High Noon (1952)

Aardig en onderhoudend was het aan de ene kant wel, maar toch was dit eigenlijk een enorme teleurstelling. Ik dacht vantevoren dat ik hieraan weer eens dikke 4 sterren aan zou kunnen geven. Dat verdient deze film niet. Slecht was het ook niet, maar meer dan aardig kan ik er niet van maken. Dat de film zich bijna in real-time afspeelde was een leuke vondst van Zinneman. Naarmate de film vorderde werd de film ook wel redelijk spannend, maar goed werd het nooit. Cooper doet het prima, al is hier zoals in zoveel oude westerns weer een enorm leeftijdsverschil tussen Grace Kelly en hem. Ik ben er inmiddels wel gewend aan geraakt.

De film is verder wel redelijk in zwart-wit geschoten en het kent een paar aardige scenes. Grace Kelly deed het trouwens ook best goed. Het muziekje dat zo af en toe langs kwam, kwam mij erg bekend voor. Maar het klonk wel prettig. Mooi dat de film een kort speelduur kent, waardoor het niet echt verveelde, maar hoe deze film aan zo´n hoge score komt, is mij een raadsel. Meer dan redelijk en onderhoudend vind ik het niet. Jammer, had hier veel meer van verwacht.

2,5*

Redelijke western die het sfeertje aardig weet te creeeren maar echter moeite heeft de gehele, vrij korte, speelduur boeiend te blijven. De hele setting voelt allemaal goed aan, het dorpje, de personages, de muziek, alles is zoals je het bij een western verwacht. Ook het camerawerk vond ik vrij sterk, zeker voor een film van dik 50 jaar oud.

Grootste nadeel van de film is echter dat het wachten tot 12 uur wel vrij lang duurt en het daarna vervolgens wel erg snel afgelopen is. Acteerwerk is redelijk verschillend, maar de hoofdpersonages doen het naar behoren.

3*

Vandaag 2westerns herzien, deze en de ox bow.Heerlijke zwart wit cinema die toch al iets mistrieus over zich hebben,prima verhaal broeiende sfeer westerns op z'n best.

Wederom een teleurstelling in het westernhoekje. Misschien zijn dit soort westerns niet aan mij besteedt. High Noon heeft, zoals elke western die ik tot nu toe keek, een redelijk verhaal, alleen de invulling is zo matig. Het is te karig om anderhalf uur lang boeiend te zijn. Er mist een bepaalde coolheidsfactor. Acteerwerk is af en toe niet om aan te zien, de personages zijn eendimensionaal (wat geen probleem hoeft te zijn, als die ene dimensie maar goed is). Wat dit soort films nodig hebben is een soort Clint Eastwood ( ). Oftewel, een personage die ieder ander personage overbodig maakt, omdat hij interessant genoeg is. Niet zozeer overbodig, maar waarbij het de regisseur vergeven is dat die andere minder interessant zijn. De "slappe zak" Marshal was niet zo iemand.

Vooruit, echt saai werd het nergens en het was allesbehalve slecht, maar schiet zo'n beetje op elk vlak (een beetje) te kort. Een "ruime onvoldoende".

Overigens geldt: Hoe meer westerns ik kijk, hoe meer ik Leone ga waarderen, omdat het hem wel gelukt is om uit alle elementen (verhaal, muziek, personages, decor etc.) het maximale te halen.

Je moet zo'n macho opera als een Spaghetti Western niet direct vergelijken met de klassieke Amerikaanse western. Dat zijn eigenlijk 2 totaal verschillende genres, met eigen thematiek, eigen stijlelemenenten, eigen karakters. Wat vind je bv van Once Upon a Time in the West of Unforgiven bv?

Je zegt eerst dat ik geen vergelijking moet trekken met een spaghetti western en vervolgens noem je Once Upon A Time In The West.

Hoe dan ook, die vind ik geweldig (5,0*) en Unforgiven is ook goed (4,0*).

Verder ook geen vergelijking, maar ik vind gewoon dat de "klassieke Amerikaanse western" te tam is. Door één goed uitgewerkt personage te hebben, ben je al een eind op weg. Dan denk ik aan films als Hang 'em High (1968) en High Plains Drifter (1973). Films die door één persoon/personage goed zijn.

Je wilt alleen maar Eastwood zien; zonder hem geen goede western lijkt jouw credo.

Waar zit Eastwood in Once Upon a Time In The West? Of in Giù la Testa? Of in 3:10 to Yuma?

Nee, Eastwood is geen must, wel een pre. Ik pikte toevallig deze westerns uit, omdat deze vooral op één persoon (in beide gevallen, toevallig, Eastwood) leunen.

Once Upon A Time in the West is de Western van Leone die het dichtst bij de roots van de Amerikaanse western ligt maar dat is je dus schijnbaar niet opgevallen... Unforgiven ligt thematisch bv ook erg dicht bij High Noon, kijk naar het feit dat beidde films geen echte held kennen en dat de lijn tussen goed en slecht geen scherpe is.

Daarnaast is het duo Cooper en Kelly gewoon geweldig goed uitgewerkt, snap je commetaar ook totaal niet op dat vlak. De rol van Cooper is een veel meer gelaagde dan die van Eastwood in de Dollar trilogie (hoe goed ik die films ook vindt).

De laatste keer dat ik Once Upon a Time In The West zag, had ik pas 1 of 2 "echte" westerns gezien. En nog steeds maar een handjevol. Dus als jij dat zegt, geloof ik je. Unforgiven is ook alweer bijna een jaar geleden en die moet ik nog eens herzien.

Dat ze beter uitgewerkt zijn, zal ik ook zeker toegeven. Eastwood heeft allesbehalve een diepere laag. Het is simpel en dom vermaak, maar dat is ook de reden dat ik naar westerns kijk. Ik kijk geen western voor diepe karakteranalyses, want die zijn er niet/haal ik er niet uit/boeien me niet.

Unforgiven is toch een typisch voorbeeld van een diepgravende western, zelfde geldt voor 3:10 to Yuma (althans de 1957 versie)...

Maar ik bedoel dus je kan de vaak actiegedreven Spaghetti's niet zo maar vergelijken met de klassieke Amerikaanse western. Totaal verschillende soorten films die je niet met hetzelfde verwachtingspatroon moet kijken. Jammer dat het je niet boeit, voor mij als filmliefhebber neemt de Western wel een aparte plek in.

Maar je zegt nu eigenlijk min of meer dat je High Noon niet wilt beweren. Je recensie gaat er vooral over dat deze film niet cool is, maar dat is hetzelfde als Lawrence of Arabia ervan bekritiseren dat die zich niet voornamelijk in Antarctica afspeelt. Er zijn meer dan genoeg oude, Amerikaanse westerns die simpel vermaak bieden en regelmatig ook op een goede manier (Rio Bravo is hier de beste van), maar High Noon is nou net een van die zeldzame dramatische westerns (Unforgiven en The Man Who Shot Liberty Valance zijn andere voorbeelden die me meteen te binnen schieten) die een wat ernstige onderlaag hebben. De film gaat juist om de angsten van de hoofdpersoon, dat is wat de film stuurt. Is het niet wat jammer om dan zo'n film te gaan bekijken met de instelling "Het is niet cool en als het dat niet is boeit het me niet". Je doet er de film in ieder geval totaal geen eer mee en je haalt er zelf ook geen prettige kijkervaring uit als je een film gaat bekijken met maatstaven waar de film zelf niet ing geïnteresseerd is. Persoonlijk vind ik High Noon als entertainment trouwens ook erg goed werken, alleen meer als (psychologische) thriller dan als actiefilm. Na drie kijkbeurten voel ik de onderhuidse spanning bij Cooper nog steeds.

Overigens heb ik geen idee hoe iemand bij een tragisch opgezette western kan zeggen dat het slechts dom vermaak is en dat Eastwood geen diepere laag heeft. Dan kijk je wel heel erg naar de oppervlakte, waarschijnlijk met het geluid uit zodat je de dialogen niet kan horen.

Dingen omdraaien? Je schreef:

Het is te karig om anderhalf uur lang boeiend te zijn. Er mist een bepaalde coolheidsfactor. Acteerwerk is af en toe niet om aan te zien, de personages zijn eendimensionaal (wat geen probleem hoeft te zijn, als die ene dimensie maar goed is). Wat dit soort films nodig hebben is een soort Clint Eastwood ( ). Oftewel, een personage die ieder ander personage overbodig maakt, omdat hij interessant genoeg is. Niet zozeer overbodig, maar waarbij het de regisseur vergeven is dat die andere minder interessant zijn. De "slappe zak" Marshal was niet zo iemand.

Samengevat komt het er op neer dat je inderdaad de personages niet boeiend vind, maar vooral dat je liever een coole macho had willen zien. Je goed recht natuurlijk, maar is het een eerlijke beoordeling van High Noon? Anders gesteld: is het probleem niet slechts dat de film niet aan jouw beeld van de western voldoet? Je wilt Leone, maar gaat eraan voorbij dat zijn westerns zoveel van High Noon verschillen als dat 2001: A Space Odyssey van Star Wars verschilt. Zelfde genre, compleet andere invulling. Dat je deze film niet spannend vind omdat de hoofdpersoon niet interessant vindt is begrijpelijk, maar mijn probleem met je recensie is dat je er bijna een film van wilt maken die het in de verste verte niet probeert te zijn.

Waarschijnlijk denk je dat, omdat ik Clint Eastwood noem. Maar ik noem hem alleen om aan te geven dat één boeiend personage een film al een stuk beter/dragender kan maken.

High-Noon, is altijd een buiten beentje in de western wereld geweest, voor dat hij uitkwam had hij al veel kritiek van de toenmalige acteurs, regisseurs, Cooper heeft hem aanvaard terwijl hij niet op de nominatie stond als hoofdrol speler, en jaren ernaar heeft men de film gaan waarderen, er zijn betere westerns gemaakt in die tijd,maar toch blijft hij hangen ,als iemand vraagt een western uit de jaren 50 word hij makkelijk bij de eerste genoemd.

Interessant om te horen dat Cooper niet de eerste keuze voor de hoofdrol was madmax.

Weet je toevallig wie dan wel?

Update:

Heb het inmiddels zelf al even opgezocht, en kon mijn ogen bijna niet geloven toen ik las wie filmproducent Stanley Kramer liever in de hoofdrol had gezien...

Hij wilde absoluut niet met Cooper in zee, en alleen toen de geldschieter zich terug wilde trekken om dat feit ging hij overstag.

Marlon Brando, Montgomery Clift en Charlton Heston stonden op Kramer's lijstje boven Cooper.

Hollywood kan bogen op heel wat foute castings, maar dit slaat in mijn ogen zo'n beetje alles.

. Gregory Peck.

En in een later interview betuigt hij spijt te hebben, door deze rol niet te hebben geaccepteerd.

Die had er nog wel iets van gemaakt, maar vergeet al die andere namen maar gauw.

Ja precies,ook Clint-Eastwood die er toen nog niet was had in deze western niks te zoeken.
Hij steek nergens boven uit , maar blijft apart.
Ook de song van Tex-Ritter is authentiek, ondanks dat Frankie- Laine er een topper van maakte.
Ben van mening dat na de afrekening, Cooper de stad uitrijdt en na niks en niemand meer omkijkt ,ik deze hoger had aangeslagen dan nu het geval is.

Peck (evenals Heston) lijkt me veel te macho voor High Noon, Cooper is wel de ultieme twijfelaar. Film zou niet hetzelfde zijn zonder hem.

Cooper was de beste keuze, daar ben ik het helemaal mee eens.

Heston zou helemaal niet passend geweest zijn.

De ultieme twijfelaar vind ik een mooie benaming, maar die is eerder van toepassing op James Stewart

Had gezien de hoge score hier een heuse klassieker verwacht. Helaas...

Simpel doch intrigerend verhaaltje. De 'geliefde' sherrif die eigenlijk niets terugkrijgt voor zijn inzet. De argumenten voor en tegen die in de film aan bod komen bevatten allemaal waarheden.

Helaas wordt er weinig gedaan. Ik miste iets. Het bleef wat vaag, wat afstandelijk, de film zoog me niet mee.

Misschien ligt het aan het acteerwerk? Ik weet het niet. Iedereen acteerde op een redelijk niveau (met uitzondering van mrs Ramirez). Cooper kwam me echter veel te afstandelijk over. Ik kon weinig medelijden hebben met z'n tragische lot.

De setting, de muziek, de sfeer, allemaal in orde. Een paar aardige shots, zoals Kane die z'n kantoor verlaat voor de shoot-out (die me eigenlijk tegenviel door de klungelige boefjes). Er wordt dan mooi uitgezoomd tot Kane daar alleen, in't midden van zijn stad staat. Niemand die hem wil helpen.

Dus; tegenvallende prent gezien de hoge score hier op MM. Wel enkele fraaie camerabeelden.

2,5*

Ja dat is het gevaar als men een oudere western als klassieker gaat betitelen.

Dat deze Sergio Leone niet kan bekoren bij de eerste kijkbeurt is te begrijpen.

Half Amerika vond in die tijd deze psychologische film maar niks, het was geen eerbetoon aan de Amerikaanse bevolking,de wereld oorlog was nog vers , en men was nog in oorlog met Korea daar stonden de GI immers naast elkaar iedereen hielp elkaar , en dan laat men in deze film Cooper in de steek, want hij had geen hulp van de Amerikaanse bevolking.

Ik heb al eerder benoemt dat deze western in latere jaren pas werd gewaardeerd, er waren fanatiekelingen ook in hogere kringen die hem verboden in de bioscoop, wat ook in het begin plaatselijk is gebeurt.

Ook heb ik al beschreven wat een toestanden er waren wie hier de hoofdrol moest gaan spelen.

Denkelijk naar de tweede kijkbeurt Sergio Leone deze iets opwaardeert.,voor mij valt hij onder de classics.

Interessant commentaar madmax

Deze film als 13 jarige gezien en vond er ook niks aan.

Als nieuwsgierige western fan viel er in die tijd veel te lezen over deze film,en dit stuk heb ik uit de Panorama weekblad, hoe meer er werd over geschreven steeg de populariteit van Grece-Kelly en Gary-Cooper naar ongekende hoogte, de film werd een ongekend kas succes.

Er blijven altijd voor en tegenstanders, maar naarmate ik de achter grond goed had bestudeerd kon ik hem wel waarderen, de jongere western fans beoordelen deze film zoals hij is een oudere western met de naam (klassieker).

Bij mijzelf was het ook zoiets.

In mijn jeugdjaren vond ik de film ook lang zo goed niet, omdat ik B-westerns met veel actie gewend was.

Een western die zich in een stad afspeelde, en waar weinig paard in werd gereden, vond ik niks.

Later ben ik de film pas gaan waarderen, en kan er nog altijd van genieten wanneer ik hem weer opnieuw bekijk.

Zoals iedereen nu ziet waren de oudere fans ook niet in eerste instantie vol lof over High-

Noon.

De hoge score op MM valt nog mee in vergelijking met de IMDbPro » High Noon (1952)

8.3 , en dan zit je al snel bij de toppers.

Hopelijk heeft mijn advies er een andere kijk op gegeven, en waarschijnlijk nu met de paas dagen in zicht ga ik hem ook nog eens bekijken.

Eigenlijk begint de film veelbelovend.

Bij een western kan muziek veel betekenen, en dat zit hier zeker snor. Wanneer je dan ook direct kennis maakt met de acteurs - die allen een Western-kop hebben en uitstekend acteren - kan het niet meer stuk … denk je!

Naar mate de film wat vordert valt het eigenlijk op dat het verhaal minder interessant is, dan dat het eerst bleek te zijn. Als je denkt of hoopt dat dat op het einde zal beteren, ben je er aan voor de moeite.

Ik vind het allemaal een lege doos; het heeft geen inhoud. De personages lopen wat door mekaar, zonder dat er iets gebeurt, of zonder dat het verhaal ons iets probeert bij te brengen. Als er dan wat gebeurt is dat echt niet speciaal. Wat de ontknoping hoorde te zijn is echt te Hollywoodiaans, en bovendien kwam het niet spontaan over.

Nu en dan poogt men een emotionele hoogtepuntje te bereiken, maar het liefdesverhaal tussen de 2 personages is alles behalve overtuigend. Er zit niets van ‘chemie’ tussen de personages.

Wie actievolle shootouts of sterke dialogen verwacht zal ook teleur gesteld zijn. Waar deze 2 zaken in andere westerns een pluspunt kunnen zijn, ontbreken ze hier compleet.

Mijn generale opmerking is en blijft eigenlijk: Men kon toch wel een beter script verzinnen? Dan zat er beslist wat in.

Blij dat ie gedaan was, al duurde het maar dik 85 minuten.

2,0*

@

AGE-411

Klopt de begin fase is veel belovend.

Dat de film je niet bied wat je ervan verwachte staat,hier op MM over duidelijk beschreven.

En wat je minder interessant vind is net de bedoeling, Cooper keert terug naar de stad in de veronderstelling dat de hele stad wel achter hem gaat staan.

Dit is het psychologische gedeelte wat de film zo interessant maakt, en daar zijn de meningen over verdeeld.

Ik had dat scrip ook graag anders gezien, maar dan lag hij nog op de planken en was hij verboden in de USA.