Lost in Translation (2003)

Bill Murray verheft zijn timing tot kunst in deze dromerige film. De scene met de Japanse regisseur van de whiskeycommercial is geniaal. Coppola brengt alles op een heerlijk slow tempo maar voorkomt dat het saai wordt. Knap gedaan!

Wat een schitterende film!

Het is me een raadsel waarom deze film zo laag gewaardeerd wordt, dit meesterwerkje verdient wel een plekje hoger in de top 250

"Mainstream"

?

Ik denk dat Stefan bedoelt dat de mainstream films hoger worden gewaardeerd, dat de Top-250 er vol mee staat (wat niet helemáál waar is) en dat daarom Lost In Translation niet hoger staat.

Maar wellicht kan Stefan dat beter zélf uitleggen .

(Indien stefan het hier mee eens is:) thank you kind sir!

You're welcome, My Dear .

Hehe

Maar dat is niet per se nodig. Het leuke van deze film is dat de beide hoofpersonen in een fase in hun leven zitten waarop een identiteitscrisis veelvoorkomend is. In het geval van Murray noem je dat toevallig een 'Midlife Crisis'. Maar Johansson is even hopeloos verdwaald in haar eigen leven. Ze is dan ook gewoon een begin-twintiger. Ook een moment waarop je veel keuzes moet maken, en dat kan eng zijn. Hoewel ik Murray briljant vind acteren in deze film, leef ik meer mee met Johansson, Simpelweg omdat ik 19 ben en dus een beetje in dezelfde situatie verkeer als Johansson.

Deze film moet je echt een paar keer kijken. Eerst even wennen aan de eenzaamheid en de lege dagen van beide hoofdpersonen. Deze film raakt mij zoals weinig anderen dat kunnen. Grappig, ontroerend, frustrerend, onmogelijk en eenzaam.

Dit is een film die mij blijft ontroeren, ook al zie ik hem nog zo dikwijls. Het ligt vooral aan de manier waarop het liefdesthema zeer onderkoeld in beeld gebracht wordt, met weinig woorden of gebaren, maar vooral met blikken, gezichtsuitdrukkingen, waardoor het nog dieper raakt. En hoe de derde hoofdpersoon, de stad Tokio, aan het geheel een surplus aan eenzaamheid levert, verlorenheid., vervreemding... Scarlett Johanson is onweerstaanbaar, Bill Murray was nooit beter... Prachtige beelden, prachtig tempo, ritme, alles heel mooi en beklijvend...

Bovenop de prachtige acteerprestaties, de dromerige bijna onrealistische sfeer, het decor (het koele hotel en de flitsende stad Tokio), de humor, het uitmundende einde, de stiltes en de dialogen heb je nog eens de muziek. Mooier kan dit kunstwerkje bijna niet zijn.

4.5*

Zóóó saai. Mijn broer vind deze film geweldig, maar ik kan er niet naar kijken. Dit is totaal niet mijn gevoel voor humor; ik zou het zelfs niet zo bestempelen. Ik vind het niet erg als films nergens over gaan, maar dit kabbelt echt maar een beetje voort, en gaat uiteindelijk nergens heen. En Johansson wordt zwaar overschat. Murray's interactie met de inwoners van Tokio is het enige lichtpuntje dat ik kan ontdekken.

Humor hoef je hier ook niet in te zoeken. Toch niet omdat Bill Murray meespeelt? Het is met Bill Murray dus zal het wel als humor bedoeld zijn? Dat dit gaat over iets wat je niet in één-twee-drie gezegd krijgt, is het mooie aan deze film.

(En de lichte humor die er onderhuids in sluimert helpt alleen maar)

Bill Murray speelde ook in Broken Flowers, maar dat was ook meer een drama dan een comedy.... Hoe dan ook , ik zie het probleem niet zo .

Ik vond dat een geweldige film en deze, Lost In Translation , ook .

De interactie tussen Scarlett en Bill was erg goed, enige minpuntje was de matige bijrol van Giovanni Ribisi .

Dat had iets uitgebreider mogen zijn in deze film .

tragikomisch is een beter woord. Net als Groundhog Day, net als Broken Flowers.

Kvind het een hartverscheurende film. Ik las eerder dat je je kilometers qua leeftijd al geteld moet hebben, om mensen in een midlife-crisis te begrijpe....Wel ik ben 21 and i got the message. Mijn mijn hele leven is trouwens een midlife crisis . Just make the best of it....

Een topper!

@Ceeda7:

Ik ben 24 jaren oud, en ik heb ook al de broodnodige dingen mee gemaakt zodat het lijkt alsof dat ik al 40 ben. Qua gevoel dan uiteraard

Blijft na herziening fier overeind staan, al vond ik de timing van Bill Murray in tegenstelling tot enkele bovenstaande sprekers niet zo geniaal - soms vond ik het er allemaal net wat te dik bovenop liggen.

Na herziening een halfje erbij. Want wat is dit een meesterwerk.

Het simpele verhaaltje is zo mooi uitgevoerd dat je ruim anderhalf uur aan de buis gekluisterd zit. De geweldige humor in de film, de acteerprestaties, alles klopt.

Dit is een film met een van de hoogste herkijkwaardes die ik ken

Zou me niets verbazen als deze bij de volgende keer naar 5.0* gaat.

Voor nu nog even 4.5*

Zonder twijfel een fantastisch goeie film.de sfeer,het verhaal,en de acteerprestaties.zijn allemaal zeer goed gedaan.

Precies drie jaar nadat ik deze zeer delicate film voor het eerst zag, zie ik nu dat hij net uit de top 250 is gewaardeerd. Ik denk dat je veel inlevingsvermogen (in de karakters) nodig heb bij een film als deze om onder indruk te zijn.

Dit is een soort -- afgebakende vriendschap(-sverlangen) in een vreemde drukke omgeving -- film. Hoe dat eruit ziet laten beide acteurs goed zien. Het is een wereld van veelzeggende gezichtsuitdrukkingen. Die uitdrukkingen, die blikken tonen de woorden, die je niet om die en die reden tegen die persoon zegt. Een van de meest memorabele scene is de 'veelzeggende' afscheids-scene in de lobby. Ronduit schitterend, prachtig!!!!

Een zeer goede recensie over deze film las ik trouwens bij IMDb user comments; die ene recensie had als titel

"Breathtaking and beautiful - improves on second viewing (7 december 2003)

*4,5

Wat weet deze film op een sublieme manier de eenzaamheid van twee mensen in een vreemde omgeving te weerspiegelen. Twee mensen die elkaars eenzaamheid zowel als in 'het daar zijn' als in relationele sfeer aanvoelen en weten op te vullen. Twee mensen die van nature tot elkaar worden aangetrokken door de leegte van hun bestaan op dat moment. Dat wordt heel mooi weergegeven zonder dat het zoetsappig wordt. Ik vond die sfeer heel goed overkomen en kon me heel goed verplaatsen in het gevoel dat beide hoofdpersonen moeten hebben. Een subtiele, maar toch krachtige film die de 8e plaats in mijn top tien verdiend heeft!

Een vraag waarvan de meeste mensen het antwoord waarschijnlijk vooraf niet willen weten, maar heeft deze film een happy end? (zet het eventueel in spoiler) Thnx!

Het is (voor jezelf) beter wanneer je dat vooraf niet zou weten, het verpest namenlijk een geweldig mooie ervaring, neem dat maar van mij aan.

Klassieker met fantastisch spel van Bill Murray en Scarlett Johansson. Eén van mijn favorieten die elke keer meer groeit. Ik kan ook de soundtrack van harte aanbevelen.

Niet echt mijn ding.. na een half uur had ik wel genoeg van het lijstje met cultuurverschillen.

De japanse showpresentator vond ik dan wel weer schitterend.

2,5* voor hem.

Zeeeeeer sterke plaat! Fantastisch voorbeeld van hoe goed een film kan zijn zonder overdreven actiescenes en special effects! Dank u Sofia Coppola!

Na herziening weer een halfje erbij, deze film blijft me raken en bezighouden. De karoake scene wordt steeds mooier.