Ong-Bak (2003)

Van IMDB:

Die papzak als de leraar van Jaa, zie je het voor je?

Het schijnt dat Seagal best een partijtje kan knokken.

Toch kan hier overduidelijk een geval worden geconstateerd van 'de leerling overtreft de meester', volgens mij

Sowieso is aikido heel wat anders dan wat hier gebeurt lijkt me.

Dat ook en ik betwijfel of dat wel zo is. Seagel is misschien op leeftijd, maar zoiets verleer je niet. Totaal onvergelijkbaar ook.

Het ging me ook meer om het 'Onderhond syndroom' waar ik me aan irriteerde.

Jij hebt dus duidelijk geen enkel benul van de vechtkwaliteiten van Seagal. Wat hij in de martial arts wereld bereikt heeft is bewonderingswaardig.

Dat is zeker bewonderingswaardig, maar jij zou Jaa een keer in actie moeten zien, is toch nog wel wat indrukwekkender dan wat Seagal ooit heeft laten zien. Zou juist wel cool zijn trouwens Seagal als leraar van Jaa, want ik wil Jaa ook wel eens in een Westerse film zien.

Ging me dan ook vooral om de nogal denigrerende opmerking, die zwaar onterecht is. Die Jaa wil ik zeker eens in actie zien, ben benieuwd. Maar hij mag dan wel zo indrukwekkend zijn met z'n moves, Seagal pakt hem met één hand in.

Zoveel jaar geleden was hij misschien goed, maar als je hem nu ziet...(Overigens heb ik geen enkele Seagal film gezien waarin z'n moves overtuigde, maar dat zou ook aan de regisseurs kunnen liggen.)

Maar het blijft wat mij betreft duidelijk dat Jaa heel wat klassen hoger is.

En wat is dit dan weer voor onzin?

Alles wat maar een beetje Aziatisch is veren in de reet steken. Het altijd net wat beter vinden dan - in dit geval Seagal.

Soms niet erg, soms best geinig, maar nu stoorde ik me er een beetje aan. Enja die term maakt het misschien een beetje persoonlijk.

Het verhaal was niet goed, het acteren ook niet. Maar wat kan die Tony Jaa vechten zeg! Echt prachtige actiescènes!

Na alle lofzang ben ik (uiteraard) érg benieuwd geraakt naar de kunsten van Tony Jaa. Tsjah, het is al zovaak gezegd; die vent (of dat ventje) is echt ongelovelijk. Deze Ong-Bak is dankzij de vele verschrikkelijke vette actiescénes een genot voor het oog. Erg indrukwekkend.

Het voorspelbare en alles behalve bijzondere verhaaltje wordt even behoorlijk recht getrokken door de prachtig in beeld gebrachte vechtscénes. En eerlijk is eerlijk; veel meer heeft een vecht-film niet nodig. En al helemaal niet als het niveau van de gevechten - en uiteraard ook de magistrale achtervolgingen - zo ongelovelijk hoog ligt. Mooi om te zien hoe zo'n klein, licht, lenig mannetje zoveel kracht achter z'n trappen weet te krijgen. Heerlijk.

Ik vond die side-kick ook erg leuk. Grappig figuur. Dat meisje was dan wel weer wat irritant met haar gejank en ook het acteerwerk en de dialogen waren van een zeer laag niveau. Mjah, dat is vergeven. Zat toch een paar keer met zweet in m'n handen en met m'n ogen dicht te kijken (vooral wanneer Jaa die poot eraf breekt, damn!). Leuke verrassing, fantastisch vermaak. Dikke voldoende.

En nog steeds deze mening toegedaan na het zien van de film?

Ja, dat wel. Geen twijfel.

Hoe kan ik deze nou met Mortal Kombat vergeleken hebben of zelfs het idee krijgen om het als hetzelfde te vinden?!

Geweldige actie Martial arts film. Perfecte en ongelooflijk trucjes en stijlen, waar je zeker van moet slikken. Met het acteren heb ik zozeer niet gelet, maar ik vond het wel redelijk gaan, ze brengen hun karakters goed tot leven.

Boeiend verhaal; een heilig object wordt gestolen en de arm dorpje stuurt hun jongste en sterkste strijder om het terug te halen, eenmaal aangekomen lijkt alles anders en ingewikkelder dan verwacht... Hoe zal het aflopen?

Pluspunten waren zeker de Soundtrack score. Bij het illigale gevechten werd er heerlijke muziek gedraaid toen Ting het tegen verschillende krijgers als Big Bear en Mad Dog het op moest nemen.
En dan nog de trucjes en diens krachtige en dodelijke combinatie's. Vooral de vechtstijl van Mad Dog verbaasde me...

Humlae vond ik ook een heerlijke personage waar je hem gewoonweg niet kunt vertrouwen en zo laf als een stuk behang is. De achtervolging op Humlae op verdenking van fraude en schuld splitste bij mij op in 2 emoties; humor en verbazing.

Kortom: Heerlijke film, met geweldige stunts, free-fights en komische achtervolgingen!

Er is nog één onduidelijkheid: Doet Tony Jaa nou zelf zijn stunts? Volgens mij de meeste of vrijwel alle zelf, want ik zie geen look-alike stuntmannen.

Ben inmiddels deel 2 aan het kijken en tot zover is het erg boeiend!

Al die vliegende moves doen me anders aardig aan Liu Kang denken..

Hij doet inderdaad alles zelf

Maar om het nou op een totale beeld te vergelijken is gewoon puur onzin. Natuurlijk zitten er een kleine aantal stijlen in wat ze beiden gebruiken, maar niet echt om er een uitgebreide vergelijking te starten.

Misschien omdat Jaa daar stuntwerk verricht?

het was dan ook meer als grapje bedoelt..

Inderdaad, en dat was ook de enige reden waarom ik deze film wou zien... Echt een geweldige film vond ik

Super film. Vette actie scenes en de nodige humor ontbreekt ook niet!

Dat is een ding dat heus is!

Na tal van memorabele vechtkunsten van onder andere Jackie Chan, Jet Li en Sammo Hung Kam-Bo begint men toch wat verwend te raken. Maar toch was daar weer een nieuwe held, Tony Jaa, die met Ong-Bak een blijvende indruk achterlaat. Toegegeven, hij mist een bepaald charisma, maar weet dit overduidelijk te compenseren met zijn duizelingwekkende kunsten. Wat een timing, wat een bewegingen... Het doet mij smachten naar meer.

Ong-Bak bevat zowel wat aardige actiescènes, alsmede wat tergend imposante die niet snel vergeten zullen worden. Enkele enigszins komische achtervolgen en korte gevechten zijn uitstekend, maar verbleken bij de langere mano-a-mano. Vooral het stuk waarin enkele professionele straatvechters achter elkaar verslagen moeten worden is onvergetelijk.

Er zijn verwaarloosbare zaken: het acteerwerk, het verhaal... Maar dat sommige actiescènes beter vervangen hadden kunnen worden door het echte werk, doet mij toch iets afwaarderen. Hoewel het pas tegen het einde aan vaker gebeurt, zijn de herhalingen van bepaalde bewegingen echt storend.

In dit genre is Ong-Bak absoluut een van de betere.

Na het toch wat teleurstellende Ninja Assassin, heb ik mij gewaagd aan Ong-Bak. Geen trailers bekeken en geen reviews gelezen op MM. Het enige waar ik aan moest denken was dat iemand uit mijn vriendenkring een keer vroeg: Heb jij Ong-Bak wel eens gezien? Het antwoord was nee.

Het enige wat ik sowieso natuurlijk verwachtte was een dikke Thaise knokfilm. En wat blijkt nou: De film bevat een flinke portie geslaagde humor en veel zaken in de film komen wat amateuristisch over. Qua acteren en vooral de muziek. De humor beviel mij gelukkig wel, maar een aantal acteurs dan weer niet. Een goed uitgewerkt diepzinnig verhaal had natuurlijk heel erg welkom geweest, maar het verhaal is iets wat bij Ong-Bak totaal niet boeit. Verder is het personage van Tony Jaa echt zo'n typisch cliché underdog figuur. Al vond ik dat nou niet bijzonder storend.

Het vechten daarentegen is juist weer wel heel erg professioneel gedaan. Wat kan die gozer (Tony Jaa) strak en efficiënt vechten zeg! Er zitten werkelijk fantastische gevechten in met hele goede choreografie. We komen lekkere maffe en over de top vechters tegen. Ja, daar heb ik zeker wel van genoten. Jammer dat veel spectaculaire momenten soms wel 3x herhaald worden. Dat werd wel een beetje vervelend hoor.

Dus laat ik zeggen dat mede door de indrukwekkende manier van vechten en bepaalde humor, deze film een ruime 3,5* scoort!

Lange leven de Koningin!

Bruce lee zou Tony's ass gekicked hebben.

En Chuck Norris doet dat nog steeds.

inderdaad, aikido is puur voor verdediging. Niet voor mensen in elkaar te slaan

Ong-Bak

Ken erg weinig van vechtfilms, ben ook niet meteen een liefhebber van het subgenre, maar Ong-Bak is me goed bevallen. Dat heeft voornamelijk één reden, namelijk de ongelooflijk gestileerde gevechten en andere halsbrekende toeren die in deze film worden uitgehaald.

Verhaal en acteerprestaties zijn niet altijd even groots, het is ook telkens weer een beetje uitkijken naar de volgende achtervolgings- of vechtscène. Maar zoals gezegd, die zijn fan-tas-tisch! Verder zit er nog wel een gezonde dosis humor in die alles een beetje weet te relativeren. Pas naar het einde toe wordt het wat serieuzer.

Geen idee of deel 2 en 3 dezelfde weg inslaan, maar mijn nieuwsgierigheid is alvast gewekt.

Deel 2 en 3 (naar zeggen) slaan een geheel andere weg in. De gehele stijl is compleet anders en bovendien is de actie continu (lelijk en onnodig) versneld.