK

Haakt mij te populistisch in op een algemeen gedeeld sentiment dat het nazisme bezig is aan een opmars in het Westen. Misschien dat bepaalde politieke bewegingen als de PVV of de Pegida die gevoelens versterken, maar tegelijkertijd is de moderne politiek een ongelofelijk complex speelveld van tegengestelde belangen in een geglobaliseerde wereld. De maatschappijkritiek in deze satire blijft wat oppervlakkig hangen bij het idee dat we met zijn allen moeten huiveren bij het idee dat Hitler via de media zo wéér in een invloedrijke positie terecht kan komen. Wat dan precies zo eng zou zijn aan Adolf's wederopstanding wordt nergens expliciet benoemd. Aan het einde wordt de dreiging alleen gesuggereerd met tactisch geplaatste schaduwen en camerahoeken van een boos kijkende führer.

Ik had het wel het vermoeden dat dit een geestige, scherpe film zou worden, maar dat de film zo weergaloos sterk is, had ik ook weer niet gedacht. Zowel op komisch als maatschappijkritisch vlak is dit echt een absolute topper gebleken.

Eigenlijk kan je de film opdelen in twee delen. In het eerste uur lachen we vooral hard om Adolf Hitler die in de maatschappij van vandaag de dag is beland en in het tweede uur houdt diezelfde Hitler ons allemaal als wereld een spiegel voor, waarbij de boodschap is dat het tegenwoordig allemaal niet zo verschillend is in vergelijking met zijn tijd en dat je door middel van de juiste propaganda en de media nog altijd ver kan komen als opruier. Als je er goed over na denkt dan roept deze man heel wat rake dingen in de film. Oliver Masucci speelt hem ieder geval met veel overtuiging. Zeker richting het einde van de film valt het op, als ze Hitler inschalen tussen grappig en zeer bedreigend.

Maar gelukkig is de film niet de volle twee uur zwaarmoedig, want het is geruime tijd gewoon een geniale satirische komedie. Hitler is uiteraard compleet wereldvreemd (wat, leven er Turken in Duitsland?) en zijn opmerkingen choqueren flink wat mensen. Lastig om weten wat allemaal in scene is gezet en wat echte quotes van Duitsers zijn, maar het is ieder geval enorm gevat. Hoogtepunt van de film vond ik trouwens de briljante Der Untergang parodie. Niet de eerste film die het doet, maar wel heel leuk gedaan. In ieder geval werd er de gehele film lang bij mij in de zaal gelachen om de absurde humor. En best knap, ze kiezen nauwelijks voor de makkelijke grap. Zo komt er maar weinig over Joden of de Holocaust in voor. En wat ze er over zeggen is dan wel weer heerlijk fout.

Er ist Wieder Da maakt ieder geval bij mij een goede kans om de film van het jaar te worden. Zo geestig, zo scherp, zo goed geschreven. Bijna perfect.

4,5*

"Er ist wieder da" kan ik iedereen aanbevelen!

Wordt meegevoerd op een road-trip door Duitsland met 'de führer'.

Onderweg zul je lachen, ongemakkelijk gemaakt worden, en tot nadenken gezet worden.

Voor mij is de gekozen vorm precies goed. Juist omdat er veel scene's met zichzelf spelende omstanders zijn gebruikt, wordt de impact alleen maar groter. De side-stories bevielen wij alleen wat minder. 3.5*

Tja, wat valt er eigenlijk te zeggen over deze film zonder te veel van de inhoud te verklappen. Niet veel eigenlijk, want wat in de eerste helft bij mij als zeer komisch overkomt o.a. Hitler die een hond doodschiet heeft in de tweede helft toch een zeer duidelijke en belangrijke betekenis. Zo belangrijk eigenlijk dat ik deze film nauwelijks een komedie kan noemen. Alleen ook al vanwege het fenomenale einde - de scène op het dak met Hitler en Sawatski - want wat Hitler daar even die Sawatsky inpepert , daar zou ik maar eens goed over nadenken nadat je de film gezien hebt.
Hier houd ik het voorlopig bij. Ajax&Litmanen1 heeft het een en ander al uitstekend verwoord in zijn recensie van 29 november.
Oh ja, samen met Son of Saul komt deze satirische "komedie" bij mij in aanmerking voor beste film van het jaar 2015.

5,0*

"Sie können auch mein Führer sagen."

Met het bronmateriaal ben ik niet bekend, maar het gegeven alleen al lijkt op voorhand leuk om te verfilmen.

Als kijker krijg je te maken met Hitler die door onverklaarbare redenen 70 jaar later wakker wordt in een parkje en zich moet aanpassen aan de hedendaagse maatschappij. Op zich een prima uitgangspunt, maar als geheel komt het niet helemaal uit de verf. Het lijkt erop alsof de film zoveel mogelijk dingen tegelijk wil doen en ondertussen de rode draad kwijtraakt.

'Er Ist Wieder Da' kun je namelijk het beste vergelijken met Borat (2006); fictie en realiteit die door elkaar lopen aan de hand van een wereldvreemde man. Het resulteert zich in - veelal gescripte - situaties met omstanders die variërend reageren op de immer ernstige Oliver Masucci. De beste man zet op een zeer overtuigende wijze een karikatuur van Hitler neer.

Aan de andere kant wordt er gepoogd om een stukje maatschappijkritiek te leveren, wat nog aardig lukt. Toch is het jammer dat de film opvallend braaf blijft en je dikwijls confronteert met geforceerde humor. Daarbij komen niet alle grappen goed over, omdat het cultuurverschil hier in de weg staat. Desondanks zitten er een aantal geslaagde momenten tussen, zoals een kostelijke verwijzing naar Der Untergang (2004).

Al met al een vermakelijke comedy om eens gezien te hebben, maar voor mijn gevoel had het snediger gemogen.

3,0 Sterren.

Films m.b.t. de Tweede Wereldoorlog zijn min of meer verplichte kost voor mij en zeker als het draait om Duitsland (daarvan staan ook de nodige films van in mijn persoonlijke Top 10). Het liefst prefereer ik dan de waargebeurde films daarover, maar komedies daarover sla ik ook niet over. M.b.t. het thema Adolf Hitler heeft men daar al eens een komedie over gemaakt, namelijk "Mein Führer (2007)", maar dat is gewoon een draak van een film en te lachen valt er eigenlijk ook niets.

Wat dat betreft is deze film gewoon een verademing want behalve dat er meer dan voldoende te lachen valt (zeker in de eerste helft van het verhaal), wordt je ook nog eens met de feiten geconfronteerd en daarmee bedoel ik dan dat jezelf de spiegel wordt voorgehouden. Dat was ook duidelijk te merken aan het bioscooppubliek (de zaal was circa met de helft gevuld), want in het begin werd er nog veelvuldig gelachen in de zaal (bij een vriend van mij sprongen zelfs daarbij regelmatig de tranen in de ogen), maar in het laatste gedeelte was het vooral stilte wat er heerste in de zaal.

Het verhaal (een versufte en verbaasde, vanwege wat er met de wereld is gebeurt, Adolf Hitler keert spontaan terug in de tegenwoordige tijd welke leuke reacties oplevert van hem qua nieuwe technologieën) zit overigens gewoon leuk (met name dan weer de eerste helft van de film) en goed in elkaar en ook met de uitvoering zat het meer dan goed (misschien duurt de film wel iets te lang). Zoals al gezegd valt er genoeg te lachen (inderdaad soms wel over het randje, maar dat vind ik vaak juist leuk), maar heeft de film ook een serieuze en confronterende ondertoon en dan vooral vanaf de tweede helft van het verhaal. Het einde van de film was best sterk en toen de film was afgelopen vertrok het publiek ook relatief in rust de zaal en dat heeft ongetwijfeld te maken met de confronterende ondertoon van het verhaal.

Wat ook leuk is gedaan is dat men een bepaalde scene (dat is misschien wel de meest bekende scene uit die film en daar zijn ook genoeg komische parodieën over te vinden op het Internet) van de geweldige film "Der Untergang (2004)" (die staat niet voor niets op nummer één in mijn persoonlijke Top 10) heeft toegepast in deze film en dan op een zeer komische wijze en dan draait het ook niet eens om Adolf Hitler, maar om de kijkcijfers van een televisiezender. De reacties van passanten in het verhaal als ze Hitler zien (velen willen met hem op de foto en begroeten hem) waren best leuk maar zijn ook wel schokkend om te zien en hetzelfde geldt voor de korte interviews met bepaalde passanten. Dit soort passanten hebben er vroeger voor gezorgd dat Adolf Hitler aan de macht kwam en met die feiten wordt je in deze film ook mee geconfronteerd.

Wat deze film ook goed maakt is de cast en dan vooral natuurlijk Oliver Masucci in de rol van Adolf Hitler die zeer goed, leuk en overtuigend speelt. Hij draagt deze film volledig en hij deed dat zeer goed. Hij wist ook goed reacties uit te lokken bij passanten (je kun je daarbij wel afvragen of het gespeeld is of echt is) en reageerde daar ook weer geweldig op (zoals Adolf Hitler dat ook zou doen). De overige cast deed het overigens leuk en verdienstelijk. Franziska Wulf in de rol van gothic meisje Vera Krömeier, die tevens de receptioniste is een van een televisiezender, was een leuke verschijning, maar ik had eigenlijk meer oog voor de rijpere rondborstige Katja Riemann in de rol van Katja Bellini die wordt gepromoveerd tot nieuwe baas van de televisiezender en dat tot grote ergernis van Christoph Sensenbrink (gespeeld door Christoph Maria Herbst) die had verwacht dat hij de nieuwe baas zou worden. Daar draait het in deze film ook grotendeels om en daarbij wordt natuurlijk ook Adolf Hitler bij gebruikt en misbruikt.

Al met al gewoon een prima Komedie / Drama film die je zowel weet te vermaken als aan het lachen weet te brengen (met best een gevoelig thema), maar zeker ook weet te raken en je ongemakkelijk laat voelen. Dat was ook de bedoeling van regisseur David Wnendt en daar is hij ook goed in geslaagd. Wat mij betreft behoort deze film zeker tot één van de beste films welke in 2015 zijn uitgekomen. Het verhaal is zeker ook nog eens zeer origineel en dat ondanks de beruchte Adolf Hitler, waarvan vrijwel iedereen wel weet wie dat was.

Briljant. Er Ist Wieder Da is een geweldige komedie die van begin tot eind voor lachsalvo's weet te zorgen. De film beantwoord de vraag waar heel veel mensen een antwoord op willen hebben: wat zou Hitler doen als hij in de 21e eeuw geleefd zou hebben? Het antwoord hierop is simpelweg hilarisch maar zet ook stof tot nadenken. Maar naar mijn idee is deze film toch vooral bedoeld om mensen aan het lachen te maken. En als daarbij gevoelige onderwerpen op een beschaafde manier besproken kunnen worden is dat alleen maar beter. Regisseur David Wnendt weet een perfecte combinatie af te leveren van komedie, satire en ethiek. Social media speelt een hele belangrijke rol en het is fascinerend om te zien hoe dankbaar Hitler daar gebruik van maakt.

Oliver Masucci speelt de sterren van de hemel. Een absoluut overtuigende Hitler die zich kan evenaren met Bruno Ganz. Het ene moment intens en het andere moment hilarisch. Het is goed te zien dat er een hoop is ingestudeerd om een overtuigende Hitler te kunnen spelen. Van stem tot mimiek: Masucci doet het zonder een enkele fout te maken. Fabian Busch speelt de ultieme verlegen en sukkelige jongen Sawatzki die op pad gaat met Hitler. Hij speelt prima maar het probleem is alleen dat hij volledig in de schaduw staat van Masucci. De rol van Busch is duidelijk meer achtergrondmateriaal. Christoph Maria Herbst weet zichzelf duidelijk kenbaarder te maken als onderdirecteur Cristoph Sensenbrink. Zeker als hij de bekende bunker scène uit Der Untergang naspeelt. Helemaal geweldig.

Er Ist Wieder Da is voor mij, met stip, film van het jaar 2015. De komedie speelt daarin uiteraard de allergrootste rol, en die is echt goed. Een aantal momenten waar je moet huilen van het lachen en een aantal grensoverschrijdende grappen. De tweede helft van de film krijgt een serieuzere noot. Aan de ene kant jammer maar ik kan begrijpen dat het heel lastig is om alleen maar te lachen om hele gevoelige onderwerpen. gelukkige worden die onderwerpen besproken en worden vergelijkingen gemaakt met hedendaagse problematiek zoals de vluchtelingencrisis. Er Ist Wieder Da weet daar heel goed op in te spelen en zet de kijker een aantal keer tot nadenken. Maar het einde van de film bewijst dat de hele insteek komisch is: onvervalst kunnen lachen om de capriolen van Hitler in het hedendaagse Berlijn. Een absolute aanrader.

4,5*

Die Duitsers hebben gewoon echt geen humor! Mensen verlieten de zaal en het was bijna ongemakkelijk stil. Edit: 3 mensen verlieten (onafhankelijk van elkaar) vroegtijdig de zaal. De zaal was voor 3/4 vol om 16:20 op zaterdagmiddag. Ik heb deze film een eerlijke kans gegeven, maar het is slecht! Niet grappig. Het wordt na een tijdje iets zwartgalliger, maar dit maakte op mij helaas geen indruk. En tja, wat betreft de huidige samenleving dat raakvlakken heeft met toentertijd, is wellicht voor sommige mensen een eye-opener, maar voor mij niets nieuws. Wel origineel dat Hitler opnieuw wordt ingezet en Oliver Masucci doet het werkelijk fantastisch!

Er Ist Wieder Da... Ik kan er eigenlijk niets mee... De humor is absoluut niet mijn humor. En het serieuze politieke -maatschappijkritische- gedeelte, maakte op mij geen indruk.

Merkwaardig portret welke ik wel kon waarderen vanwege de maatschappelijke onderwerpen die aan bod komen die niet vaak worden verteld. De Hitler die hier wordt weergegeven heeft een goede kennis van zaken en kan de mensen om zich heen gemakkelijk beïnvloeden door zijn standvastigheid.en daadkrachtige optreden. Waarschijnlijk bezat dezelfde man van zo'n 75 jaar geleden hetzelfde karakter maar helaas werd dat toen gebruikt voor de verkeerde doeleinden. De manier van fimen is realistisch en het lijkt soms net also de mensen geen benul hadden dat er een cameraploeg aan zou komen. Niet de beste, maar wel de grootste verassing van 2015 als je het mij vraagt.

Uitstekende film. "Hitler leeft in een ieder van ons." In elk geval in een deel van ons. Als de voedingsbodem er is dan komen types as Hitler vanzelf bovendrijven, gebruik makend van media.

Ik heb om vele filmfragmenten moeten lachen. Het leek of bepaalde fragmenten in werkelijke situaties waren gefilmd. Het blurren en met zwart balkjes voor de ogen voorziene personen suggereerden het. Ook in bepaalde demonstraties en hoe bepaalde mensen reageerden leek het soms op een documentaire.

In elk geval een film die ik niet snel zal vergeten.

Dat Duitsers humor bezitten is echt een achterhaald vooroordeel natuurlijk. Ik kan hun stijl altijd wel goed waarderen en zeker in Er ist wieder da wordt er erg knap met grappen en grollen gesmeten. Iets grappigs doen met Adolf Hitler blijft natuurlijk ook lastig en in deze film ook bijzonder pijnlijk. Het meest tot de verbeelding sprekende scenes vond ik diegene die niet gescript zijn. Het deed me denken aan Borat (ook al zo'n geniaal experiment) en laat gewoon zien dat mensen gewoonweg raar kunnen reageren in compleet ridicule situaties. Vooral de scenes tijdens het WK en in dat café met die Duitse Tokkies waren wel schokkend en hilarisch tegelijk.

Toch heb ik nog wat kleine kritiekpunten. Het gehele verhaal verliep met wat horten en stoten, had best netter in elkaar gezet kunnen worden. En acteur Oliver Masucci leek me net iets te veel lengte hebben voor Hitler. Tot slot weet ik niet of die moraal op het eind nou zo geslaagd is. Kan het wel begrijpen ergens en ik sta ook niet meteen negatief tegen die boodschap, maar ja... Neemt niet weg, dat ik dit een originele en bovendien goede film vond .

Geinige originele film.

Met name in het eerste uur waarin men de persoon Hitler 'herontdekt' en enkele van zijn constateringen over de huidige maatschappij zijn lollig.
Naar het einde toe wordt het (zoals verwacht natuurlijk) wat scherper en serieuzer.
Niettemin behoorlijk geslaagd, al zijn er voor mij 3 punten die toch echt wel te storend zijn om dit echt als een goede film te waarderen.


1. een kleine ergernis maar toch, Hitler is echt veel en veel te lang en groot. De man was net over de 1,70m. Deze acteur lijkt wel 1, 85m of zo. Met name in de scenes dat men echt doet alsof ze twijfelen of hij het is stoort dit.

2. Het hele gebeuren hoe hij daar min of meer opeens verschijnt is toch iets wat nooit echt bevredigend werkt. Met name als men toch een poging doet iets te verklaren (stroomstootjes, bunker etc.) is dat onzinnig.

3. Het einde gaat echt wel te ver. Er zijn weinig grotere haters van achterlijke partijen als PVV, FN en NPD dan ik maar de vergelijkingen die hier worden getrokken tussen asiel en islamkritiek en Hitler zijn wel heel erg lomp.

Zeer sterke film. Aanvankelijk overheerst het humoristische aspect, er valt genoeg te lachen. Naarmate de film vordert wordt het ook wat serieuzer en geeft de film ook een boodschap mee. Sterk uitgewerkt, los van wat men van de achterliggende boodschap vindt. Prima vertolking van Hitler door Masucci, ook al is hij een stuk langer dan de echte Hitler. Ook een leuke verwijzing naar de bekendste scène uit Der Untergang. Met plezier bekeken.

Matige film met een boomlange Hitler. Hitler werd prima vertolkt in tegenstelling tot de andere rollen. De laatste 10 minuten hadden er wat mij betreft uit gemogen. Ik trek wel mijn eigen conclusies en zit niet te wachten op een moreel toetje die ook nog eens de plank op een aantal fronten mis sloeg.

Rare film met een moeizame balans tussen shock en humor. Niet zo heel vreemd met deze hoofdpersoon natuurlijk, en daarmee de open deur waarom deze film dan gemaakt moest worden - heel goed werkt de humor niet, hoewel er een paar echt goeie grappen tussen zitten, maar de politiek correcte boodschap werkt ook niet heel goed; dat de film dient om mensen de ogen te openen over toestand van de huidige politiek lijkt me wat al te optimistisch. Ik denk dat een wat extremere keuze in de balans daar wel een veel interessantere film had opgeleverd, zoals het nu is is het een beetje te braaf wellicht.

En ja ja Hitler wordt weer eens fraai gespeeld. Bruno Ganz kon daar indertijd nog trots op zijn, ik vind het hier een beetje twijfelachtig.

Geen shock, (bijna) geen humor, (bijna) docu, beetje van alles wat. Had er veel meer van verwacht. 2.5*

Bijzonder vermakelijke film over onze welbekende ome Adolf. Heb me uitstekend vermaakt - van het afschieten van de hond, tot veel lollige uitspraken en de scherpe, serieuzere toon naar het einde toe. Tuurlijk is het makkelijk om Hitler ''ineens'' zonder enige uitleg verder weer te laten verschijnen, maar regisseur David Wnendt brengt het geheel op een manier waardoor dit niet veel uitmaakt. De boodschap en diepere ladingen zijn duidelijk aanwezig en zullen bepaalde mensen zeker aan het denken zetten. Ik vond dit vooral (qua toon en humor) een geslaagde prent, waar ik me erg mee geamuseerd heb.

Grappige, verrassend effectieve verfilming van het gelijknamige boek van Timur Vermes. De gimmick is wellicht iets te eenzijdig uitgewerkt en de film gaat te lang door, maar Oliver Masucci is fascinerend in de tegelijkertijd komische en verontrustende hoofdrol en de film heeft zeker zinnige dingen te melden.

Hierboven al een paar keer genoemd, dat de maatschappij een spiegel word voorgehouden. Er zit heel veel in dit verhaal/deze film om over na te denken voor een ieder mijn zijn eigen opvattingen en bedenkingen over Hitler. Qua film vond ik het een hele goede film met een goede cast. Ik ben er zeker van overtuigd dat veel opnames echt op straat zijn gedaan zonder medeweten van de omstanders die er echt en realistisch op reageren, uiteraard is er ook het gewone acteur werk. Een film waar je met vrienden en familie over kan nadenken en kan discussiëren, stof tot nadenken.

Hoe kijken de Duitsers op de dag van vandaag naar Hitler? Wel, vreemd genoeg lijken velen hem als een soort volksfiguur te zien, een individu dat in het collectief bewustzijn leeft, ten goede of ten slechte. Niet eens een taboe, gelukkig niet. Voor de één is hij een provocatie of een slechte grap, voor anderen is hij gewoon iets om mee te lachen en om niet ernstig te nemen. Er ist wieder da mengt fictie en mockumentary dooreen... de "verborgen camera" fragmenten (ik had er graag nog meer gezien) waren trouwens ook de leukste, zoals wanneer Hitler zijn was binnendraagt...

Dan is er vraag 2: zou Hitler in onze huidige maatschappij kunnen gedijen en opnieuw opkomen met zijn retoriek? Het antwoord in de film is duidelijk. Vreemdelingenhaat leeft duidelijk erg sterk in Duitsland en er zijn nog mensen die het liefst een figuur als Hitler terug zouden zien om het blazoen van Duitsland terug op te poetsen. Triest maar helaas verontrustend dat de geschiedenis zich zomaar zou kunnen herhalen...

De plotlijn rond de echte Hitler die als een acteur aanzien wordt en een media-hit wordt werkt dan weer goed in op de propagandamachine anno 2015, waarbij populariteit en oppervlakkigheid dicht bij elkaar liggen. De media zou nog beter geschikt zijn voor hem om populair te worden en te beïnvloeden. Leuke Hitler-satire dus, en een machtige prestatie van Masucci...

Aardige film waarin Adolf Hitler ontwaakt in het jaar 2014 en een hit op tv wordt. Documentaire-achtig in beeld gebracht. De reacties van de mensen en de politiek incorrecte humor van het eerste gedeelte is wel leuk, maar valt wel wat in herhaling, Het tweede gedeelte is een stuk scherper. Ondanks dat het wat korter had gekund, nog net 3.5 sterren.

Een waanzinnig onderwerp, met een aardige uitvoering. 'Er ist wieder da' was een film waar ik mij ontzettend op verheugde, maar die toch een klein beetje tegenviel.

Anders dan je van het thema zou verwachten zijn de grappen over het algemeen te braaf. Niet dat de film van mij één complete racistische grap moet zijn, maar toch. Het had best iets raker dan wel gevoeliger gemogen.

De momenten waarop 'Hitler' met 'het volk' praat en niet met de acteurs zijn verreweg het leukst. Mensen zijn verrast wanneer ze Hitler zien, maar gaan wel het gesprek met hem aan. Grappig (en misschien ook wel een beetje eng) is dat sommige mensen erkennen dat hij gelijk heeft.

Al met al genoeg aardige momenten en best vermakelijk. Maar toch, er ontbrak iets om deze film een absolute topper te laten worden. Misschien dat het kwam omdat er voor teveel aparte sub-onderwerpen aan bod kwamen. Wellicht was het beter geweest om een soort documentaire achtige film te maken, waarin Hitler uitsluitend door Duitsland trok. Het hele verhaal er omheen voegde weinig toe en kwam nooit echt van de grond.

Desalniettemin twee prima uurtjes kijkplezier gehad: 3,5*

Het eerste deel van deze aardige film is zeer geslaagd als komedie. We zien dhr. Hitler op een roadtrip door het huidige Duitsland. Erg leuk. Satire op z'n best, maar ook met hilarische momenten. De woordgrappen en de verwijzingen naar het verleden zijn scherp. Ja leuk.

Je zou de eerste helft van de film kunnen zien als een soort aanklacht tegen de atmosfeer van gelatenheid die in deze tegenwoordige tijd bij het gros van de bevolking heerst. Als een aanklacht tegen het passieve gedrag en het gebrek aan vechtlust. Een aanklacht tegen het gebrek aan moraliteit en het gebrek aan een bepaald cultureel bewustzijn. Dat zou allemaal kunnen.

Je kunt de film ook gewoon zien als pretentieloze comedy. Gewoon lekker kijken zonder de druk van een achterliggende boodschap. En dat is ook best leuk. Hitler is gewoon Hitler. Hij bombardeert en shockeert een ieder met Nazipropaganda. Gewoon pretentieloze humor. Zeer geslaagd.

De kijker heeft een keus.

In de tweede helft verdwijnt die keus. De tweede helft is minder grappig en minder vrijblijvend. Het verhaaltje wordt serieuzer. Opeens is er een erg aanwezige toon van maatschappijkritiek. Een waarschuwend vingertje verschijnt. Het is minder grappig. De humor glijdt steeds meer weg en maakt plaats voor cynische ernst. De toon is serieuzer. De grappige naïviteit is verdwenen.

Als kijker heb je nu eigenlijk geen keuze meer in de manier van kijken. In de manier van filmbeleving. De regisseur dringt nu wel degelijk een waarschuwende boodschap op. En dat mag hoor, maar ik zie dan wel graag behoud van humor en minder bitterheid. Het toontje is opeens zo opgelegd moraliserend. Daar hou ik gewoon niet van.

Aan het einde zelfs nog even Wilders gezien. Dat zegt wel genoeg over de waarschuwende vinger die de film blijkbaar in de eerste plaats toch wil zijn. Het had voor mij niet gehoeven.

Trouwens, goeie rol van Kessler als Hitler. Ondanks de geringe gelijkenis, een zeer overtuigende voorstelling.

SHitler.

Had louter positieve reacties gehoord van vrienden, collega's en bekenden. Kan me daar helaas niet bij aansluiten. Heb de film vooral ervaren als een bijelkaar geraapt zooitje (cq sketches) dat op zich niet heel vervelend was om te bekijken. Film deed me sterk denken aan Benidorm Bastards meets Sacha Cohen, alleen dan zonder Sacha Cohen en uiteraard ook zonder de Benidorm Bastards.

Mist focus en scherpte. In zijn geheel erg onevenwichtig. De humor vond ik veelal of te flauw of niet ver genoeg gaan. Sterke punten? Ja die zijn er ook, zelfs drie!

1) De poster. Grenst aan geniaal!

2) Michael Kessler. De man lijkt nauwelijks op Hitler maar speelt zijn rol zo met verve dat je bijna gaat geloven dat hij het toch echt wel is.

3) De aftiteling. Is geen grapje. Zoals de aftiteling was, zo had ik graag de hele film gezien: scherp, grappig, bewust en confronterend!

In meerdere disciplines onvoldoende gedoseerd. 4.5/10*

Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik hiervan moet vinden. Toen ik de trailer zag langskomen was ik al vrij verbaasd en dat gevoel kwam helemaal terug tijdens de film. Ik had al zo'n gevoel dat het niet helemaal mijn ding zou zijn, maar toch was deze film wel anders dan ik verwacht had.

Het eerste deel van de film vond ik eigenlijk het leukst. De droge grappen met Hitler in de huidige wereld zijn heel vermakelijk. Het voelde aan als een lading sketches achter elkaar, maar dit was wel leuk om naar te kijken. Het voelt heel onwerkelijk om naar Adolf Hitler in deze setting te kijken, maar het is daardoor wel grappig. In het tweede deel wordt het voor mijn gevoel wat donkerder en wordt er meer gericht op de politiek en de maatschappij en voor mij zakt het hier wel in. De onderdelen met Hitler zelf blijven interessant, maar als hij uit beeld verdwijnt, verdwijnt ook bijna meteen mijn interesse. Het gaat te lang door en het gedoe met die televisiezender en alle personages daaromheen werkt gewoon niet.

Ik kan ergens wel goed begrijpen wat anderen hier zo goed aan vinden, want het zet je absoluut aan het denken en er zaten zeker wel komische momenten in met een wereldvreemde Adolf Hitler.

*2.5

Gemengde gevoelens over deze maatschappijkritische satire.

Eind jaren 80 zong Klein Orkest "Over de muur" met daarin de zinsnede "Waar Mercedes en Cola nog steeds op een voetstuk staan". De kritische noot aan het adres van de vercommecialiseerde maatschappij werd destijds ondergesneeuwd door het beeld wat er van de andere kant van "die Mauer" werd geschetst: het was geen pretje om een mening te hebben in een totalitaire staat. Een schrikbeeld.

Bij gebrek aan repressief regime op amper 5 uurtjes rijden vanaf Utrecht (want, let wel, dat was de DDR toen!) moest men een andere factor zoeken om de mensen een spiegel voor te houden. En niemand past die rol beter dan good old Adolf. Hoewel Hitler in termen van slachtoffers zeker zijn meerdere moet erkennen in booswichten Mao en Stalin, is hij de bekendste schurk uit de geschiedenis.

En hij doet wat hij moet doen. Oliver Masucci zet een prachtige Hitler neer en op onnavolgbare wijze wijst de megalomane dictator ons op de totale debilisering van de hedendaagse samenleving. Ook de onwaarschijnlijke verbondenheid die Hitler met "Die Grünen" voelt is erg grappig: zij willen het land redden - nou ik ook, is de redenering. Uit elke scène spreekt een ongeloof: is dìt wat jullie met je vrijheden doen? De uitspraak en vaak ouderwetse woorden die hij bij zijn vele onthutste constateringen gebruikt, brengen continu een glimlach op je gezicht.

Daarmee lijkt de film zich in een illuster rijtje maatschappijkritische films te scharen, waarbij Falling Down deze Adolf-movie ruim overklast en God Bless America op zijn beurt weer wat slechter is. Als de beroemdste scène uit Der Untergang daarna nog op geweldige wijze wordt geparodieerd lijkt het feest compleet.

Halverwege echter verplaatst de focus van de film zich. De kritiek verschuift naar lieden van neo-rechts pluimage en het wordt na een tijdje vooral een exercitie om zoveel mogelijk argeloze voorbijgangers hun rechterarm te laten strekken terwijl de camera rolt.

De argwaan jegens asielzoekers staat hierbij centraal, waarbij zelfs onze Greet nog even een soundbite mag spuwen. Dat is dan weer jammer: terwijl Hitler meer en meer de man wordt zoals we hem kennen uit de geschiedenisboeken - allerminst guitig - wordt de film meer en meer een makkelijk vingertje naar "bezorgde burgers" zoals rechtsgekkies zichzelf plachten te noemen.

Maar de film zwijgt in alle toonaarden over het feit dat zij, zij het vaak op ietwat primitieve wijze, enkel ageren tegen een totalitair gedachtengoed dat nog veel dodelijker, repressiever en middeleeuwser is dan het nationaalsocialisme ooit geweest is. Ik kijk dan ook uit naar een vervolg waarbij een paar salafisten om hun mening wordt gevraagd.

2,5 sterren

Wonderbahr?

Er Ist Wieder Da is een vreemde film. In zijn eerste helft lijkt hij alleen maar een platvloerse komedie te willen zijn, maar in zijn tweede helft treedt het doodsaaie achtergrond verhaal met compleet oninteressante personages helaas steeds verder naar de voorgrond en wordt deze steeds meer verweven met de hedendaagse politiek en met actuele thema's die vandaag de dag spelen. Er wordt dan in het bijzonder ingegaan op de huidige vluchtelingenstroom. Dit kan prima werken in een film die zich niet als een komedie neer wil zetten maar zeg nou zelf; de manier waarop Hitler in 2014 terecht is gekomen leent zich daar nu niet bepaald voor. Wat hier op volgde had gewoon simpel en rechtlijnig moeten worden gehouden. Als je als filmmaker Hitler hier een te gevoelig onderwerp voor vindt en je het noodzakelijk acht het personage van een serieuzere kant te benaderen, moet je Hitler niet als uitgangspunt voor dit soort type film nemen. En nog erger; je film vermommen als komedie, want dat is het in zijn tweede helft totaal niet meer. Men had dit op zijn best een politieke satire kunnen noemen, maar met simpelweg de aanduiding van komedie slaat men de plank volledig mis.

Het grootste probleem hier is dat de marketing en de trailers suggereren dat je met je vrienden op de avond met een pilsje in de hand een avond vol schaterlachen zal gaan beleven. Hoewel er in de eerste helft nog wel wat leuke grapjes voorbij komen - die overigens niet meer dan een kleine glimlach waard waren- verdwijnen deze op een gegeven moment compleet naar de achtergrond. Wat vervolgens optreedt is een stevige verveling en heb ik deze film alleen maar uitgekeken omdat ik er €6,- bij Pathé thuis voor betaald had. Deze film is enorm politiek getint en gaat diep in op de hedendaagse politiek die wordt afgezet tegen de levensvisie van Hitler. De film wil als het ware een politiek debat aansnijden vanuit het gezichtspunt van Hitler als hij vandaag de dag geleefd zou hebben, met dezelfde ideologie als die hij had in de twintig, dertig en veertiger jaren. Het punt is dat deze film op deze manier niet gepromoot wordt terwijl dat wel had gemoeten. Ook de balans in de uitvoering voelt zoek. Als je in de verwachting bent dat je een komedie gaat kijken en vervolgens dit voorgeschoteld krijgt, is de teleurstelling des te groter.

Een vervelende film.

2,0*

Boratfilm met Hitler in de hoofdrol. Gewoon een lollig filmpje. Niet constant even sterk.

Je kan er heeel serieus mee omgaan...wat dacht je van de lengte van Oliver Masucci...ohhh: onwerkelijk...maar ach...

Juist wel lachen die mix van fictie en realiteit.

Origineel? Ja en nee.

Und MUNTZ bin ich nicht vergessen...