Le Temps du Loup (2003)

Erg sterk. Je weet als kijker nooit wat er echt gebeurd is (echt relevant is het ook niet), maar dit is gelijk de kracht van de film. Elke kijker kan d'r een andere interpetatie bij hebben. Na Funny Games Hanneke's beste.

Hier kan ik het wel mee eens zijn.

Net als in Funny Games mist Haneke's film elke vorm van geloofwaardigheid. Een makke, doorzichtige en bij momenten gewoon belachelijk constructie van ellende. Het enige wat ik totnutoe uit de man z'n films heb gehaald is dat hij wellicht een stevige fobie heeft van z'n eigen woonst. Moet fijn thuiskomen zijn, elke avond.

Wel fijn dat Haneke geld heeft voor een degelijke cameraman, wat hier en daar aardige shots oplevert. Met het kleurgebruik ben ik het minder eens. Kleurloos bruin != grauw. Eerder saai en emotieloos. Ook het gemis aan soundtrack kan ik niet appreciëren. 't Is al een kale film, wat boeit het om hem nog saaier te maken.

Niet mijn regisseur waarschijnlijk. Komt in de twee films die ik gezien heb over als een depressieve zeur die de waarheid eens via film aan de mensheid poogt de verkondigen. Ik vreet er geen beeld van. Fake boel, 1* voor enkele mooie shots, en een goed acterend kind (dat meisje). De rest van zijn gezeur doet hij in het vervolg maar op z'n eigen donkere zolderkamertje.

Wat Haneke hier emotioneel probeert los te krijgen bij de kijker, is een zeer sterk gegeven. Je ziet hoe een gezin, mensen zoals ieder die de film kijkt, terecht komen in een doemscenario, het einde van de wereld. Heel mooi hoe je steeds dieper meezakt in de sombere wereld. Weer een film die dus heel dichtbij je staat, maar helaas keek ik er wat afstandelijker naar. Geen slechte film, maar het raakte mij niet helemaal. edit: toch maar 3.5 sterren voor nu

Hmmm. Wat een vreselijke film. Ik kon 'm niet uit kijken, zo naar vond ik de film. Ik had geen zin om mezelf nog langer te pijnigen.

Wat is hier aan de hand? Een einde der tijden verhaal. Is de mens echt zo naar onder deze omstandigheden? Volgens mij tonen mensen veel meer saamhorigheid in zulke tijden en proberen ze juist afleiding te zoeken. In deze film zit geen spatje humor, geen greintje relativering.

Dat staat me er aan tegen. Natuurlijk, ook ik heb Idi i Smotri gezien. Daar kan ik de context duiden en de gebeurtenissen bevatten, bij Le Temps du Loup niet.

1*

Toch wel een heel bijzondere film van Haneke, dat zich afspeeld in een hele onvoorspelbare tijd. Het begint eerst in het gewone dagelijkse wereld als die familie waar het om draait gewoon zoals jaarlijks hun vakantiehuisje weer eens bezoeken. En die schijnt dus al bevolkt te zijn door vreemdelingen. Nadat de man van Anne word neergeschoten en de rest van de familie vlucht (Vrouw met twee kinderen, waaronder die lekkere Eva. ) Komen ze in een wereld terecht na een soort Catastrofe.

En ja, die wereld zelf vind ik echt heel bijzonder. Eerst lijkt alles heel normaal (familie komt gewoon in een auto aan) en daarna lijkt het wel alsof er iets is gebeurt met de wereld na die moord. Het lijkt net op de wereld na een kernoorlog terwijl dat het dan ook weer net niet is. Of gewoon een hele economische crisis waarbij de wereld ineens 100 jaar achterstand heeft. Heel bijzonder allemaal hoe Haneke dit in elkaar zet. En dan nog kom je der nog niet helemaal achter wat dit nou associeerd met de dood van Anne der man. De decors waren ook erg kaal en heel verlaten. Het is grotendeels landschap en naderhand ook dat stationnetje waar de film zich grotendeels afspeeld en waar ook 10tallen mensen wonen (en om welke reden eigenlijk?) Het enige levende hier in de film is dan gewoon die trein die voorbij rijd. Maar toch is het de hele film wel puzzelen.

Ook het acteerwerk vond ik erg goed van die drie overgebleven familieleden en de vele zigeuners bij dat station. Wat ook opmerkelijk is is dat er in de hele film geen spoor van muziek te bekennen is, zelfs bij de aftiteling niet. Principtieel is het gewoon de hele film muisstil en dat maakt het ook wat realistischer. Heel mooi gewoon.

2de film die ik van Haneke heb gezien na Cache. Allebij dus Franse films van hem. Het word nou ook maar eens tijd om zijn Oostenrijkse werk eens te checken (Funny Games, Benny's Video)

4,0*

Het vermeende nihilisme van de film valt nogal mee.

Zelfs als door omstandigheden de hele laag beschaving wegvalt lijkt de mens toch nog wel het liefst in een groep te verkeren en zelfs daar vrij snel een nieuwe maatschappelijke orde te willen nastreven inclusief een zin voor gerechtigheid.

En waar uiteindelijk zelfs ruimte is voor compassie.

Daarnaast wordt de mens inderdaad geleid door zijn eigen overlevingsdrang indien nodig ten koste van anderen.

Denk dat Haneke hier een zeer realistisch mogelijk beeld neerzet van een situatie na een grote economische crisis, ramp of oorlog.

Vergelijk deze film maar met de mensen die zich verschranst hebben in "Night Of The Living Dead" of de toestand in bijvoorbeeld "Blindness" (neem aan dat het in het boek allemaal nog wat beter gebracht wordt-maar dat heb ik niet gelezen).

Vreemd dat er over het algemeen zo negatief gedacht wordt over deze film.

Je weet toch dat je bij regisseur Haneke geen pasklare oplossingen en happy endings moet verwachten?

In dat opzicht pas deze film perfect in zijn oeuvre.

Zeer mee eens. Ik ga bijna aan mijn eigen mensbeeld twijfelen als ik lees dat mensen deze film blijkbaar gitzwart, nihilistisch en naar vinden. Sterker nog: Haneke was zelden zo hoopvol als in deze film. Voor Haneke's doen dan. Vrolijk is de film niet, maar dat is de mensheid in zo'n extreme situatie ook niet, daar ben ik zeker van. Toch ontstaat er in deze film bijna een soort maatschappijtje met normen en waarden en wordt er gedeeld, bekommeren mensen zich om elkaar en lukt het om conflicten te sussen. Tussen de egoistische overlevingsdrang door, dat wel.

Erg boeiende film.

4.0*

Schitterend vertelde film. Alleen al dat begin; de opening had op veel manieren anders gekund, maar zo is het vrijwel perfect. En Haneke weet dit niveau bijna continu vast te houden, vertraagd als het kan, knipt als het moet, geeft details op het ene moment en een slechts aanduiding op het andere. Ik kan me daarnaast helemaal vinden in het commentaar van Starbright boy en Henry Spencer, sterker nog, binnen het genre van de post-apocalyptische film is Le temps du loup behoorlijk positief (en het eindshot zelfs hoopvol). Psychologisch wat mij betreft erg geloofwaardig uitgewerkt. Dragende rol van het geheel is die van dat meisje, die binnen het tijdsbestek van de film volwassen wordt. Ook goed geacteerd trouwens. Tenslotte erg interessant om hier de Joodse legende van de rechtvaardigen tegen te komen (indrukwekkend beschreven in dit boek). Ik begin Haneke steeds beter te vinden. Na Code Inconnu opnieuw vier sterren voor zijn werk.

De eerste tegenvaller die ik zag van Michael Haneke. De beste omschrijving is al eerder gegeven van deze film, namelijk dat de film aanvoelt als een schip zonder stuurman. Nergens werd ik dan ook meegesleept door het verhaal of door één de karakters. Ook de kenmerkende thriller elementen of onderhuidse spanningen ontbraken volledig in de film. Overigens kwam dat ook doordat de karakters die een prominente rol hadden in de film, veelal kleurloos en totaal niet interessant bleken te zijn. Uiteindelijk vind ik het heel spijtig dat Haneke niet meer heeft gedaan met de fantastische setting waarin het verhaal zich heeft afgespeeld.

En de teleurstelling na 30 min of zo, het begint goed maar nadat ze in dat treinstation gaan zitten kan je de film net zo goed stil zetten. alleen voor de aanwezigheid van Huppert geef ik nog punten

Een teleurstelling voor mij. Het verhaal/concept leek me van tevoren wel wat, maar ik bleef echt op m'n honger zitten... Nergens in de film werd ik meegesleurd in emoties en meeleven met de karakters zat er al helemaal niet in. Op één of andere manier leek het ook alsof de karakters totaal niet kenbaar werden gemaakt...

Het is de eerste Haneke die ik zie, zal me wel eens aan wat ander werk van hem wagen, maar dan hoop ik dat dat me beter bekoren kan dan deze.

Gelukkig wist ik niks van de film, behalve dat het een Haneke was, toen ik de film startte: zo bleef voor mij het begin een verrassing. Al gauw blijkt dat de context waarin de personages zich bevinden dreigend is. Wat de dreiging is mogen we zelf invullen. Effecten van economische crisis veroorzaakt door speculerende geldwolven met als gevolg extreme bezuiningen van regeringen? Haneke dus als profeet. Maar die suggestieve treinen deden me ook ergens aan vroeger denken...Haneke met een Duits historisch geweten?

Wat de oorzaak ook is het gaat om het primaire gedrag van mensen permanent onder stress tijdens een crisis. En dat levert fascinerende en sfeervolle scénes op...b.v. die eenvoudige scéne in het donker met brandend hooi...

Ondanks de fictie zijn de rollen geloofwaardig door vooral ook de geweldige acteerprestaties.

Tijd van de Wolf gaat over macht en onmacht.. het einde kan dus voor mij ook een misleidende betekenis hebben. Met simpele middelen kun je veel suggereren.

Een redelijk dramafilm...

Redelijk verhaal...

Prima acteerwerk...

Redelijk mooi HD kwaliteit...

Prima achtergrond geluid/

muziek (Dolby Digital)...

Ik vond het een vrij matige film met een paar goede scenes, en veel ergerniswekkend geneuzel, en nodeloos tijdgerek het eerste uur. Puur om de kijker te tergen leek het wel, want alles is nogal cliché-matige apocalypse materiaal.

De "Wat is er precies gebeurd? " vraag, nauwelijks interessant gebracht hier. Zeg maar gerust vervelend.

Het mythische gerucht, zooo cliché.

De slechte kanten van mensen die bovenkomen. Waar hebben we dat eerder gezien...?

Een nieuw maatschappijtje opzetten met eigen regels.

Als geheel niet overtuigend, ik zie een stel acteurs die proberen er nog wat van te maken. Maar dat lukt niet al te best.

Geen film om een paard voor op te offeren, wel een van de beste scenes....

Gij zijt een gewelddadig en triest figuur

Vraag Haneke niet om in een post-apocalyptische setting een waar rampscenario te schetsen, want hij is in heel andere dingen geïnteresseerd. Dat werd al wel duidelijk toen de opening van de film direct het element trauma inbracht en de vraag opriep hoe moeder, zoon en dochter dit in het restant zouden gaan verwerken. [Ook] ik vond de scène met het vuur ijzingwekkend, maar was evenzo onder de indruk van het simpele doch expressieve eindshot, dat voor velen dan misschien weer een anti-climax mag heten. Laat dat net zijn hoe Haneke subtiliteit met meer zichtbare emotie verweeft; de verschillende krachten (mensen) in deze microkosmos verraden allemaal wel welk vlees er in de kuip zit, en anderzijds is het de brief van de dochter (aan haar overleden vader) die één van de karakters in de film met een pennenstreek blootlegt. Het waren dit soort kleine momenten die voor mij opwogen tegen het wat, waar, hoe en waarom, en me uiteindelijk deden beseffen dat ik naar verhouding een aardig onderschatte Haneke had gezien.

Uitstekende film waarin een gezin probeert te overleven in een soort van post-apocalyptische wereld. Het hoe en wat doet er hier niet toe, want het draait hier om het effect op de maatschappij. De film toont hier goed een beschaving die niet bepaald beschaafd meer is. Het ontbreken van muziek maken sommige scenes juist indringender. Hier en daar komt het ook behoorlijk bruut uit de hoek.