L'Emmerdeur (1973)

Late reactie op bovenstaand bericht, ik weet het.

Maar daarom niet minder eens met jouw mening.

Klopt voor mij als een bus!

Super goede acteurs in een geweldige, komische, film (vergeet de US remake is mijn advies))

En ja...de Franse film komt tekort aan aandacht.

Ook moeilijk verkrijgbaar op dvd, tenminste mét NL subs., en die heb ik er wel bij nodig.

Films over extreem opdringerige personen zijn bijna zonder uitzondering leuk (zoals What about Bob?, Tais-Toi! en The King of Comedy), zo ook deze!

Jammer van de knullige en weinig aanlokkelijke poster, want dit is een vermakelijke komedie over een opdringerig en onuitstaanbaar persoon, die het leven van de koele huurmoordenaar zuur maakt.

Lino Ventura is met recht een Frans filmicoon. Het is altijd weer een genot om hem aan het werk te zien.

Zoals bijvoorbeeld de scene bij een tankstation waar hij weigert zijn auto weg te halen, voor hij zijn koffie op heeft gedronken. Die scene deed mij denken aan The Big Lebowski, hoewel de films verder geen overeenkomst hebben en de humor totaal verschillend is.

De film verveelt geen moment, het is een opeenvolging van elkaar snel opvolgende gebeurtenissen. Ik had alleen wel graag gezien dat Ventura minder van Brel zou pikken. Ik had in mijn plaats in ieder geval lang niet zoveel geduld met hem gehad...

L'Emmerdeur is weer zo'n heerlijke Franse jaren '70 film; de unieke sfeer, de aankleding en de mooie auto's. Van zulke films krijg ik nooit genoeg.

Fijn dat het Benelux label Lumière steeds meer oude Franse films op dvd uitbrengt, en voor een schappelijke prijs. Ik ben zeer benieuwd naar toekomstige uitgaven.

Deze vanavond maar weer eens gekeken, was lang geleden en zo vaak zie je geen oude Franse films uit de jaren '70 in ons taalgebied.

Ventura is sterk als hitman. Hij blijft het met een straight face spelen, terwijl Brel alle registers open trekt om een zo irritant en lastig mogelijk karakter neer te zetten.

Juist de wisselwerking tussen beide heren is grandioos:
Ventura is de relaxte, coole misdadiger, die door Brel steeds driftiger en kwader wordt,
Brel de depressieve slemielige burgerman, die uiteindelijk steeds possitiever wordt, omdat hij in de ander een goede vriend ziet.

De remake "Buddy Buddy" met Matthau en Lemon is stukken minder leuk (en vooral overbodig).

Een acht, ofwel vier sterren.

Weliswaar nogal gedateerd en een tamelijk infantiel verhaal. Maar wel met leuke humor en verder erg Frans. Ik heb er in ieder geval van genoten.

Geweldig geslaagde Franse komedie, een paar slapstickscènes ten spijt, maar stoeiend op het talent van Brel en vooral Lino Ventura.

Goeie film waarin een huurmoordenaar, tijdens een klus in een hotel, wordt lastig gevallen door zijn suïcidale buurman. Het wordt allemaal nogal serieus gebracht, en hierin schuilt ook juist de humor. Niet hilarisch, maar zeker wel grappig. Ook hebben de twee hoofdrolspelers, Lino Ventura en Jacques Brel een goeie dynamiek samen.

Erg leuke Franse comedy met een meesterlijke Ventura.Alleen die gezichtsuitdrukking al:Geweldig.Aangezien Brel het ook verrassend goed doet (hem had ik nog nooit zien acteren) vormen die twee de basis voor een aangename anderhalf uur.Het scenario is trouwens van Francois Veber,die later nog een flink aantal prima films (allemaal comedys) maakte.

Niet erg hoogstaand, maar een geinige pretentieloze komedie in de categorie "opgescheept worden met je tegenpool". Ventura was een van de beste Franstalige acteurs, en perfect gecast als stoïcijnse crimineel, maar Brel doet het ook helemaal niet slecht als larmoyant, opdringerig figuur. Zijn personage, François Pignon, zou nog in een aantal andere Franse komedies opdraven, soms onder de naam Perrin.

De plot van L'Emmerdeur is natuurlijk erg ongeloofwaardig maar het verveelt eigenlijk geen moment en het is grappig gevonden dat je meeleeft met een huurmoordenaar, dat die zich eindelijk eens aan zijn klus kan wijden. De tijd in de film kroop dan wel vooruit, dat laatste uur zou in real time waarschijnlijk een halve dag hebben gekost.

Nadat ik erachter kwam dat dit het origineel van Buddy buddy was moest ik hem wel kijken , het is altijd wel opvallend om te zien hoe groot het verschil is tussen amerikaanse en in dit geval franse humor , amerikanen lijken wel alles veel te veel te willen forceren in hun humor , jammer ook dat ze vaak zelf niet iets origineels kunnen verzinnen en maar met remakes blijven komen en dat is anno nu nog veel erger geworden .

Hier kom je er pas gaanderweg achter dat het een komedie is maar dat is juist ook een beetje de kracht van de film , de absurditeit neemt gaanderweg de film vordert steeds meer toe tot aan de hilarische eind scene .