La Mala Educación (2004)

Tja, toch een kleine teleurstelling deze film. Visueel opmerkelijk (maar niet zo imponerend als bij bijvoorbeeld Todo sobre mi madre) knap geregisseerd en geacteerd en met goede muziek, maar ondanks een aantal erg knappe scenes deed het mij eigenlijk gewoon niks. De personages kunnen niet echt boeien laat staan ontroeren, en het scenario is eigenlijk een rommelhoop van heden en verleden, fictie en waarheid, zonder dat het eigenlijk iets bijdraagt aan de film, van ongemotiveerde daden en warrige dialogen... 3 sterren, meer kan ik hier echt niet voor geven.

Tsja, ik verwachtte een drama, ik kreeg meer een soort verwarde film-noir. Een film-noir met een onalledaags thema leek ook Almódovars bedoeling. In de in de film figurerende bioscoop draait onder andere Double Idemnity en zelfs de titels in het begin lijken al te referen aan oude suspense-films.

De eerste helft was het beste en dan met name de flash-back in de Katholieke kostschool. Almódovar op zijn best. Prachtig spel met blikken, fraaie sfeer en soms erg originele, ontroerende scenes. Dat deel had van mij veel langer mogen duren.

Ongeveer vanaf het moment dat Enrique daadwerkelijk aan de film begint en de noir-achtige intriges de overhand nemen wordt de film slachtoffer van zijn wat gekunstelde en richingloze scenario. Ik heb de indruk dat deze film dichter bij zijn oude werk (waar ik nog maar 1 film van zag) dan bij zijn recente doorbraakfilms staat.

Vervelend wordt het nooit want daarvoor heeft Almódovar gewoon teveel klasse en is Gael Garcia Bernal te leuk om naar te kijken. Maar toch is dit een enigszins teleurstellende film voor mij.

3.0*

Zo in het begin draaft het maar een beetje voort. Ik zat al bijna te denken kan dit nog wat worden. Maar beetje bij beetje vooral als het iets duidelijker wordt komt het echte drama naar voren. Maar als het drama zoals ik het graag zie van Almodovar zich dan ontpopt is het gewoon perfect. Jammer van wat mooi doenerij door de film heen en wat overgestileerde zaken. Iglesias draagt zoals altijd enorm veel bij aan het drama. Zoals een shot wat zich verscheurd in een ander beeld terwijl Manolo zit te lezen. 4.5 sterren

Stimmt, de beoordeling is geen fout.

Ik vind de film erg goed beginnen. Vooral de film binnen de film vind ik erg goed uitgewerkt, met leuke karakters en veel sfeer.

Dan gaat de film op een gegeven moment over op het vertellen en ontrafelen van het werkelijk gebeurde verhaal. Dit verhaal en de karakters daarin vind ik, in tegenstelling tot het film-in-filmverhaal, totaal oninteressant en zo rommelig verteld, dat het een soepzooitje wordt.

De opgebouwde spanning verdwijnt meteen en de plotontwikkeling wordt stuurloos. Het lijkt wel een onaf script. Ik mis nogal wat. De prettige vertelstijl van het begin van de film is compleet verdwenen. De film eindigt voor mij in een paar kwartier durende anti-climax culminerend in het plots afbreken van de film. Waarna een substantieel deel van het verhaal en de ontknoping nota bene in een paar regeltjes wordt weergegeven bij de aftiteling.

Kortom, ik vind het grootste manco van La Mala Educación een falend script. De art direction en de cameravoering is erg goed. De muziek goed, hoewel die opzichtig knipoogt naar oude suspense films, en La Mala Educación is allesbehalve suspense.

Verder lijkt het er vooral op dat Almodovar nog wat ongebruikte verhaallijntjes van eerdere films op een hoop gooit. De film heeft veel ingrediënten van eerdere films, maar dramatologisch vind ik de film enorm tekortschieten.

Veel interessantdoenerij, weinig diepgang. Erg jammer!

Had er wat meer van verwacht. Eerste film die ik zie van Almodóvar, maar 't is me toch allemaal wat gewoontjes.

Een verhaaltje, da's wat je die 105 minuten voorgeschoteld krijgt. Uiteraard ver verwijderd van Hollywood zooi en ander ongein, maar naast enkele leuke shots en mooi kleurgebruik valt er maar weinig te beleven, en zelfs dit weet nergens echt te begeesteren. Erger zelfs, die vreselijke muzikale intermezzos doen zulke scenes dadelijk weer teniet.

't Is allemaal wel aardig, maar niks geweldigs. Taboedoorbrekend allerminst, spannend ook niet en pakkend voor geen meter. Blijft het verhaaltje met enkele obligatoire plottwists en wat mooie shots. 2.5*

Ik vond het ook behoorlijk tegenvallen, zeker aangezien Hable con Ella misschien wel éé van de beste films is die ik heb gezien de afgelopen jaren.

Almodovar is volgens mij zo'n regisseur waarbij de scheidslijn tussen meegesleept worden of geirriteerd raken vrij dun is. In dit geval ging het bij mij naar dat tweede.

Matige, vervelende karakters en een niet al te interessant script zorgen ervoor dat mooi acteerwerk er niet meer toe doet wat mij betreft.

Deze eerste kennismaking met Almodóvar is geen goed visitekaartje. Ten eerste leek het allemaal op "ingewikkeld doen for the sake of it", beetje moeilijk doen als het ook makkelijk kan. Daardoor was het verhaalverloop ook niet echt interessant om te volgen. Daarbij heb ik echt niets tegen homo's, totdat het te intiem wordt. Dat is mijn probleem natuurlijk, maar ik reken de film er wel op af. Ik kan er niet meer dan 2* voor kwijt.

De invalshoek waar voor gekozen wordt is een boeiende. Het laatste wat Almodovar lijkt te willen is de personages zo getraumatiseerd mogelijk neer te zetten. Het blijft allemaal erg luchtig, dat komt vooral doordat de slachtoffers niet in hun slachtofferrol blijven hangen. tenminste, op het 1ste moment .

In het begin had ik zoiets van: Nee, hè! We gaan toch niet telkens het wel en wee van een paar drag queens volgen? Die vrees bleek gelukkig ongegrond.

Al gauw switcht de film tussen heden en historie. Daarnaast is de werkelijke wereld soms moeilijk te herleiden, omdat de film op de achtergrond blijft meespelen.

Gael Garcia Bernal speelt weer eens een voortreffende rol in een aardige film die bolstaat van vrolijke, zomerse kleuren. Sommige beelden ogen daarnaast wel aardig, maar nooit verbluffend mooi. Kleine 4*

Interessante film neemt je helemaal mee, ziet er prachtig uit, is goed geacteerd... maar als aan het eind de puzzelstukjes in elkaar vallen mist er *iets*... zonder dat ik nu precies weet wat het is. Misschien dat ik het bij een herziening nog vind, tot die tijd: 3,5*.

Gisteren nog een keertje herzien en ik moet toegeven dat ik er dit keer meer van heb kunnen genieten. Cinematografisch de moeite waard. Veel kleurrijke en chaotisch mooie shots gezien, hilarische sterk vertolkte personages en een boeiend film-in-filmverhaal. Bij de eerste kijkbeurt ergerde ik me er vooral aan dat dit drama nergens ontroerend werd, maar afgaande op de algemene stijl van de film kan ik moeilijk geloven dat dit Almodovars betrachting was. Hij brengt een aandoenlijk verhaal op een erg ludieke wijze, atypisch zondermeer, en dat op zich verdient al een pluim. Geen tranentrekkerij, maar gewoon een eigenzinnige film over seksueel misbruik.
Minpunt blijft echter het laatste halfuurtje waarin teveel moeite wordt gedaan om de puzzel te vervolledigen. De eindjes worden iets te opzichtig aan mekaar geknoopt en alles wordt een beetje overbdodig. Bovendien is dit laatste halfuur inhoudelijk gezien het minst interessante stuk uit de film. 't Is lastig te verklaren waarom precies, maar je hebt ergens het gevoel dat dit deel misstaat in het totaalplaatje.
Desalniettemin een leuke herontdekking.

Ik had nog geen films van Almodóvar gezien, La Mala Educaión was mijn eerste.. Ik weet niet goed wat te vinden van deze film. Alhoewel er enorm mooie beelden, leuke vindingen en goede momenten in deze film zitten, blijft er toch een 'oh is dit het?' gevoel bij mij over.

Sommige rollen zijn zo enorm oppervlakkig en slecht uitgevoerd dat ze niet eens meerwaarde missen, maar bijna afbreuk doen aan de kwaliteit van de film. Al deze verschillende gezichten die toch min of meer dezelfde personage moeten zijn maken het verhaal nodeloos complex voor mij.

Waar eerst de prent lijkt te gaan over twee travestieten, in een setting die mij volledig duister blijft, gaat de film verder met een van de twee dragqueens. Het vriendinnetje van Ignacio is plots verdwenen uit het verhaal..

De enige scene die wel indruk heeft gemaakt is in het zwembad; het overduidelijke geflirt tussen Ignacio (eigenlijk Juan/Angel dus) en Enrique. Tegenovergesteld is de povere 'spannende' scene in de toiletten van de broederschool, waarna Enrique de school moet verlaten.

Alles bij elkaar genomen vind ik La Mala Educación toch erg tegenvallen; de complexiteit van de film in combinatie met de holle personages maken het voor mij echt geen topper.

Maar als de reacties hier zo lees ben ik erg benieuwd naar de andere films van Almodóvar.

Intrigerende film, complexe uitgewerkt maar toch boeiend. Almodóvan bewijst zijn vakkunde, Gael Garcia Bernal zijn veelzijdigheid. Trouwens alle acteurs zijn goed.

Mooie kleuren, zorgvuldig camerawerk.

Zeer tegenvallende film van Perdro Almodóvar. Mijn tweede die ik gezien heb van deze regisseur, na Hable Con Ella. Tja laat ik maar met het weinige positieve beginnen. Gael García Bernal is een talentvol acteur en laat dat hier wederom zien. Daarnaast zitten er filmtechnisch gezien wel een paar fraaie shots in de film, maar daar houdt het voor mij ook wel mee op.

Het verhaal wordt onnodig vrij ingewikkeld gemaakt en bevat daarnaast gewoon oninteressante, soms zelfs irriterende karakters. Goed acteerwerk kan dat manco wat mij betreft ook niet wegnemen. Daarnaast oogt het geheel door de flashbacks soms nogal rommelig en was de ontknoping van het verhaal ook nogal een teleurstelling. De muziek tenslotte was niet slecht, maar ook niet dat je zegt van tjonge jonge wat geweldig. Het aantal negatieve factoren is wat mij betreft te groot en zorgde ervoor dat deze film voor mij een hele lange zit werd. De verpakking was veelbelovend, maar de inhoud smaakte niet lekker.

1,5*

Aardige dramafilm hoor, alleen die homo-erotische scenes hadden van mij niet zo gehoeven. Of denk ik nu te bekrompen?

Zeer intensief en onderhoudend film. Het drama werkte voor mij persoonlijk zo goed omdat er maar weinig tot geen van dat typische Almodovar-luchtigheid te bespeuren was. Anderzijds kun je natuurlijk ook stellen dat de film nou niet bepaald 'typisch Almodvar' is.

Het acteren is voortreffelijk, Het kleurgebruik schitterend en Almodovar's mengeling van genres (die ik nog steeds moeilijk te definiëren vind) hemels. Daarnaast zijn de vele plotwendingen in het verhaal erg bevredigend te noemen.

M'n 2de film van deze Spaanse regisseur, en ik moet zeggen dat deze me beter beviel dan Hable con ella (hoewel veel mensen me daarin zullen tegenspreken). Mooie setting, mooi uitgangspunt en vooral mooi uitgewerkt. Dat er af en toe homo-erotische scènes inzitten, neem ik er maar bij

3.5*

De film zal waarschijnlijk niet iedereen bekoren, want Gael García Bernal speelt een travestiet en er komen ook enkele vrijscènes in voor, dus je kunt je aan wat verwachten , al deed Gael het zeker niet slecht.

Het verhaal wist me zeker te boeien tot het einde.

Niet dat 'k de film nu direct op dvd ga kopen, maar het was het bekijken waard.

Mooie film die zich af en toe iets te moeilijk doet qua verhaal maar wel erg mooi is in beeld, geluid en vooral montage. Heb het nooit zo met Spaanse film omdat ik emoties niet goed kan inschatten, maar hier werd alles rustig voorgeschoteld en kon ik er ook echt van genieten. Als je het niks vind zal ik zeker blijven door kijken want het eerste half uur is een beetje vaag en neutraal maar daarna word het echt goed en is het verhaal veel duidelijker. Goede film, met wat leuke creatieve montage, goed acteer werk en gewoon een mooi verhaal. 3,5 ster

Toch de minsten Almodovar tot nu toe. Raar dat dit tussen twee topfilms van hem komt: Hable con ella en Volver. Denkelijk wou de regisseur hiermee meer een persoonlijke prent maken en vergat hij om er ook een goeie film van te maken. Het grootste probleem is het script dat verloopt als een kip zonder kop. Het acteerwerk is niet slecht, maar het verhaal gaat nergens naar toe. Bijkomend is het ook moeilijk om ietwat sfeer te scheppen en komen de personage verre van tot hun recht. Waar het in het begin lijkt te gaan over misbruik in de Kerk, draait het toch anders uit zodat je ondanks dergelijke feiten geen sympathie kan opbouwen voor die jongens. Ik geef toe dat ik persoonlijk me zou laten vangen als de erotische scènes met een vrouw (of twee) zouden gedaan zijn. Menselijk zeker. Al moet ik toegeven dat Almodovar van de erotische scènes toch wat heeft kunnen maken. Hij heeft er duidelijk feeling mee.

Deze Almodovar beviel me toch minder. Almodovar schopt graag tegen heilige huisjes - en het onderwerp over seksueel misbruik van minderjarige jongetjes tijdens een jongensinternaat in de jaren 70-80 was geknipt om een film over te maken en conservatief Spanje de ogen te doen openen. Het is geen melodramatische film geworden, daarvoor is de film te luchtig. In zijn eigen stijl met transseksuelen en travestieten.

Cinematografisch een goede film, maar ik kon me te weinig inleven in de personages. Er is weinig uitdieping en hun motieven blijven te vaag. Ik kon me eveneens weinig inleven in het plot zelf met die flashbacks. Het boeide me maar matig. Goede acteerprestaties, dat wel, van onder meer Bernal. Ook de ondersteunende sound was OK, maar het plot was maar matig. Nipte voldoende. De minste Almodovar die ik tot op heden zag.

Dacht dat ik deze film al eens gezien had en was aan een herziening toe. Blijkt dat ik dus een andere film voor ogen had dus best wel een dik verrassende zit!

Best een leuke film met halverwege een paar onverwachte wendingen die wel allemaal propertjes afgehandeld worden.

Echt moeilijk wordt de film dus nergens maar wel een fijne zit.

Toch als je tegen een flink stuk homo erotiek kunt.

Ook wel een origineel.verhaal dat nog niet in den treure is verfilmd

Camera werk en zetting van de scènes is wel fantastisch, alsook het acteerwerk!

Echt heel leuk om naar te kijken, zeker als de gemiddelde tv avond hier bestaat uit bagger voor het lief (die 15 min later in slaap valt...)

De muziek was OK maar nu ook niet zo speciaal.