Dracula (1992)

Deze film is visueel een genot en de sfeer is het eerste half uur geweldig. Daarna zakt de film in, doordat er regelmatig saaie stukken inkwamen. Al met al is het zeker een aparte en toch wel redelijk geslaagde film geworden.

4*

Visueel regelmatig erg imponerend, maar Coppola slaat ook wel eens het plankje mis.

Grootste manco is het script. De film begint erg goed en de spanning wordt snel verhoogd. Daarna is vrijwel ineens gedaan met de pret.

Keanu Reeves verpest een hoop. Erg beroerde rol. Winona Ryder is beeldschoon maar wat een geneuzel en melodrama in deze verhaallijn.

Een angstaanjagende Gary Oldman. Erg goed. Stom dat ie eigenlijk in zo betrekkelijk weinig scenes te zien is.

Anthony Hopkins vind ik ondermeer zo'n leuk acteur vanwege de maffe accenten die hij legt in zijn rollen. Zijn intonatie is zoals altijd erg goed.

Heb mij best geamuseerd met deze Coppola. Ook voor het eerst.

Visueel zeer fijn, leuk geëxperimenteer en lekker sfeervol. Vooarl de scenes waar de vampier over het landgoed scheurt in semi stop-motion stijl is tof.

Verder deed de gehele film wat denken aan Batman & Robin, in ieder geval hoe een regisseur van een bekend iets een leuk gecostumeerd bal maakt. Ja, zwaar over-the-top acteerwerk, maar met veel fun en charme uitgevoerd. Toppunt is Oldman, die echt een geweldige rol neerzet.

Ook zo'n Reeves past daar wel bij, de knulligheid vind makkelijk plaats binnen de rest van de film. Heb mij eigenlijk geen seconde verveeld, visueel bleef het ook een keer interessant, hoewel uiteraard niet alles er even fraai uitzag.

Zeer leuke dracula verfilming, doet mij enorm veel meer als zo'n origineel als Nosferatu. Gezellige 3.5*, was een keertje de moeite

Dracula is misschien wel de meest overdonderende film, op visueel vlak dan, van Coppola. Het is niet altijd even mooi, maar het maakt zeker indruk! Wat me vooral stoorde was het feit dat de film de twee uur lang geen mooie homogene sfeer of stijl kon behouden: elk shot ziet er spectaculair uit en het volgende shot kan dat ook zijn, maar ze kunnen zeer veel van elkaar verschillen. Zo lijkt de films nu eens op een comic adaptatie, dan weer op een sprookje, dan op een campy undergroundthriller en dan weer op een romantisch Victoriaans drama. De film schakelt bruusk vaak van kitscherige gothiek over naar zachte ingetogenheid en al deze onevenwichtigheden zorgen ervoor dat je Dracula niet helemaals moeiteloos af kan kijken.

Tel hierbij nog acteerprestaties van non-acteurs als Keanu -kijk hoe lachwekkend deftige ik ben- Reevesbij , een niet-hoogwaardig script en een scenario dat compleet in dienst staat van de beelden (lees: een rommelige boel) waar de vele motieven van de personages onuitgelegd blijven, het verhaal van de hak op tak sprigt en rare tijdssprongen maakt.... Gelukkig waren er nog wel acteurs die de boel staande konden houden: Gary Oldman en Anthony Hopkins.

Bram Stoker's verhaal staat in schril contrast met de deftigheid van het Victoriaans tijdperk en het is niet verbazend dat het boek destijds neergesabeld is geweest door de critici.Wel, als je de film hebt gezien en kan veronderstellen dat Coppola's interpretatie correct is, dan kan je zien -en dat is het grootste pluspunt van de film- dat de seksuele ondertoon van het boek ook goed in de film is verwerkt: de vampier verlangt naar bloed en naar vlees, een soort verlangen naar seks, Mina kiest aanvankelijk voor de knappe Vlad die echt haar hart doet branden in tegestellingen tot de saaie Jonathan, de Kerk(= orde en nederigheid) die op alle mogelijke manieren de Duivel(= lust en verlangen) moet verdrijven ...


3,5*

Misschien was ik niet echt in de stemming, maar ik vond dit nogal een tegenvaller. Vooral Keanu Reeves was bijzonder matig. Ik heb daarbij nou al meerdere Dracula's gezien maar de genialiteit van dat verhaaltje snap ik nooit.

Barokke verfilming die het dichtst Bram Stokers boek benadert. Coppola's Dracula is een tragedie (hoe kan je geen medelijden krijgen met dat wezen?), waar de vampier eeuwig blijft leven met zijn haat en verdriet en op jacht gaat naar de reincarnatie van zijn overleden geliefde, wat Dracula een erg menselijke dimensie gaf waar ik wel van hield . Het verhaal was best interessant, in een zeer artistieke en sfeervolle visuele stijl waar Coppola erotische opera gebruikt om de vleselijke aantrekkingskracht en onverzadigbare bloeddorst van de vampier in beeld te brengen. Vooral in de eerste helft was ik sterk onder de indruk van de manier waarop schaduwen gemanipuleerd werden in Dracula's kasteel.

Het goede acteerwerk kwam vooral van het samenspel Ryder en Oldman. Hopkins en vooral Keanu Reeves voelden vooral aan als minder interessante bijrollen, zoals ook andere users dat ervaarden. Toch is dit één van de beste Dracula-films.

Had er ietsjes meer van verwacht, maar bon.

Mooie verzorgde film met veel sfeer. Ook al is het verhaal eigenlijk maar mager, kleding, decors en de muziek maken veel goed.
Acteerwerk vond ik oké.

Nog wat mooie overgangen aangetroffen tussen scénes:
- Van de wond in de nek, twee gaatjes, naar de ogen van de wolf
- De maan verdwijnt achter een brief
- Van een oog naar een lens of dop van iets
- Van een vliegend hoofd naar het gerecht op tafel
- Van de vuurcirkel naar de zon

Verder vond ik het bloed in dat bekertje wat die ene kerel moest afstaan er erg nep uit zien.

En ik vond deze wel droog: 'Er zit geen leven in dit lichaam', terwijl ze op het bed zaten.


Vond het vooral veel charme hebben, inhoudelijk niet bijzonder.

Toen ik deze film voor de eerste keer zag was ik zeer enthousiast maar vannacht na herziening is van dat enthousiasme niet veel meer overgebleven. De film kon mij geen moment meer boeien. Waarschijnlijk komt dat omdat vampierfilms mij nu eenmaal niet meer aanspreken. We zijn al te veel doodgegooid met dit soort horrorfilms. Ik vind het nu allemaal maar 'boring'. Ik was in ieder geval blij dat de film afgelopen was want ik moest alle moeite doen om niet in slaap te vallen.

In waardering maakt deze film voor mij daarom ook een flinke duikeling. Van 4,5* naar 3,0* hoewel een nog lagere waardering misschien beter op zijn plaats geweest was.

Ook voor mij is dit de utlieme Dracula verfilming. Trouw aan het boek van Bram Stoker en een mooie mix van een liefdesdrama en klassieke horrorfilm. De vormgeving is werkelijk fenomenaal. Francis Ford Coppola combineert hierbij een aantal verschillende filmtechnieken. Er is veel aandacht geschonken aan kostuums, make-up en decors, en die zien er dan ook mooi uit. Keanu Reeves is een beetje misplaatst en acteert nogal houterig, maar dit wordt meer dan goed gemaakt door de bezielde rol van Anthony Hopkins.

Orgastisch likkend.

Mooi vormgegeven horrorfilm die tegen het einde niet geheel overeind blijft. Het is met name Oldman die een prachtige Dracula neerzet die, orgastisch likkend aan Reeves zijn scheermes, veel indruk maakt. Ook de prachtige decors dragen bij aan dit uiterst sfeervolle en romantische griezelwerkje.

Zeer goed.

Deze film heb ik voor een spotprijsje (50 cent) kunnen aankopen, en dat is hij natuurlijk dubbel en dik waard.

Altijd leuk om deze Coppola-klassieker eens opnieuw te bekijken.

Dit is toch wel de mooiste Dracula film ooit gemaakt.

Prachtig vorm gegeven, met goede SFX gebruikmakend van zowel oude als nieuwe technieken, mooie muziek van Wojciech Kilar.

Het eerste gedeelte in Transilvania is erg goed gedaan, met een erg creepy sfeer en Oldman als de oude graaf is erg op dreef,

maar vanaf dat het verhaal zich naar London verplaatst blijft er nog maar weinig van over en lijkt het te veranderen in een tragisch liefdesverhaal met Dracula als tragisch figuur ipv het horror icoon, die hij eigenlijk zou moeten zijn.

Dat dit voor de spanning van de film dodelijk is behoeft geen verdere uitleg.

De acteerprestaties zijn wisselend.

Oldman doet het fantastisch als de oude graaf, maar weet niet echt te overtuigen als jongere man; Ryder is zoals gewoonlijk een tutje; Reeves kan nog steeds niet acteren en lijkt ook totaal niet tussen de rest van de cast te passen; Richard E. Grant is een acteur, die al snel aan overacting doet, maar dat is nog niets in vergelijking wat Hopkins er van brouwt: normaal een goed acteur, maar hier maakt hij er een potje van met zijn geschmier en overacting, alsof hij zijn rol, of zelfs de hele productie, nauwelijks serieus lijkt te nemen.

Hoewel de film zeer mooi oogt en leuk genoeg is om te bekijken lijkt het toch uiteindelijk een gemiste kans te zijn om nu eindelijk Stokers boek werkelijk eens goed te verfilmen. Zonde.

Een magere acht, ofwel vier sterren.

Weer eens herzien, maar die Dracula-verhaaltjes zullen geen favoriet van me worden. Ondanks dat is het een goede film, met uitstekende rollen van Hopkins en vooral Oldman.

De film is sfeervol en heeft veel mooie decors. Wat me echter tegen staat is de enorme portie drama/romantiek die in het verhaal zit. Het boeide me eigenlijk geen seconde en genoot meer van het likken aan het scheermes of Dracula's schaduw.

Wel een mooi kostuums trouwens, Dracula in vleermuisvorm. Een speciale vermelding gaat uit naar Reeves, die niet doorhad dat de repetitiefase al ten einde was.

Zeer behoorlijk. Visueel inderdaad erg sterk, het acteren is wisselvallig en het verhaal en daarmee de scènes uiteenlopend van vermakelijk, erg mooi en ietwat saai. Coppola kan (kon) beter maar zeker ook slechter. 3,5 sterren.

Blood is life...

Ik zag deze film ongeveer vijf jaar geleden voor het eerst. Ik herinner me nog dat ik dit een ingewikkelde en vooral saaie film vond. Maar na wat nieuwsgierigheid (en aandringen van m'n vriend) heb ik de film maar weer eens opgelegd. Ik moet zeggen dat dit, zoals al eerder aangehaald is op deze site, de mooiste en meest klassieke verfilming is van Bram Stokers iconisch verhaal.

De film blaast een donkere, old-school sfeer uit en dit is wat ik wou: een klassieke film volgens de regeltjes, maar toch origineel. De maan, het heerlijke accent van Dracula, dat creepy kasteel,... Alles zorgt ervoor dat deze film klasse uitstraalt. Tuurlijk, het lijkt af en toe wat gedateerd, maar dat heeft ook z'n charmes. De visuele effecten bijvoorbeeld. Bij vlagen erg mooi, maar soms komen ze te oud over. Maar ik moet zeggen dat die schaduw me kriebels gaf.

De cast is gemengd. Anthony Hopkins vond ik erg leuk als Van Helsing. Hij was niet te serieus en kwam goed over. Ik heb geen last gehad van zijn zogenaamde over-acting. Keanu Reeves daarentegen kon me niet bekoren. Hij heeft me geen enkel moment kunnen overtuigen en zorgde er zelfs voor dat ik Dracula en Mina begon te shippen. Winona Ryder was, zoals altijd, een schatje. Mooie dame die nog eens kan acteren. En als kers op de taart, dé ster van de show: Gary Oldman. Hij wist me al te overtuigen als Sirius Black en Gordon uit TDK. Maar nu heeft 'ie zichzelf echt bewezen. Hoe hij Dracula, zowel oud als jong, voorstelde was magnifiek.

Al bij al, de film is een klassieker die je moet gezien hebben. Ligt het horrorgenre je niet? Kijk dan voor de mooie dames, want geloof me: er zijn er genoeg in deze film. Een dikke 3,5*

Dracula is een aparte film, dat is het eerste dat me opgevallen is. Het is zonder twijfel de beste verfilming van het verhaal van Bram Stoker. Dracula is niet een makkelijke film om mee te beginnen omdat het een saai begin heeft en dat duurt, helaas, een vrij lange tijd. Dit neemt niet weg dat Dracula een hele sfeervolle en klassieke film is. Het mocht van mij allemaal wel stukken minder theatraal zijn. Het werd op momenten, vooral in het begin van de film, allemaal te ver doorgedreven. Ik heb niets met theatraal acteren en ik vind het duidelijk een minpunt in deze film.

De locaties in de film zijn sfeervol en vooral duister. Het kasteel van Dracula is simpelweg magistraal en precies zoals ik het mij heb voorgesteld. Een prachtig stuk gotische architectuur. Het andere theater, Londen, is net zo duister als het kasteel en weet een bijzondere ambiance te creëren. Alle ondersteunende aspecten van de film zijn prima in orde. De kostuums zijn prachtig en veelzijdig. Ik was voornamelijk onder de indruk van het gewaad van Dracula, bijzonder knap werk.

Keanu Reeves speelt als een zombie in deze film en dat is zeer waarschijnlijk niet alleen mij opgevallen. Ik kan niet zeggen of het hem expliciet gevraagd is om zo te acteren of dat hij simpelweg geen enkele energie en inspiratie had. Het komt in ieder geval totaal niet overtuigend over en zijn karakter vervalt heel snel op de achtergrond. Anthony Hopkins speelt een veel leukere rol dan Reeves. Van Helsing is uiteraard een iconisch karakter en Hopkins weet die rol goed in te vullen. Het is helaas wel een van zijn mindere rollen en dat valt snel genoeg op. Winona Ryder speelt een leuke rol en, dat moeten we denk ik allemaal toegeven, een pittige (en prachtige) vrouw. Ze weet zich goed staand te houden tussen al die acterende mannen en dat is noemenswaardig. Gary Oldman speelt uiteraard de sterren van de hemel als graaf Dracula. Zeer overtuigend zet hij de rol neer van een Roemeense prins die zowel een mens als een monster is. Deze film zet Oldman voor mij nog in een beter licht, ik heb hem altijd goed vinden acteren maar nu ben ik helemaal overtuigd. Het is prachtig om te zien hoe hij zowel een charismatische man als een moordlustige vampier kan spelen.

Dracula is een absolute klassieker die je gezien moet hebben. Je hoeft de film niet zozeer leuk te vinden om het te waarderen. Het begin vond ik persoonlijk erg saai en te theatraal en stopte mij bijna om de film af te zien. Deze film ligt niet helemaal in mijn straatje en ik kan niet zeggen dat ik bijzonder geïnteresseerd ben door de Dracula geschiedenis, maar ik kan zeker bevestigen dat het een stukje belangrijke cinemageschiedenis is. Francis Ford Coppola heeft de beste Dracula film gemaakt en dat is een bijzondere prestatie. Dracula is geen makkelijk onderwerp om te verfilmen en vergt lef en creativiteit. Coppola heeft een memorabele Dracula gecreëerd en zal daar hopelijk altijd voor herinnerd worden. MUST SEE.

3,5*

Inmiddels toch wel een klassieker. Het verhaal is al vele malen verteld, echter de theatrale aanpak en sfeervolle setting is prachtig. Dan nog de cast, Oldman is voortreffelijk en Hopkins vermakelijk ondanks zijn overacting. Reeves laat misschien wel de slechtste acteerprestatie ooit zien, gelukkig is zijn rol niet belangrijk. De knappe make up, cameravoering en cinematografie maken het compleet.

Zoveelste Dracula-film, die er visueel prachtig uitziet, maar inhoudelijk ietwat teleursteld. Voor een horrorfilm is de film nergens echt eng en de film wijkt behoorlijk af van het boek van Bram Stoker.

Het acteerwerk is behoorlijk wisselvallig. Gary Oldman speelt een vermakelijke Graaf Dracula en ook Cary Elwes, Sadie Frost, Richard E. Grant en Bill Campbell voldoen in hun rol. Winona Ryder en Keanu Reeves weten niet te overtuigen en Anthony Hopkins acteert behoorlijk overdreven als Dr. Van Helsing.

Visueel gezien misschien wel de mooiste Dracula-verfilming tot op heden, maar inhoudelijk gezien behoort ze zeker niet tot de beste verfilmingen van Bram Stoker's beroemde boek.

Wat mij betreft samen met The Godfather 1 Coppola's beste film. Hier wordt heerrrrlijk uitgehaald met diverse bijna barok aandoende scenes, bijna op het kitscherige af (bijv. Anthony Hopkins als Von Helsingen die zegt dat er nog wel ff flink gegeten moet worden voordat ze op vampierjacht gaan). Sexy Victoriaans ook. Tevens ronduit angstaanjagend. Alleen al Gary Oldman als de gevallen Defender Of the Faith tegen de Turken, die door de eeuwen heen over bovenmenselijke krachten is gaan beschikken omdat God 'm verlaten heeft (z'n geliefde heeft laten sterven).

"We've all become God's madmen, all of us."

Van alle verfilmingen van Dracula staat deze bekend als het meest trouw tegenover het boek. Niet alleen dat, ook de historische Vlad de spitser word erin betrokken.

Het acteerwerk is erg sterk. Gary Oldman is een erg sterke Dracula, heel anders dan de eerdere vertolkingen. Een accent en af en toe zelfs helemaal Roemeens, de wisselende gedaante klopt ook met het boek waar hij constant van gedaante verwisseld. Toch blijft mijn persoonlijk favoriete Dracula vertolking Christopher Lee. Anthony Hopkins was ook een prima Van Helsing, hier een excentrieke oude vampierjager wiens familie al eeuwen tegen Dracula vecht, af en toe spreekt hij met een soort accent wat naar ik vermoed Nederlands moet voorstellen. Keanu Reeves is een vrij bizarre keuze in de rol van Jonathan Harker, toch doet hij het best aardig. Britten hebben veel kritiek op zijn accent, mij viel dat minder op.

Het verhaal vond ik wel aardig al had die romantiek en erotica (ja, valt wel mee hoor) van mij niet zo gehoeven. Christopher Lee heeft in veel interviews verteld dat hij het een belediging vind voor Bram Stoker's boek dat de latere Hammer films een erotische toon hebben gekregen. Ik vind hier ook de romantiek een beetje ongepast. Ik moet zeggen dat het niet heel slecht was, de drama is goed en de emotionele kant aan het einde kan ik ergens wel waarderen. Toch vind ik dat een vampier, een duivel aldus Van Helsing, geen liefde kan voelen en Mina's liefde voor Dracula kan ik moeilijk begrijpen. Als ze echt een reïncarnatie van Elisabeta is wel natuurlijk. Maar ergens voelt het einde voor mij een beetje belachelijk, ik zie Dracula liever als het kwaad zelve en ik voelde niet zo voor het karakter. Maar wat ik het meest miste aan het einde was een confrontatie tussen Van Helsing en Dracula. Hopkins had van mij een veel grotere rol gemogen.

Dat gezegd hebbende moet ik zeggen dat deze film visueel fenomenaal is. Het special-effects team suggereerde dat ze alleen met CGI de vele schetsen die Coppola heeft laten maken konden verwezenlijken, Coppola ontsloeg het hele team en huurde een ander team in. De effecten zijn allemaal gedaan zoals ze dat vroeger hadden gedaan, om de film een mooi klassiek karakter te geven. Front-projection, Make-up, Grote Studio-sets en een boel schaalmodellen zijn gebruikt. Als je de behind-the-scenes beelden ziet raak je nog meer onder de indruk van de effecten. De beelden en cinematografie zijn ook uit stekend. Dracula's ogen in de lucht als Harker in de trein rijdt, een van de vele visuele knipoogjes. De muziek van Wojciech Kilar geeft de film een goede duistere sfeer mee en is lekker Gotisch.

Al met al een erg sterke horrorfilm van Coppola, op The Godfather na zijn beste werk tot nog toe. De prachtige beelden, special-effects, muziek en het goede acteerwerk maken dit tot een erg sterke en sfeervolle film. Een must-see voor liefhebbers van Gotische horror. Het verhaal heeft misschien een paar mankementen maar is zowel het meest trouw aan het boek en het meest historisch correct van alle verfilmingen. De Hammer-film met Lee en Cushing blijft toch wel erg sterk maar dit vind ik ook een erg goede film.

Nog een poging gedaan om Coppola's Dracula te waarderen. Wederom niet gelukt.

Akkoord, visueel doet Coppola een paar erg aardige dingen, hij experimenteert veel met practical effects en dat levert af en toe wel wat moois op. Maar de film is verder vooral enorme kitsch. De film opent al met Oldman die meerdere malen in zijn malle ridderpak met armen in de lucht 'nee' schreeuwt naar de hemel. Maar het wordt nog kneuteriger als vervolgens een paspop die lijkt op Keanu Reeves op het toneel verschijnt. Zijn acteerkunsten in deze film zijn al vaak door de modder gehaald en volkomen terecht! Miscast is zacht uitgedrukt, de beste man lijkt geen flauw idee te hebben wat hij aan het doen is. Winona Ryder wordt – waarschijnlijk door Reeves – iets minder aangepakt, maar laten we haar pijnlijke acteerwerk vooral niet vergeten. Heeft Coppola Reeves en Ryder überhaupt geregisseerd of moesten ze het zelf maar uitzoeken omdat Coppola vooral bezig was met visuele trucjes?

Ik gok dat laatste, want zelfs acteurs als Oldman en Hopkins lijken nogal stuurloos. Ze redden zich wel, maar om nu echt te zeggen dat ze geweldige rollen spelen? Oldman mag – wat hij als geen ander kan – enorm lopen schmieren en Hopkins lijkt ook maar wat te doen. De toon is dan ook all over the place. De film lijkt alles enorm serieus te nemen, maar ineens verschijnt er een sequentie met domme slapstick en Cary Elwes met opplaksnor. De toon springt van duistere, sensuele film naar Batman & Robin van Joel Schumacher, zeker alles rondom die gestoorde vent in dwangbuis. Iedereen die over de top kan schreeuwen, mag dat vooral doen van Coppola. Qua script ligt de focus voornamelijk op een nogal domme driehoeksverhouding tussen Ryder, Oldman en Reeves. Het meest interessante aspect van het verhaal – Van Helsing vs Dracula – komt nauwelijks aan bod, men is te druk met een huilende Oldman omdat Ryder ‘m zoveel aan zijn vrouw doet denken. Blegh.

2 sterren.

Deze film heb ik in de loop der jaren een keer of vijf gezien, schat ik. Het blijkt een groeiertje te zijn; telkens waardeer ik 'm wat beter. De beelden uit deze film blijven toch in je hoofd hangen, zoals dat ook bij bijvoorbeeld Apocalypse Now is. Ook nu heb ik 'm verhoogd van 3,5 naar 4 sterren.

Mijn mening nu: Coppola heeft een eerbetoon aan gothic novels én aan de oude Dracula-films willen maken, en daarnaast bakken met geld willen verdienen.

Dat betekent dat er veel romantiek en expressionisme (de kunststromingen, dus) in zit, en dat hij veel lef heeft getoond qua vertelkunst (de schaduwen, de muren) voor wat betreft het gothic novel gedeelte.

Het eerbetoon aan de oude Dracula-films komt terug in de opzettelijk cheesy special effects bijvoorbeeld (zoals wanneer een zigeuner in de afgrond valt), filmstijlen van de jaren 30 en dergelijke. Maar ook in het fragmentarische, in de editing die ervoor zorgt dat overgangen soms te abrupt zijn zodat de voorgaande scène als een soort onafgemaakte droom in je hoofd blijft hangen. Doet bij tijd en wijle denken aan Nosferatu.

En tot slot heeft hij Keanu Reeves en Anthony Hopkins erin gepropt om geld te verdienen. Dat is verdedigbaar. Als verwijzing naar de oude Dracula-films waarin het acteerwerk soms ook geaffecteerd of slecht was past het dramatisch slechte spel van Reeves ook nog... Alleen denk ik dat Coppola een beetje spijt heeft gekregen om Reeves te casten, omdat deze zó slecht speelde dat deze dubbele laag kapot ging. Hij bleef hangen in zijn Billy & Ted maniertjes en dictie. Au. Hopkins doet het dan weer wel geweldig.

En toch, en toch, en toch. Ondanks een behoorlijk sterk verhaal, mooie plaatjes, lef, over het geheel genomen redelijk acteerwerk (Reeves en Frost als Lucy uitgezonderd).... is Coppola soms gewoon sloppy. Ook met de al genoemde fragmentarische editing, die vaak bedoeld is, zijn er toch wat scènes op de vloer van de editing room beland die er beter in waren gebleven. Hoewel, als je de 'deleted scenes' bekijkt, dan voegden die niet allemaal evenveel toe. Mijn indruk is: Coppola was er of met zijn gedachten niet helemaal bij (misschien dat hij daarom veel special effects werk heeft overgeveld naar zijn zoon), of hij had haast om het project af te ronden. Dat laatste kan ik me voorstellen met Reeves in de buurt

Kubrick had die slordigheid, die losse pols niet gehad, en dat had wellicht beter gewerkt in deze film. Maar ja, die had dan weer niet dit thema gekozen waarschijnlijk, en had punten laten liggen op de psychedelische kant van deze film.

Conclusie: De minpunten (Reeves, Frost, de slordige kantjes) kunnen niet verhinderen dat dit een prima film is, met beelden die je lang bij blijven.

En tot slot: meestal hebben special features op een blu ray niet veel om het lijf. Dit is een uitzondering op die regel: de extra's bieden echt een beter inzicht in de film en de makers daarvan. Aanrader, dus.

Leuk.

Toch nog een best prima verrassing van Coppola, een man die best films kan maken, maar geen echte experimenten leek aan te durven. Met deze film lijkt hij dan ook haast de spot met mij te drijven, want hier wordt volop geëxperimenteerd.

Het is al snel in het begin duidelijk dat dit een soort ode is aan andere films. Zowat alles is niet bepaald een doorsnee horrorfilm. De sets, het camerawerk en het experimenteren van visuele trucjes zou je niet snel in een horrorfilm verwachten, maar hier gebeurd het volop.

Acteerwerk is zwaar over-the-top, soms net iets te veel, maar ergens hoort het er wel bij. Oldman krijgt een hele moeilijke rol, maar voert hem echter met verve uit. Erg overtuigende Dracula met indrukwekkende make-up en aankleding soms. Vooral in zijn rode gewaad.

Vooral enkele scenes blinken uit in liefde voor horror. Vooral de eerste tocht naar het kasteel van Reeves, met de boze oogjes in de lucht. Maar ook de silhouetten-oorlog, slotfase en een Dracula die in het donker in ratten veranderd zijn indrukwekkend.

De film bevat indrukwekkende horrorscenes die niet vervelen. Er is veel liefde in gegaan en alles is, ondanks dat het apart is, erg intrigerend en vermakelijk. Enkele scenes weten je met de juiste, sprookjesachtige horrorsfeer toch aardig rillingen te geven. Coppola maakt er wel een leuk feestje van.

Wel jammer dat de romantiek net wat te apart was om genietbaar te zijn. Het blijft daar net iets te apart, maar aan de horrorkant werkt het wel. Erg leuk filmpje, waar ik me niet mee heb verveelt. Dat dit toch een redelijke status heeft weten te bemachtigen is me dan ook best duidelijk.

Ik wou deze film opnieuw zien en verwarde de film met Interview met a Vampire. Deze Dracula is het gekende verhaal van de graaf Dracula, de mooie Mina en vampierenjager Van Helsing. Een klassiek verhaal dus in een heerlijke Victoriaanse stijl. Coppola maakt er een passende film van en met een cast ensemble als dit, kan het amper mislopen. Mooie kostumering trouwens. Toch voelt de film wat gedateerd aan. De special effects zijn sterk verouderd helaas.

De grote troef natuurlijk is Gary Oldman als Dracula die me regelmatig doet denken aan Ralph Fiennes in deze vertolking. Anthony Hopkins en Winona Ryder doen het ook niet slecht. De goeie jaren van Keanu Reeves moeten duidelijk nog komen.

Dracula is een goede film geworden, gedateerd maar wel mooi aangekleed. Als één film en reboot verdient is het misschien deze wel.

Sfeervolle maar hier en daar ook wat saaie film over het interessante verhaal van Dracula. De heer Hopkins vind ik nogal matig als Van Helsing moet ik zeggen en sommige scenes zijn amper te volgen zo donker zijn ze in beeld gebracht. Jammer dat we niet meer van het personage Dracula zien zoals vertolkt door Gary Oldman.

Leuk om gezien te hebben maar viel me eerlijk gezegd wat tegen.

Stijl en sfeervolle verfilming van het bekende boek.

Vanaf het begin vallen een aantal pseudo griezel momenten op die ondanks de leeftijd nog redelijk stijlvol overkomen. Het is in die zin soms een set up die een Burton film niet zou misstaan. Opvallend, meteen alweer, de zoals gewoonlijk prima acterende Gary Oldman als Vlad. Overigens Hopkins ook best amusant als de grofgebekte van dik hout zaagt men planken Van Helsing.

Mooi is de spanningsboog met de voice overs, de overgang van oude korrelige beelden naar echte en bijvoorbeeld de schaduw van Dracula die een eigen leven leidt. Ook erg mooi de scènes waarin de mannen de ondode Lucy opwachten in haar tombe en haar betrappen met een kind. Komisch is Harkers voorganger al doodraaiend in de inrichting. Leuk is Ryder als eyecandy.

Een topper is Dracula verder niet maar hoogstvermakelijk om zo nu en dan eens te zien wel.

Francis Ford Coppola heeft van het beroemde verhaal een klassieke verfilming gemaakt. Dat wil zeggen erg sfeervol, mooie sets en niet teveel poespas. De sfeer is daardoor erg creepy en de personages zijn erg flamboyant. Het zit net tegen het randje van zware overacting aan, maar binnen het thema van de film past het prima. Deze stijl van filmen is enerzijds een welkome afwisseling tussen de vele moderne films/verfilmingen, maar kan daardoor af en toe ook erg oubollig aanvoelen. Het voelt tegelijkertijd gedateerd aan en het tempo van de film is ontzettend traag. De klassieke vertelling zorgt in mijn ogen voor iets te weinig opsmuk en daardoor duurt her allemaal net even te lang.

De kracht van deze film is daardoor ook de achilleshiel. Dracula is een leuke film om eens mee temaken. Het is anders, maar de herzieningswaarde is daarnaast weer niet zo hoog voor mij.

3,0*

Vermakelijke verfilming van het boek, die ik net had gelezen. Qua sfeer en personages kan de film nog erg goed mee, maar qua look gaat het de film niet meer zo goed af helaas. Heel eng is het ook niet, maar dat komt misschien omdat ik het boek net had gelezen en dus alles iets te goed wist vooraf.

3.5*

In 1992 was dit echt wel een verbluffende film. Nu wederom weer eens gekeken. Het blijft een goede film, maar de film is nu toch best wel gedateerd. De kostuums, kastelen, special effects zijn best in orde, maar toch is het allemaal wat oubollig nu in deze tijd. Ook is de film eigenlijk niet echt spannend of eng. Meer een liefdesdrama met een vleugje horror.

Sfeervol in kaart gebracht. De film staat nog steeds als een huis alleen ik irriteerde me wel aan het Beatrix kapsel van de oude Oldman