Le Temps du Loup (2003)

Wij konden de film eigenlijk nauwelijks uitzitten.Je zou het absoluut een gespeelde documentaire kunnen noemen.Geen filmmuziek.Wij gingen bij de aankoop van de dvd blindelings uit van de geweldige actrice Isabelle Huppert.Helaas.Dat was een fout idee.Zij "verdween in de massa".Zelden,heel zelden zo'n saaie,langdradige film,zonder kop of staart,gezien.

Je moet ook uitgaan van de matige Haneke natuurlijk

Dat ik als fan van Isabelle Huppert iets nog eens van haar niet goed zou vinden.Ik vond deze docu-film (inderdaad zonder muziek) verschrikkelijk.De omschrijving op de achterkant van de dvd suggereerde toch wel even heel iets anders.Het prille begin van de film overigens ook!!

Maar dan......!! Het grote niets.Sorry hoor.

Overigens...voor de dierenliefhebbers onder ons.Maar beter niet kijken.

Een 0,5 alhoewel ik niet weet waarvoor.Nou ja,het begin dan maar.

vanavond een heerlijk Haneke avondje gepland

deze zit erbij, en cache

benny's video was helaas verhuurd

ben erg benewd, ken alleen wat trailers van haneke, die me direct aanstonden

wat ik zo lees denk ik, het wordt erg gezellig:)

Hmmm. Wat een vreselijke film. Ik kon 'm niet uit kijken, zo naar vond ik de film. Ik had geen zin om mezelf nog langer te pijnigen.

Wat is hier aan de hand? Een einde der tijden verhaal. Is de mens echt zo naar onder deze omstandigheden? Volgens mij tonen mensen veel meer saamhorigheid in zulke tijden en proberen ze juist afleiding te zoeken. In deze film zit geen spatje humor, geen greintje relativering.

Dat staat me er aan tegen. Natuurlijk, ook ik heb Idi i Smotri gezien. Daar kan ik de context duiden en de gebeurtenissen bevatten, bij Le Temps du Loup niet.

1*

Leuk, zo ieder zijn smaak.

Ik vond deze Haneke na het debacle van Funny Games (dat heeft mij jaren gekost om eraan te wennen dat iemand zo onderuit kon gaan) nou juist wel weer een verademing. Had wel het idee naar een Russische film uit de jaren 70 te kijken kwa thematiek, maar vond het stijlvol uitgevoerd.

Ik weet niet precies waar ik zojuist naar heb gekeken. Een leuke variatie op het 'einde van de wereld'-thema. Maar na een uurtje werd ie wel wat langdradig; de draad raakte zó lang, dat ik 'm soms zelfs kwijt was!

Mijn interpretatie van deze film is zich nog een beetje aan het vormen. Voorlopig hou ik het bij drie punten, en véél hoger zal het niet worden.

Ik kan mij niet voorstellen hoe iedereen dan 'braaf' met elkaar die laatste tijd uitzit.

Da's een ander uiterste wat je noemt, maar iets meer nuancering zou ik wel prettig vinden.

Dat ellende en onheilsperspectief ook kunnen zorgen voor 'samen de schouders eronder', zie je bijvoorbeeld in United 93.

Kan me ook voorstellen dat wanneer er nog weinig hoop is, dat je er in de laatste (?) dagen nog iets van wil maken.

Wat dat betreft deel ik de visie van Haneke, die het allemaal somber inziet.

Of die van John Wyndham, auteur van The Day Of The Triffids; die mensen wilden er ook samen iets van maken, maar er ontstond onenigheid. Sir William Golding's Lord Of The Flies is hiervan ookeen mooi voorbeeld.

Vond het een rare film. Vooral het verhaal kon ik niet helemaal begrijpen. Maar het sfeertje dat er hing boeide me wel. Ook de openingsscene was wel aardig.

Dit vond ik een fikse tegenvaller aangezien ik er veel van had verwacht.

Helaas is dit een emotieloze, oppervlakkige en saaie film geworden waarin de karakters van de moeder en de 2 kinderen totaal niet worden uitgediept, ze worden zelfs bijrolspelers na de eerste helft van de film.

De eerste helft van de film is nog wel te genieten en geeft hoop voor een goede 2de helft maar de 2de helft komt totaal niet uit de verf.

Het lijkt wel of de regisseur na 45 a 60 minuten is ontslagen waardoor de film een schip zonder stuurman lijkt te zijn geworden.

Ik had gehoop op een apocalyptisch sfeertje en een script waarin de hoofdrolspelers konden schitteren maar dit alles ontbreekt er helaas aan.

De 'struggle for life' lijkt in deze film meer op de 'struggle against boredom' geworden.

Met moeite heb ik de tweede helft uitgekeken.

Dankzij de redelijke eerste helft zal ik niet een te laag cijfer geven.

Cijfer: 2,5

Onvoorbereid en ongelezen in deze Haneke gedoken.

Een 'denk-film', die de mens toont ontdaan van alle technologie en structuur van de beschaving, overgeleverd aan chaos en een primitief overleven.Een rauw realistisch beeld?

Naar mijn mening wel. Zonder beschaving zijn we geen haar beter dan de wolf, maar de ' naakte waarheid toont' een sprankje hoop.

Hoeveel een beschaving te bieden heeft, blijkt het meest bij de afwezigheid ervan.

je gaat je vrij snel afvragen in welke wereld dit plaats kan vinden, en waar, dat vind ik het knappe aan de film, niets lijkt te referen aan en bepaalde tijd of plaats, en vooral, de oorzaak

dat maakt de film voor mij intrigerend

bij vlagen wel wat traag maar hij blijft boeien van begin tot end

4

Toch wel een heel bijzondere film van Haneke, dat zich afspeeld in een hele onvoorspelbare tijd. Het begint eerst in het gewone dagelijkse wereld als die familie waar het om draait gewoon zoals jaarlijks hun vakantiehuisje weer eens bezoeken. En die schijnt dus al bevolkt te zijn door vreemdelingen. Nadat de man van Anne word neergeschoten en de rest van de familie vlucht (Vrouw met twee kinderen, waaronder die lekkere Eva. ) Komen ze in een wereld terecht na een soort Catastrofe.

En ja, die wereld zelf vind ik echt heel bijzonder. Eerst lijkt alles heel normaal (familie komt gewoon in een auto aan) en daarna lijkt het wel alsof er iets is gebeurt met de wereld na die moord. Het lijkt net op de wereld na een kernoorlog terwijl dat het dan ook weer net niet is. Of gewoon een hele economische crisis waarbij de wereld ineens 100 jaar achterstand heeft. Heel bijzonder allemaal hoe Haneke dit in elkaar zet. En dan nog kom je der nog niet helemaal achter wat dit nou associeerd met de dood van Anne der man. De decors waren ook erg kaal en heel verlaten. Het is grotendeels landschap en naderhand ook dat stationnetje waar de film zich grotendeels afspeeld en waar ook 10tallen mensen wonen (en om welke reden eigenlijk?) Het enige levende hier in de film is dan gewoon die trein die voorbij rijd. Maar toch is het de hele film wel puzzelen.

Ook het acteerwerk vond ik erg goed van die drie overgebleven familieleden en de vele zigeuners bij dat station. Wat ook opmerkelijk is is dat er in de hele film geen spoor van muziek te bekennen is, zelfs bij de aftiteling niet. Principtieel is het gewoon de hele film muisstil en dat maakt het ook wat realistischer. Heel mooi gewoon.

2de film die ik van Haneke heb gezien na Cache. Allebij dus Franse films van hem. Het word nou ook maar eens tijd om zijn Oostenrijkse werk eens te checken (Funny Games, Benny's Video)

4,0*

Het vermeende nihilisme van de film valt nogal mee.

Zelfs als door omstandigheden de hele laag beschaving wegvalt lijkt de mens toch nog wel het liefst in een groep te verkeren en zelfs daar vrij snel een nieuwe maatschappelijke orde te willen nastreven inclusief een zin voor gerechtigheid.

En waar uiteindelijk zelfs ruimte is voor compassie.

Daarnaast wordt de mens inderdaad geleid door zijn eigen overlevingsdrang indien nodig ten koste van anderen.

Denk dat Haneke hier een zeer realistisch mogelijk beeld neerzet van een situatie na een grote economische crisis, ramp of oorlog.

Vergelijk deze film maar met de mensen die zich verschranst hebben in "Night Of The Living Dead" of de toestand in bijvoorbeeld "Blindness" (neem aan dat het in het boek allemaal nog wat beter gebracht wordt-maar dat heb ik niet gelezen).

Vreemd dat er over het algemeen zo negatief gedacht wordt over deze film.

Je weet toch dat je bij regisseur Haneke geen pasklare oplossingen en happy endings moet verwachten?

In dat opzicht pas deze film perfect in zijn oeuvre.

Ik ben het voor 100 % eens met de mening van kappeuter (15 februari 2007).

Geen seconde, maar dan ook géén enkele seconde heb ik een gevoel gehad van betrokkenheid, inleving,emotioneel begrijpen..of juist niet emotioneel begrijpen.

En dan houd het wat mij betreft op.

Film ook niet uitgekeken.

Zeer mee eens. Ik ga bijna aan mijn eigen mensbeeld twijfelen als ik lees dat mensen deze film blijkbaar gitzwart, nihilistisch en naar vinden. Sterker nog: Haneke was zelden zo hoopvol als in deze film. Voor Haneke's doen dan. Vrolijk is de film niet, maar dat is de mensheid in zo'n extreme situatie ook niet, daar ben ik zeker van. Toch ontstaat er in deze film bijna een soort maatschappijtje met normen en waarden en wordt er gedeeld, bekommeren mensen zich om elkaar en lukt het om conflicten te sussen. Tussen de egoistische overlevingsdrang door, dat wel.

Erg boeiende film.

4.0*

Naar mijn smaak een totaal overbodige film.

Erg traag met lange shots van mist, lopen, bosjes, gezichten enz..

Spanningen die ontstaan tussen mensen in een tamelijk uitzichtloze situatie is al duizend maal beter en coherenter verteld.

Wel kopje ( tamelijk cliché ook nog ) maar geen lijf en staart.

Volkomen zonde van mijn tijd geweest.

Ook mee eens. Deze is toch minder pessimistisch dan Hanekes andere films (cf. het einde van de film). Ik vond dit een heel emotionele film, maar mensen schijnen te denken dat een film alleen maar emotioneel is als de personages overvloedig en uitbundig hun emoties tonen en de vrije loop laten en dat is daarom nog niet het geval. Het is een kunst apart om emotionele gemoedstoestanden te kunnen evoceren met subtiele details en te laten spreken uit de handelingen en gedragingen van mensen die hun gevoelens misschien niet zo expliciet tonen, omdat het onder de omstandigheden te zwaar of te pijnlijk zou zijn om die gevoelens onder ogen te zien. Dat is mijn inziens ook het geval met de personages uit Le temps du loup.

Schitterend vertelde film. Alleen al dat begin; de opening had op veel manieren anders gekund, maar zo is het vrijwel perfect. En Haneke weet dit niveau bijna continu vast te houden, vertraagd als het kan, knipt als het moet, geeft details op het ene moment en een slechts aanduiding op het andere. Ik kan me daarnaast helemaal vinden in het commentaar van Starbright boy en Henry Spencer, sterker nog, binnen het genre van de post-apocalyptische film is Le temps du loup behoorlijk positief (en het eindshot zelfs hoopvol). Psychologisch wat mij betreft erg geloofwaardig uitgewerkt. Dragende rol van het geheel is die van dat meisje, die binnen het tijdsbestek van de film volwassen wordt. Ook goed geacteerd trouwens. Tenslotte erg interessant om hier de Joodse legende van de rechtvaardigen tegen te komen (indrukwekkend beschreven in dit boek). Ik begin Haneke steeds beter te vinden. Na Code Inconnu opnieuw vier sterren voor zijn werk.

Na een minuut of 15 mocht het hele zooitje van mij part al dood neervallen. Hier kon ik echt niet inkomen.

prima cinéma!

Op hangen en wurgen kom ik tot een vijfje. Fotografisch is Le Temps du Loup erg fraai, maar de manier van vertellen knelt. Ik val midden in een verhaal, ik beland samen met een gezinnetje bij zijn buitenhuisje. Vervolgens ga ik met de moeder en de kinderen mee. Dan heb ik het recht te weten wat er aan de hand is. Ik kom er niet achter. Als we dan met lotgenoten stranden op een station, wil ik meer weten over de lotgenoten, zo doe je dat immers, als je met vreemden zit opgescheept. Worden er ervaringen rond de kennelijke catastrofe uitgewisseld, zo van: "Waar was jij, toen..." of "wat deed jij op het moment dat..."? Welnee. Niemand informeert naar niemands achtergrond (buiten de vraag: "kom je uit de stad?" dan). De mensen aan wie ik enig houvast meende te hebben, de moeder en haar kinderen, raken bovendien steeds meer uit beeld. Sociale interactie (die en die werpen zich op als leider, die als profiteur, anderen reageren met primaire verdachtmakingen na diefstal enz) blijft erg aan de oppervlakte. Dan komt tenslotte bij de wanhoopsactie van het jochie het verhaal van 36 rechtvaardigen, interessant genoeg om nader uit te werken, over als een simpel trucje om tenminste nog een eind aan een hopeloze onderneming te breien.
Ik vind deze tekortkomingen vooral jammer, want er had veel meer ingezeten.

De eerste tegenvaller die ik zag van Michael Haneke. De beste omschrijving is al eerder gegeven van deze film, namelijk dat de film aanvoelt als een schip zonder stuurman. Nergens werd ik dan ook meegesleept door het verhaal of door één de karakters. Ook de kenmerkende thriller elementen of onderhuidse spanningen ontbraken volledig in de film. Overigens kwam dat ook doordat de karakters die een prominente rol hadden in de film, veelal kleurloos en totaal niet interessant bleken te zijn. Uiteindelijk vind ik het heel spijtig dat Haneke niet meer heeft gedaan met de fantastische setting waarin het verhaal zich heeft afgespeeld.

Groeit juist in mijn hoofd. Samen met Der Siebente Kontinent vind ik dit Haneke's beste denk ik.

En de teleurstelling na 30 min of zo, het begint goed maar nadat ze in dat treinstation gaan zitten kan je de film net zo goed stil zetten. alleen voor de aanwezigheid van Huppert geef ik nog punten

en wat een prachtige fotografie! gewoon schilderijtjes zijn het

Een teleurstelling voor mij. Het verhaal/concept leek me van tevoren wel wat, maar ik bleef echt op m'n honger zitten... Nergens in de film werd ik meegesleurd in emoties en meeleven met de karakters zat er al helemaal niet in. Op één of andere manier leek het ook alsof de karakters totaal niet kenbaar werden gemaakt...

Het is de eerste Haneke die ik zie, zal me wel eens aan wat ander werk van hem wagen, maar dan hoop ik dat dat me beter bekoren kan dan deze.