Lady and the Tramp (1955)

Mijn absoluut favoriete Disney animatiefilm.

En dat is hij altijd geweest, sinds ik hem in de jaren vijftig voor 't eerst zag in de bioscoop.

Ontroerend, hartverwarmend, en hartveroverend, met schitterend animatiewerk oude (en voor mij nog steeds beste) Disney stijl.

Smaakvol en zonder de overdreven personages die tegenwoordig zo nodig deel uit schijnen te moeten maken van animatiefilms.

Ik krijg een erg goed gevoel telkens wanneer ik deze prachtige film weer zie.

Een juweeltje in mijn dvd collectie.

Deze komt met regelmaat in mijn cd speler terecht.

Al zou ik deze film graag nog eens opnieuw op een bioscoopscherm willen zien

Meende me al te herinneren dat ik deze Disney altijd minder vond dan alle andere classics. En na de film laatst weer gekeken te hebben kan ik dit slechts bevestigen. Neemt niet weg dat het een hele schattige en toch leuke film is, met niet te vergeten de legendarische spaghetti scene. Voor mij is de scene met de bever echter favoriet!

Mijn favoriete personage in de film: Trusty (Snuffel), wat een geweldige hond met zijn eeuwige verhalen over zijn ouwe trouwe grootvader.

3*

Schattige film, maar mist vaak tempo. De spaghetti-scène is een klassieker, maar er zitten ook scènes in die me niet zo boeiden.

Dat liedje met de Siamese katten vond ik wel destijds erg goed.

Goede Disney klassieker en wat beter dan het vervolg.

De straat achtige setting was goed vooral hoe het is ingericht. Ook de stijl van het huis waar Lady woont is leuk. De honden waren wel geinig. 3,5 voor een goede Disneyfilm.

tja... wat zal ik zeggen. Toen ik klein was heb ik hem ooit 3x achter elkaar gezien omdat ik hem zo leuk vond

Prachtige Disneyfilm.

Love die Siamese Katten

Heerlijke Disneyfilm.

Ik hou echt van de NL stem van Vagebond (Johnny Kraaikamp Jr.?) en die Si en Am zijn gewoon echt te cool voor woorden man

Ik heb nogal een hekel aan honden. Het zijn irritante vieze beesten, die veelsteveel aandacht opeisen. Nee geef mij maar het chille van poezen! De heren van Disney dachten er echter anders over en tekenden een brave film bij elkaar over hoe twee honden van verschillende klasses elkaar vinden. Aardig avontuurtje hoor, maar niet heel opmerkelijk allemaal. De scene bij het Italiaanse restaurant kwam me overigens wel bekend voor .

Klopt, dat heeft Disney gepikt van Hot Shots.

De Aristokatten, maar dan met honden

Hoewel, eigenlijk klopt die vergelijking niet echt want Lady en de Vagebond stamt uit '55 en De Aristokatten uit '70 maar de films hebben wel erg veel met elkaar gemeen. Ik maak de vergelijking simpelweg omdat ik Aristokatten eerder heb gezien maar soit. Ik dacht dat ik Lady en de Vagebond nooit had gezien, heb er blijkbaar wel op gestemd, maar toen ik gisteravond achter een iets luchtig was aan het zoeken stootte ik hier op. Normaal gezien kijk ik meestal een episode van een serie voor ik ga slapen maar vermits ik alles van Angel heb gezien en Battlestar Galactica of Stargate Atlantis met lange films begint, moest ik iets korter hebben. Zoals gezegd viel het oog op Lady en de Vagebond en doordat De Aristokatten één van mijn favoriete Disney films is, dacht ik dat dit ook best wel eens leuk zou kunnen zijn.

En dat is het ook geworden. Dankzij een scène die gebaseerd is op een anekdote uit het leven van Walt Disney zelf (hij was ooit een diner met zijn vrouw vergeten en zag als enige oplossing een cadeau, de puppy in een hoedendoos), wordt Lady in het leven geroepen en vanaf dat moment kent de film een groot aaibaar gehalte dat nergens vermindert. Deze keer is geen film die gebaseerd is op een sprookje maar op een kortverhaal in de krant dat daarna verder werd uitgewerkt. Op zich kent Lady en de Vagebond dan ook een redelijk vlot plot, vooral als je bekijkt dat hier eigenlijk bitter weinig mee is te doen. Ik vroeg me al af hoe ze in godsnaam een dik uur gingen vullen met honden maar Disney zou Disney niet zijn als ze hier niet weer iets moois van wisten te maken. En dat doen ze ook want de film zit dan ook bomvol met romantische scènes (de spaghetti scène kent iedereen, al wou Walt Disney die origineel zelfs niet in de film!) maar ook heel de climax pakt beter uit dan ik had verwacht. Ik wist niet wat ik kon verwachten maar vanaf het moment dat Lady in de problemen geraakt door tante Saar, komt de film in een ware stroomversnelling. Het idee met de rat is eenvoudig gevonden maar werkt perfect en het einde waar Snuffel onder de auto terecht komt in de hoop om Vagebond te redden is een erg mooi kippenvel moment. Ik ben er alleen nog altijd niet uit wat ik het liefste heb. Oorspronkelijk was het de bedoeling om Snuffel echt te laten sterven (zie ook de reactie van Jock) maar toen Walt Disney de scène zag, kreeg hij schrik dat er zich weer een Bambi situatie ging voordoen en werd Snuffel terug in het leven geroepen. Ik denk dat ik dan toch meer naar de aangepaste versie nijg want anders was het wel een erg triestig einde geweest. Toch is het weer eens een bewijs hoe Disney er altijd in slaagt om de gevoelige snaar te raken. Gelukkig is het niet één en al tristesse dat de klok slaat want er zijn weer een aantal geweldige nevenpersonages in de film te ontdekken. Aan de hoofdpersonages begin ik zelfs niet, iedereen weet wel hoe aandoenlijk die zijn, maar die 2 katten waren fantastisch. Jammer dat ze maar zo'n vreselijk korte rol in de film hebben, daar had echt wel wat meer ingezeten. Maar ook de andere honden zoals Jock en Snuffel of de bever zijn erg leuk.

De animatiestijl die hier wordt gebruikt is toch Disney op zijn hoogtepunt. Ik ben de laatste tijd vooral bezig met de klassiekers te herzien maar af en toe zit er eens een nieuwere titel tussen, een paar dagen geleden nog The Emperor's New Groove. Als je die 2 dan vergelijkt dan snap ik niet dat er mensen zijn die de nieuwe computeranimatie prefereren boven deze ouderwetse stijl. Kuzco is zelfs nog niet geheel in de stijl zoals Tangled maar toch verkies ik titels zoals deze Lady en de Vagebond, De Aristokatten of Sleeping Beauty met gemak boven die films. Alles is werkelijk zo prachtig geanimeerd dat het lijkt alsof je de honden zo kunt aaien. Iets wat me in de oudere Disney films ook vaak opvalt is dat er rustig met de animatiestijl wordt gewerkt en dat er wordt opgebouwd naar een climax waarin de tekenaars even helemaal los kunnen gaan. Ook deze film kent dat in de vorm van het gevecht met de rat en de achtervolging van Snuffel en Jock. Maar het is vooral het gevecht tussen de Vagebond en de rat dat echt prachtig is geanimeerd. Naar aanleiding van het gevecht heeft animator Wolfgang Reitherman verschillende ratten in een kot op zijn bureau gehad om hun acties te bestuderen en hij heeft erg goed opgelet. Het gevecht ziet er dan ook werkelijk prachtig uit. Ook het idee om de film echt vanuit het oogpunt van de honden te laten afspelen, dus zo weinig mogelijk gebruik maken van de gezichten van Jim en Lieverd is al even simpel als geniaal.

Wederom een erg sterke Disney film ware het niet dat het plot soms ietwat te weinig om handen heeft. Dit heeft als resultaat dat ik niet dezelfde score kan geven zoals aan mijn favoriete Disney films maar misschien moet ik hem gewoon nog eens een keer zien. Lady en de Vagebond is echter al bij al een heerlijk romantische film met een aantal erg leuke personages en een prachtige animatiestijl.

Dikke 4*

Heerlijke Disney film! Echt een van m'n favorieten

4,5!

Mooie Disney film met een prachtige, rustgevende animatie. Het verhaal stelde niet zo gek veel voor, maar is toch op een mooie wijze in beeld gebracht.

De bewegelijke scènes (het gevecht met de vagebond en de drie honden en het gevecht met de rat) zijn erg mooi gedaan.

Het is niet mijn favoriete Disney film, maar vind het toch allemaal erg leuk gedaan.

3*

Aardig.

Een film uit een periode waar de Disney classics nog wel te pruimen waren. Een pluimpje voor de animatie van Lady, het is jammer dat ze dat oog voor detail door de jaren heen kwijt zijn geraakt.

Het verhaaltje begint wel leuk, maar na een tijdje is het toch iets te gefragmenteerd of echt interessant te blijven. Korte dramatische bruggetjes van een tiental minuutjes per stuk moeten samen een film vormen, maar dat lukt uiteindelijk niet helemaal.

Wel een leuk niks-aan-de-hand filmpje met uiteraard één legendarische scene. Maar is het vooral het oog voor animatie dat me bijblijft in deze film.

2.5*

Diamond Edition Trailer

Weet iemand of hij ook in Nederland uitkomt?

Ja, in februari.

What a dog!

Vandaag wéér deze prachtige Disney-klassieker gekeken. Het afgelopen jaar heb ik hem al wat vaker gezien maar aangezien hij het thema Kerstmis bevat heb ik hem vandaag weer bekeken.

En ik denk dat dit na The Lion King toch wel mijn all-time favourite Disney-film is. De karakters zijn leuk, mooi getekend en geven een fijne sfeer aan de film. Elk personage van de film draagt bij aan een erg leuke film. De film wordt nooit saai. Hij duurt dan wel kort, maar ik ken films die nog korter duren en veel langer lijken te duren. De film bevat veel scenes die ik zeer leuk vindt. De spaghetti-scene is natuurlijk de uitspringer. Maar ook de rest van die romantische avond en de eind-scenes zijn erg sfeervol. De romantiek in de film is heel erg aanwezig en komt zeker op mij over. Nog beter als in sommige real-life films. De klaagzang van de honden in het hondenasiel vind ik dan weer iets minder, maar gelukkig is dat zowat het enige. Want, hoe vaak ik deze film ook kijk, hij blijft gewoon leuk. Dat vond ik vroeger en dat vind ik nu nog. Ik heb echt heel erg goede gevoelens bij deze film. Ik weet nog dat ik deze film vaker meerdere malen op een dag keek. En ik kwam er de afgelopen dagen dan ook achter dan de VHS echt 'oud' oogde. Maar dat is juist zo gezellig Desondanks dat overweeg ik toch de Diamond Edition te kopen als hij in Nederland uitkomt.

Nu had ik vroeger sowieso wel een zwak voor de Disney-films, deze was toch een van mijn favorieten. En in de afgelopen tijd ben ik er dus achter gekomen dat dat nog steeds zo is. De personages, de animatie, de muziek, de scenes: alles klopt. En dan te bedenken dat deze film gemaakt is in 1955.... Menig animatiefilm wat nu uitkomt kan nog niet in de schaduw staan van de klasse die deze film biedt. En daarom doe ik er nog een halve ster bij. Voor een van de beste animatiefilms ooit gemaakt.

4,5*

Lang geleden dat 'k deze nog eens had gezien en dus nog eens uit de kast gehaald. De film viel een klein beetje tegen. De bekende scène met de spaghettisliert is eigenlijk het hoogtepunt van de film, de rest viel een beetje tegen. Het verhaal is ook niet echt bijster speciaal en veel liedjes (die toch wel typisch zijn voor zo'n Disneyfilm) komen ook niet voorbij en zijn ook niet echt bijzonder. Voor de rest is hij wel mooi getekend.

Toch wel wat tegengevallen.

Wow, Disney zit terug op het niveau van Dumbo en Bambi met deze prachtige animatie. Na de compilatiefilms in de jaren '40 lukt het Disney om terug te krabbelen met grote animatiefilms. Al merkte je dat het niet zo simpel was. Het valt me meteen op dat Lady and the Tramp beter getekend is dan z'n voorgangers en er duidelijk geleerd is. Bambi en Dumbo hadden ook wel deze kwaliteit. Na het drukke Peter Pan is er meer gekozen voor een film bestemd voor de hele familie. Met plaats voor sfeer, avontuur, humor en romantiek. De eerste Disney trouwens die ècht romantiek in zich heeft. De prinsesjes (Cinderella, Sneeuwwitje) hadden hun prins wel, maar echt romantisch kon je die films ook weer niet noemen. Gewoon sprookjesachtig.

De film heeft ook één van de betere scripts. Niet alleen de scène met de spaghetti maar ook andere scènes zijn niet per se losstaand maar komen op het juiste moment in beeld en krijgen de verdiende opbouw. Er zijn ook rustige momenten ingebouwd. Een fout die Peter Pan maakte om dat niet te doen.

Lady and the Tramp is gewoon genieten. Prachtige beelden, leuke figuren, adembenemende beelden, mooie muziek, ... Dit hoort tot één van de betere Disneyfilms.

En tijdens het herkijken van de Disney-reeks ben ik alweer beland in 1955, het jaar dat Lady and the Tramp ging draaien. Na een stel zeer matige films neemt Disney revanche, want deze LatT heeft me goed vermaakt. Dat komt denk ik door het hoge aaibaarheidsgehalte van alle hoofdrolspelers. Het is een feelgoodfilm die best wel aardig uitgewerkt is. Al heeft ook deze Disney weer het euvel dat de opbouw altijd lang duurt, waardoor er voor het hoofdplot (Lady meets the Tramp) niet zo heel veel tijd over blijft. Maar het paste gelukkig allemaal in de film. Het bekende spaghettimoment stond me nog wel bij van vroeger, maar zo heel bijzonder is dat eigenlijk niet. Er had wel een mooiere kus uit mogen volgen. Eigenlijk zijn alle stukken wel de moeite, ook al eindigt de film wat zoetsappig met al die puppy's. Maar dat past wel bij Disney, dus daar klaag ik maar niet meer over. Het is een heel fraaie film geworden dat er ook nog eens uitstekend uitziet. Qua humor zouden deze films wel wat scherper mogen. Al waren de Italiaanse restauranthouder en de 2 mannelijke hondenvrienden van Lady best leuk.

3,5* (was 3*)

Top! Geweldig leuke Disney film

Mijn favoriete Disney film.

Erg leuke, romantische tekenfilm die ik als kind al erg leuk vond.

Mooier dan al die bullshit films van Disney/Pixar tegenwoordig.

Eindelijk wat meer waardering de laatste tijd voor deze prachtige Disney film, die ook mijn favoriet is (en ook altijd geweest)

Schattig, leuk, grappig en een beetje drama, zeker een goede Disney film.

Lady and the Tramp stond me zoals ik al in een oud bericht aangaf vooral bij als zo'n beetje de enige film waar mijn grotendeels Disneyhatende vader gek op was. Ik zelf heb het tot nu toe nooit beschouwd als één van de betere of slechtere, meer eentje voor in het midden, maar een herziening doet toch wonderen. Dit is een zeldzame Disney waarbij de emoties de hoofdrol spelen, waardoor je een kalme film krijgt die de tijd neemt om te ontvouwen. Dat het een korte film is komt dan vooral doordat er weinig verhaal is, maar in tegenstelling tot in het erg zwakke en vergelijkbare The Aristocats wordt dit een voordeel. Nooit is er bij Disney namelijk zo lang stilgestaan bij een romance, maar zelfs de verwarring van Lady rond de geboorte van de baby (wat haar naar de Tramp leidt) krijgt gewoon de tijd. Nee, dit is niet het niveau van Yasujiro Ozu of zo iemand op emotioneel gebied, maar het moet natuurlijk ook voor kinderen leuk zijn. Disney en zijn regisseurs besteden hier meer tijd aan sfeerschepping en personages dan ooit en het levert een magisch effect op. Het is ook de mooist ogende film van de studio voor de wederopstanding in de late jaren '80. Erg gedetailleerd, met mooi kleurgebruik en honden die echt als honden bewegen.

Ik verhoog naar vier sterren.

Een van de Disney-animatiefilms die ik nooit eerder had gezien, althans toch niet dat ik me kan herinneren.
De film, hoewel meer dan 55 jaar oud, is bijzonder mooi en goed gemaakt.
Mooi verhaal ook dat zowel tragedie als humor bevat, maar wel een happy end kent.
Echt een film voor jong én oud...

”Of course not, Miss Lady. Why, everybody knows a man's best friend is his human.”

Een erg mooie Disney film, waarbij net als in Belle en het Beest twee uitersten zich tot elkaar aangetrokken voelen. De één is rijk en deftig, de andere juist het tegenovergestelde.

Lady and the Tramp is allereerst ontzettend mooi geanimeerd, waarbij de details van de honden goed zijn uitgewerkt en alles heel mooi en natuurlijk oogt. De romance tussen de twee honden wordt op een sterke manier opgebouwd. Verder is het ook één van de weinige Disneys, waarbij de muziek echt een duidelijk toegevoegde waarde is. De nummers zijn niet alleen mooi, maar staan ook echt in dienst van het verhaal.

Verder is de balans erg goed. Er zit humor in, tempo, rustige momenten en vooral een hele sterke luchtige sfeer, waarbij alles goed in elkaar over loopt. Ook de bijpersonages zijn in orde. Jock en Trusty zijn twee grappige honden en de Italiaanse restauranthouder is op een ingetogen manier ook best leuk. Het moment waarbij Lady en de Vagebond samen spaghetti eten, is schitterend en een van de allermooiste momenten uit een Disney film.

Een fijne Disney klassieker dus, die de tand des tijds moeiteloos heeft doorstaan en die zich mag rekenen tot mijn persoonlijke favorieten.

4,0

Ik kan me niet herinneren dat ik deze Disney ooit gezien heb toen ik klein was dus toen hij van de week op BBC werd uitgezonden vond ik het tijd om hem een dekeer te gaan kijken. Ik kende natuurlijk de 'spaghetti scène' al, en het liedje Bella Noche,maar voor de rest was deze film nieuw voor mij.

Maar hij is me heel goed bevallen. Hij is natuurlijk ontzettend schattig, maar ook de sfeer vond ik heerlijk. De originele klassieke Disney sfeer, met bombastische muziek en een redelijk sneltempo. Maar ook de kleding, hetdecor. En trouwens ook gewoon hetmooie, schattige verhaal. De trouwheid van een hond komt sterk over, maar ook hoe de veschillen van afkomst in het niet vallen bij echte liefde. Schattig toch

Ik vind deze film weer duidelijk een voorbeeld van als men een tekenfilm in speelfilmlengte gaat bekijken. Een verhaal wat uitelkaar wordt getrokken. Wel schattig maar toch ook weer niet zo mooi getekend. Het verhaal is al gauw voorspelbaar alleen men blijft erg lang hangen bij hetzelfde onderwerp. Eerst wordt begonnen met een lange introductie, waarna de de volgende stap volgt en dat is waarin Lady te weinig aandacht krijgt en vervolgens .. . 2.0.

Een heerlijke film.

Disney doet romantiek erg goed en 'Lady and the Tramp' is daar een uitstekend voorbeeld van. De dynamiek tussen de twee hoofdrolspelers werkt uitstekend ondanks het inmiddels afgezaagde concept. Lady laat genoeg pit zien om op zichzelf te kunnen staan en Tramp heeft genoeg kwaliteiten om zijn tekortkomingen goed te maken. De legendarische scene met de spaghetti moet toch voor iedereen iets doen?

Wat 'Lady and the Tramp' echter het beste doet is plot. Alle verhaallijnen zijn uitermate goed opgezet en komen ook perfect terug. Geen uitstapjes die er niet aan toe doen, geen onnodige hoeveelheid personages. Elk personage is belangrijk, goed gedoseerd en nog charmant ook. Daarnaast zijn er enkele geweldige scenes, zoals de Siamese katten of in de pond, die in korte tijd ongelooflijk veel weten te vertellen. De liedjes daarin dragen bij aan het verhaal en voelen veel minder een oponthoud dan in, bijvoorbeeld, 'Cinderella'. De animatie is wederom fantastisch met een geweldige climax met de rat. De puppies zijn natuurlijk nooit erg om naar te kijken.

Hoewel dit nooit echt mijn favoriete Disney is geweest heb ik er wel meer waardering voor gekregen. Het is een romantisch verhaal zonder al te veel tragedie en met uitstekende personages. Goed vermaak.

Terechte klassieker.

Lady And The Tramp heeft wat tijd nodig om een standvastig tempo te vinden, maar eenmaal dat lukt volgt nog een uur lang een leuke roadmovie-achtige romantische trip, waarbij het niveau stijgt naarmate het einde nadert. Je ziet het niet veel in Disneyfilms, maar fijn is het natuurlijk wel.

Ook fijn is de stemmencast. In tegenstelling tot latere Disneys (die uit de jaren 90, waarmee ik ben opgegroeid en die eigenlijk een streepje voor hebben) is hier nog geen sprake van excentrieke zijpersonages. Elk personage is nog vrij ingetogen en dat helpt misschien wel.

Maar de grootste troef is wellicht de animatie, die volgens de typische klassieke tekenstijl gedaan is. De belangrijkste personages zijn qua design ook vrij gedetailleerd vormgegeven en af en toe springt er eens een scène bovenuit, zoals het gevecht tussen de Vagebond en de rat, die de toon meteen een stuk grimmiger maakt.

3,5