Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain (2001)

het leuke van jean piere jeunet vind ik dat zijn voorliefde voor oud metaal speelgoed in elke film gedetaileerd terugkomt, zo ook in amelie

verder, een film waarin iemand in haar leven een doel stelt om anderen gelukkig te maken, en daar depri van worden, ik vinnut knap

MaxiJazz schreef:

(quote)

wat is er zo vrolijk aan zo'n zielig leven eigenlijk?Ik werd er juist depri van De hele dag alleen maar een beetje dagdromen en foto's van dwergen maken.

Welke film heb jij gekeken? Want het kan zeker niet deze zijn.

Foto's van dwergen maken, pffff . Jij bent zo blind als een mol of je hebt echt de verkeerde film gezien.

het heeft natuurlijk te maken met open staan voor een film als deze en je mee laten voeren in het verhaal

als het enige wat je eruit hebt gehaald fotos maken van dwergen en dagdromen is, is de film idd niks voor jou

Rare jongens die Fransen, maar hun vreemde gevoel voor humor werkt wel! Komische en hartverwarmende film die ook een lust voor het oog is.

Amélie lijkt een beetje op Jeunet's eerste topper Delicatessen. Alleen is deze film wel een stuk beter en grappiger. Vanaf het begin, met de bromvlieg, weet je dat je niet met een doorsnee komedie te maken hebt. Bizarre humor die niet iedereen even goed zal waarderen, maar ik vond het super. Vooral de stukjes met ... aime en ... n'aime pas zijn hilarisch! En zo zit de film vol met absurde dingen en leuke 'streken' van Amélie. Maar wat net zo mooi is, is hoe Amélie de liefde leert kennen. Ze helpt mensen erbij en valt voor iemand. En de film raakt je hier toch een klein beetje. Ik vond de kus van Tatou en Kassovitz echt prachtig. Eerst durft ze niet en komt ze alleen aan zijn gezicht, daarna durft ze pas zijn lippen aan te raken, prachtig! Zoiets dergelijks deed Jeunet ook in Delicatessen, de kus onder water. Erg mooie aanpak.

De cast is super, iedereen vertolkt zijn/haar typetje op een hele mooie wijze. Tatou zit helemaal goed als Amélie en Kassovitz was ook aangenaam om naar te kijken. Voor de rest is het altijd leuk om de koppen van Jamel Debouze en Dominique Pinon weer eens langs te zien komen. (Weet iemand trouwens waarom Debouze altijd zijn hand in zijn zak houdt? Dit deed hij ook al in Indigenes) Jeunet's regie is echt zwaar prachtig. De manier waarop hij de beelden aan elkaar heeft geplakt en hoe de humor brengt, de acteurs laat spelen, allemaal prachtig. Zijn regie maakt de film en volgens mij had deze film nooit zo mooi geweest als iemand anders hem had gemaakt. De muziek is trouwens ook prachtig. Maar hetgene wat de film afmaakt is de prachtige cinematografie. Deze is echt een plaatje, mooie decors, prachtige bewegingen en verbluffend mooi kleurgebruik. In het begin veel groen en daarna juist veel goud en rood. Wauw...

Ik ben heel erg positief over Amélie, maar toch zit er voor nu nog maar 4* in. Maar de film kruipt zo dicht tegen de 4,5* aan dat ik hem waarschijnlijk weer verhoog als ik hem herzie.

Dikke aanrader, 4*

De soundtrack van deze film kan alleen maar adembenemend genoemd worden, kan er uren naar blijven luisteren.

MaxiJazz schreef:

(quote)

wat een trieste opmerking van jou zeg.de enige die blind is ben jij.amelie heeft foto's gemaakt van de vakanties van de dwerg die bij haar vader in de tuin stond.Weet je wel dwerg met zich achter de Eiffeltoren.Sjonge,ben jij blind zeg.Of heb je alleen de recensies en samenvattingen gelezen?

Kabouter zul je bedoelen.

En heb intussen meerdere malen deze film gekeken

gisteren nog gekeken

ene prima film om uit een dalletje te komen

Na een tijdje niet te hebben gezien nu weer gekeken.

Heerlijke film om in op te gaan. Goede kast, heerlijke taal natuurlijk, mooie dromerige sfeer en toch vol vaart. Verrassingen. Je wenst je bijna in de film.

Prettig om naar te kijken.

Toch nog even over de foto's van de tuinkabouter. Wie er blind is laat ik maar even in het midden. Maar volgens mij zijn die foto's gemaakt door de vriendin die stewardess is. En dus niet door Amelie zelf .....

Oe Robi, heb jij daar even gelijk!!

en ik maar denken dat ze die fotos zelf in elkaar knutselde thuis

ik heb niet goed opgelet want ik heb geen id wie die stewardess zou moeten zijn en wanneer dat duidelijk wordt

De scene met de stewardess komt ook maar heel kort in beeld. In het begin wordt ze voorgesteld in het cafe als ik me goed herinner.

En tegen het eind klaagt ze even naar Amelie als ze de kabouter terug geeft omdat ze geplaagd werd door haar collega's die het maar vreemd vonden dat ze altijd met een kabouter liep te zeulen.

Heb deze half afgekeken. Vond er helemaal niks aan. Mooi dat meningen zo uiteenlopend kunnen zijn...

Laat me raden: je vond Amelie een hyper-irritant personage?

Am I right or am I right?

totaal niet meegekregen

betoverd door de mooie sfer

Zelden zo'n sterk feelgood gevoel gehad na het kijken van een film als ik nu heb!

Dit is waarschijnlijk één van de leukste (in de letterlijke zin van het woord) films die ik ooit gezien heb. Heb gedurende zo'n beetje de hele film met een enorme big smile naar de tv zitten kijken en ik denk ook niet dat die snel van mijn gezicht zal verdwijnen.

Ongelofelijk leuke verhaaltjes, personages en vooral details. Cinematografisch ook constant van zeer hoog niveau. Door het continue gebruik van warme kleuren en de fijne franse muziek wordt er een unieke sfeer gecreëerd. Tel daarbij op de glimlach van Amélie en je hebt wat mij betreft de best feelgood film ooit.

Een dikverdiende 4.5*

Guy verwoordt het eigenlijk zeer goed. Een prachtige feel good film met een mooie boodschap, zeer mooi verfilmd, verstandig opgezet en gepaard gaand met schitterende muziek.

Wat mij betreft een meesterwerk waar ik alleen maar zeer veel respect voor kan hebben!

Nog nooit zo'n sterk feelgood gevoel gehad na het kijken van een film.

Weet iemand nog meer goede namen van film waar je net zoals hier een feelgood gevoel van krijgt?

film = films

Ik raad je aan Big Fish te kijken. Een meer sprookjesachtige film met, net als bij Amélie, allemaal erg leuke en verschillende verhaaltjes.

Thanks, ook een feelgood film ?

Ja

en slecht, in mijn bescheiden optiek

Ja, dat vraag ik me ook altijd af.

Ik wist dat er iets mee was en hier de feiten:

He lost his right hand at the age of 15 while playing near the railroad, he got caught by the train, the other boy he was playing with died.