Notorious (1946)

De eerste helft vond ik weinig interessant. In de tweede helft gaat het pas echt lopen. Vooral het stuk op het feest vond ik leuk. Maar al met al ben ik er ook niet echt kapot van, ondanks de reputatie van deze Hitchcock.

3.0*

Prima Hitchcock met geweldige rollen van Grant en Bergman en een aantal briljante scènes. Met name het moment waarop Alicia ziek begint te worden en later flauwvalt bij de trap is erg mooi geschoten. Ook de laatste scène van de film is simpelweg briljant.

De film begon helaas wat moeizaam en dat maakte voor mij het eerste gedeelte een beetje moeilijk om goed in te komen. Maar in het tweede gedeelte werd dit allemaal ruimschoots goedgemaakt en werd het allemaal indrukwekkend en spannend. Desondanks zeker niet de beste van Hitchcock.

4 sterren.

Een film die er erg lang over doet om tot zijn punt te komen.

De film focust zich teveel op de climax van de film. Daarvoor zijn er nauwelijks noemenswaardige scènes te noemen. Sommige elementen in de film zijn zelfs redelijk vervelend te noemen: met name de geforceerde belangstelling van Bergman `s kant voor Grant. De romantiek tussen beiden werkt niet, de apathische houding van Grant is daar zeker debet aan.

De goede acteerprestaties van Ingrid Bergman, die met veel bravoure een ondeugende en zelfverzekerde vrouw neerzet en de bijbehorende vraag aan welke kant staat zij? maken dat de film niet saai is. Verder vond ik de moeder van de schurk ook wel een interessant personage, jammer genoeg was de schurk zelf nogal kleurloos omdat hij zich nooit bezighield met slechte dingen en tijdens zijn gesprekken meer leek op een omhooggevallen watje, nooit had hij het hoogste woord en als hij praatte dan kwamen er nooit gehaaide opmerkingen voor de dag. Verder toonde hij ook slappe knieën toen hij Bergman en Grant samen betrapte tijdens zijn huwelijksfeest . Je vraagt je af hoe zo iemand zo `n toppositie kan verwerven. Daarnaast ging er gewoon geen dreiging van hem uit, waardoor de suspense logischerwijs afnam omdat hij nauwelijks angst inboezemde.

De laatste 20/25 minuten kwam er pas wat venijn in de film geslopen. Het werd pas echt spannend toen Bergman vergiftigd werd . De plotselinge romantische bui van Grant vond ik wat overdreven. Het werd er allemaal te dik bovenop gelegd. Deze film is zeker leuk om eens te kijken, maar ik pas de komende 10 jaar voor een volgende keer. Krappe 3,5*

Notorious blijft voor mij een "lege" film. Het is net alsof ik wat heb gemist en toen was de film al afgelopen. Wellicht zijn het de karakters die niet op mijn sympathie kunnen rekenen of is het de spanning die naar mijn gevoel ontbreekt. Ik kan niet zeggen dat Notorious een slechte film is, maar Hitchcock heeft nu eenmaal zoveel beter gedaan.

Weer een goede romantische thriller van de hand van de meester. Bergman én Grant schitteren.

Mooie film. Ik heb door dat ik nog veel Hitchcocks moet zien. De romantische tint maakt deze film speciaal. En het sterke verhaal, jammer dat er een remake van gemaakt is, blijkbaar een flop.

De vele sterke dialogen brengen deze film tot zijn niveau. En natuurlijk de sterke rollen, en met name die van Grant. Wat een super acteur, toch wel wat anders dan de Grant van deze tijd (Hugh Grant ).

4*

Dit zou ongetwijfeld een hogere score verdienen ware het niet om het plotse einde.

Ondertussen is het wel Hitchcock die vanuit een romance-situatie een spannend verhaal opbouwt, met suspens en twee iconen van het witte doek, zoals dat destijds heette.

Heb al betere Hitchcocks gezien maar "the master of suspens" wint toch "het ploegenklassement" in mijn films "for all times".

Spannende film met subliem spel tussen Cary Grant en Ingrid Bergman!

Sterk verhaal, goede acteurs en inventief camerawerk

Bioscoop Arenberg in Brussel benut de zomerse weken om een alternatief filmprogramma te presenteren. Inclusief oude films, waaronder de klassieker Notorious van Alfred Hitchcock. Een stokoude film, uit 1946, en toch zat de zaal bijna vol. Weliswaar met veel ouderen, maar toch, de film trekt nog steeds veel kijkers.

Het is toch wel een bijzondere ervaring een film te kijken die nog vroeger is gemaakt dan mijn eigen vader geboren is. Ongelooflijk ook dat zo'n oude film nog steeds heel genietbaar is. Het is met de filmkennis van nu hooguit wat lastig om zo'n klassieker echt op waarde te schatten. Hoe vernieuwend de film destijds was, moet ik maar vernemen van filmhistorici.

Het verhaal gaat over Alicia Huberman, een losbollig type, dochter van een in de VS wonende nazi. De vader wordt direct na WOII veroordeeld en zijn dochter blijft met een schuldgevoel achter. Daar maakt geheim agent Devlin gretig gebruik van. Hij krijgt haar zo ver dat ze gaat spioneren bij oud-nazi's die zich in Brazilië hebben teruggetrokken en daar snode plannen beramen. Daarbij raakt Alicia langzamerhand gevangen in een web van list en bedrog.

Van Hitchcock weten we dat hij de suspense prachtig opbouwt. Zo ook bij deze film. Stapje voor stapje werkt hij naar een spannend hoogtepunt toe. Maar hij heeft niet alleen een thriller gemaakt, Notorious is ook een dramatisch liefdesverhaal. Want de agent en de spionne voelen iets voor elkaar, maar wat? En kunnen of durven ze het elkaar te zeggen? Dit liefdesdrama is prachtig verweven met de thriller.

De film is vooral beroemd vanwege de langste kusscène. In die tijd mocht een zoen niet langer dan drie seconden duren en Hitchcock toont een inventieve intieme scène waarbij in totaal veel langer wordt gezoend, met steeds korte tussenpozes waarin Devlin en Alicia tegen elkaar praten. Nu kijken we daar niet meer voor op, maar destijds deed het nogal wat stof opwaaien. Voor de huidige kijker blijft er vooral een prachtig geacteerde scène over, al doen de kussen wat preuts aan.

Notorious heeft met Cary Grant en Ingrid Bergman twee topacteurs in de hoofdrollen. Alleen om deze grote namen in actie te zien, is de moeite om de film te gaan bekijken. Maar ook filmisch valt er genoeg te genieten. Zonder veel filmhistorische kennis is wel duidelijk te zien dat Hitchcock een eigenwijze manier van filmen heeft. Hij werkt met opvallende closeups en zoekt verrassende standpunten. De scène waarin de camera begint met een overzichtsshot van een groot bal en helemaal inzoomt tot op de hand van Alicia waarin hij zij een sleutel vasthoudt - een cruciale sleutel, waarover ik verder niks verraad - is meesterlijk. De mooie manier van filmen is bij Hitchcock meer dan kunstig doen, elke closeups legt in beeld de nadruk op een belangrijk element in het verhaal.

63 jaar oud en dan nog steeds zo mooi, spannend en interessant, dat is al een prestatie op zich. En dat zonder special effects, stuntwerk, schieten of achtervolgingen. Een sterk verhaal, goede acteurs en een inventieve cameravoering, that's all.

Weer een goede Hitchcock met de bekende elementen. Goede cast, setting en verhaal. Blinkt voor mij nergens écht in uit maar steekt gewoon weer goed in elkaar.

3.5*

Sterke film van Alfred Hitchcock, die ik na afloop even op me in moest laten werken, maar die qua verhaal en uitwerking goed in elkaar zit. Cary Grant is een fijn acteur en zet ook in deze film een sterke rol neer, deze keer wat serieuzer, dan wat ik tot nu toe allemaal van hem gezien heb. Zijn wisselwerking met Ingrid Bergman is goed en hoewel het in het begin misschien wat snel gaat is het zeker niet onlogisch dat hij zo snel verliefd op haar wordt, want ze is immers een mooie vrouw met een fijne uitstraling. Bergman acteert daarnaast zelf ook sterk. Verder slaagt Hitchcock er ook in deze film in om de spanning goed op te bouwen. Vooral het moment waarbij Bergman en Grant zich op een gegeven moment in de wijnkelder van het kasteel bevinden, is best spannend.

De film is verder behoorlijk sfeervol met degelijke muziek en prima dialogen. Verder is de bijrol van Claude Rains als Nazi-officier het vermelden waard. Hij zet een prima rol neer en slaagt erin ondanks zijn verleden sympathiek en soms zelf oprecht over te komen, mede ook door het feit dat zijn moeder hier misschien wel het echte kwaad is, iets wat je trouwens wel vaker in oudere films ziet.

Ja al met al is dit zeker een sterke Hitchcock en samen met Shadow of a Doubt is dit tot nu toe toch wel zijn beste film uit de veertiger jaren, al heb ik er nog een paar te gaan.

4,0*

Deed me wat denken aan Casablanca. Geen idee of enige vergelijking gerechtvaardigd is, maar deze prent vond ik in ieder geval veel beter.

Het verhaaltje is eenvoudig en betrekkelijk rechtlijnig, zij het wel prima gedoseerd. Toch bevat het genoeg details/wendingen die zowel de vaart als de spanning erin houden. Hitch wisselt die spanning trouwens mooi af met romantische scènes. De hoofdpersonages acteren op behoorlijk hoog niveau, hetgeen hun romance toch een stuk geloofwaardiger maakt dan andere films uit die tijd. Mocht dezelfde film vandaag gemaakt worden, zou ik hem waarschijnlijk niet zo goed vinden, maar die "oude" stilering (scènes in de rijdende wagen bijvoorbeeld), dat sfeervolle zwart-wit en de eigentijdse decors zijn echt wel een meerwaarde. Hitch bewijst tevens dat hij belichting en compositie goed onder de knie heeft. Alleen dat ego van hem zit flink in de weg, want zijn cameo is echt compleet nutteloos.

Intussen eens een nachtje over geslapen en ik moet zeggen dat deze film wel als spannend wordt ervaren, en je daardoor de minpuntjes snel opzij schuift of vergeet.

Het eerste half uur leek de film naar een lelijke en ongeloofwaardige romantiek-prent af te stevenen. Net op de moment dat het zou gaan irriteren komt er schot in de zaak, en krijg je net sympathie voor de 2 geliefden en hun haat-liefde verhouding.

De diverse moeilijke situaties waarin ze terecht komt zorgen ervoor dat je op het puntje van je stoel gaat zitten.
Echter heb ik mijn bedenkingen bij het einde. Ik verwachtte eigenlijk dat de film nog een 20-tal minuten te gaan had, maar dan komt abrupt een einde aan de film en blijf je toch een beetje op je honger zitten. Zo kom je nooit te weten waar dat Uranium voor dient, voor wie het is en waarom ze het opgraven.

Ik had niet bepaald de indruk dat mr. Sebastian de leider was van een nazistische groepering. Eerder een kluns die bang is voor de leden van zijn groepering en gesteund wordt door zijn moeder. We komen ook niet te weten hoe dit afloopt, maar we kunnen het wel raden dat ie in zijn eigen huis is omgebracht.

Een ander minpuntje is dat de Duitsers hier Engels spraken. Maar echt irriteren doet me dit niet.

Hitchcock koos weer voor uitstekende acteurs. Wat kan die Ingrid Bergman acteren zeg! Geeneen hedendaagse actrice die daar tegen op kan. En Cary Grant speelt weer zijn typische sarcastisch 'ik' met een gezouten humor, zoals ik die ook zag in North by Northwest. Ik mag die kerel wel.



Omdat wat we te zien kregen toch behoorlijk fraai en goed uitgewerkt was vooralsnog een 3,5*

Het moest er ooit van komen. Een film van Hitchcock die niet goed genoeg is. Notorious is een redelijk saaie thriller die op geen elk vlak weet te overtuigen. Lege personages, niet noemenswaardige muziek, echter wel een aardig plot. De film leunt dan ook de volledige speelduur op de plot, het enige deel van Notorious dat wel goed is. Vandaar nog een redelijk cijfer. Door het verhaal wordt de film nergens echt saai of langdradig. Hoewel mijn geduld wel op de proef gesteld werd.

Een typische Hitchcock film met 2 grote namen, eentje die zijn verwachtingen toch niet helemaal in kan lossen. Het verhaal is niet heel sterk, en rommelt een beetje. Te weinig uitleg over waar ze nu eigenlijk achter willen komen en te oppervlakkige personages. De koffiescene steekt er uiteraard met kop en schouders bovenuit, een visueel hoogstandje. Zeker niet een van Hitchcock's beste films, maar redelijk onderhoudend en spannend op zijn tijd.

3,5 *

Een enorme draak.

Al vanaf het begin was ik het bitse, onaangename personage van Bergman beu. Het begin van de film deed me zelfs denken aan Who's Afraid of Virginia Woolf?, ook zo'n film met een hoop compleet ongezellige, van slecht-cynische dialogen voorsziene personages.

Het autoritje van Bergman en Grant is nog pure kolder (vooral als die mini-agent op z'n brommertje komt aangereden), maar wat daarna volgt is echt té dodelijk saai. Ellenlange gesprekken opgefleurd door levenloos camerawerk en er overdreven bijgeflanste muziek. Het eerste half uur is echt een zooitje, met als dieptepunt de cameo van Hitch zelf (meestal zijn die nog het leukst). Vage en losse cut die op amateuristische wijze in de film ingevoegd is.

De hele liefdesaffaire tussen beide personages deed me uiteraard niks, vooral het eeuwige gedweep rond elkaar's lippen werd al snel vermoeiend. Ze lopen daar enorm passioneel te doen, maar de hele tijd draaien ze gewoon rondjes rond elkanders gezicht. Nog nooit 2 paar lippen zo vaak elkaar net niet zien raken in een film. Daarbij mist er chemie tussen Grant en Bergman, al is dat ook niet verwonderlijk gezien de karikaturale show die ze opvoeren.

Ook het spionageplot is goedkoop. Het gedoe met het sleuteltje is echt te doorzichtig (Hitchcock's camerawerk is nog meer in your face dan dat je een voice-over alles zou laten uitleggen), maar ook de laatste scene is te stompzinnig voor woorden. Hitchcokc heeft soms de vreemde gewoonte om dialogen los van de rest van een kamer op te voeren. Hij lijkt soms te denken dat als personages niet in z'n cameraframe staan, ze ook geen dialogen kunnen opvangen. Net voor Grant met z'n drie gezellen onderaan te trap komt, zegt hij aardig niet-fluisterend tegen Alex iets in de aard van "Should I start shooting or what?". Terwijl het groepje nazis op een 4-tal metertjes nog altijd wat verward de situatie gadeslaat en het drietal gewoon de deur laat uitlopen. Het zal best wel aan mij liggen, maar zulke scenes slaan er bij mij niet in ook maar de indruk van spanning op te wekken. Ik vind ze irreëel en compleet geforceerd.

Notorious is 100 minuten lang saaiheid troef. Het is een simpel verhaaltje, erg simplistisch uitgewerkt, met veel theatraal geweld, karikaturale personages en vooral een nijpend gebrek aan zowel spanning als romantiek. Verder blijf ik Hitchcock ook gewoon audiovisueel erg slordig vinden, want de eindafrekening redelijk eenvoudig maakt.

0.5*

Degelijke film van Hitchcock, vooral door het goede acteerwerk van Ingrid Bergman. Toch heb ik genoeg betere films van hem gezien. Het verhaal vond ik namelijk minder boeiend, mede doordat het erg langzaam op gang komt en op punten wat uitgebreider uitgewerkt had mogen worden. Zo wordt eigenlijk vrij weinig aandacht besteed aan de uiteindelijke plannen van die Nazi-groepering of de eventuele ontmanteling daarvan. Het einde kwam ook enigzins abrupt, al kan men wel raden wat vervolgens met mr. Sebastian zal gebeuren.Hitchcock slaagt er wel weer in enkele mooie en spannende scenes neer te zetten, vooral de scenes in de wijnkelder en de eindscene waren de moeite.

Sfeervolle thriller die misschien wat simpel van opzet is maar er wel erg stijlvol uitziet.De wisselwerking tussen Grant en Bergman is sterk en Claude Rains is zoals altijd uitstekend op dreef.Niet de allerbeste Hitchcock maar voor minder dan 4 sterren doe ik het niet.

Hitch aan de liefde. Grant krijgt een fijn intro en zo zijn er nog wel een aantal opvallende visuele aspecten, maar hoe hij zijn paartjes bij elkaar brengt, stelt weinig voor. Eenmaal als feit geaccepteerd biedt het wel een interessant vertrekpunt voor deze spionage thriller. Blijkbaar een tijd waarin je alleen op omslachtige wijze enige passie in een zoen kunt realiseren, terwijl je ondertussen voor volk en vaderland doodleuk een vrouw als seksueel lokkertje kunt inzetten.

Het melodrama blijft tot in het slot doorzeuren, maar met een aantal bitse en bittere opmerkingen zet het de verhoudingen tussen Grant en Bergman op scherp. Misschien wel het sterkste onderdeel dat zo ook wat extra olie op het vuur gooit van de eigenlijke suspense. Niet iets waar je het zweet van in de handen krijgt, maar het laatste shot is wel de moeite waard. Jammer dat Hitchcock zo verknocht was aan de studio terwijl z'n film zich afspeelt in zonnig Rio.

Een van Hitchcock’s betere films met een geslaagde mix van romantiek en suspense. Een redelijk voorspelbaar verhaal, dat zo kort na de Tweede Wereldoorlog helemaal paste in de toenmalige gedachtewereld over samenzweringen en spionage. Niettemin best boeiend. Ingrid Bergman speelt een van haar beste rollen.

Niet heel bijzonder of extreem boeiend vond ik deze Hitchcock, maar hij is eigenlijk de hele speelduur vermakelijk om te volgen. Cary Grant als Graziano Pelle avant-la-lettre is eigenlijk nog het sterkste aspect van de film. 3*

Prima film, die gedragen wordt door de geweldige rol van Ingrid Bergman. Ze overklast de rest van de cast, met name Grant, volledig. Verder is Notorious ontegenzeggelijk vakwerk maar toch niet op zo'n memorabele of iconische wijze als dat bij sommige Hitchcocks het geval is. Ruime drie.

De meeste films van Hitchcock staan bekend om hun stijl, de spanning die de regisseur opbouwt. Notorious is als het ware een missing link tussen zijn gekende stijl die subtiel maar duidelijk aanwezig is, en de warme ietwat theatrale Hollywoodfilms. De film kent een mix van spionage, film-noir, romantiek en drama. En dat levert een wat tragere film op die de vaste Hitchcock-fan misschien niet altijd kan appreciëren.

In de hoofdrollen zien we 3 topacteurs met Cary Grant, Ingrid Bergman en Claude Rains. Een trio dat het vooral goed doet als ze met drie in beeld zijn. Dan komt de spanning boven. Rains die de rivaliteit voelt van Grant, Grant die informatie wil van Bergman maar door zijn liefde voor haar bijna haar dekmantel verraad en Bergman die niet goed weet hoe ze zich het best kan gedragen tussen haar rolletje bij Rains en haar liefde voor Grant. Tussen Grant en Bergman zelf mis ik soms wel de nodige chemie. Nochtans is dit vooral voor Grant toch een genre dat hem past.

De film is vakwerk en Hitchcock's regie dient de film. Waar dat bij veel van zijn latere films soms wel andersom is. Het is soms wat zoeken tussen spanning en romantiek, maar uiteindelijk betrap ik me erop dat het allemaal veel boeiender is dan het op het eerste zicht lijkt. Misschien geen memorabele film, maar wel vakwerk met een goed verhaal en hier en daar de nodige mooie shots.

Men spreekt wel eens denigrerend over Hollywood-vermaak als iets wat inferieur is, mijzelf inclusief, maar elke keer als ik een Hitchcock zie denk ik hetzelfde: popcornvermaak.

Zo ook deze Notorious. Op momenten wordt het spannend, maar een echte thriller is het niet. En ook op psychodramatisch vlak schiet deze film duidelijk te kort - de film is met 100 minuten te kort om de driehoeksverhouding Grant-Bergman-Rains uit te werken en dat wreekt zich wel omdat het zo een net iets te lichte prent wordt. Maar als geheel is het wel een bijzonder vermakelijke prent die nooit verveelt, zeer onderhoudend is en vooral fantastisch camerawerk kent. Om met dat laatste te beginnen zou het een opsomming worden van shots, maar wat vooral opvalt zijn de kleine nuances. Het is niet enkel dat shot door de hele salon richting het sleuteltje in de hand van Bergman, of Cary Grant op de kop bezien vanuit Bergman, maar even zo vaak subtiele bewegingen met de camera. Ik denk aan een scène aan tafel met Grant op de achtergrond die staat en Bergman op de voorgrond die zit. Zij staat op, wordt net iets te groot voor het beeld waardoor Hitch de camera iets naar achteren brengt om haar volledig in beeld te krijgen, maar direct loopt ze weg van de camera waardoor er weer ruimte is en de camera glijdt met haar mee naar voren. Ik weet niet, maar ik vind dat echt heerlijk camerawerk. En zo gaat dat de hele film door. En vooral ook wat Hitch wil zeggen met zijn camera. Als hij dat ding ergens op richt dan weet je: hier is iets mee. Zonder veel tekst (al zijn de teksten prima) kan Hitch zijn verhaal vertellen. Verder is ook het acteerwerk sterk, zonder die overdreven melodramatiek (op momentjes na) die gebruikelijk was in die tijd, maar ingetogen emoties zonder grootse gebaren. Heel fijn.

Maar goed, zoals gezegd, is de film niet perfect. De relatie tussen Grant en Bergman wordt in het begin nogal afgeraffeld waardoor dit nooit gaat leven. En aangezien dat nu net van belang is voor de rest van de film mis je eigenlijk dat hele punt doorheen de hele prent. Daar kan de aimabele Rains niets aan veranderen. Eigenlijk is dit wel een fout van regie en scenario, en als je slechts 100 minuten film hebt die voorbij vliegen, dan had je er makkelijk een halfuur bij kunnen plakken zonder tempo te verliezen (Hitch weet echt wel hoe lang een scène mag duren) met extra materiaal om de personages en hun relaties uit te werken. Dan had je een meesterwerk gehad (ik denk al snel aan iets als La Notte), nu heb je uitstekend vermaak. 4,0*.

Na heel wat goede films nu een wat "mindere" Hitchcock.

Hoewel nog steeds goed goed geschoten en af en toe erg vermakelijk. Het is een film die wel erg traag op gang komt en er erg lang over doet om met iets boeiends en spannends te komen. De rest is een inwisselbaar liefdesverhaal waar totaal geen vonken vanaf spatten. Bergman is een prachtig verschijning en een erg goede actrice maar lijkt het hier op de automatische piloot te doen. Grant komt nogal houterig over. Rains doet het wel erg leuk.

Als totaalplaatje verre van boeiend, toch weet Hitch het wel vermakelijk te houden.

Inkoppertje uiteraard, deze Hitchcock, maar genoeg om van te genieten: een lange camerabeweging door het landhuis eindigend bij de hand van Ingrid Bergman, die ook nog een lange geile zoen deelt met Cary Grant. Desalniettemin voldeed deze aan de strenge en preutse Production Code. Lange neus van Hitchcock naar die angstige Amerikanen. Er staat zowaar een (technisch matige) kopie op youtube

Notorious is Hitchcock's achtste film in de VS. De film verteld het verhaal van Alicia Huberman. Haar vader wordt als landverrader veroordeeld omdat hij voor Nazi-Duitsland heeft gespioneerd. Een Amerikaanse geheim-agent genaamd Devlin vraagt Alicia of ze de Nazi-vrienden van haar vader wil bespioneren in Rio om zo haar naam te zuiveren. Ze gaat akkoord en uiteindelijk wordt ze verliefd op Devlin. Lastig, gezien ze een rijke Duitse zakenman moet zien te verlijden...

Prima acteerwerk van zowel Ingrid Bergman, Cary Grant als Claude Rains. De Oosterijks-Hongaarse Leopoldine Konstantin deed het ook leuk als de moeder van Sebastiaan, haar enige Amerikaanse rol. Tijdens het kijken vroeg ik me af waarom Duitsers onder elkaar Engels zouden praten, maarja Hollywood blijft Hollywood.

In het begin moest het verhaal een beetje op gang komen, maar als de spionage eenmaal is begonnen wordt het toch wel vermakelijk. Nergens word de film echt heel spannend, al zat er vooral aan het einde wel wat geslaagde suspense. Het spionage-verhaal was niet heel origineel en de romance was niet goed uitgewerkt, maar verder was het best degelijk.

Ook Notorious bevat typische Hitchcock kenmerken. De Moeder-relatie; Alexander Sebastian heeft een nauwe band met zijn moeder. De MacGuffin; de UNICA-sluitel. Hitchcock's cameo is na een uur in de film te zien, hij staat bij het barretje en drinkt een glas champagne leeg. Ik heb gemerkt dat Hitchcock in zijn politieke thrillers vaak erg op de actualiteit inspeelde. Hier doet hij dat met de Tweede Wereldoorlog, al was die bij het uitkomen net een jaar voorbij. Hitchcock bewijst ook dat hij perfect is geïntegreerd in de VS, woorden als 'patriotisme' worden in de mond genomen. Overlevenden van het Nazi-regime zouden kritiek op de film hebben door de manier waarop de Nazi's zijn neergezet.

Hitchcock verteld zijn verhaal weer met uitstekend Film Noir-camerawerk. Erg goede cinematografie en weer een aantal gave shots. Voor het shot waar zowel het theekopje in de voorgrond als Ingrid Bergman in de achtergrond in focus zijn, moest een grote theekop gemaakt worden.

Notorious is een vermakelijke thriller met goed acteerwerk, die de hele speelduur kan boeien, maar verder is het niet zo'n bijzondere film voor Hitchcock's doen. Prima vermaak.

“This is a very strange love affair.”

Hitchcock does it again. Het is ongelooflijk knap dat de man altijd weer de inspiratie vind en de fantasie heeft om een ingenieus verhaal te bedenken vol spanning, intrige en romantiek. Met deze keer twee van de meest charismatische acteurs die ooit op deze aardbol hebben rondgelopen.

Vooral Ingrid Bergman is weer fantastisch als harde en sarcastische society girl die wel van een drankje houdt. En de chemie met Cary Grant is fabelachtig. In het eerste gedeelte kiest Hitchcock voor een rustige opbouw en het uitwerken van de relatie tussen Bergman en Grant. Wanneer het verhaal zich verplaatst naar Rio de Janeiro komt er wat meer spanning. Het plot draait om Nazi's, uranium en uiteraard weer een verschrikkelijke moeder. Maar Notorious is toch vooral de film van Bergman, Grant en de 'Master of Suspense'.

Prachtige film van Alfred Hitchcock waarin een schitterende allegorie van liefde en verraad te zien is. De vader van Alicia Huberman (Ingrid Bergman) is wegens collaboratie met nazi-Duitsland veroordeeld tot een gevangenisstraf. Omdat ze gewetensbezwaren jegens haar vader heeft, ziet de politie in Alicia een uitstekend kans om een aantal Duitsers die zich in Brazilië schuilhouden uit de kast te lokken. Samen met de charmante officier T.R. Devlin (Cary Grant)reist ze daarop af naar Rio de Janeiro. Ze vragen haar om een zekere Alex Sebastian (Claude Rains) te verleiden om zo achter diens plannen te komen. De drie hoofdrolspelers zijn fantastisch en hun dialogen bezitten goede ontspannen speelsheid waardoor de driehoeksverhouding nog beter tot zijn recht komt. Met misschien voor die tijd zelfs een zeer opvallende zwoele liefdesscène. De film maakt daarnaast gebruik van een door Hitchcock zo geliefde zogenaamde MacGuffin. Notorious is verder een zeer goede film met een degelijk verhaal en met prachtige camerawerk.

Dry your eyes, baby; it's out of character

Eigenlijk is het vreemd hoe je soms veel films van een regisseur kunt kijken terwijl je één van zijn bekendste films al die tijd links laat liggen. Een tijd geleden zag ik mijn 40e film van Alfred Hitchcock en kwam tot de conclusie dat ik Notorious al jaren op DVD had liggen, maar nog nooit had gezien. Vreemd eigenlijk, want hier zit met onder andere Cary Grant, Ingrid Bergman en Claude Rains een heerlijke cast in. Hoog tijd dus om daar eens iets aan te gaan doen!

Moet zeggen dat het wel even duurde vooraleer de film echt op gang komt. Heel het kat- en muisspel tussen Devlin en Alicia vond ik niet al te boeiend en het is pas wanneer Alicia besluit om in te gaan op het aanbod om bewijsmateriaal tegen Alexander te verzamelen, dat de film wat een boost krijgt. Het plot achter Notorious (gebaseerd op het verhaal The Song of the Dragon van John Taintor Foote waar ook de silent film Convoy uit 1927 inspiratie in vond) is ietwat voorspelbaar, maar Hitchcock is en blijft de Master of Suspense en hij doet zijn naam dan ook eer aan. Zeker naar het einde toe begint hij heerlijk op dreef te geraken en hoewel je weet dat Devlin uiteindelijk op tijd zal komen om zijn grote geliefde van de vergiftigingsdood te redden, blijft het wel een lekker spannend stukje. Fijn ook dat Hitch er daarna niet teveel woorden meer vuil aan maakt. Devlin rijdt weg met Alicia en met een simpele vraag ("Alex, will you come in, please? I wish to talk to you") is meteen ook het lot van Alexander bezegeld. Niet al te veel poespas, gewoon boem: The End.

Hitchcock in zijn glorieperiode kon altijd rekenen op een vaste cast, van zowel vrouwen als mannen. Met Cary Grant heeft hij een aantal van zijn bekendste titels gemaakt, onder andere North By Northwest, en Notorious is een uitstekende samenwerking. Een ietwat atypische rol voor Grant, er zit wat meer venijn in dan ik van hem gewend ben, en het gaat hem goed af. Ook Ingrid Bergman is geen onbekende voor de regisseur en onder zijn regie straalt ze als nooit tevoren. De rol van Alicia is misschien wel één van haar beste rollen tout court en ook Claude Rains kan zich goed laten gaan als de spilfiguur in het plot. Zeker de combinatie met Leopoldine Konstantin, die zijn moeder speelt, geeft een handvol erg leuke scènes.

Met uitzondering van het trage begin is hier dus weinig op aan te merken. Fijn om nog eens een echt sterke Hitchcock te zien (The Paradine Case en Jamaica Inn strandden allebei op 3.5*), maar het is wel niet het meesterwerk dat door sommigen genoemd wordt. Bergman draagt de film en Grant en Rains ondersteunen haar er wonderwel bij.

4*