Magnolia (1999)

Na een tijdje weer eens herzien. Blijft een meesterlijk filmpje met een vreselijke vlotte eerste twee uur en en geniaal slotstuk. 5* maar zal 't niet gelijk in de top 10 zetten.

Wat hadden die kikkers nou met het verhaal van doen, wat was de reden daar van.

Wat een vreemde film !tijdens deze film meerdere keren in slaap gevallen !je wordt van her naar der als een ping-pong bal gekletst !

Net gezien, maar beoordeel hem nog niet, heeft nog het nodige denkwerk/verwerking nodig.

Wow, wat een geweldige film..geweldig geschreven en geacteerd, heb even nodig hem te laten bezinken

Zal deze nog wat langer laten bezinken. Weergaloze rollen van met name Moore en Walters maar de gehele cast staat z'n mannetje. De thema's die langskomen zijn stuk voor stuk fundamenteel maar nimmer wordt het too much. Zelfs het nummer dat halverwege uitgebreid gezongen wordt door alle hoofdpersonages voelt niet ongepast, uiterst gewaagd. Datzelfde kan gezegd worden van het einde dat letterlijk en figuurlijk uit de lucht komt vallen. Een Amerikaans epos over de grote levensvragen van de westerse mens, het klinkt te ambitieus om zich op het witte doek te laten vangen. Anderson maakt dat het binnenkomt, of beter gezegd: binnenslaat. Als een bom.

Wat een geweldige opening heeft deze film met al die bizarre dodelijke ongelukken met toevalligheden. Vooral die met de duiker was hilarisch

Het begin vond ik overigens eigenlijk ook het beste van deze hele film en ook wel het meest luchtige. De rest van het verhaal is zeker goed en datzelfde geldt ook voor de opbouw ervan. Alleen vond ik het soms te langdradig (zoals de stukken met de stervende man) en duurde de ontknoping(en) (wel goede, m.u.v. de belachelijke kikkers) ook veel te lang want na circa. 2 uren was ik wel toe aan de ontknoping(en). En dan is nog ruim een uur best een lange zit. Dat het misschien ook wat te langdradig was had te maken dat dit eigenlijk puur een drama is (erg serieus en ook wel allemaal sober/duister) en er weinig vrolijke/leuke momenten inzitten (alleen het begin met Tom Cruise die overigens prima speelde). Voor een film die drie uren duurt had dat er voor mij best meer ingemogen. De verschillende samenhangende verhaaltjes waren best goed en ook wel boeiend en de vele verschillende figuren met al hun eigenaardigheden deden het in het algemeen ook best goed hoewel ik niet iedere persoon even boeiend vond (zoals William H. Macy). Al met al is dit wel een goed sober drama maar had het voor mij makkelijk een uur korter gekund.

Qua verhaal kun je deze film misschien nog het best vergelijken met de film "Short Cuts" maar die kijkt zich beter weg en bevat ook veel meer leuke momenten waardoor de duur van ook 3 uren beter uit te zitten is.

Een emotionele, fascinerende, gedetailleerde, donkere, de moeite lonende film, met bijbelse bijbetekenissen, die vanaf het begin oersterk is. In essentie gaat het om eenzaamheid, de dood en fouten die je in je leven maakt en de tol die je daarvoor moet betalen. Hoewel de film vaak pijnlijk is om naar te kijken, blijf je als kijker geïnteresseerd in de lotgevallen van verschillende personen die uiteindelijk samenvallen in een onwaarschijnlijke climax.

N.B. Ik bedacht dat het vreemd is dat een film die mensen zo polarliseert, zoveel impact heeft.

Iets te veel drama en toevalligheden voor mij, maar de acteerprestaties waren buitengewoon goed (vooral Tom Cruise) en de film bleef boeien door de bijzondere gebeurtenissen. Een film die een duidelijke boodschap heeft, en soms ook mysterieus is.

Fascinerende mozaïekfilm door middel van tastbare thema's. Knap hoe Anderson ondanks dat, z'n vele lijntjes en de speelduur toch een behoorlijk tempo weet te genereren en eigenlijk nergens op een valse noot is te betrappen. Het gezamenlijke liedje is op het randje, maar Earl's monoloog die als een soort voice over gaat dienen is even imposant. Opwindend is dan weer de manier waarop via de quiz en gedreven muziek het spul aan elkaar wordt gelinkt.

Sowieso een prominente rol voor muziek in met name de eerste twee uur, waarmee de keren dat het stil wordt, waarbij het verleden zich wreekt, onmiddellijk de aandacht trekken. Ik kreeg ook dit keer de indruk dat in het derde uur de schwung er eventjes uit is, maar Anderson heeft nog wat in petto. Wat je ook van de regen mag vinden, bijzonder is het zeker. Toch dapper om zo'n humane film zo'n soort noot mee te geven. Macy's gebit is de kers op de taart.

Ik had ontzettend veel van deze film verwacht, want hij ligt me ontzettend goed, en mensen wiens smaak ik waardeer vinden hem ook ontzettend goed. Waren mijn verwachtingen hoog? Wellicht, want hij viel toch wat tegen.

Magnolia is een film die verschillende levens laat zien, waarvan de verhaallijnen zich op enkele punten doorkruisen. Wat dat betreft is het vergelijkbaar met Babel, die ik erg tof vond. Magnolia lijkt zich, gezien de eerste en laatste scene, wat te focussen op het aspect toeval en dat dingen soms juist geen toeval kunnen zijn. Sowieso vind ik drama's waar je als het ware een kijkje krijgt in het leven van ogenschijnlijk normale mensen altijd erg mooi.

Dat vind ik in Magnolia ook best mooi gedaan, dat wel. Hetgeen wat me echter het meest tegenstond was het einde (de kikkerregen). Ik vond het simpelweg te vergezocht, en te overdreven. Ik wist niet helemaal goed wat ik ervan moest denken, maar ik kan er niet zoveel mee. Daarbij miste het naar mijn idee juist een mooie eindscène die de verschillende levens op een erg mooie manier aan elkaar verbindt. De kikkerregen, of ie nou belachelijk is of niet, slaagde daar in mijn ogen niet in.

Verder was het in zijn genre een prima film, maar het miste net wat extra's om echt een topper te zijn. Ik kon best genieten van de verschillende verhaallijnen, het was prima geacteerd, er was allemaal weinig op aan te merken, en ik vind het ook zeker geen slechte film. Maar... het mist gewoon iets. Het overtuigde me niet, al heb ik met plezier gekeken.

Overigens had het alsnog zeker een aantal zeer mooie, geslaagde scènes, zit er een mooie boodschap in, ga je aardig meeleven met de personages. Prima dus, maar niet goed genoeg om écht te overtuigen.

Gisteren dan Magnolia eens gezien. Hij viel mij persoonlijk nogal tegen na de vele lofbetuigingen hier. Ik begreep de titel ten eerste al niet, dus dat moest ik even opzoeken.

"elk bloemblaadje leidt een zelfstandig leven, maar is via de knop van de bloem ook met andere bloemblaadjes verbonden. Precies zo zijn de levens van de personages in Magnolia met elkaar verknoopt."

Ok, dat was me dan duidelijk. Toen wilde ik nog weten hoe ze op het krankzinnige idee kwamen om een surreëel tintje mee te geven aan de film door het op het laatst kikkers te laten regenen. (deze scene alleen heeft overigens 5 miljoen dollar gekost)

Ik zat echt met open mond te kijken en dacht "wat heeft dit te betekenen". Ook maar even gaan opzoeken.

"Regisseur Anderson heeft de kikkerscène het hart van zijn film genoemd. De scène verwijst naar de proloog, waarin een aantal urban legends wordt verteld, rare dingen die toch gebeuren, zoals in de film wordt gezegd. Maar hij verwijst ook naar de bijbel, die bron van archetypen: naar de tien plagen die Egypte teisteren als de farao het joodse volk niet wil laten gaan. God stuurt, om zijn volk te verlossen, kikvorsen die het hele land bedekken: de tweede plaag. Dat staat in Exodus 8, vers 2, en Anderson kondigt die interpretatie herhaaldelijk aan door de cijfers 8 en 2 een belangrijke rol te geven in zijn film. Zo staat het getal 82 op een vliegtuig, op een dak en op een muur, zegt een speler in het casino dat hij een 2 nodig heeft en klaagt hij dat hij een 8 krijgt, en meldt het weerbericht een kans van 82 procent op regen."

Ok dan waren dat de onduidelijke zaken voor mij.

Ik vond Magnolia ten eerste erg lang duren. Het werd hier en daar zelfs wat saai. Bijna geen van de personages deden mij wat. Ik vond Philip Seymour Hoffman weer eens veruit de beste rol spelen van de hele cast. Knap, aangezien hij meer een ondersteunende rol heeft in het geheel. Cruise is niet geschikt voor dit soort films vind ik. Hij komt te geforceerd over.

Het verhaal vertelt over het geweten van de mens. We zien de donkere zijdes van het leven, hoe mensen met hun problemen dealen en uiteindelijk op zoek zijn naar verlossing.

Na de kikkerregen zie je dat alle hoofdpersonen gaan inzien dat ze hun leven tot nu toe niet goed hebben geleid. Ze komen tot inkeer.

Ik vind het altijd wel erg knap van een regisseur om zo'n mozaïek-film tot een mooi samenkomend einde te verwerken. De hoofdpersonen zijn allemaal een kleine schakel in het grote geheel.

Wat betreft de muziekkeuzes kan ik alleen maar erg positief zijn. Het nummer Wise Up past net als bij Donnie Darko's Mad World perfect bij wat de kijker tot dan gezien heeft. "Het houdt niet op, totdat je verstandig wordt" laadt de gehele dekking van Magnolia.

Kort samengevat vind ik de symboliek achter Magnolia erg mooi, maar de uitvoering wat langdradig. De personages zijn niet zo interessant en de invulling van de vele acteurs/actrices laten wat te wensen over. De sfeersetting is erg mooi en donker. Het gaat eigenlijk alleen maar om de mensen die je in beeld ziet. De rest van de wereld lijkt niet te bestaan in San Fernando Valley, waardoor je je in een cocon waant die zich stukje bij beetje ontpopt.

Voor nu 3 sterren !

Magnolia is wat mij betreft een meesterwerk. De drie uur heb ik gisteravond voor de 2e keer in één ruk uit gekeken.

Wat maakt Magnolia zo boeiend? De verschillende karakters worden stuk voor stuk erg goed ingevuld. Zowel de oude Quizkid als de nieuwe Quizkid komen erg geloofwaardig over. De verhaallijnen zijn erg boeiend en realistisch, de beelden zijn prachtig en de muziek is heerlijk.

Wie erg benieuwd is naar de achterliggende gedachte achter de kikkers moet eens de bijbel Exodus 8vers2 lezen geweldige film!

ik herinner me nog heel het goed het "wow" gevoel dat ik had na het einde van deze toch wel uiterst geweldige film. het concept is eentje om bij de vingers van af te likken. ik vond het gewoon geweldig dat de film tegelijkertijd op een rustige en tragische manier de achtergrond van de personages weergeeft toch tegelijkertijd het klaar speelt om te knallen met snerende oneliners en uitbarstingen, en heftige scenes. het allermooist vond ik persoonlijk dat iedereen op zoek is naar een moment van dat ze terug vat krijgen op datgene wat hen parten speelt. voor ieder van de personages is dit wat anders. ik ga deze film binnenkort herbekijken en ik ben benieuwd welke indrukken ik dan zal verkrijgen. petje af voor de hele cast! en jammer om te zien dat cruise en moore niet meer zo blinken als indertijd.

Heel veel drama, nog meer verhaallijnen die niks, maar dan ook helemaal niks met elkaar te maken hebben.

Natuurlijk brengt de film een aantal cynische perspectieven en gebeurtenissen met zich mee... Maar er zijn teveel willekeurige gebeurtenissen, die niets met een verhaal te maken hebben.

Er is geen verhaallijn, er zijn een aantal motieven, maar niks wordt duidelijk.

Het enige dat duidelijk wordt is dat de film verschillende verhaallijnen en een aantal zware en zwarte situaties met zich meebrengt. Drama, en een aantal belachelijke plotwendingen die zomaar even uit de hoed worden getrokken in een vreemde setting.

Een 2, vanwege het goede acteerwerk. Maar een acteerwerk zonder script of verhaallijn werkt voor mij niet.

Heb deze prachtfilm in mijn collectie naast Altman's Short cuts staan.

Als ik de reacties lees ben ik bijna bang dat ik een andere film gezien heb.

Ik vond het verhaal onduidelijk en kon er weinig aan vastknopen.

Ik had er ook geen ondertiteling bij dus daardoor werd het extra lastig te volgen.

Na een uur heb ik hem afgezet, wie weet haal ik hem nog eens tevoorschijn...

Bij herziening van Short cuts valt opeens op hoe 'gemaakt' Magnolia eigenlijk is. Op alle fronten: personages, verhalen en vormgeving. Te bedacht. Toch een flinke minpunt dus...

Ik heb even snel een aantal meningen doorgespit en ik sluit me grotendeels aan bij bovenstaande heren.

Much ado about nothing: dat is zo'n beetje het eerste wat in mij opkomt als ik aan Magnolia denk. Ik houd wel op z'n tijd van ''depressieve'' films (Requim for a Dream, Grave of the Fireflies, Leaving Las Vegas om maar wat bekende titels op te noemen), ook films die pretenderen meerdere lagen te hebben (Lynch, weirde films etc) ben ik een groot liefhebber van. Magnolia faalt in bijna alles, omdat het er zo dik bovenop ligt. Meer een soort mislukte poging tot. Eindresultaat is dan een hoop onlogische gebeurtenissen en lege karakters, waar ik werkelijk niks mee kan.

Verder is het wel prima geregisseerd en gefilmd ook, maar als geheel staat deze film represent voor een hoop lucht.

Climax (waar de film drie uur lang naar opbouwt) valt tegen en is wat mij betreft iets te absurd.

Goed.

Magnolia omspeelt de valkuilen die een mozaïekfilm van drie uur met zich mee zou kunnen brengen door een stevig tempo aan te pikken en het lukt behoorlijk om dat aan te houden.
Maar toch is er ook een valkuil waar ik op voorhand wel wat schrik voor had: te veel personages en plotjes. Veel personages zijn leuk en hun verhaallijn aandoenlijk, maar evenveel personages halen er soms de angel uit.
Niettemin komen de verhaallijnen uiteindelijk min of meer harmonieus samen. De symboliek van de kikkerregen ontgaat me echter.

Een niet te vergeten pluspunt is uiteraard ook de ruime cast. De regisseur dient hier wel wat pluimen voor te krijgen, want zelfs Tom Cruise komt bij momenten geloofwaardig over.
Philip Seymour Hoffman had een meer dankbare rol verdiend, maar het is zonder enige twijfel John C. Reilly die er met kop en schouders bovenuit steekt, hetgeen mij aangenaam verrast.

Paul Thomas Anderson zorgt andermaal voor mooie lange shots. De camera doet het werk en al de rest is bijzaak, zo lijkt het wel: een aanpak die ik alleszins kan smaken. Het zorgt ervoor dat zelfs tijdens de minder boeiende verhaallijnen nog genoeg te beleven valt.
De muziekkeuzes vind ik dan weer opmerkelijk, bij momenten zelfs afschuwelijk. Daar hebben helaas meer van zijn films last van.

3,5

Why are frogs falling from the sky?

Magnolia is zo'n film die je ooit eens in je leven gezien moet hebben. Althans, dat heb ik toch al meermaals gehoord toen ik eens tegen vrienden zei dat ik de film nog nooit had gezien. Ik heb de film indertijd dan ook gekocht in de Quality Film Collection uitgave (met extra film bij) en sindsdien stond hij dus netjes in mijn kast want 3 uur film, je zet het niet altijd even snel op. Vandaag dan eindelijk eens tijd vrijgemaakt en die 3 uur leken wel een serieus pak langer te duren.

Zeker het laatste uur is er teveel aan en dat is jammer want als de film op zo'n 2 uur had afgeklokt, dan had er sowieso een hogere score in gezeten. Tot op dat punt was er sprake van een heerlijke opbouw (Donnie die zijn liefde verklaart aan de barman, Frank die staat te twijfelen aan de telefoon of hij nu wel of niet terug contact wilt met zijn vader, Jim die zijn wapen is kwijtgeraakt, ...) maar dan kabbelt de film gewoon verder en dan vallen er op eens kikkers uit de lucht. Ja, gewoon een hele hoop rubberen kikkers en vanaf dan had ik het echt wel gehad. Gelukkig duurde de film dan niet meer zo lang maar het was de spreekwoordelijke druppel. Zonde eigenlijk want de opening met de urban legends deed me hopen op een heerlijke film. Vooral ook omdat de meeste verhaallijnen me wel konden boeien. De ene wel meer dan de andere natuurlijk want zo vond ik het hele stuk rond Donnie niet echt passen terwijl de hedendaagse versie in de vorm van Stanley wel erg geslaagd was. Wel leuk om de vele connecties tussen de verschillende personages te ontdekken. Volgens mij heb ik er nog wel een hoop gemist (net zoals met de verwijzingen naar de bijbel) maar het zorgde wel nog voor een leuk tijdverdrijf.

Uiteindelijk toch nog een voldoende vanwege een uitmuntende cast. Het is pas mijn tweede Anderson film, de andere is Punch Drunk Love, maar het was me al opgevallen dat acteurs onder zijn regie wel eens compleet anders uit de hoek komen. Zo ook met Tom Cruise die hier een vrij atypische rol speelt maar dat wel erg degelijk doet. Het is echter Julianne Moore die mij compleet wist weg te blazen in haar performance als Linda Partridge, de vrouw van de dodelijk zieke Earl Partridge. Ik ben haar al wel eens een aantal keer tegen gekomen in films maar hier is ze wel enorm sterk bezig, hands down de beste rol die ik tot nu toe van haar heb gezien. Veel bekende acteurs ook nog in de bijrollen en één daarvan is John C. Reilly. Ik associeerde hem eigenlijk altijd met vrij flauwe komedies maar ik begin meer en meer fan van hem te worden doordat hij dit toch wel sterk weet te spelen. Zeker in samenspel met Melora Walters die Claudia speelt is het echt genieten.

Een film die door menig filmfan vol lof wordt beoordeeld maar eerlijk gezegd, ik zie het niet. Magnolia zit op zich wel leuk in elkaar maar duurt veel te lang en de miniclimax op ongeveer 2 uur is een stuk beter dan de uiteindelijke apotheose. Niet echt fan van maar de uitstekende cast maakt erg veel goed, het is echter niet genoeg.

2.5*

Erg mooi in elkaar gezet. Deed me aan Requiem for a Dream denken (of andersom: weet niet welke er eerder was In het begin wat chaotisch door alle verschillende types met elk hun eigen sores, maar later wordt het wat 'rustiger' om te volgen. Bizar einde!

Wat een acteerwerk. Fenomenaal. Weet verder absoluut nog niet wat ik met deze film aan moet, eerst nog een paar commentaren van andere users lezen voordat ik stem.

Mag je toch zelf weten... geef je nu 2,5 door Metalfist?

Oh, nee! Wilde even weten of ik dezelfde 'valkuilen' had opgemerkt als andere users en of ik de film eigenlijk wel had begrepen. Behalve het fenomenale acteerwerk bleef er toen weinig over .

Welke valkuilen bedoel je?

Ik heb de blu-ray laatst gekocht voor een prikje, ben benieuwd. Wordt mijn eerste film die ik zie van Paul Thomas Anderson.

Ik bedoel eigenlijk vooral het einde, en het bijbehorende bijbelvers exodus 8:2 dat nog vaker voorkomt in de film. Ben niet gelovig (opgevoed), en hoewel ik de betekenis van dit bijbelvers heb opgezocht deed het me maar weinig. Ik wil de film over een aantal maanden eens herzien, dat wel.