Magnolia (1999)

Inderdaad. Is nog een stuk korter ook dan mijn uitleg.

Ach laat Quoto toch, hij heeft inderdaad een andere smaak (om het netjes te zeggen) en ik vind het ook vaak jammer dat hij niet ziet wat ik zie bij sommige films.

Maar dat heeft Quoto en anderen waarschijnlijk ook bij mij, en Quoto legt het tenminste uit.

Dank je Mac.

Ja ik ben een man van weinig woorden

Eens. Maar mijn grootste kritiek is dat de film veeeeel te lang duurt en daardoor ronduit saai is. En iedereen maar roepen dat die kikkers zo geniaal zijn. Waarom is mij nog niet duidelijk. Kleren van de keizer....

Was Boogie Nights een half uur te lang, deze film had de helft korter gemogen.

ahum, SPOILER!

Dacht dat Ramon dat over die Kikkers is toch best goed/mooi uitgelegd.

En als je de helft eruit had gehaald dan zouden de personages helemaal niet goed uit de verf zijn gekomen.

Er bestaan poster waar dat op te zien is!

Hieruit blijkt dat je het niet goed hebt begrepen, naar mijn mening. De subplots hebben nl. wel degelijk met elkaar te maken.

Die discussie hebben we eerder gevoerd en toen waren we t er toch echt over eens dat dit voor een onwetende een spoiler is.

Goed, ze zijn allemaal verbonden middels die quiz, en de personages lopen af en toe elkaars verhalen in, maar uiteindelijk zijn het toch een aantal losstaande verhalen die prima zonder elkaar gekund hadden (alhoewel ze los van elkaar vaak evenmin iets zijn als de som ervan, maar dat terzijde).

Queto: Nee, da's lang niet alles. De plots zijn nog op een veel subtielere manier met elkaar verweven. Er zijn vele paralellen te trekken tussen de verschillende plots en veel thema's keren zelfs in veel of zelfs alle plots terug. Over weinig films heb ik zo lang nagepraat als over magnolia.

Verder vind ik het onbegrijpelijk dat iemand deze film te lang kan vinden.

Goed, er zijn parallellen aan te wijzen, maar daarmee heb je nog geen concreet verband; alleen maar twee losse verhalen met bepaalde overeenkomsten. Neem nu die twee verhalen van die quiz-kids, die van '68 en die van het heden; had ze allebei weggelaten en je zou toch niets missen? Sterker nog, had dat hele personage van Cruise ook meteen weggelaten, en je had ook het grootste deel van het goedkoop sentiment gehad (het andere deel zat bij Stanley). Je had dan misschien nog twee losse lijnen gehad, maar het zou al in heel wat minder tijd kunnen. Drie uur is bijna misdadig. En als je toch zou gaan inkorten, laat dan die kikkerregen ook maar weg, net als die proloog over toeval. Dan zou het misschien nog wel een redelijk coherent product kunnen opleveren met een beschaafde speelduur. (niet dat ik per se tegen lange films ben hoor, absoluut niet, maar zorg dan wel voor een plot)

Ik ben het 100% met Queto eens dat je genre-gericht moet stemmen. Maar dan moet je ook genre-gericht bekritiseren.

En Magnolia behoort m.i niet tot het soort films waarin het draait om de uiteindelijk plotwending. Als je 3 uur op een soort 'Keyser-Soze' heb zitten wachten begrijp ik dat het een lange zit voor je is geweest.

Een verrassende wending had natuurlijk niet gehoeven, maar een coherent plot vind ik ook voor drama's relevant.

In hoeverre is dat relevant ?

Dit is drama. Dit roept sterke gevoelens op bij het kijken. (bij mij dan) .De film is geen moment te lang dus. En elk deeltje van de film is me lief. Maar als je je niet kunt inleven... (ik vind het Festen-achtig) 5*

ps. dan zou ik zeker niet naar Happiness kijken Q

Bij mij dus niet. (dan heb ik het specifiek over Magnolia overigens, niet over drama in het algemeen)

Leek me toch al niet veel, maar komt gelukkig voorlopig niet op tv, dus dat dilemma heb ik niet.

Wel doen, want die film is briljant. Veel coherenter en bitender. Niet veel plot (maar duurt dan ook geen dikke drie uur!)

Happiness is een van de beste films van de laatste jarenen gaat _wel_ ergens over.

Absoluut. Een meesterwerk!

Zal ik toch maar eens kijken dan tegen de tijd dat die op tv komt.

Queto, bedankt voor je uitvoerige toelichting!(al ben ik het bijna nergens mee eens)Mijn post kwam voort uit het feit dat je binnen 2 weken Magnolia en Mat I Syn (Twee films uit mijn 5 sterren rijtje) genadeloos onderuit haalde met slechts technische argumenten...en laat die twee films nu juist echte gevoelsfilms zijn. (iig voor mij)

Kom op Queto, je hebt 'The 400 Blows' toch ook hoog in aanzien staan. Zeer normale en realistische film is dat. Magnolia behandelt bijna elk aspect van het menselijke leven....spijt, liefde, dood, verleden, jeugd, gebrek aan eigenwaarde, arrogantie.....Magnolia's thematiek is allesomvattende en zeer herkenbaar voor elke kijker. Bijna elk menselijk gevoel komt naar voren in 1 of meerdere personages. Dat op zich is al een prestatie en een blijk van originaliteit. Ik begin te geloven dat het hiet niet om een smaakkwestie gaat Q, maar om herkenbaarheid. Ik word ontroerd door bijna elk personage. In elk personage en elk verhaal herken ik mezelf en gevoelssituaties uit het verleden. Film is niet slechts een wetenschap....(Magnolia zit trouwens perfect in elkaar, dat terzijde)Kan het niet gewoon zo zijn dat jij je nog niet kan herkennen in de situaties en personages van Magnolia en het daarom als saai ervaart?

En natuurlijk kunnen een paar verhaaltjes uit Magnolia weggehaald worden.....net zo als er verschillende verhalen zouden kunnen worden toegevoegd. Het doet namelijk niets af aan de essentie van het geheel. Magnolia schets de verschillende aspekten van het leven en de overeenkomstige gevoelens die bij ELK mens centraal staan. Daarom ook de gemeenschappelijke noemers: de kikkerregen, het gezamenlijk gezongen nummer 'Wise Up', de bijbelreferenties, We may be true with the past, but the past not with us (uit de monden van meerdere karakters), de parallel lopende verhalen

De hele mensheid kampt met dezelfde gevoelens en Magnolia laat dat prachtig zien.

Ps Ik zie nog steeds de vergelijking met Happiness en Short Cuts niet, behalve het feit dat dat ook topfilms zijn en meerder verhalen bevatten...

Ik dacht al, Ramon zal het wel goed kunnen uitleggen, en ja hoor: zie daar! Bravo!

Is ook weer waar, ja. Op de een of andere manier werkt het daar wel, en hier niet. Ik weet eigenlijk niet goed waaraan dat ligt. Misschien aan het feit dat her verhaal daar coherenter is en ik mij dus beter in kan leven in de hoofdpersoon.

Is ook goed mogelijk. Misschien ben ik wel te jong voor dit soort films.

En natuurlijk kunnen een paar verhaaltjes uit Magnolia weggehaald worden (...) Het doet namelijk niets af aan de essentie van het geheel.[/quote]

Dus is de film nu onnodig lang.

Vond dat zingen ook stom.

Ik ook trouwens.

Moet heel erg mijn best doen om hier niet een heel erg kwade repliek op te posten ...

maar het lijkt me toch tevergeefs ...

Ach Queto, laten we het er maar op houden dat Magnolia voor mij werkt en voor jou niet.

Lijkt mij een mooie afsluiting van deze discussie, Ramon

Wow Ramon, je legt bijna precies uit waarom de film op mij zo'n verpletterende indruk maakte.

Om op een klein gedeelte van je post in te gaan Q (Ramon heeft de rest al gedaan): ik heb gemerkt dat ik naarmater ik ouder werd anders naar dezelfde films ben gaan kijken. Sommmige ben ik slechter gaan vinden, vooral omdat ik betere films ben gaan zien, maar sommige ook veel beter. In die laatste categorie vallen vaak films die het niet van de plot moeten hebben, maar meer van mijn inlevingsvermogen en de herkenning uit mijn eigen ervaringen/ de ervaringen van mijn directe omgeving.

Dus dit ging voor mij vroeger ook op.

Dus kijk de film over een jaar of 5 nog een keer en beken dan hier je ongelijkheid