Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain (2001)

Stimmt. Maar blijf erbij dat elke man een hart van steen heeft als het niet de lieve naiviteit van Amelie inziet...

Beton man, beton

Ik zal de film eens herzien en zal dan eens kijken of ik door het personage Amelié gecharmeerd raak.

Maar tot die tijd.....

Bij herziening van de film was ik nog minder gecharmeerd van Amelié en ook van de rest van de film, helaas. Haar manier van handelen, wat lief en naief zou zijn, vond ik nu behoorlijk bemoeierig en vervelend omdat ze steeds overal om heen draait. Soms irritante kleureffecten en ook veel irritante 'humoristische' scenes, waarvan ik de humor niet meer in kon zien. Dit verlaagt mijn score met een hele ster, maar natuurlijk is de film er een prima eentje en bij vlagen zeer leuk.

Deze film heb ik eens moeten bekijken voor school (misschien niet de beste omstandigheid) maar wat een saaie en langdradige film zonder humor imo. Ik snap niet hoe sommigen mensen hier zo blij over kunnen zijn, geef mij dan maar Big Fish als je toch een sprookjesachtige feel-good movie wil, in die film zat ik er middenin dat miste ik hier ook. De acteerprestaties zijn dan wel ok maar meer positiefs kan ik er eigenlijk niet over zeggen, sorry.

1,5

Als je één Franse film moet bekeken hebben, is het toch wel deze... klassefilm met veel liefde en humor!

Wat een vreselijke film, maar ja ...dit is moeilijk om toe te geven... waarschijnlijk ben ik te jong om er het 'mooie' van in te zien. Wat een stom mens is die Amélie (ik mag dat hele Tautou mens niet, met r gekakel dat alle Amerikaanse films troep zijn). Al moet ik zeggen dat ze wel goed acteert. Van de weinige Franse films die ik heb gezien, moet ik zeggen dat de humor nog net boven het niveau van dat van kleuters uitsteekt. Geef mij maar Engelse humor.

alsof engelse humor (altijd) nou zo een hoog niveau heeft.

Ik verwachtte veel van deze film, en ging er dus vanuit dat het een grote teleurstelling zou worden. Maar deze film oversteeg al mijn verwachtingen.

Wat een geweldige film!! En dat Frans klinkt zo heerlijk!

Hij zit zo mooi in elkaar, en er zitten zoveel grappige dingen in!

Hij is geweldig

Deze film heb ik al tig keer gezien en telkens kan ik na afloop maar een ding concluderen. HET BESTE IN DIT GENRE; een modern sprookje. Muziek, sfeer, beeld, dialogen, het verhaal, en de humor - alles klopt.

Amelie verveelt nooit !

wat een film! heerlijk!

Prachtige, sprookjesachtige muziek!

Eindelijk `s 1 die em ècht waardeerd.

Er zijn er natuurlijk nog veel meer......maar als je dit geen goeie film vind, weet ik `t niet meer.

De film is 1 groot sprookje...of toch niet.

Maar zeker wel 1 van de geweldigste films uit de franse filmgeschiedenis.

Parijs word hier zeer , maar dan ook zeer mooi geportreteerd.

En Audrey Tautou speelt serieus de sterren van de hemel.

Zelden zo`n leuke film gezien ...........uit frankrijk dan.

Meesterwerkje!!!!

Moet em nòg maar `s zien!!

Na vandaag de prachtige film Delicatessen (Jeunet-Caro) te hebben gezien, wordt het ook weer eens tijd om Amelie te bekijken. Wie weet zit er dan ook een verhoging in.

Het is een liefdevol verteld sprookje.Met mensen die op het eerste gezicht raar zijn maar bij nader inzien aardig en normaal zijn.Met veel wijsheid worden dingen verteld die zo uit het leven gegrepen zijn. Melancholisch,mediterrane muziek,alsof je op een terras zit in Parijs.Amelie is een raar-geniale film.als je nie oplet mis je de helft van de insinuaties en aanduidingen.Gewoonweg geniaal dit.

Verwarende film! echt appart!

Geweldige sfeer in deze film.Ik heb de soundtrack al vele malen beluisterd voordat ik de film had gezien.De muziek is briljant, de perfecte aanvulling op deze perfecte film.Wat aparte karakters en soms wat over the top.Echter naar mijn mening hebben alle mensen in het echte leven vaak wat rare trekken.Als je ze maar beter bekijkt(Of neem ik mijzelf nu teveel als voorbeeld?).Het doet inderdaad aan als een sprookje, toch staat het voor mij daarvoor te dicht op de echte wereld.

van de week weer gezien en het blijft een schattige film. mooie kleuren, grappige en ontroerende momenten met goede muziek eronder.

Ik ben een meisje en ze is mijn favo vrouwelijk personage

Omdat het nu al 5 jaar geleden is als ik hem nog eens zag (en dan nog in t school) heb ik hem gekocht op dvd, een herkansing dus voor Amelie.

Het fantastische franse wereldje van sweet Amélie. Als ik de titel officieel in het Nederlands had mogen vertalen had ik het wel geweten.

Het probleem voor Amélie is dat ze zich nog niet echt zó in haar wereldje weet te bewegen dat die voor haar net zo fantastisch is. En daarom laat deze film ons de weg naar verlossing zien!

En hoe. De monumentale status die de film heeft maakte me op voorhand al bang, uiteraard, want kunnen zulke films niet alleen maar tegenvallen? Ja en nee, zoals gewoonlijk. Amélie is niet zo romantisch als ik had verwacht, maar véél mooier, warmer, en aangenamer dan ik had kunnen dromen!
Uitgebreide mooidoenerij, in de vorm van bijzondere kleurtjes en uitzinnige muziek, die wérkt: wat een openbaring. Er wordt een weergaloze Franse sfeer geschept die nu door zo ongeveer iedere film geëvenaard probeert te worden als het om Frankrijk gaat, en ik begrijp waarom. Hij is zo sterk en vol en warm dat iedere film, hoe slecht ook, er meteen op vooruit gaat.

Maar de sfeer en setting en het camerawerk en de kleurtjes is slechts één onderdeeltje van de film. Gelukkig maar, want de rest kon ik minstens zo goed waarderen. De film zit boordevol met kleine grapjes, verwijzingen, en vooral karakteruitdieping. Ik vind het een geniale vondst om een personage te introduceren door te omschrijven wat hij leuk vindt (Crème Brûlee breken met een lepeltje ) en wat hij niet leuk vindt (wakker worden met kreukels van de dekens op je gezicht ). De film zit zo vol met echte mensen, strakke humor (die tuinkabouter ) en aardige daden dat je wel erg pessimistisch moet zijn om er níet voor te vallen. En Amélie loopt in alle genialiteit voorop, mensen hun verdiende loon (positief of negatief) gevend maar zelf nog steeds liefdeloos.

En het hele romantische aspect vond ik, hoe mooi ook, niet zo goed als het waarschijnlijk bedoeld was. Dat weerhoudt de film van een écht monumentale score, maar betekent zeker niet dat de film aan zijn doel voorbijschiet. Er valt bij Amélie sowieso wel wat te genieten; de inlijstbare shots, de hemelse muziek, de schitterende karakters, Amélie's Zorro-pakje, de verstandelijk gehandicapte - alles is even toonaangevend en geniaal. Lady Di. Hoe mooi klinkt dat wel niet in het Frans.

Amélie is een topfilm. Vooral heel warm en zéker voor herziening vatbaar. Ikzelf had de eerste 3 kwartier ook al gezien voordat ik de film in zijn geheel zag, en de 2e keer was dat begin alleen maar beter geworden.

4* - En een terechte en stralende Must-See.

De herziening heeft duidelijk deugd gedaan maar toch altijd niet het gewenste effect blijkbaar. Na die jaren kan ik het prachtig kleurengebruik van groen en rood wel appreciëren, een waar genot om naar te kijken en de acteerprestaties zijn ook gestegen maar toch is het verhaal niet aan mij besteed. Ook het feel-good gevoel mist me weer.

Toch een betere film gevonden dan een paar jaar terug maar een echte topper zal het in mijn ogen nooit worden.

3,5*

Het is een grappige Franse film, maar niet een van mijn favoriete films. De muziek van Yann Tiersen vind ik geweldig! Het verhaal is wel erg apart, je moet er van houden. De actrice Audrey Tautou speelt de rol van Amelie erg goed.

Verrassende cultfilm. Goed gespeeld, aangename muziek, uniek concept. De moeite waard om te bekijken.

Heb de film dan toch eindelijk aangeschaft want kan er niet genoeg van krijgen. Ik begrijp zijn plaats in de top 250 wel. En al mag ik van sommigen niet in herhaling vallen, ik mag hem dan toch herbekijken zoveel ik kan.

Heerlijk

De eerste keer dat ik deze film zag vond ik het eerlijk gezegd allemaal niet zo bijzonder. Toevallig kwam Micmacs à Tire-larigot, de nieuwste film van Jeunet op mijn toevoegpad. Hierdoor begon ik me een beetje te verdiepen in de man en kwam tot de conclusie om deze film maar weer eens uit de kast te halen. Ik was het al een tijdje van plan, maar nu ben ik toch ook echt overgegaan tot herziening. Erg bekend was ik buiten deze film om nog niet met het werk van Jeunet, maar daar komt 100% zeker verandering in, want de herziening die ik net achter de rug heb was misschien wel de beste ooit. De ''schamele'' drie sterren die eerst bij deze film stonden, maken plaats voor vijf welverdiende sterren, want dat verdiend deze prachtige, bijzondere, maar vooral hartverwarmende film.

De opening van de film laat ons direct weten dat we op visueel vlak behoorlijk wat kunnen gaan verwachten. En die verwachtingen worden makkelijk overtroffen. Prachtige kleuren, wonderlijke beelden, alles wat op een meesterlijke manier is gefilmd en een resultaat die visueel overdonderend genoemd mag worden. Na een tijdje zien we dan ook Amélie zelf, die niet minder mooi is dan de visuele pracht. Wat een prachtig, grappig en schattig personage, die laat je toch gewoon smelten, zo mooi. Als je dan zo'n hoofpersonage hebt, die vrolijk rondloopt in haar eigen wonderlijke wereld, kan het niet meer mis gaan en dat gaat het natuurlijk ook niet. Sterker nog; het wordt alleen maar beter. Na een - erg leuk gevonden - kennismaking met zo'n beetje alle personages in de film begint het verhaal, waarin we Amélie volgen die danzij haar liefde voor anderen, haar eigen liefde gaat vinden.

Zoals vele mensen opmerken tijdens het zien van deze film, betrapte ik mezelf ook op het feit dat ik eigenlijk de hele film met een grote glimlach heb zitten kijken. Van het begin tot het einde. Dit allemaal danzij het zeer vermakelijke verhaal die op een uiterst originele manier verteld word. Volgens mij de beste - maar vooral leukste - voice-over die ik ooit in een film heb gehoord. Veel grappige momenten, maar ook zeker ontroerende momenten die precies de goede snaar wisten te raken. Naast Amélie zelf, zijn alle andere personages ook geweldig. Jamel Debbouze vond ik erg leuk, vooral de scénes waarin hij geniet van zijn leven en van zijn werk bij de groenteboer. De scéne wanneer Amélie - met zo'n leuk denkwolkje boven haar - fantaseert dat hij zijn baas even aanpakt, in plaats van andersom vond ik dan ook geweldig, echt prachtig. Daarnaast zijn Amélie haar streekjes - met de pantoffels, tandpasta, naald door de stroomdraad etc. - tegen die ''kwade'' man van de groenteboer echt fascinerend leuk om te zien. Ook de scénes met haar vader, met die tuibkabouter zijn geweldig.

Vervolgens springt Dominique Pinon en ook zeker op een positieve manier bovenuit. Geweldig en bij vlagen hilarisch hoe hij in in dat café, winkeltje zijn ex-vrouw constant in de gaten zit te houden. Serveerster Amélie weet hier wel raad mee en zorgt weer voor een wending die geweldig uitpakt. Net als die man, waar ze het doosje van vind en die zijn geluk niet op kan. Van dit soort dingen moet je als kijker toch vrolijk worden zou je zeggen. Het enige wat nog mist is Amélie haar geluk zelf, die ze tot nu toe weet te vinden in het helpen van anderen, maar haar eigen liefde, geluk komt hierbij wel op een tweede plaats. Uiteraard komt hier verandering in en kruist Mathieu Kassovitz haar pad. Wederom is ook hier het verhaal geweldig gevonden. Die foto's, dat fotoboek en die man - reperateur van de fotohokjes - die overal foto's van zichzelf maakt zijn geweldig. Na een klein stukje onzekerheid van Amélie zelf hierna, mag je je als kijker helemaal gelukkig prijzen. De film bevat vanaf dat moment gewoon alles wat je zelf zou willen. Echt alle verhalen zijn leuk, vermakelijk en betoverend mooi...

...dit alles ook nog eens ondersteund door de geweldige muziek die word gebruikt. De deuntjes zitten nog steeds in mijn hoofd en waarschijnlijk zitten die er ook nog wel even. Ik hoop het in ieder geval, want als er één film is die het nagenieten verdiend, is het deze film wel. Fascinerend werkje van regisseur Jeunet, die meer mijn aandacht gaat krijgen in de toekomst. De vijf sterren na deze herziening zijn dan ook meer dan verdiend.

Heerlijke film

Echt leuk.

Vooral het begin is heel goed.

Op het einde vond ik het wel wat traag gaan, maar dat duurde maar even.

Uitstekende film, die moeilijk in een hokje te plaatsen is.

De film is erg vreemd, maar blijft ondanks dit feit en het feit dat er vrij weinig gebeurt de gehele speelduur boeien.

Qua comedy moet ik zeggen dat de film nergens hilarisch is (dat is ook niet echt de bedoeling), maar ik zit wel bijna de hele tijd met een brede glimlach op m'n gezicht. Vooral de 'running gag' met de tuinkabouter is vermakelijk.

Ik had vantevoren eigenlijk niet verwacht dat ik de film iets aan zou vinden. Ik heb de dvd vrijwel uitsluitend gehaald vanwege de enorm goede kritieken. Het leek me namelijk niet echt 'my cup of tea'. Maar ik moet zeggen dat de 5 euro die ik ervoor uit heb gegeven, het meer dan waard zijn. Desondanks staat hij veel te hoog in de top 250-lijst.

4*.

Mooie film.

Blijft fijn om naar te kijken, zelfs na 3 maal in de bios en zeker 5 maal op vhs/dvd.

En dat is knap. Niet veel films blijven zo fier overeind na zoveel maal herzien.

Het hart van Amélie zit absoluut op de goede plaats. Ik zou niet veel films kunnen noemen waar de hoofdpersoon zo perfect gecast is als Audrey Tautou voor dit hedendaagse sprookje.

Ook behalve Amélie komen er personages in het verhaal voor waar het met veel plezier naar kijken is. Zo is daar uiteraard Lucien, de man van glas M. Dufayel, de heerlijke typetjes in Les Deux Moulins Georgette en Joseph, Collignon, Mme Wallace, Bretodeau... te veel om op te noemen!

Ik heb hem een tijd geleden ook voor het eerst gezien, en achteraf kwam pas het besef hoe goed en mooi deze film eigenlijk is!