Magnolia (1999)

Beetje appels met peren vergelijken, lijkt me...

Nou waarom, 2001 is nou ook naar mijn mening een best langdradige film. Ben dus wel benieuwd waarom die dan niet saai is. Er zit meer onder de oppervlakte zei -LvB- dat vind ik bij deze dus ook. Heb je al een aantal punten die je kan vergelijken.

It's not going to stop. Ook niet als het kikkers regent. Of, zoals Kurt Vonnegut het zegt, So it goes...

Wel soms nogal langdradig.

In 1999 was ik 19. Direct gegrepen door Magnolia, niet in staat om alles te begrijpen maar gretig genoeg. Door de jaren heen zijn minstens 4 kijkbeurten gevolgd waarbij telkens nieuwe zaken opvallen of Andere emoties opvallen. Nu wederom indrukwekkend en ik krijg gelijk weer zin de al te lang uitgestelde neiging om There Will Be Blood te herkijken te vervullen, die ik pas een keer gezien heb. That won't do.

Maar als ik mensen een ding zou mogen meegeven over deze film dan zou het zijn, om hem uitgerust en kalm te kijken. Het gevoel hebben Magnolia 'niet te snappen' na een één keer kijken is vrij normaal. Niet dat het heel moeilijk is, maar de manier waarop het in elkaar steekt heeft baat bij repeated viewings. And it does pay, imho.

Anderson is zijn materiaal volledig meester, het camerawerk is sterk, de acteurs stelen scène na scène en Aimee Manns soundtrack is uitstekend.

8.5/10

Is Magnolia een perfecte film? Nee. Daarvoor slepen sommige stukken, vooral die met de grootste tragiek, wat te lang aan, is het personage van William H. Macy te veel een karikatuur, heeft Julianne Moore (hoewel ze bij vlagen echt briljant is) iets te lang op de Hilde Van Mieghem Academie voor Plotseling Hysterisch Uitvallen gezeten en werd ik in sommige scènes iets te horendol van de strijkers die maar bleven aanzwellen. Maar he, de intro is geweldig, Tom Cruise speelt hier de rol van zijn leven (net als Philip Seymour Hoffman en de kleine Jeremy Blackman) en de kleine verhalen zijn op een schitterende manier en met een enorm oog voor detail verweven tot een groter verhaal. En dan heb ik het nog niet over die legendarische regenbui gehad. Magnolia is dus niet perfect, maar wel een sprankelend en prachtig in beeld gebracht geheel.

Als ''toeval'' een van de centrale thema's is in de film had er ook net zo goed superman kunnen verschijven in plaats van de kikkers. Ik lees in iederegeval hierboven dat je de film meerdere malen gezien moet hebben om het echt te waarderen, ik denk dat ik dat ook nog wel eens moet doen maar voor nu hou ik het bij een 1* voor de moeite.
Ik had iets verwacht in de trend van Amores Perros, helaas werd ik diep teleurgesteld. Ik vond het nog best aardig gaan tot ongeveer 2 uur in de film maar ik had zeker meer emoties of tragedies verwacht tegen het eind, helaas vooral de kikkers, vond ik echt flauw en voegde voor mij niet veel toe .

Gisteren de film voor de eerste maal grondig bekeken, en ik kon hem best wel smaken. Als je hem 's avonds laat nog opzet, begint de speelduur na een tijd echt wel door te wegen. Het verhaal is een mooie mozaiek die zich langzaam voor de kijker ontvouwt. We nemen een kijkje in het emotionele leven van een hele hoop (iets té veel zelfs) personages, en dit levert de nodige dosis memorabele scènes op. Sterk acteerwerk van de gehele cast, er is plaats voor humor, ontroering en bijwijlen ook spanning. Deze heeft zonder twijfel meerdere kijkbeurten nodig, maar is zeker een tip voor elke cinefiel.

Te lang, te langdradig, te vergezocht ....

Wat was dit een lange zit om 'm uit te kijken zeg, my God!

Ik wilde echt begrijpen waarom deze film zo'n hoge score heeft.

Schiet mij maar lek, ik snap het niet.

In mijn ogen vleesch nog visch. Oersaai!

Goede sterrencast dat wel... maar zelfs dat kon het verhaal voor mij niet boeiend maken.

Verwarrend en langdradig

Een matige dramafilm...

Redelijk/saai verhaal...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek...

Redelijk acteerwerk...

Bekende acteurs William H. Macy, John C. Reilly,

Philip Baker Hall, Alfred Molina, en Luis Guzmán ...

Niet te moeite waard...

Zie hier dus absoluut niet de genialiteit van in.

Laat ik maar beginnen met de cast. Al vrij snel in de film wordt er een stortvloed aan personages geïntroduceerd, die lang niet allemaal even interessant zijn. Verrassend genoeg vond ik Tom Cruise nog het sterkst uit de hoek komen met een erg leuk personage, Macy en Moore vond ik dan bijvoorbeeld weer erg irritant. Van de rest kun je niet echt zeggen dat ze slecht acteren of zo, maar de meeste personages boeide me gewoon totaal niet.

De film is voor mij ook een soort overload aan dramatiek op veel momenten. In het begin was het nog wel oké om te volgen, maar op het gegeven moment was ik gewoon nog weinig geïnteresseerd als de personages weer met hun probleempjes op kwamen draven, en hun bijbehorende gejank en geschreeuw. Zo'n beetje de hele film lang had ik het gevoel naar een soort van soapserie met een wat hoger budget te zitten kijken, met als verschil dat er hier op het einde nog wat moraaltjes tegenaan geflikkerd werden. Met de zogenaamde levenslessen en symboliek kan ik ook vrij weinig aangezien het nou geen thema's zijn die me echt aanspreken, en al helemaal op die manier waarop ze in Magnolia tot uiting zouden komen.

Enkele lichtpuntjes verder zijn dat de film er visueel soms vrij degelijk uit ziet, de editing erg in orde was en dat er zo af en toe nog wel een leuke scene voorbij kwam, zoals bijvoorbeeld de intro en de kikkerregen. Al bij al een behoorlijk overgewaardeerd stuk cinema in mijn ogen. Jammer, had er best wat van verwacht. 2,0*.

Wat een verschrikkelijke lange en saaie film. Pffff. Daar kwam geen einde aan en dan krijg je ook nog zo'n nietszeggende einde. Nee, niet mijn ding.

Gaat lekker met Magnolia. 5 lovende recensies achter elkaar

Ja je voelt de film of je voelt het niet. Iets ertussenin is niet echt heel relevant. Ik was in ieder geval onder een soort hypnose toen ik deze film voor het eerst keek op mijn dertiende en daarna nog minimaal vijf keer terug ben gekomen waarbij de film totaal niet minder werd.

Werd bij mij ook idere kijkbeurt weer stukje beter, maar ik kan me uitstekend voorstellen dat PTA niet voor iedereen is. Met name van beginnende filmkijkers die voornamelijk standaard Hollywood producties kijken en deze op goed geluk uit de top 250 plukken, vind ik het geen verrassing dat ze hier niet direct iets mee kunnen. Niet echt een film voor de gemiddelde 16-18 jarige, je was er dan ook vroeg bij volgens mij, wat dat betreft Fortune. Ik kan het me trouwens uitsteknd voorstellen dat ik bij een 5e kijkbeurt (en die komt er zeker) ophoog. ik zit nu op 8,5, hij begon met een 7-.

Behalve de langdradigheid zie ik niet echt waarin deze film zich zo erg van die ''standaard'' onderscheid. Waarin is deze film nou zo gedurfd of bijzonder?

Zoiets kan je over elke film zeggen als het je ding niet is. Als je wil weten wat mensen bijzonder vinden aan deze film, valt er genoeg te lezen op het forum.

Ik vergat hem te quoten, maar het was meer gericht op John Milton's commentaar dan dat het in zijn algemeenheid bedoeld was.

Instant 5* sterren bij mij. Incidenteel kwam ik deze film tegen. Wij hadden vroeger zo'n map met gebrande dvd's (ja schande) vol actiefilms en andere ongein en Magnolia zat er ook tussen. En toen ik de hele map had gezien behalve deze film popte ik deze in de dvd speler en bleef gewoon kijken na de openingsscène. Had hetzelfde met Fight Club trouwens op die leeftijd waarbij ik eigenlijk een normale actiefilm verwachte (Steven, Jean en Arnold waren mijn helden toen) waarbij ik op iets heel anders werd getrakteerd en totaal gehypnotiseerd naar die film keek.

De film onderscheidt zich door de regisseur en de manier waarop hij gemaakt is en overduidelijk het begin en eind. De film wordt wat mij betreft heel intense en dat begint bij dat interview met Tom Cruise. Tom Cruise is wel mijn favoriete karakter maar Moore vond ik ook echt goed, verslaafd aan de pillen. Macy vind ik wat te goofy met zijn beugel op zoek naar liefde maar aan de andere kant ben ik genoeg goofy mensen tegengekomen op school en het werk waarbij ik altijd wel een beetje aan hem moet denken. Hoewel hij ontzettend goofy is raakt hij me wel en geloof ik dat personage wel en dat vage gesprek in de bar, zoiets vind ik wel tof. Vooral gewoon goed gemaakt natuurlijk en de film heeft iets van oprechtheid en eerlijkheid naar mensen toe gecombineerd in een vaag verhaal. Je kan hem vergelijken met Disconnect 2013 maar die film deed mij vrij weinig en de personages waren lang niet origineel of boeiend. Anders moet je Boogie Nights van P.T.A. proberen. Hetzelfde concept maar in de porno industrie met veel drugs en ook wat shoot-outs. Denk dat je die wel tof gaat vinden.

Helder, dank voor je reactie, ook al ben ik het er natuurlijk grotendeels niet mee eens . Wat Cruise betreft echter wel, die 1,5* staan er ook voor hem, maar Moore vond ik vooral een erg irritant, melodramatisch vrouwtje. Boogie Nights heb ik toevallig sinds kort op dvd en gaat er binnenkort aan geloven.

Ik hoop dat hij beter bevalt, Leatherhead!

Lijkt me wel. PTA is voor de rest een uitstekend regisseur

Gewoon een oersaaie film. Svp niet semi intellectueel gaan doen hierover.. please.

Ok. I guess that was that, then. Het is besloten.

Ik koop heel wat dvd's. Die aankopen, én een groot deel van m'n al even uitgebreide wantlist, zijn voor een groot deel gebaseerd op de scores die films hier op MM behalen.
Magnolia is helaas een van die films waar ik de hoge score helemaal niet kan volgen. Het is al een troost dat er wel meer mensen zo over denken...

De acteurs, en de manier waarop de personages uitgewerkt zijn: fantastisch
.
Visueel, de beelden, de kleuren, de veelal duistere sfeer: prima.

Maar, het verhaal, sjongejonge... wat een saaie bedoening... Vier avonden heb ik hier over gedaan; het lukte me nergens om een uur wakker te blijven. Gebeurtenissen die zich herhalen en scenes die gewoon veel te lang uitgesponnen worden. Dit had minstens een uur korter moeten zijn.

Wat de kikkerregen op het einde betreft: had die vroeger in het verhaal gekomen, ik was gewoon gestopt met kijken. Ergens in het achterhoofd zag ik From Dusk Til Down terug, met zijn 45 fantastische minuten en dan de vampieren die de film als een pudding in elkaar doet zakken.

Magnolia: er zit veel in; maar er komt bijzonder weinig uit.

"We might be through with the past, but the past ain't through with us." VoorDeFilm leidt 'Magnolia' (1999) in, de derde film van regisseur Paul Thomas Anderson. Robert zet uiteen waar de film over gaat en vertelt over de totstandkoming van deze mozaïekfilm en waarom Magnolia een "briljant meesterwerk" is.

VoorDeFilm: Magnolia (1999) - YouTube

VoorDeFilm heeft mij toch niet echt overtuigd. Integendeel, zijn uitleg bevestigde mijn gevoelen dat deze zogenaamde mozaïekfilm nogal willekeurig en onevenwichtig is, en wat integriteit mist. Dit in scherpe tegenstelling tot die andere beroemde film van Anderson, There will be blood, maar dat is natuurlijk geen mozaïekfilm. Eén en ander heeft ongetwijfeld te maken met de cast, en is dus zo mogelijk nog subjectiever dan de film zelf. DDL overtuigt mij persoonlijk nu eenmaal vele malen meer dan Tom Cruise, William H. Macy en Julianne Moore te samen. Brrr...

3e herziening, en een halfje omlaag.

Valt vooral op dat een uur, het begin dus vooral, nogal langdradig is. Maar daarna blijft mooi. Net niet helemaal het meesterwerk wat ik er ooit in zag. Vooral ook het gedoe tussen C. Reilly en zn vriendin is nogal langdradig.