Ong-Bak (2003)

Inderdaad qua actie een absoluut briljante film. Ik zat op sommige momenten echt met het zweet in m'n handen, niet te geloven. Vooral het gevecht tussen onze held Ting en de geschifte Mad Dog is volgens mij een van de bruutste gevechten die ik ooit op film heb gezien.

Helaas krijgt de film toch nog wat strafpunten omwille van het magere verhaal en de belabberde acteerprestaties. Maar dat doet in weze niks af van de waanzinnig hoge amusementswaarde. Petje af.

3.5 sterren.

Erg, maar dan ook heel erg, vette martial arts film. Die Tony Jaa moeten we in de gaten houden want dat menneke heeft talent. De klappen in de vechtscenes komen hier echt aan, en hard ook. Ziet er erg goed uit allemaal. Ook de overige actiescenes waren de moeite waard. Die achtervolging met die taxis was wel aardig maar de achtervolging te voet was heel erg cool. Beetje a la Jackie Chan in zijn hoogtijdagen.

Buiten de actiescenes doet de film soms wel een beetje onbeholpen aan. Verder is het verhaaltje niet sterk maar een perfecte kapstok om de vechtscenes aan op te hangen. Het acteerwerk laat in de meeste gevallen ook te wensen over maar dat boeit evenmin. Actie willen we zien, en actie hebben we gekregen. Ook de humor (blijkbaar typisch voor half Azie) was wel grappig. Achterlijk, maar wel leuk.

4 hele dikke sterren.

Zie dat Bruce Lee in deze draad is aangehaald. Jaa heeft er het volgende over te zeggen:

Kan me er wel in vinden. Van alle drie zie je wel wat terug in Jaa. Geen verkeerde leermeesters ook natuurlijk.

Vermakelijk film, met sterke gevechten maar het acteerwerk en het verhaaltje zijn wat slap. Had ook soms het gevoel dat er net wat meer in zat. 3*

Ook ik ben gevallen voor dit staaltje vechtkunst. Vooral dankzij het gebrek aan special effects. Goed getimede stunts, vaak erg pijnlijk, maar ook adembenemend en vermakelijk.

Maar een 'vecht-film' heeft meer nodig. Het magere plot laat ik voor het gemak achterwege, maar het zijn vooral de acteer-prestaties die mij zeer ergerden. De twee side-kicks van Jaa zijn niet grappig en (vooral de jongedame) gruwelijk irritant. En Tony Jaa zelf kan goed vechten, maar in een film moet je meer laten zien dan gebalde vuisten en gespreide benen.

Fantastisch vermaak en een regelrechte aanrader voor de 'vecht'-film fans. De volgende film met Jaa zal ook aan de beurt komen in huize Mug.

Teleurstellend werkje dat doet denken aan een gemiddelde Van Damme film; een miniem verhaaltje, langdradige gevechten en suffe slomo's. Buiten de 2 mooie achtervolgingsscenes irriteert de film vooral; die sneue sidekick was echt verschrikkelijk. Ook de taal vind ik trouwens ronduit lelijk.

1,5*.

Heel mooie film. Dit was m'n eerste Thaise film trouwens. Ik had al verschillende Chinese en Japanse gezien, maar nog geen uit Thailand. De muziek is wel mooi, maar het acteerwerk laat te wensen over. Zo komt de film regelmatig over als een doorsnee Seagal of Van Damme film. Sterke punten zijn wel de gevechten. Dit is veel mooier en beter uitgewerkt dan de Amerikaanse versies. Het verhaal zelf is nogal goedkoop, maar dat doet er niet echt toe in dit genre films. Tony Jaa is wel enkel een vechter en (nog) geen acteur imo. Daar moet nog aan gewerkt worden. Toch een aanrader.

Le nouveau Bruce Lee est arrivé...deels dan toch

Wat betreft charisma komt Jaa nog in geen honderd jaar aan de knieën van meneer Lee, al compenseert en demonstreert hij dat mateloos via een indrukwekkende fysiek.

Jaa breekt niet alleen botten op het scherm, maar ook bij de kijker; elke slag of stoot gaat namelijk gepaard met een gevoel van wederzijdse 'pijn'. Dat hij het dan allemaal nog eens zonder touwtjes weet uit te voeren, geeft nogmaals blijk van zijn lichaam zonder grenzen.

Dat weerhoudt me er echter niet van om 'Ong-bak' af te rekenen op zijn verhalende en visuele (een beweging enkele malen herhalen hoeft echt niet) tekortkomingen, ongemeen slecht acteerwerk en enerverende muziek.

Uiteindelijk doet dat niet veel terzake, maar toch kunnen opgenoemde aspecten niet wegsteken dat 'Ong-bak', afgezien van de actiescenes, bitterweinig te bieden heeft. De vuisten moeten nog maar één enkele minuut gaan liggen, of we verlangen reeds naar de volgende actiegeladen scene. En dan wordt het als kijker moeiijk om deze prent bij momenten te bestempelen als 'niet saai'.

Hopelijk weet 'Tom Yum Goong' deze tekortkomingen enigszins goed te maken, waardoor ik Tony Jaa en zijn films alsnog kan bekijken als een volwaardig geheel.

2*

Waanzinnige gevechten en stunts. Het verhaaltje is hier niet zo belangrijk. Hoewel, ik denk dat het komisch bedoeld was en dat effect had het ook op mij. Heerlijke simpele zielen personages en lekkere foute dialogen. Vermakelijke onzin. Vier sterren.

Toen ik de naam Tony Jaa te horen kreeg, zei ik: Wie is dat? Uit allerlei hoeken kreeg ik te horen dat hij 'n tikkeltje beter is dan de legendarische Bruce Lee met z'n Kung-Fu. Mijn reactie was als volgd: Hell no! Deze film werd mij dus aangeraden. Na het gezien te hebben moet ik zeggen dat hij het goed doet, maar beter dan Lee? Nee.

Ik had na de film allerlei filmpjes van hem opgezocht en ik was het meest onder de indruk van dit filmpje. Heel goed gedaan.

In mijn lijst staat hij op 4. Top 5: Lee, Li, Chan, Jaa en Chow/Norris.

Ong-Bak is een zeer goeie film in mijn ogen. Zeer genoten. Als je een gekke actieliefhebber bent is deze film meer dan een aanrader.

4*. Deel 2 is trouwens op komst!

Als een cycloon raast Tony Jaa, voortgestuwd door een onophoudelijke bron van energie, door het Thaise nachtleven op zoek naar een Boeddhabeeld wat hem doet confronteren met zijn innerlijke krachten, waarmee hij wraak neemt op de ' onrechtvaardigen ' in zijn ogen, bij voorkeur in tot vechtarena `s omgebouwde kroegen en gokwalhalla `s. Slechts de man met die elektronische stem zorgde voor irritatie, de vrouwelijke en mannelijke sidekicks zorgden voor veel grappig vertier in een film waarvan het verhaal zo dun is als een zijden draadje, waarin het soms opkomende drama wat te geforceerd overkomt en waarin de ' dynamische ' actie zegeviert onder begeleiding van pompende muziek! Hilarische opening ook met die boom. 4*

Doet me aan de films van Jackie Chan denken, maar dan minder humoristisch.

Wel geweldige stunts, met als hoogtepunt voor mij de scènes waarin Jaa wordt achtervolgt over de markt en over, door en onder de meest krankzinnige dingen moet springen!

In het genre zeer geslaagd!

Lekkere actiefilm met mooi in beeldgebrachte vechtscenes. Het klinkt als heiligschennis maar Jaa lijkt de enige die Lee kan evenaren. Verplicht voer voor martial-art liefhebbers. Zeer goed.

Tony Jaa

Zoals zo vaak hier al gezegd gaat het verhaal eigenlijk nergens over. Het acteerwerk is matig en ook de dialogen zijn van een matig niveau. Gelukkig maakt dat allemaal niks uit bij deze film want deze film draait om actie en die is volop aanwezig. De gevechtsscènes zien er allemaal prima uit en Jaa is echt waanzinnig atletisch. De achtervolgingsscènes vond ik persoonlijk het leukst, waarbij de scène van een minuut of vijf dat Jaa en co moeten rennen voor hun belagers en Jaa over werkelijk waar alles springt, echt een fantastische scène is. Naast de prima actie vond ik Petchtai Wongkamlao het trouwens leuk doen als grappige side-kick van Jaa.

Zeer vermakelijk filmpje dus!

4,0*

Zalige actiefilm.

Heb veel genoten van actiescenes zoals de achtervolgingsscene door de straten en de straatgevechten. Vooral de replys zal ik het maar noemen bij de vechtscenes zijn fenomenaal. Grappige bad-guy ook

****

Met de actie zit het inderdaad over het algemeen wel goed in deze film, vooral de acrobatische sprongen waren op momenten geniaal. Het probleem wat ik met dit soort films alleen heb is dat ze wel eens in herhaling willen vallen. Niet alleen worden sommige acties wel 3 à 4 keer (uit verschillende hoeken) getoond, bepaalde moves tijdens de vechtscènes zien we ook tig keer langs komen; Wéér een knietje in de borst, wéér een elleboog op het hoofd. Ik had het wel gezien op een gegeven moment. Daarnaast is het natuurlijk een verhaaltje van niks, maar dat was wel te verwachten en zal ik wat minder zwaar wegen.

Zoals ik bij Tom Yum Goong ook al heb gezegd is het jammer dat de film totaal geen inhoud heeft. De actie, het vechten en de stunts zijn geweldig natuurlijk. Maar het verhaal is helemaal niks.

De actie en stunts zijn dus geweldig en de vechtscenes zijn soms heerlijk bruut, maar het verhaal, of gebrek aan, haalt het cijfer wat omlaag.

Wat een film!

Een kleine week na het zien zitten sommige trappen nog steeds in mijn gedachten. Ook de achtervolgingsscene's zijn memorabel, onder een pompende beat legt Tony Jaa een hindernispatroon af op een manier die de billen doet samenknijpen, terwijl de achtervolgers steeds op grappige wijze hem net niet bij kunnen houden. Ook de beginscene is gewoon erg koel!!

De gevechten zijn van een uitzonderlijke klasse, de timing is gewoon perfekt. Hierbovenop komt nog eens een super editting, de toevoeging van veel SloMo en zelfs Replay's is erg handig, normaal spoel ik huiveringwekkende stunts en trappen altijd terug, nu wordt de kijker gewoon op een of zelfs meerdere herhalingen getrakteerd .Zeker niet vernieuwend, maar wel erg effectief.

Jammer is dat het verhaaltje erg goedkoop en gemakkelijk overkomt, hetzelfde geldt voor het sentiment rondom de verloren broeder. Ik begrijp natuurlijk wel dat dit niet is waar de film om draaide, maar het is nog steeds zonde.

Uiteindelijk haalt de film moeiteloos 3,5*. Deze film is zeer geschikt om oneindige malen bekeken te worden! (en dat gaat dan ook gebeuren in huize Kraay )

Briljante achtervolgingsscenes met een Tony Jaa die werkelijk overal doorheen en overheen springt. Ook de rest van de actie was absoluut in orde, maar ik had toch wel ergens het idee dat de moves wat meer afwisseling konden gebruiken (heel de tijd ellebogen wordt ook wat saai, maar ik hoorde dat in Tom Yung Goo al meer afwisseling zit).

Heel diep gaat de film verder ook niet en enkele personages zijn gewoon heel irritant, maar vanwege de spetterende en bijzonder gewelddadige gevechten zeker de moeite waard voor de martial arts liefhebbers.

Hele stevige actie film.

Ben totaal geen fan van martial arts maar dit is natuurlijk geweldig voor elke actie liefhebber.

Het verhaal en het acteerwerk, daarop mag je dit soort films niet afrekenen, daar draait het helemaal niet om.

De actie is top en dat is wat telt.

4*

Ach ja, wel aardig.

Ik moet er meteen bij zeggen dat ik sowieso niet zo'n heel grote fan van knokfilms ben.

Het vechten in de film ziet er vrij goed uit, al viel het me aanvankelijk in het eerste deel van de film wat tegen, iets teveel turn en circusmoves.

Na een tijdje ziet het er allemaal al beter uit.

Verder doet de film me in alles, acteerwerk, look en verhaal, vooral denken aan oude Van Damme films. Bijna niet te geloven dat het uit 2003 is, lijkt wel alsof het 15 jaar op de planken heeft gelegen.

En die foute housedeuntjes zijn ook hemeltergend.

heerlijk, heerlijk, heerlijk deze actiefilm. het vechten misschien soms wat eenzijdig maar genoeg mooi bedachte acties en gewoon een geweldige sfeer en ook zeer mooi in beeld gezet

To fight for the honor of his village, he must unleash the ancient art of Muay Thai: 9 Body Weapons

Mijn broer is grote fan van dit soort vecht-films. Ik vind het allemaal wel leuk om eens te zien maar niet meer dan dat. Vaak lijkt het meer special effects te zijn dan echt vechten. Gelukkig vormt Ong-Bak hier een knappe uitzondering op.

Het plot is in Ong-Bak puur verwaarloosbaar. Een simpel verhaallijntje over een jonge knaap die goed kan vechten en het hoofd van een standbeeld (de Ong-Bak) moet gaan terughalen. Gaandeweg komt hij allerlei bad-guys tegen waar hij tegen moet vechten. De personages op zich zijn wel leuk. Zo zijn de twee side kicks bij vlagen sterk humoristisch en is het alleen jammer dat de bad-guy zo'n idioot is. Wat me opviel was dat hij aan het einde van de film ineens terug kon praten en geen elektrisch ding moest hebben? Soit, qua verhaal zou het dus een dikke onvoldoende maar het is Tony Jaa die dit letterlijk naar een dikke 4 sterren schopt.

Prachya Pinkaew laat zien dat je helemaal geen draden nodig hebt om een deftige vechtfilm neer te zetten want de stunts zien er prachtig uit. Wat ook leuk was, was dat je 9/10 keer wel een replay kreeg te zien van één van Jaa's trappen of elleboogstoten. Zag er trouwens allemaal vrij pijnlijk uit. Wat ook een pluspunt is, is dat Pinkaew de gevechten niet eindeloos laat duren maar de slechterikken laat groeien qua sterkte. Het eindgevecht duurt lekker lang maar Jaa's eerste tegenstander wordt uitgeschakeld door een simpele trap... De one-on-one gevechten zien er dus geweldig uit maar dat is maar een deel van het actiespektakel dat je te zien krijgt. Hoogtepunten zijn zonder twijfel de achtervolginsscène te voet waar Jaa er constant in slaagt om door de meest kleine gaten zo atletisch mogelijk door te geraken waardoor zijn achtervolgers niet kunnen volgen of de scène met de Thaise autootjes, al ging die er met al die ontploffingen en crashes er lichtelijk over.

Dit soort films moet je niet voor het acteren zien want je weet dat de cast toch is gekozen voor hun atletisch vermogen maar al bij al vond ik iedereen nog degelijk overkomen. Wongkamlao is bij vlagen lekker humoristisch en speelt zijn vrouwelijke helft, Yodkamol, dan vaak compleet weg maar uiteindelijk wordt de show toch gestolen door Tony Jaa. Ik kan me goed genoeg voorstellen dat ze hem de nieuwe Bruce Lee, Jackie Chan of Jet Li noemen. Eigenlijk is hij meer een mengeling van de drie maar hier gaan we zonder twijfel nog meer van horen.

Hopen dat deel 2 ook zo'n topper is.

4*

Jaa de actie was goed en stijlvol in beeld gebracht. Verder had de film meer wat weg van een leuk stuk theater dan een echte film. Soms ook ietwat langdradige, rare stukken en natuurlijk een verhaal wat er eigenlijk niet toe doet. Begon me op een gegeven ogenblik ook te irriteren aan het taaltje, vooral van dat meisje.

Dat vechten was wel echt tof, kwam daar geen trucage aan te pas? Misschien een noob maar ik zag echt niet of dit nou echt of nep was. Als het echt was doe ik het hem niet na in elk geval. Dat ze iedere move nou 3 x moesten herhalen vanuit een ander camera standpunt vond ik op het laatst wel vervelend.

Leuke film voor een keer, maar zeker niet voor nog een keer.

Na alle lofzang ben ik (uiteraard) érg benieuwd geraakt naar de kunsten van Tony Jaa. Tsjah, het is al zovaak gezegd; die vent (of dat ventje) is echt ongelovelijk. Deze Ong-Bak is dankzij de vele verschrikkelijke vette actiescénes een genot voor het oog. Erg indrukwekkend.

Het voorspelbare en alles behalve bijzondere verhaaltje wordt even behoorlijk recht getrokken door de prachtig in beeld gebrachte vechtscénes. En eerlijk is eerlijk; veel meer heeft een vecht-film niet nodig. En al helemaal niet als het niveau van de gevechten - en uiteraard ook de magistrale achtervolgingen - zo ongelovelijk hoog ligt. Mooi om te zien hoe zo'n klein, licht, lenig mannetje zoveel kracht achter z'n trappen weet te krijgen. Heerlijk.

Ik vond die side-kick ook erg leuk. Grappig figuur. Dat meisje was dan wel weer wat irritant met haar gejank en ook het acteerwerk en de dialogen waren van een zeer laag niveau. Mjah, dat is vergeven. Zat toch een paar keer met zweet in m'n handen en met m'n ogen dicht te kijken (vooral wanneer Jaa die poot eraf breekt, damn!). Leuke verrassing, fantastisch vermaak. Dikke voldoende.

Hoe kan ik deze nou met Mortal Kombat vergeleken hebben of zelfs het idee krijgen om het als hetzelfde te vinden?!

Geweldige actie Martial arts film. Perfecte en ongelooflijk trucjes en stijlen, waar je zeker van moet slikken. Met het acteren heb ik zozeer niet gelet, maar ik vond het wel redelijk gaan, ze brengen hun karakters goed tot leven.

Boeiend verhaal; een heilig object wordt gestolen en de arm dorpje stuurt hun jongste en sterkste strijder om het terug te halen, eenmaal aangekomen lijkt alles anders en ingewikkelder dan verwacht... Hoe zal het aflopen?

Pluspunten waren zeker de Soundtrack score. Bij het illigale gevechten werd er heerlijke muziek gedraaid toen Ting het tegen verschillende krijgers als Big Bear en Mad Dog het op moest nemen.
En dan nog de trucjes en diens krachtige en dodelijke combinatie's. Vooral de vechtstijl van Mad Dog verbaasde me...

Humlae vond ik ook een heerlijke personage waar je hem gewoonweg niet kunt vertrouwen en zo laf als een stuk behang is. De achtervolging op Humlae op verdenking van fraude en schuld splitste bij mij op in 2 emoties; humor en verbazing.

Kortom: Heerlijke film, met geweldige stunts, free-fights en komische achtervolgingen!

Er is nog één onduidelijkheid: Doet Tony Jaa nou zelf zijn stunts? Volgens mij de meeste of vrijwel alle zelf, want ik zie geen look-alike stuntmannen.

Ben inmiddels deel 2 aan het kijken en tot zover is het erg boeiend!

Na tal van memorabele vechtkunsten van onder andere Jackie Chan, Jet Li en Sammo Hung Kam-Bo begint men toch wat verwend te raken. Maar toch was daar weer een nieuwe held, Tony Jaa, die met Ong-Bak een blijvende indruk achterlaat. Toegegeven, hij mist een bepaald charisma, maar weet dit overduidelijk te compenseren met zijn duizelingwekkende kunsten. Wat een timing, wat een bewegingen... Het doet mij smachten naar meer.

Ong-Bak bevat zowel wat aardige actiescènes, alsmede wat tergend imposante die niet snel vergeten zullen worden. Enkele enigszins komische achtervolgen en korte gevechten zijn uitstekend, maar verbleken bij de langere mano-a-mano. Vooral het stuk waarin enkele professionele straatvechters achter elkaar verslagen moeten worden is onvergetelijk.

Er zijn verwaarloosbare zaken: het acteerwerk, het verhaal... Maar dat sommige actiescènes beter vervangen hadden kunnen worden door het echte werk, doet mij toch iets afwaarderen. Hoewel het pas tegen het einde aan vaker gebeurt, zijn de herhalingen van bepaalde bewegingen echt storend.

In dit genre is Ong-Bak absoluut een van de betere.

Na het toch wat teleurstellende Ninja Assassin, heb ik mij gewaagd aan Ong-Bak. Geen trailers bekeken en geen reviews gelezen op MM. Het enige waar ik aan moest denken was dat iemand uit mijn vriendenkring een keer vroeg: Heb jij Ong-Bak wel eens gezien? Het antwoord was nee.

Het enige wat ik sowieso natuurlijk verwachtte was een dikke Thaise knokfilm. En wat blijkt nou: De film bevat een flinke portie geslaagde humor en veel zaken in de film komen wat amateuristisch over. Qua acteren en vooral de muziek. De humor beviel mij gelukkig wel, maar een aantal acteurs dan weer niet. Een goed uitgewerkt diepzinnig verhaal had natuurlijk heel erg welkom geweest, maar het verhaal is iets wat bij Ong-Bak totaal niet boeit. Verder is het personage van Tony Jaa echt zo'n typisch cliché underdog figuur. Al vond ik dat nou niet bijzonder storend.

Het vechten daarentegen is juist weer wel heel erg professioneel gedaan. Wat kan die gozer (Tony Jaa) strak en efficiënt vechten zeg! Er zitten werkelijk fantastische gevechten in met hele goede choreografie. We komen lekkere maffe en over de top vechters tegen. Ja, daar heb ik zeker wel van genoten. Jammer dat veel spectaculaire momenten soms wel 3x herhaald worden. Dat werd wel een beetje vervelend hoor.

Dus laat ik zeggen dat mede door de indrukwekkende manier van vechten en bepaalde humor, deze film een ruime 3,5* scoort!

Lange leven de Koningin!

Ong-Bak

Ken erg weinig van vechtfilms, ben ook niet meteen een liefhebber van het subgenre, maar Ong-Bak is me goed bevallen. Dat heeft voornamelijk één reden, namelijk de ongelooflijk gestileerde gevechten en andere halsbrekende toeren die in deze film worden uitgehaald.

Verhaal en acteerprestaties zijn niet altijd even groots, het is ook telkens weer een beetje uitkijken naar de volgende achtervolgings- of vechtscène. Maar zoals gezegd, die zijn fan-tas-tisch! Verder zit er nog wel een gezonde dosis humor in die alles een beetje weet te relativeren. Pas naar het einde toe wordt het wat serieuzer.

Geen idee of deel 2 en 3 dezelfde weg inslaan, maar mijn nieuwsgierigheid is alvast gewekt.

Erg lekkere film. Die Thaise lui zijn echt gek als het op vechtfilms aankomt. Dat was onderandere ook al te zien in films als Tom Yum Goong, Kerd Ma Lui en Chocolate die ik laatst heb gezien.

Zoals vaker in dit soort film van Thaise bodem gaat het er hard aan toe en worden er enkele halsbrekende stunts uitgevoerd. Met de actie zit het zeker goed, en is een verademing met al die cgi gevechten van tegenwoordig. De gevechten zijn lekker vlot en erg hard. Vooral het lange gevecht in het midden is meesterlijk. Geld ook voor de rest van de gevechten en achtervolgingen, die enkele fantastische stunts bevatten. Verhaal heeft verder weinig om het lijf, maar dat wordt goed gecompenseerd door de rest van de film. Muziek is lekker, het geheel is mooi geschoten, en ook met de design zit het goed. De climax maakt het helemaal af.

4*

Bemodderde Thaise mannetjes die in een boom klauteren en elkaar er uit proberen te gooien. Dat is zo ongeveer de opening. Wat het meest opvalt is de brute wijze waarop ze naar beneden sodemieteren. Een voorbode op een film die op veel vlakken niet zo veel voorstelt, maar op één vlak zo allemachtig imponerend uit de hoek komt, dat de rest al snel vergeven is.

Want het plot is verwaarloosbaar, de cast is niet zo best en de computerdeuntjes zijn wat te gemakkelijk. Muy Lek is irritant (die stem!), Humlae/George is niet veel aangenamer, al verbetert dat naarmate de film vordert. De lol begint in de arena, met de gangsterbaas en zijn hilarisch vervormde lachje plus de krasse en krijsende tante die als bookie optreedt. De eerste achtervolging in de straten is indrukwekkend mooi als Jaa onder auto's en over schouders vlucht.

Na ca. drie kwartier ontbrandt het dan echt met duizelingwekkende fights. 'Wow' is een understatement in de wetenschap dat Jaa geen enkele technisch hulpmiddel tot zijn beschikking had. Puur menselijke acrobatiek (die herhalingen zijn een echte meerwaarde) met de meest fantastische gesprongen ellebogen die boven op het pannetje landen. De opnames zullen pijn hebben gedaan. Die broek stond dus echt in de hens.

Volop genoten van het kinetische gevecht met Toshiro, de lompe slooppartij met Mad Dog en richting finale wordt het alleen maar meer en nog indrukwekkender, inclusief een achtervolging met tuk tuks en een paar overdonderende knieën. Het gaat geloof ik over een gestolen Boeddha-kop, maar who cares? Tien met een griffel voor Tony Jaa.