Ciske de Rat (1984)

Niet voor niets een klassieker; sterke film van eigen bodem. Goed geacteerd ook. 3,5*.

Deze film heb ik echt een tijd terug gezien, maar wat ik me ervan kon herinneren was dat de Munk heel erg sterk acteerde en het droevige verhaal. Dat heeft echt zo een impact op me gemaakt, echt man wat een meesterlijke film is dit.

Ik geef 'm 4, 0 sterren.

Belangrijke rollen zetten een goede acteerprestatie. Herman Van Veen, Peter Faber, Willeke Van Amelrooi en natuurlijk Danny De Munck. De bijrollen vind ik wat minder en sommige dingen in de film zien er niet erg realistisch uit.

Wel een mooi, meeslepend verhaal, waarin zeer goed naar voren komt wat de "goeien" en de "slechten" zijn.

3,5*

danny de munk is héél goed ik vind het liedje leuk (krijg toch allemaal de kleren) goed verhaal hij was op tv op het eind van de film was ik supermoe ik heb nu ook het boek en ik wil ook naar de musical ik ben officeel fan

Krijg toch allemaal de klere, val voor mijn part allemaal dood!

Wat een prachtig nummer blijft dit he, heb hem ook op de pc.

Als film was deze meer dan vermakelijk. 1 van de weinige Nederlandse films uit die tijd die ik leuk vond. Danny de Munk zet een ontroerende rol neer, prima gedaan. De film boeide gewoon.

3,5*

Gisteren weer eens bekeken.

Ik had er bar weinig van verwacht, want alhoewel de herinneringen goed waren, had ik 't gevoel dat dat meer lag aan het jeugdsentiment dan aan de kwaliteit van de film.

Ik ben dus blij verrast om te (her)ontdekken dat dit gewoon een zéér te pruimen film is.

Het spel is over het algemeen vrij goed, waarbij vooral De Munk natuurlijk fantastisch is voor iemand van zo'n leeftijd. - Er zit bovendien vaart in de film en gelukkig wordt niet alles tot in den treure uitgelegd.

Het enige wat mij stoorde waren die vervelende laatste 5 minuten. De film had zo mooi kunnen eindigen aan het al dan niet sterfbed van Ciske, waar z'n Vader en Tante Jans elkaar weer "vinden".

Maar nee hoor, waar de gehele toon van de film uiterst bedroefd en soms zelfs zwartgallig is, moet er weer zo'n zoetsappig eind aan komen om 't publiek een beetje gerust te stellen. - Uiterst zwak, en een smet op een anderwijs zeer goede nederlandse productie.

Afgrijselijk slecht gewoon. Danny de Munk (zwaar overschatte artiest trouwens) was toen en is nog steeds een vreselijk artiest en zingen kan hij al helemaal niet. Iedere keer als ik het liedje "krijg toch allemaal......" hoor draait mijn maag zich drie keer om en kan ik met moeite mijn maaginhoud binnenhouden. Misschien was de film beter geweest als ze Danny de Munk er helemaal uit gelaten hadden. 107 minuten verspilling van mijn leven. Deze ellende heb ik destijds op school verplicht moeten kijken (ik heb er nu nog trauma's van).

Aah, nostalgie! Toen ik deze film jaren geleden voor het eerst zag maakte hij een enorme indruk op me. Ik was meteen weg van Danny, met zijn ondeugende koppie. Hij zette zijn rol prachtig en zeer overtuigend neer.

Ik leefde zowel vroeger, als tijdens de herziening vanavond mee met het straatschoffie en de film zet je toch aan het denken.

De film is wat gedateerd en dat is te zien, maar de sfeer is prima en het verhaal komt wel over.

Redelijke film . Danny de Munk speelt het redelijk alleen zingen kan iets beter. Herman van veen deed het ook redelijk maar Kees Brusse deed het wat beter. Ik vind de eerste film gewoon beter maar deze is goed voor een 2,5.

Eén van de beste Nederlandse films aller tijden. Staat wat mij betreft buiten kijf. Je kan zeggen wat je wilt, of kritiek leveren wat je wilt. Hij is niet voor niet nog steeds actueel en populair.

Daarnaast vind ik hem persoonlijk nu nog net zo leuk als toen ik klein was.

"Had ik mààr iemand om van te hooouwen, twee sàchte armen om me hééén!

Deze frase uit de prachtige smartlap "Ik voel me zo verdomd alleen" vat de rol van een prima spelende Danny de Munk goed samen. Wat een nare ellende overkomt hem toch! Andere bijrollen (waaronder Herman van Veen als toffe meester!) doen het ook heel aardig. Minpunt echter is de matige uitvoering van het verhaal, maar daarvoor is het ook een Nederlandse film uit de jaren '80. Ook had ik moeite met het Amsterdamse accent.

Mijn eerste bioscoopfilm .... en wat was ik onder de indruk. Ik was ook nog maar 10 jaar of zo dus die moordscène maakte heel erg veel indruk op me. Nog steeds weet deze film mij van het begin tot het einde te boeien. Zowel Willeke van Ammelrooy als Linda van Dyck vindt ik zo goed. Het geeft ook een goed tijdsbeeld van hoe het leven er in Nederland aan toe ging in die tijd.

Paar dagen terug nog eens gezien. De film bevat aardig wat interessante scenes. Het acteerwerk van gehele cast is goed. De volwasssen cast waaronder Herman van Veen, Willeke van Ammelrooy en Peter Faber doet het prima. Maar ook Danny De Munk doet het zeer aardig als Ciske. De liedjes hebben mij nooit echt getrokken. Het verhaal is mooi en wordt opzicht ook wel goed overgebracht op het doek. Toch vond ik het niet altijd even goed en de film zelf is erg verouderd. Dit zorgt dan wel weer voor een goede sfeer.

3*

Ja, prachtig. Mooie beelden en echt prettige sounds en muziek. Soms wat toneelmatig gepraat, verder is het een vlotte vertelling vol met emotie en realistische gebeurtenissen.

Het grijpt aan. Zeer goed gedaan door de jonge Danny de Munk. De rollen van Peter Faber en Herman van Veen vond ik ook goed vertolkt. Eigenlijk was al het acteren overtuigend.

Een mooie productie voor die tijd: 1984.

Ciske de Rat is een film, die vooral bij is gebleven dankzij het bijbehorende nummer "Ik voel me zo verdomd alleen", die Danny de Munck zelf zong. Een mooi en herkenbaar nummer, en daarnaast is de film ook zeker niet slecht.

De Munck zelf acteert vrij sterk, en de rest van de cast doet het allemaal ook vrij aardig. Vooral Faber is goed. Het verhaal is best aardig en wordt in ieder geval op een geloofwaardige manier op de kijker overgebracht. De muziek is los van het bekende nummer redelijk, want er zitten ook wel wat nummers tussen die wat minder zijn. Als kleine jongen was de moord op zijn moeder best indrukwekkend, maar vandaag de dag, ziet die scène er toch wel enigszins lachwekkend en behoorlijk nep uit.

Het maakt Ciske de Rat er overigens niet minder om. De rest van de film staat nog steeds en zal vermoedelijk altijd wel een gedeelte van zijn kracht blijven houden. Leuk vermaak uit ons eigen kleine kikkerlandje dus.

3,0*

Mooi en aangrijpend verhaal. Heb de film lang geleden voor het laatst gezien. Was daarom bang dat de film tegen zou vallen, maar dat viel enorm mee. Voor zo'n jonge acteur zet Danny de Munk de rol van Ciske zeer sterk neer, zodat je ook sympathie voor hem krijgt. De andere acteurs spelen redelijk. Soms komt het verhaal wat geforceerd over. Maar de film raakt mij wel op veel momenten, en dat is ook de bedoeling van dit verhaal. Dus de film is zeker geslaagd

Dit blijft mijn favoriet in de Nederlandse films die ik keer op keer blijf kijken. Ik kijk overigens wel altijd de serie, betwijfel of ik de filmversie wel eens heb gezien. Voor in die tijd gewoon prima in elkaar gezet, weinig op aan te merken. De bekende scene waarin Ciske zijn moeder neersteekt is natuurlijk zo nep als maar kan. Eerlijk gezegd kijk ik weinig films van die tijd, maar ik heb het idee dat dat vast wel beter gekund had, ook in die tijd. Het ergert mij alleen totaal niet, blijf een groot fan van deze serie, daarom voor mij ook gewoon 5* en tevens een top 10 notering.

Een genietbare nederlandse film, zeker als je naar het onderwerp kijkt. In nederland hebben we dan direct de gewoonte om daar dan een sombere film van te maken, Ciske is dat niet, natuurlijk kun je medelijden krijgen wat er allemaal met hem gebeurt en verfoei je zijn moeder, prachtige rol van Willeke van Ammelrooy, doordat ze zich niets aan het jong gelegen laat liggen. Pieters laat vervolgens ook de happy momenten toe in de film zodat het allemaal niet te zwaar op de hand word. En dat maakt de film zeker voor een Nederlandse film, genietbaar.

Het lijkt wel dat iedere rol, behalve die van de Munck, een beetje getypecast is, ga maar na Faber als vader die het beste voor zijn kinderen wil, de Gooyer als aimabele rechercheur, van Dijk als liefhebbende stiefmoeder, van Veen als moderne en betrokken leraar, maar de mooiste vind ik die van Nijholt als de "oom" wat een heerlijke gladjanus.

Enig minpunt van de film, de titelsong. Begin jaren tachtig werkte ik in Amsterdam en een paar keer per week 's avonds naar de bioscoop, keus genoeg, daarna nog even een krogeje in, nog meer keus. Maar meestal schalde de muziek van of Hazes of Koos Albers tegemoet daar kwam in 1984 dus de Munck bij, sindsdien zet ik de radio uit als dit weer eens voorbijkomt.

Goeie film over een jongetje in Amsterdam wiens leven niet bepaald mee zit. De film speelt zich af in het Amsterdam van midden jaren '30 en weet een nostalgisch beeld neer te zetten. Duidelijk een product van zijn tijd (als is het alleen al maar vanwege de muziek). De jonge Danny de Munk doet het zeker niet onverdienstelijk in de titelrol.

Zelf als kind voor het laatst gezien, uiteraard maakte het toen meer indruk op me. Ditmaal wel de langere versie gezien.

Ciske de Rat is een Nederlandse film uit 1984, gebaseerd op de boeken 'Ciske de Rat' en 'Ciske Groeit Op' uit de Ciske-trilogie van Piet Bakker. Het boek werd al eens eerder verfilmd in 1955. Tussen de beide films bestaan echter flinke verschillen. Zo speelt de originele film zich af in de jaren '50 en de nieuwe versie tijdens de crisisjaren, en is het perspectief van de film verschoven van Ciskes onderwijzer, in de oude versie gespeeld door Kees Brusse, naar Ciske zelf. Gisteren zag ik de televisieserie die in de jaren '80 werd uitgezonden: zes afleveringen van zo'n 25 minuten, een totale speelduur van zo'n tweeënhalf uur dus.

De hoofdpersoon van de film is de 11-jarige Cis Vrijmoeth (de destijds 14-jarige Danny de Munk), een Amsterdams straatjschoffie dat opgroeit voor galg en rad. Het is in eerste instantie moeilijk om sympathie te krijgen voor de jongen; hij wordt van school gestuurd omdat hij zich daar ernstig misdraagt, hij scheldt zijn moeder (Willeke van Ammelrooy) regelmatig verrot, schoffeert de klanten in het café van zijn moeder en gooit met straatstenen naar de politie tijdens het Jordaanoproer van 1934. Hoe Ciske terechtkwam in Jordaan is me overigens een raadsel, want de film speelt zich af in de Czaar Peterbuurt en van daaruit is het best een aardig stukje lopen naar de Jordaan, maar goed, het is nu eenmaal film.

Gaandeweg blijkt Ciske ook zijn aardige kanten te hebben; hij is stapelgek op zijn vader (Peter Faber), krijgt een leuk vriendinnetje en sluit vriendschap met een ziekelijk jongetje in een rolstoel. Gelukkig zijn er dan ook genoeg mensen die het beste met hem voorhebben: een norse, maar rechtvaardige politierechercheur (Rijk de Gooyer), de sympathieke onderwijzer meester Bruis (Herman van Veen) en de lieve tante Jans, de nieuwe vriendin van Ciskes vader (Linda van Dyck, wat was ze toch ongelooflijk mooi in die tijd). De verstandhouding met zijn moeder wordt echter steeds slechter, vooral wanneer zij een relatie krijgt met de griezelige pooier oom Henri (Willem Nijholt). Uiteindelijk leidt dit tot een dramatische toestand, waarbij Ciske zijn moeder vermoordt met een broodmes. Hij krijgt daarvoor een gevangenisstraf van zes maanden.

Ik weet nog dat ik Danny de Munk destijds maar een irritant, over het paard getild ventje vond dat veel te veel media-aandacht kreeg. Ik was (en ben) ook maar een jaartje ouder dan hem, en kon daarom weinig waardering voor hem opbrengen. Maar gisteren viel het me ineens op dat hij eigenlijk wel heel goed acteert voor zo'n jong kereltje: Danny ís gewoon Ciske. En hoewel de film inmiddels behoorlijk verouderd is kijkt hij best lekker weg, en heb ik me tweeënhalf uur lang eigenlijk nergens zitten vervelen. Het is stiekem ook een soort jeugdsentiment, al vond ik er vroeger dus eigenlijk weinig aan. Ik wilde de film in eerste instantie dan ook vier sterren geven, maar daar gaat uiteindelijk een halfje vanaf vanwege het geforceerde, onwaarschijnlijke happy end. 3,5*

Ik heb deze film vaak gekeken in mijn jeugd. En laatst zag ik hem weer. Vond hem eerlijk gezegd niet meer zo mooi als toen. Maar het blijft toch een klassieker!

Een technisch meesterwerk is dit niet, maar het verhaal van de Amsterdamse volksjongen met de moeilijke jeugd kan nog steeds ontroeren. De smalle steegjes in de Czaar Peterbuurt dienen uitstekend als volkse havenbuurt in het Amsterdam van de jaren ‘30. Kindermishandeling was een reëel probleem. Fysiek en verbaal geweld in het gezin en op school werden al te vaak als normaal beschouwd.

Ciske is een sympathiek personage dat zich vastklampt aan de lichtpuntjes in z’n bestaan. Hij doorloopt de hel, het vagevuur en het paradijs: thuis, de tuchtschool en z’n nieuwe gezin. De moedermoord is een klassiek thema. Orestes vermoordde Clytaemnestra.

Danny De Munk had het juiste accent, en kon goed zingen en acteren voor een dertienjarige. Pet en bretellen passen bij de periode. Willeke van Ammelrooy speelt een vrouw die zelf te veel problemen heeft om ook nog een goede opvoedster te zijn. Herman van Veen als onderwijzer en voogd is leuk, met dat herkenbare, geeuwende stemgeluid. Hij schreef zelf het bekende liedje, een soort smartlap waarin de zanger in ouderwetse stijl z’n keelgat open mag trekken.

Dit is zo één van die Nederlandse klassiekers die ik na lange tijd nog eens terugzag. De DVD-does was oud en dat was ook de film, letterlijk dan. De beeldkwaliteit was niet geweldig, maar ook de sound viel tegen. Geen ondertitels ter beschikking en het gewauwel van kleine Ciske was soms echt onverstaanbaar. Welk dialect is dat overigens? Was dit plat Amsterdams??? Gelukkig viel het met de rest wel mee. Wel fijn dat ik de lange serieversie zag.

Wel een fijn verhaal op zich waarbij een kleine jongen opgroeit in een liefdesloos nest en na gepest en getreiter ook op school moeilijk kon aarden. Het feit dat hij niet op zijn mondje gevallen is, speelt hem eerder in het nadeel. Gelukkig waren er eigenlijk nog voldoende figuren die voor hem opkwamen, zijn vader in de eerste plaats, maar ook zijn "stiefmoeder" en de leerkracht.

Toch zitten er behoorlijk wat treurige scènes in. Van armoede is hier minder sprake al speelde de setting van 1934 zich wel af tijdens de Jordaanopstand waarbij vele arbeiders wild protesteerden tegen het wanbeleid.