Ong-Bak (2003)

Bruce Lee was ook geen stuntman, hij was een ras echte martial artist.

Heerlijke film die me deed terugdenken aan ver vervlogen tijden. Als jongetje van een jaar of 9 was ik helemaal wild van Kung fu films en aanverwanten. Vaak sloop ik s' nachts m'n slaapkamertje uit om naar deze films te kijken, die toendertijd massaal door de ZDF werden uitgezonden.

Ong-Bak herinnert me aan die mooie tijd en liet me opnieuw genieten van prachtig gechoreografeerde, adrenaline-opwekkende gevechtscènes. Groot pluspunt van de film is dat er geen gebruik werd gemaakt van het hedendaags zo populaire kabelwerk ala Crouching Tiger en consoorten. Voor even is zo'n door de lucht suizende woesteling leuk om zien, maar gaat wat mij betreft snel vervelen. In Ong-Bak wordt het allemaal wat realistischer gebracht, maar daarom zeker niet minder spectaculair.

De ideale film voor een avondje verstand op nul, wat zo nu en dan èrg lekker kan zijn. Vergeet wel de zweetdruppels niet van je voorhoofd te vegen. 4*

Ik vond dit echt een geweldige film! Gehuurd en hoge verwachtingen, maar ik vond hem nóg vetter dan ik dacht. Het eerste half uurtje is het ietwat saai maar wordt wel een beetje het (zwakke) verhaal uit de doeken gedaan en voor de rest is het spectacualire actie, heftige fights en hier en daar wat humor. Ik heb me erg vermaakt en heb de film zelfs 2x in 12 uur gezien, en dat is de eerste keer dat ik dat bij een film doe

4.5*

Wat een geweldige film! Het verhaal is heerlijk zwakjes, maar dat wordt ook nergens verdoezeld. Het draait hier overduidelijk om de actiescenes en die zijn echt superbe. Een verademing na al ddie overstijlvolle, kunstzinnige vechtfilms van de laatste tijd, waarbij de gevechten vaak meer weg hadden van een balletvoorstelling(wel erg mooi in veel gevallen) dan van een agressief robbertje knokken. Ik kan me ook geen film voor de geest halen waarbij de klappen zo hard aan lijken te komen. In tegenstelling tot de meeste martial arts films zie je hier namelijk de trappen en klappen wel landen op het gelaat van de tegenspelers. Als kijker kan je de pijn gewoon bijna voelen. De acrobatische toeren van Tony Jaa zijn ook echt ziekelijk. Alles wat onmogelijk geacht wordt doet deze kerel eventjes en alles zonder draadjes. Als je de DVD met bonusdisc hebt, dan zijn de making of, b-roll en demo filmpjes dan ook echt aan te raden. De gevechten zijn ook nog eens erg gevarieerd, zo wordt er op een gegeven moment zelfs breakdance gebruikt. Dde herhalingen/slowmotions zijn dan ook erg gewenst. Bij sommige andere moves zonder herhaling heb ik zelfs teruggespoeld om ze nog eens te bekijken.

Enige minpuntje van de film vond ik de achtervolging met die scooterwagentjes. Vond ik zelf nogal overbodig en ik had die tijd liever gevuld zien worden met nog wat dodelijke trappen van Tony Jaa.

4.5*

Ik vond die achtervolging van die scootertjes wel droog, maar er had idd wat meer mogen gebeuren dan alleen het crashen van de wagentjes.

Of in plaats van een achtervolging met die scooterwagentje gewoon nog een achtervolging te voet, want die was echt supercool gedaan en duurde eigenlijk te kort

In zijn genre wel een leuke film

Ik had al goeie verhalen gehoord over deze film..todat ik deze zelf ging kijken, ik vond goed!! maybe nog beter dan wat ik er over had gehoord, heb in een lange tijd niet zo'n goeie martial-arts film gezien maar denk het ook een beetje te maken heeft dat ik Thailand een prachtig land vind. Zeker 4 sterren

Dit was echte kunst, Gewoon een klassieker die je niet mag missen!

5,0

wat een poepfilm het enige wat wreed was was het gevecht met mad dog

Prachtig!

Flinterdun verhaal, maar met de nodige relativerende knipogen.

De film wordt gedragen door de waanzinnige choreografie van de vechtpartijen. Verwacht geen overdreven wire fighting-toestanden à la The Matrix of Crouching Tiger...; neen, Ong Bak gaat gewoon recht op zijn doel af en nog liefst met een welgeplaatste elleboog of knie! Muay Thai zoals je het niet voor mogelijk houdt...

Tony Jaa gaat nog potten breken .

Zèèr goeie martial arts flick.

1 van m`n favo`s.

Muay Thai zoals je het niet voor mogelijk houdt...

Tony Jaa gaat nog potten breken .

Zèèr goeie martial arts flick.

1 van m`n favo`s.

Hier be ik het helemaal mee eens.

Dit is een film die in het begin leuk is, dan leuker wordt (ik heb de eerste trap een paar keer teruggespoeld), daarna wat gave "Jackie Chan" achtige achtervolgingen (wat me wel meteen opviel bij deze film is dat; een trap ook in slow-motion aankomt) en een steeds mooier wordend einde met doeltreffende klappen. De film word qua martial arts steeds beter. 1 van de beste martial arts films die ik heb gezien.

En ik heb er een hoop gezien.

Als iemand nog tips heeft .... hoor ik het graag.

Ook ik ben gevallen voor dit staaltje vechtkunst. Vooral dankzij het gebrek aan special effects. Goed getimede stunts, vaak erg pijnlijk, maar ook adembenemend en vermakelijk.

Maar een 'vecht-film' heeft meer nodig. Het magere plot laat ik voor het gemak achterwege, maar het zijn vooral de acteer-prestaties die mij zeer ergerden. De twee side-kicks van Jaa zijn niet grappig en (vooral de jongedame) gruwelijk irritant. En Tony Jaa zelf kan goed vechten, maar in een film moet je meer laten zien dan gebalde vuisten en gespreide benen.

Fantastisch vermaak en een regelrechte aanrader voor de 'vecht'-film fans. De volgende film met Jaa zal ook aan de beurt komen in huize Mug.

Teleurstellend werkje dat doet denken aan een gemiddelde Van Damme film; een miniem verhaaltje, langdradige gevechten en suffe slomo's. Buiten de 2 mooie achtervolgingsscenes irriteert de film vooral; die sneue sidekick was echt verschrikkelijk. Ook de taal vind ik trouwens ronduit lelijk.

1,5*.

Ik vond hem wel aardig niet super maar lang niet slecht, de gevechten zagen er gewoon erg vet uit.

3,0

Niet dan?

In films waar de kwaliteit van de gevechten de film maken ... nee. Hoe kan je Jaa nu met Van Damme vergelijken

Niet dan?

Nee niet echt.

Hoe wil je de capriolen van Jaa vergelijken met Van Damme?

Ach, ik interesseer me 0,0 voor vechtsport/techniek dus de verschillen daarin (mochten die er zijn, maar ik geloof jullie graag) gaan volledig aan me voorbij. Maar echt mooi of opmerkelijk vond ik het er niet uit zien, en het (gebrek aan) tempo gecombineert met het (gebrek aan) verhaal doen de rest.

Vandaar de vergelijking met een gemiddelde Van Damme (Segal had ook gekund): een of andere gozert die knokkend het stuntelende verhaaltje tot een goed einde moet brengen. Ik zag daarin geen verschil met deze film.

Maak het nu niet al erger dan het al is. Segal .

Jaa is ongeëvenaard wat hij allemaal met zijn lichaam kan en daar kunnen Segal of Van Damme niet tegenop. Bovendien is deze film wél goed in beeld gebracht waardoor het ook wat uitmaakt of de acteur goed is in wat hij doet. Als je het nu met Jackie Chan vergeleken had, had ik het nog kunnen begrijpen maar Van Damme is echt een wereld van verschil.

Het verhaal is lame maar dat is absoluut het laatste waar een goede martial arts film aan moet voldoen.

Muay Thai vergelijken met Aikido, is ook appels met peren vergelijken.

Dat probeer ik dus duidelijk te maken; voor mij is het allemaal fruit.

Ik interesseer me niet voor vechtsport, dus ga ik een film niet goed vinden omdat Jaa een zoveel betere vechter is dan Van Damme of Segal (als dat al zo is, maar jullie hebben er ongetwijfeld kijk op).

Ik probeer m'n vriendin altijd het geweldig grote (kwaliteits)verschil uit te leggen tussen allerlei gitaarbandjes waar ik dan cd's van heb, maar voor haar is het allemaal dezelfde herrie

Maar om dan The Beatles met Radiohead te vergelijken ... geef toe, dan schort er toch wel wat ?

Als dat in haar oren vergelijkbare bands zijn kan ik haar onmogelijk de verschillen uitleggen. Dat hoor je of dat hoor je niet.

Het verschil tussen Muay Thai en Aikido; het zal me echt een worst wezen. Dat maakt me een leek op het gebied van dergelijke vechtfilms en wellicht een slecht beoordeler, maar dat is dan maar zo.

Boordappel schreef al dat het verhaal 'absoluut het laatste is waar een goede martial arts film aan moet voldoen'.

Dat doet mij slechts vermoeden dat ik maar geen martial arts films meer moet zien...

Dat lijkt me een heel goed idee als een goed verhaal een vereiste voor je is. Al zijn er natuurlijk veel verschillende martial arts films wat ze zo ongeveer allemaal gemeen hebben is een lam verhaal.

Een martial arts film kijk je niet voor een goed verhaal. Die kijk je voor de kick ass actie en schitterend gechoreografeerde vechtscene's. Als dat niet je ding is zal je hier inderdaad weinig plezier aan beleven.

Crouching Tiger en Hero vond ik mede door de choreografie pareltjes van films. Maar da's dan wel weer een wat ander genre natuurlijk. Overigens kan ik Chan's films voor een deel ook wel waarderen, maar dan meer als komedie.

Enfin, een goed verhaal is geen vereiste (ik ben bv dol op de oude Chaplin filmpjes of sci-fi onzin uit de jaren 50) maar hier irriteerde het me een beetje.

gewldige actie film met geweldige stunts, vooral de replays zijn heftig gemaakt.

Tenminste echte gevechten en geen hulplijntjes gevechten

van Damme kan nog tenminste een BEETJE acteren

Jaa kan alleen een kunstje opvoeren en verder niks.

Yeah right, zonder die "langdradige gevechten" zou deze film nog langdradiger zijn.

Van Damme vergelijken met Tony Jaa? Ik kijk liever naar deze film dan een gemiddelde Van Damme movie.

Lelijke taal ja? en hoe zullen ze dan over de Nederlandse taal denken"?

ja dat weten we nu wel Bobby Digital

jij vindt zeker dat die Tony Jaa ass kickt! en je kwijlt als je zijn 'moves' ziet, maar begrijp je echt niet dat sommigen zich mateloos irriteren aan acteerprestaties, taal, NULverhaal afgewisseld met BELACHELIJKE plotwendingen.