Notorious (1946)

Vond ik "Strangers on a train" bij herziening minder, deze vond ik daarentegen een stuk beter. En dat is voor het grootste gedeelte wel te danken aan het geweldige acteren van Ingrid Bergman. En trouwens, wat een mooie vrouw is zij. Zeer mooi vond ik ook de kusscène met Gary Grant en de reflectie van het paardenrennen door de verrekijker van Ingrid.

De hele cast vond ik trouwens geweldig. Bekijk de blikken eens van de gifmengster en Claude Rains, toen Ingrid in de gaten had toen ze vergiftigd werd. De slotscène vond ik een van de beste van Hitchcock.

Nou ja, ik kan wel doorgaan, maar TOR heeft al een uitgebreide recensie over deze film geschreven; zeer knap gedaan trouwens.

Voor iedereen die van Hitchcock houdt is deze film een "must see".

Ik verhoog mijn waardering van 4* naar 5*

1 van de betere vier Hitchcock-films die ik heb gezien. Uiteraard mijn 2e kennismaking met Cary Grant na zijn onvergetelijke rol in North by Northwest, maar hier in Notorious laat ie ook (weer) een goede indruk achter, oa met het broodnodige sarcasme van zijn kant.

Het is echter Bergman die de show steelt, wat een prachtige vrouw is dat zeg. Ik had al eens eerder van haar gehoord en ze is waarschijnlijk het meest bekend van haar rol in Casablanca, maar oh wat een geweldige rol van haar in deze film: pittig aan de ene kant, maar aan de andere kant een zachtaardige vrouw die weet wat echte liefde is. Daar hou ik van.

Verder... sterk script (wat je mag verwachten bij een Hitchcock-film) met een aantal goede wendingen (op de Hitchcock manier) en stijlvol gefilmt, vooral voor die tijd.

Notorious krijgt van mij 4 sterren, vond het eerste half uurtje net zoals de meesten hier niet veel aan.

PS: Heb overigens geen cameo van Hitchcock zelf ontdekt. Kan iemand mij helpen..?

hij was er tijdens het feestje.

Geweldige film. Wat een chemie tussen Grant en Bergman en suspense van de bovenste plank. Ik zie nu waar John Woo zijn inspiratie vandaan haalde bij het maken van het overigens matige MI:2.

4*

Notorious blijft voor mij een "lege" film. Het is net alsof ik wat heb gemist en toen was de film al afgelopen. Wellicht zijn het de karakters die niet op mijn sympathie kunnen rekenen of is het de spanning die naar mijn gevoel ontbreekt. Ik kan niet zeggen dat Notorious een slechte film is, maar Hitchcock heeft nu eenmaal zoveel beter gedaan.

Heb deze twee weken terug herzien toen-ie op TV was, omdat ie me bijbleef als een Hitchcock die ik had ondergewaardeerd.

Omgekeerde bleek het geval. Veel te veel gepraat en een ontknoping die als een ballon leegloopt. Echt een van de mindere Hitch-films daardoor.

Weer een goede romantische thriller van de hand van de meester. Bergman én Grant schitteren.

Dan zullen vele films van Hitchcock terleurstellend zijn of (weer) worden.....de dialogen zijn van doorslaggevend belang....en voor zijn tijd en de onze haarscherp.....Dat maakt zijn films voor mij zo aantrekkelijk! En op dvd zijn ze extra genietbaar. En dan heb ik het nog niet over de stijlvolle personages die juist zo heerlijk 'notorious babbelen'......

Maar ja, voor beeldcultuur fanaten kan dat nadelig uitpakken. Je moet ook actief luisteren.....

Met name de romantiek springt er in deze hitchcock uit. Met uitzondering van de wijnkelder en slot scenes vond ik de echte spanning uitblijven.

Ingrid Bergman schittert, wat een heerlijke vrouw!

Na Psycho, Vertigo en North by Northwest te hebben gezien geef ik deze film toch een lager punt omdat ik deze gewoon minder vond.

3.5*

Mooie film. Ik heb door dat ik nog veel Hitchcocks moet zien. De romantische tint maakt deze film speciaal. En het sterke verhaal, jammer dat er een remake van gemaakt is, blijkbaar een flop.

De vele sterke dialogen brengen deze film tot zijn niveau. En natuurlijk de sterke rollen, en met name die van Grant. Wat een super acteur, toch wel wat anders dan de Grant van deze tijd (Hugh Grant ).

4*

Sterke film van Hitchcock. Als Film Noir wat minder, als romantische stukken beter. Grant speelt prima, Bergman ook. Beide zijn geen zuivere personen. Zij is alcoholiste en zou met éénieder de koffer induiken, hij gebruikt haar. De meeste sympathie krijgt Claude Rains nog, terwijl dat de bad guy is.

Verder erg mooi camerawerk. Film zag er goed uit, camera beweegt vrolijk overal doorheen met een gevoel dat ik maar bij weinigen zie. En vaker bij Hitchcock. Ook weet de man precies hoe hij een camera ergens neerzet en vooral wat hij wil laten zien. Dat shot met het koffiekopje. Leek me een geval van Deep Focus, maar wel mooi.

Zo nu en dan was er spanning te merken, maar Hitchcock blijft voor mij iemand die vooral het publiek wilde vermaken.

Dit zou ongetwijfeld een hogere score verdienen ware het niet om het plotse einde.

Ondertussen is het wel Hitchcock die vanuit een romance-situatie een spannend verhaal opbouwt, met suspens en twee iconen van het witte doek, zoals dat destijds heette.

Heb al betere Hitchcocks gezien maar "the master of suspens" wint toch "het ploegenklassement" in mijn films "for all times".

Spannende film met subliem spel tussen Cary Grant en Ingrid Bergman!

Het aantal posters blijft maar groeien....

Mijn twintigste Hitchcock alweer. Notorious is een film waarin een hoop gepraat wordt, maar toch blijft het geheel de gehele tijd interessant en boeiend. De wisselwerking tussen Grant en Bergman is prima en beiden zijn gelijk het beste wat de film te bieden heeft. Alleen had ik wel een wat 'diepzinniger' verhaal verwacht, want soms verschilde het weinig van een Bold and the Beautiful.

Begin een echte Hitchcock liefhebber te worden, dit was mijn 11de Hitchcock. En wederom doet ie t gewoon weer!

Fantastische rollen van Ingrid Bergman en Cary Grant. Zo wordt er m.i. tegenwoordig niet meer geacteerd.

Zat bij een paar scenes op het puntje van mijn stoel, en het einde was natuurlijk erg goed gedaan.

Op naar de volgende Hitch!

4*

Een wat minder begin wordt meer dan goed gemaakt door het latere meer spannende deel. Ik weet wat het is, maar ik vind Bergman gewoon zo ongeloofwaardig in deze rol. Dat ze kan verleiden is een ding wat zeker is, maar verder vond ik de chemie tussen haar en Grant, en sowieso haar hele "onschuldig" typetje, maar wat minder.

Daar tegenover staat een nonchalante, eindelijk eens niet humoristische Grant, die het fantastisch doet. Ook de bijrollen worden goed ingevuld, met die godfather-achtige Nazi's als grote pluspunt. Wat een types!

Trouwens, voor de mensen die nog moeten kijken, lees absoluut die plotinfo hier niet. Dit zijn niet gewoon "spoilers" maar dit is gewoon het hele verhaal tot op het eind aan toe vertellen.

Sterk verhaal, goede acteurs en inventief camerawerk

Bioscoop Arenberg in Brussel benut de zomerse weken om een alternatief filmprogramma te presenteren. Inclusief oude films, waaronder de klassieker Notorious van Alfred Hitchcock. Een stokoude film, uit 1946, en toch zat de zaal bijna vol. Weliswaar met veel ouderen, maar toch, de film trekt nog steeds veel kijkers.

Het is toch wel een bijzondere ervaring een film te kijken die nog vroeger is gemaakt dan mijn eigen vader geboren is. Ongelooflijk ook dat zo'n oude film nog steeds heel genietbaar is. Het is met de filmkennis van nu hooguit wat lastig om zo'n klassieker echt op waarde te schatten. Hoe vernieuwend de film destijds was, moet ik maar vernemen van filmhistorici.

Het verhaal gaat over Alicia Huberman, een losbollig type, dochter van een in de VS wonende nazi. De vader wordt direct na WOII veroordeeld en zijn dochter blijft met een schuldgevoel achter. Daar maakt geheim agent Devlin gretig gebruik van. Hij krijgt haar zo ver dat ze gaat spioneren bij oud-nazi's die zich in Brazilië hebben teruggetrokken en daar snode plannen beramen. Daarbij raakt Alicia langzamerhand gevangen in een web van list en bedrog.

Van Hitchcock weten we dat hij de suspense prachtig opbouwt. Zo ook bij deze film. Stapje voor stapje werkt hij naar een spannend hoogtepunt toe. Maar hij heeft niet alleen een thriller gemaakt, Notorious is ook een dramatisch liefdesverhaal. Want de agent en de spionne voelen iets voor elkaar, maar wat? En kunnen of durven ze het elkaar te zeggen? Dit liefdesdrama is prachtig verweven met de thriller.

De film is vooral beroemd vanwege de langste kusscène. In die tijd mocht een zoen niet langer dan drie seconden duren en Hitchcock toont een inventieve intieme scène waarbij in totaal veel langer wordt gezoend, met steeds korte tussenpozes waarin Devlin en Alicia tegen elkaar praten. Nu kijken we daar niet meer voor op, maar destijds deed het nogal wat stof opwaaien. Voor de huidige kijker blijft er vooral een prachtig geacteerde scène over, al doen de kussen wat preuts aan.

Notorious heeft met Cary Grant en Ingrid Bergman twee topacteurs in de hoofdrollen. Alleen om deze grote namen in actie te zien, is de moeite om de film te gaan bekijken. Maar ook filmisch valt er genoeg te genieten. Zonder veel filmhistorische kennis is wel duidelijk te zien dat Hitchcock een eigenwijze manier van filmen heeft. Hij werkt met opvallende closeups en zoekt verrassende standpunten. De scène waarin de camera begint met een overzichtsshot van een groot bal en helemaal inzoomt tot op de hand van Alicia waarin hij zij een sleutel vasthoudt - een cruciale sleutel, waarover ik verder niks verraad - is meesterlijk. De mooie manier van filmen is bij Hitchcock meer dan kunstig doen, elke closeups legt in beeld de nadruk op een belangrijk element in het verhaal.

63 jaar oud en dan nog steeds zo mooi, spannend en interessant, dat is al een prestatie op zich. En dat zonder special effects, stuntwerk, schieten of achtervolgingen. Een sterk verhaal, goede acteurs en een inventieve cameravoering, that's all.

Ingrid Bergman is veruit de mooiste actrice aller tijden!

Weer een goede Hitchcock met de bekende elementen. Goede cast, setting en verhaal. Blinkt voor mij nergens écht in uit maar steekt gewoon weer goed in elkaar.

3.5*

Opbouw is soms iets te vluchtig. Alicia raakt wel erg makkelijk verliefd op Devlin en ze kan heel snel een relatie aangaan met de schurk. Ook de ontknoping is een beetje afgeraffeld. Deed denken aan The Man Who Knew Too Much.

Afgezien daarvan een sterke en onderhoudende film.

Sterke film van Alfred Hitchcock, die ik na afloop even op me in moest laten werken, maar die qua verhaal en uitwerking goed in elkaar zit. Cary Grant is een fijn acteur en zet ook in deze film een sterke rol neer, deze keer wat serieuzer, dan wat ik tot nu toe allemaal van hem gezien heb. Zijn wisselwerking met Ingrid Bergman is goed en hoewel het in het begin misschien wat snel gaat is het zeker niet onlogisch dat hij zo snel verliefd op haar wordt, want ze is immers een mooie vrouw met een fijne uitstraling. Bergman acteert daarnaast zelf ook sterk. Verder slaagt Hitchcock er ook in deze film in om de spanning goed op te bouwen. Vooral het moment waarbij Bergman en Grant zich op een gegeven moment in de wijnkelder van het kasteel bevinden, is best spannend.

De film is verder behoorlijk sfeervol met degelijke muziek en prima dialogen. Verder is de bijrol van Claude Rains als Nazi-officier het vermelden waard. Hij zet een prima rol neer en slaagt erin ondanks zijn verleden sympathiek en soms zelf oprecht over te komen, mede ook door het feit dat zijn moeder hier misschien wel het echte kwaad is, iets wat je trouwens wel vaker in oudere films ziet.

Ja al met al is dit zeker een sterke Hitchcock en samen met Shadow of a Doubt is dit tot nu toe toch wel zijn beste film uit de veertiger jaren, al heb ik er nog een paar te gaan.

4,0*

Fantastische film; beslist een van Hitchcocks beste. Geen moment komt hij ook maar enigszins verouderd of naief over; hij is spannend en meeslepend van begin tot einde. Bovendien blijft hij ook na meerdere kijkbeurten overeind staan.

Zoals je van Hitchcock kan verwachten, is deze film bijzonder effectief in beeld gebracht. Af en toe wordt er geëxperimenteerd (wanneer we door de ogen van een ziek personage kijken), en dat werkt uitstekend. Verder is het camerawerk foutloos: vloeiend, dynamisch en erg stijlvol.

De acteerprestaties zijn uitstekend: Ingrid Bergman schittert als vrouw die haar hele leven gevangen zit en haar emoties probeert de verdrijven door losbandig gedrag. Ze ziet er prachtig uit (waarom zijn puntbeha's in godsnaam ooit uit de mode geraakt!?). Cary Grant is een van de meest charismatische acteurs uit het klassieke Hollywood en kan zowel dramatische als komische rollen aan (in 'His Girl Friday' is-ie geweldig grappig).

De psychologische relatie tussen beide personages is, naast perfect neergezet, ook erg intrigerend: Dev verzet zich tegen zijn liefde voor Alicia en kwetst haar voortdurend opdat hij toch maar niet té afhankelijk van hun relatie zou worden. De film is inhoudelijk veel interessanter dan het gros van de films die in deze tijd uit Hollywood kwamen.

Een uitblinker, zowel in het thillergenre als in dat van het romantische (melo)drama. Niet zo bekend als Hitchcocks latere werk, maar minstens even goed als het meeste daarvan.

Deed me wat denken aan Casablanca. Geen idee of enige vergelijking gerechtvaardigd is, maar deze prent vond ik in ieder geval veel beter.

Het verhaaltje is eenvoudig en betrekkelijk rechtlijnig, zij het wel prima gedoseerd. Toch bevat het genoeg details/wendingen die zowel de vaart als de spanning erin houden. Hitch wisselt die spanning trouwens mooi af met romantische scènes. De hoofdpersonages acteren op behoorlijk hoog niveau, hetgeen hun romance toch een stuk geloofwaardiger maakt dan andere films uit die tijd. Mocht dezelfde film vandaag gemaakt worden, zou ik hem waarschijnlijk niet zo goed vinden, maar die "oude" stilering (scènes in de rijdende wagen bijvoorbeeld), dat sfeervolle zwart-wit en de eigentijdse decors zijn echt wel een meerwaarde. Hitch bewijst tevens dat hij belichting en compositie goed onder de knie heeft. Alleen dat ego van hem zit flink in de weg, want zijn cameo is echt compleet nutteloos.

Erg mooi gebruik van staging in de openingsscène, waar Cary Grant ongeveer een minuut met zijn rug naar de camera zit, zonder een woord te zeggen. Zorgt meteen voor een mysterieus sfeertje.

Het relationeel gekibbel tussen Grant en Bergman dat daarop volgt is zeker vermakelijk, maar te eentonig en oppervlakkig om de eerste hele akte mee te vullen.

De scène op het feestje is dan weer subliem, een perfect voorbeeld van Hitchcockiaanse dreiging: zenuwslopend shotgebruik en enkele triviale objecten die de spanning creëren (een sleutelbos, een fles wijn..)

Helaas wordt de film na dat hoogtepunt nogal snel afgehaspeld. Ik kreeg zelfs de indruk dat de nadruk meer lag op de romance dan op het thriller-aspect. De laatste abrupte shot vond ik wel fenomenaal en deed me enigszins denken aan het einde van On the Waterfront.

Alweer een uitstekende Hitchcock!

Morgen deze film eens wat uitgebreider bespreken.

Intussen eens een nachtje over geslapen en ik moet zeggen dat deze film wel als spannend wordt ervaren, en je daardoor de minpuntjes snel opzij schuift of vergeet.

Het eerste half uur leek de film naar een lelijke en ongeloofwaardige romantiek-prent af te stevenen. Net op de moment dat het zou gaan irriteren komt er schot in de zaak, en krijg je net sympathie voor de 2 geliefden en hun haat-liefde verhouding.

De diverse moeilijke situaties waarin ze terecht komt zorgen ervoor dat je op het puntje van je stoel gaat zitten.
Echter heb ik mijn bedenkingen bij het einde. Ik verwachtte eigenlijk dat de film nog een 20-tal minuten te gaan had, maar dan komt abrupt een einde aan de film en blijf je toch een beetje op je honger zitten. Zo kom je nooit te weten waar dat Uranium voor dient, voor wie het is en waarom ze het opgraven.

Ik had niet bepaald de indruk dat mr. Sebastian de leider was van een nazistische groepering. Eerder een kluns die bang is voor de leden van zijn groepering en gesteund wordt door zijn moeder. We komen ook niet te weten hoe dit afloopt, maar we kunnen het wel raden dat ie in zijn eigen huis is omgebracht.

Een ander minpuntje is dat de Duitsers hier Engels spraken. Maar echt irriteren doet me dit niet.

Hitchcock koos weer voor uitstekende acteurs. Wat kan die Ingrid Bergman acteren zeg! Geeneen hedendaagse actrice die daar tegen op kan. En Cary Grant speelt weer zijn typische sarcastisch 'ik' met een gezouten humor, zoals ik die ook zag in North by Northwest. Ik mag die kerel wel.



Omdat wat we te zien kregen toch behoorlijk fraai en goed uitgewerkt was vooralsnog een 3,5*

Het moest er ooit van komen. Een film van Hitchcock die niet goed genoeg is. Notorious is een redelijk saaie thriller die op geen elk vlak weet te overtuigen. Lege personages, niet noemenswaardige muziek, echter wel een aardig plot. De film leunt dan ook de volledige speelduur op de plot, het enige deel van Notorious dat wel goed is. Vandaar nog een redelijk cijfer. Door het verhaal wordt de film nergens echt saai of langdradig. Hoewel mijn geduld wel op de proef gesteld werd.

Een typische Hitchcock film met 2 grote namen, eentje die zijn verwachtingen toch niet helemaal in kan lossen. Het verhaal is niet heel sterk, en rommelt een beetje. Te weinig uitleg over waar ze nu eigenlijk achter willen komen en te oppervlakkige personages. De koffiescene steekt er uiteraard met kop en schouders bovenuit, een visueel hoogstandje. Zeker niet een van Hitchcock's beste films, maar redelijk onderhoudend en spannend op zijn tijd.

3,5 *