• 10.595 nieuwsartikelen
  • 161.811 films
  • 10.111 series
  • 29.680 seizoenen
  • 613.473 acteurs
  • 192.977 gebruikers
  • 8.968.390 stemmen
Avatar
 
banner banner

Le Signe du Lion (1962)

Drama | 103 minuten
3,39 59 stemmen

Genre: Drama

Speelduur: 103 minuten

Alternatieve titels: Sign of the Lion / The Sign of the Lion

Oorsprong: Frankrijk

Geregisseerd door: Éric Rohmer

Met onder meer: Jess Hahn, Michèle Girardon en Van Doude

IMDb beoordeling: 7,2 (2.320)

Gesproken taal: Engels, Frans en Italiaans

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Le Signe du Lion

Pierre (Jess Hahn) is een muziekstudent en gaat uit zijn dak wanneer hij hoort dat hij een grote som geld heeft geërfd. Maar net als zijn geluk verandert, is zijn zogenaamde overerving plotseling kortstondig. Opgezadeld met schulden, wandelt hij rond de en probeert te overleven maar in plaats daarvan daalt hij dieper en dieper in het moeras van armoede.

logo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimage

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Pierre Wesselrin

Dominique Laurent

Jean-François Santeuil

Michel Caron

La Patronne de l'Hôtel

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van FisherKing

FisherKing

  • 18696 berichten
  • 0 stemmen

Debuut-film van Eric Rohmer. En een sterke. Mooi Chaplin-thema.

Uitwerking is niet briljant, maar er zitten wonderschone shots in.

vette 4 sterren.


avatar van 93.9

93.9

  • 3122 berichten
  • 4195 stemmen

Zeker een goede film!

Mooi hoe gevoel omgezet kan worden op het witte doek, veelal met alleen beelden.

Mooie shots van Parijs, dat precies de tijdsgeest pakt.

Mijn eerste Rohmer uit de box en die viel beslist niet tegen!

3,5*


avatar van dragje

dragje

  • 5098 berichten
  • 0 stemmen

Speelfilm debut van Éric Rohmer en wat voor één! Een klein meesterwerk.

Vol ontroering afgewisseld met leedvermaak trakteert Éric Rohmer de toeschouwer op een zeer ontroerende, vermakelijke en onderhoudende film. De maatschappijkritische blik op het Parijs van begin jaren 60 is heden ten dage nog steeds actueel.

Jess Hahn speelt het karakter Pierre Wesselrin met verve! Magnifieke film!

Sterke 4.5*


avatar van Darbie

Darbie

  • 1519 berichten
  • 6022 stemmen

Sober (en in zwart/wit geschoten) Meesterwerk uit 1959.

Deed me denken aan de roman 'Honger' van Knut Hamsum (1906).

Sommige thema's zijn tijdloos.


avatar van Mochizuki Rokuro

Mochizuki Rokuro

  • 18917 berichten
  • 14712 stemmen

De film heeft zo'n half uurtje nodig om op gang te komen, omdat het wat rommelig overkomt allemaal. Maar wat dan volgt is behoorlijk sterk (met uitzondering van het laatste kwartier, wat weer een beetje onbeholpen is).

Vrij a-typisch Rohmer deze debuutfilm. De hoofdpersoon is een heel andere dan in zijn meeste films en hij (Rohmer) is duidelijk op zoek naar een stijl van zowel beeld als taal. Aangezien hij is opgekomen tijdens de Nouvelle Vague zie je dat terug in het nogal losjes geschoten middendeel van de film (maar dan met een gestreken soundtrack in plaats van een geblazen).

Mooie beeld van Parijs en vooral een mooi beeld van Pierre die steeds verder wegzakt en zijn waardigheid verliest, maar steeds vol mededogen. Met een redelijk grappige running gag over zijn schoen. Jammer van dat einde, anders had er meer ingezeten en had 'de boodschap' zeker overtuigender geweest.


avatar van DonLeone

DonLeone

  • 592 berichten
  • 7257 stemmen

niet bepaald slecht, zeer zeker niet, maar uiteindelijk wel saai te noemen.


avatar van mister blonde

mister blonde

  • 12446 berichten
  • 5388 stemmen

Kun je een wat uitgebreider betoog houden?


avatar van dragje

dragje

  • 5098 berichten
  • 0 stemmen

Gisteren weer bekeken, wat een heerlijke film is dit toch. En dat voor een regiedebuut van Eric Rohmer.

Dikke 4.5* blijft gehandhaafd.


avatar van wihu61

wihu61

  • 831 berichten
  • 394 stemmen

Dit is een fantastische film. Waar het om draait, de langzame ondergang v.d. hoofdpersoon, is zeer geloofwaardig en gedetailleerd in beeld gebracht. Stap voor stap zinkt deze steeds iets dieper; je kunt het als toeschouwer bijna zélf voelen. Bijpassende muziek, mooi tijdsbeeld van Parijs rond 1960.


avatar van Ferdydurke

Ferdydurke

  • 1353 berichten
  • 854 stemmen

Tja, wat gebeurt er als de mensen van wie je afhankelijk bent, even niet thuis geven of zijn. De pijnlijke neergang van deze trotse Leeuw, wiens karakter kennelijk zijn lot is (of andersom), is prachtig minutieus in beeld gebracht.

Dat deze persoon geen catharsis doormaakt, of leert van de ervaring, wordt hilarisch duidelijk in de afloop van de film. Met de wending in zijn fortuin is zijn sombere gestamel over de vuiligheid van de stad en de mensen in een oogwenk verstomd, en laat hij zich net zo makkelijk in de hippe sportwagen kieperen als een moment eerder in de kinderwagen van de bedelaar.

Heel goed. Ik moet tot mijn schande bekennen dat dit pas mijn eerste kennismaking is met Rohmer. Het zal niet de laatste film zijn die ik van hem zie.


avatar van Friac

Friac

  • 1323 berichten
  • 1056 stemmen

Eric Rohmer lijkt me ééntje om te volgen. Na het bekende "Ma Nuit Chez Maud" is ook zijn debuutfilm me erg bevallen.

Wat de film zo mooi maakt, is het contrast tussen het eerste halfuur en de rest van de film. Waar we eerst de jonge bourgeoisie/levensgenieters zien feestvieren zonder plafond in zicht, zien we vervolgens onze naïeve protagonist telkens weer tegen een muur opbotsen terwijl hij verder afzakt in het afstandelijke Parijs. De frustraties die groeien worden heel mooi opgebouwd en in beeld gebracht, en Jess Hahn speelt voortreffelijk de treurige clochard.

Naast de mooie sfeerschepping en intense toon van de film, weet Rohmer bovendien ook nog mooie beelden te schieten (iets waar het zijn genregenoten, naar mijn aanvoelen, soms aan ontbreekt).

Ik krijg al meteen zin in de volgende film van Rohmer, deze film krijgt alvast een ruime 3,5*.

3,5*


avatar van yeyo

yeyo

  • 6305 berichten
  • 4451 stemmen

Rohmer had een hekel aan op vakantie gaan. Waarom de suffe campagne opzoeken als je in het bruisende Parijs woont? Als we zijn films mogen geloven, bestaat er in de Parijse beau monde echter een dwingende sociale conventie om elke zomer het stadsleven in te ruilen voor de weide natuur. Omringd door die grijze betonblokken kan je toch niet van het mooie weer genieten? Nette mensen verkiezen de gezonde berglucht. "Il reste que des clochards!" zegt een van personages aan het begin van Le Signe du Lion onheilspellend. De boodschap lijkt dan ook duidelijk: wie tijdens de zomermaanden in Parijs achterblijft, zal creperen als een schooier.


avatar van Fisico

Fisico (moderator films)

  • 8210 berichten
  • 4639 stemmen

Weer een Rohmer die zich afspeelt in Parijs, kenmerkend voor zijn films in de jaren 60. Later ruilt hij de stad in voor het platteland of de vakantiesfeer. En Rohmer gaat zelfs verder, na 14 films die ik al van hem zag, een vrij unieke film waarbij het eens niet draait om sekse en liefdesrelaties. Eentje die ook een pak minder luchtig is en een vrij serieuze ondertoon krijgt.

Net als in L'Amour l'Après-Midi (Film, 1972) weer die knappe weergave van het Parijs in de jaren 60-70 met modieuze glasramen, de vele passanten, de 2 Pk's, R4 en iconische Citroëns.

Geen luchtigheid, maar een film waarbij het zwerversbestaan centraal staat via een man die het vel van de beer eerder heeft verkocht dan hij geschoten is en een liederlijk leven bestelt dat gebouwd is op luchtkastelen. Een Parijs dat dan ook een andere zijde kent van glamour en glitter, die van de grijze betonblokken, bepiste brugpijlers en haveloze clochards.

Voor mij ongetwijfeld één van de beste Rohmers, maar geen klassieke Rohmer in ieder geval.