The Secret Life of Pets (2016)

Hele leuke animatiefilm waarbij geen enkele minuut vervelend is om naar te kijken.

Zo maken ze ze niet meer.

Op die dag zit ik eigenlijk wel te wachten, maar blijkbaar kan Amerika niet genoeg krijgen van dit soort films. Al 20 jaar lang produceren ze dezelfde troep, telkens met want andere diertjes en andere stemmetjes, maar de bottom line is toch steeds hetzelfde.

Voice acting is ondermaats, de humor erg flauw, technisch oké maar esthetisch niet mooi en het is vooral allemaal erg druk. Alsof iedereen de hele tijd vastzit aan een suikerinfuus. Verhaaltje stelt ook niet veel voor, al was de premisse nog wel grappig. Maar daar wordt uiteraard niks mee gedaan.

Hebben zelf trouwens ook een huisdier, dus daaraan heeft het niet gelegen. Enige grappige moment zit helemaal in het begin (het vogeltje voor de TV), de rest was één grote martelgang.

1.0*

Vrolijke animatiefilm, niet bijster origineel, maar wel gewoon leuk. De stemmencast is prima en de film is fraai en kleurrijk vormgegeven. De plot is aan de dunne kant en sporadisch is de humor wat flauw, maar gelukkig blijft de boel net op de rails, mede door het hoge tempo.

Wat een bagger, wat een ongelofelijke troep! Abominabel! En dat woord gebruik ik niet vaak.

Ik geef 0 sterren. Met top de allerslechtste film die ik in 2016 heb gezien. Een hysterische schreeuwerige koppijn-bezorgende bak ellende die je niemand toewenst. En hier moeten mensen om lachen?!? Na tien minuten had ik al de stille wens dat de Death Star aan de horizon zou verschijnen en die hele stad meteen weg zou vagen zodat die vervloekte klotedieren eindelijk eens hun kop zouden houden!!! Wat een mislukking, wat een marteling zeg... Nooit, en nooit meer!

Je weet toch als je een Animatie/Komedie gaat kijken dat je geen dood gebeuren gaat zien?

Tijdje terug in de bioscoop gezien met mijn zoontje van 5, die al dol was op de minions en verschrikkelijke ikke films. Nu regelmatig thuis ook op de tv gekeken. Nederlandse versie uiteraard en hij vind het nog steeds geweldig.

De film an sich is gewoon leuk en vermakelijk om als ouder mee te kijken.

3* + 1* voor het enthousiasme, dat mijn zoontje voor deze film heeft.

Despicable Me was zo hartverwarmend, maar toen kwam dat vervolg met vanaf toen die zo afschuwelijk uitgemolken Minions, die alleen in kleine doses te verdragen zijn. Die al snel commercieel ingeslagen weg heeft toch een wat nare smaak bij deze animatiestudio achtergelaten sindsdien.

The Secret Life of Pets weet deze niet weg te nemen. Erg vlak allemaal, zelfs voor dit soort Amerikaanse animatie, met totale wegwerp-personages en vervelend druk. Ogenschijnlijk zonder een idee zijn vaak zoveel mogelijk kleuren en verschillende beestjes bij elkaar geflikkerd en de film bevat veel teveel momenten van actie en 3D.

Aanvankelijk lijken ze nog best geinig te gaan voor huisdieren die weliswaar kunnen praten maar zich nog grappig dierlijk gedragen, maar al gauw rijden ze in auto's (gaap) en is het ook vooral de ene na de andere achtervolging.

Wel kudo's voor die ineens zeer aangenaam bizarre worstenscène. Dat later (typisch voor de film tamelijk plots en willekeurig) de film nog even droevig is met dat overleden oude baasje had aardig kunnen zijn, maar de film doet er vreemd genoeg helemaal niets mee.

Juist uit zoiets had nog een effectieve emo-scène gehaald kunnen worden zoals Pixar dat vaak nog wel lukt, ook in zijn mindere films. De allerlaatste scène waarin we al die huisdieren op tijd thuis zien net als hun baasjes thuiskomen is overigens nog wel hartverwarmend. 1.5*.

Goeie film over een hondje wiens wereld op z'n kop komt te staan als zijn baasje met een nieuwe hond thuis komt. Ondanks dat dit de zoveelste animatiefilm is met pratende dieren, komt deze redelijk fris over. De momenten tussen de huisdieren en hun baasjes zijn het mooist en ook treffend. Verder een vlot tempo, kleurrijke animaties en een fijne soundtrack.

jawel, leuke film..

best wel om kunnen lachen samen met de kids.

3.0 ***

Leuke animatie met soms best geslaagde 3D scenes.

Vlotte swingende soundtrack.

Met name in de worstenfabriek de knipoog naar "Grease" was erg leuk gevonden.

3*

Erg leuke animatie normaal zie ik dit soort films niet veel, maar na de trailer te hebben gezien dacht ik laat ik hem dan toch maar zien. En met een naam als Louis CK dacht ik dat zit goed en het is een leuke film voor jong en oud. Want er zitten genoeg grappen in voor oudere kijkers dus gewoon kijken deze film.

Begint leuk maar algauw is het enkel roepen en rennen. Devoye Wim zijn getatoeëerd varken was ook maar enkele seconden grappig

Heerlijke feelgood film

Deze prachtige animatiefilm doet in mijn ogen maar weinig fout.

Zeer aaibare en leuke karakters,mooie beelden en een goed verhaal.

Maar dan...ik ben helemaal verliefd op Gidget geworden,wat een schatjuh en zo lief

Ik heb zelf een kat,maar wat had ik nu graag een hondje gewild zo cute als haar.

Eigenlijk 4 sterren,maar krijg het niet over mijn dierenhart gestreken dus 5 sterren dan maar

Sympathieke animatiefilm met een sterk eind en een sterk slot. In deze momenten zit de meeste herkenning voor de huisdierenbezitters en is de film op zijn best. De avondturen van de huisdieren in het midden van de film is een stuk minder boeiend, maar vast ontzettend leuk voor de kleintjes.

Gemiddeld.

Een goede animatie/avontuur/komedie/familie film...

Leuk gemaakte animatie...

Leuk verhaal...

Super mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Leuk voor hele familie...

Aardige animatiefilm die lekker wegkijkt.

Een leuke animatiefilm. Alleen deed me denken aan die andere animatiefilm, waar een poes de slechterik was, zoals een konijntje in deze film. Desalniettemin heb ik best vermaakt met deze film. Vooral de scene met de deftige poedel, die naar klassieke muziek luistert, totdat zijn/haar baasje weggaat. Geweldig. Heb die scene wel drie keer bekeken en moest de film stopzetten van het lachen. Sommige grapjes heb ik al eens eerder gezien. Een klein hondje die over een stoeprand (of zoiets) springt en dan iets roept en dit steeds herhaalt. En dan aan het eind met kleine kind. Ah, mam, mag ik een klein konijntje en krokodil? Lol.

Deze animatiefilm eens bekeken en hij was niet mis, maar heb al veel betere films gezien. Ik had wel de indruk dat de film wat meer bedoelt was voor een jeugdiger publiek. De speelduur was gelukkig niet zo lang en het was ook nog een kleurrijke film.

Niet echt een must-see, maar heb me er ook niet mee verveeld.

Tja.

Ook niet helemaal mijn soort film dit. Was destijds vrij populair toen het in de bioscoop kwam en ik moet toegeven dat ik het opzicht wel een origineel gegeven vond. De karakters zijn opzicht ook wel leuk als dieren met een prima stemmencast.

Alleen blijft het allemaal weer erg voorspelbaar. De animatie is mooi maar het lijkt alsof ze er niet eens hun best op doen om het ergens tegenwoordig een beetje af te laten wijken in vergelijking met andere films. Daar is dit ondanks zijn andere verhaal dus ook geen uitzondering op.

Uiteindelijk prima vermaak voor de kids. Volwassenen zal het iets minder liggen, maar uiteindelijk is het wel een film die prima uit te kijken is zo.

grappige film !!

Als je een hond kan laten praten wil dat nog niet zeggen dat je dan ook een konijn een bus moet laten besturen .

Het begint allemaal veelbelovend met een hond genaamd max die trots verteld over zijn geweldige relatie met zijn bazinnetje .
het oogt allemaal heel leuk origineel en met leuke grapjes tussendoor over honden en kattengedrag en instincten.
Ook als Duke zijn intrede doet is er nog niks aan de hand , de film kan dan veel verschillende interressante kanten op .
Helaas kiezen de makers ervoor om snel daarna de soort avontuurlijke actieblockbusterkant op te gaan
compleet met autoachtervolgingen , teveel drukke actiescenes met als dieptepunt een agressief konijn
dat een bus bestuurd .
het konijn zelf was op zich al het meest bizarre figuur dat erin werd gegooit omwille van ?????
Men gooit dus ineens een overkill aan actie in het verhaal met een plot rond een konijn wat nergens op slaat en de hele sfeer van het begin is compleet weg .
Op een gegeven moment verteld duke het verhaal over zijn ex baasje en besluiten ze samen op zoek te gaan .
Dit had wat mij betreft het 2e hoofdplot mogen zijn maar er word te weinig mee gedaan en het bloed ahw dood .
Helaas kiezen de makers dus voor drukke overdreven en ongeloofwaardige actie ipv een goed karakterverhaal en opbouw naar een geloofwaardige vriendschap tussen Max en Duke .
Technish ziet het er wel erg mooi uit , New york zag er adembenemend uit , maar de honden vond ik wel wat minder , vooral die overdreven dunne pootjes vond ik qua tekenstijl maar niks .

Leuke kleurrijke animatie, maar het is allemaal wel al een keer gedaan en daardoor nogal voorspelbaar. De verhaallijn stelt niet zoveel voor, maar is onderhoudend. De dieren zijn zeer typerend weer gegeven, daar moest ik erg om lachen. Het konijntje vind ik irritant schreeuwerig en op een gegeven moment gaat de film nogal over de top. Gekeken vandaag Blu Ray met Dolby Atmos soundtrack. 3,5*

Ik kan me redelijk bij Onderhond voegen, al is mijn waardering een tikje milder. Maar animatiefilms als deze en het eveneens uit 2016 afkomstige Sing (2016) zijn voor mij persoonlijk uitstekende voorbeelden van het gebrek aan kwaliteit van Amerikaanse animatiefilms met blockbuster aspiraties, dat we te vaak zien. Ik ben dol op honden en katten in een mate dat ik me uitstekend kan vermaken met een cute animals binge op YouTube nu en dan, maar dit soort meuk voelt voor mij echt als specifiek voor de (jongere) kijker met een korte aandachtspanne gemaakt.

Ondanks enkele geinige momenten, zijn er minstens evenveel pogingen die niet goed landen. Of zelfs vreselijk irritant zijn, zoals Kevin Harts fluffy konijntje. Nergens origineel, en geen moment voel je de wens van de makers om er verhaaltechnisch werk van te maken.

Met een kind kraaiend van plezier naast je op de bank kijk je er vast minder kritisch naar, maar ik kan geen ander oordeel vellen dan dat dit in de rijke canon van de animatiefilm, tot de meer ongeïnspireerde werkjes behoort. Na Spider-Man: Into the Spider-Verse (2018) gisteren, die wel risico’s durft te nemen en fris te voelen, kan ik hier weinig meer van maken.

Het verbaasde niet dat ik in de laatste twintig minuten opeens een poster van Sing op een busje zag staan. Ilumination entertainment is voor beide films verantwoordelijk. Despicable Me was ook al niet echt mijn ding, al beviel die wel duidelijk beter. Ik zal eraan komend vermaak als The Secret Life of Pets 2, Sing 2, Minions 2 en Despicable Me 4 (!) in elk geval aan me voorbij laten gaan. Dat die titels er überhaupt komen, is wat mij betreft kenmerkend.

Een film als Paddington (2014) die uitermate geschikt is voor kinderen, laat wat mij betreft goed zien dat humor, cuteness, actie en een daadwerkelijk verhaal prima samen kunnen gaan op een niet infantiele, chaotische manier. Oneindig veel beter.

2*

Redelijke animatiefilm met goed stemmenwerk probeert regelmatig te nadrukkelijk de lachers op de hand te krijgen met een willekeur aan grappen die als gemeenschappelijke deler hebben dat ze antwoord geven op de vraag wat huisdieren uitvreten wanneer hun baasjes naar hun werk gaan. De slechterik in het verhaal is een op het eerste gezicht schattig wit konijntje die het niet kan verkroppen dat andere dieren wél een goed thuis hebben gevonden en besluit herrie te schoppen. Er zijn voldoende vermakelijke momenten, maar het verhaal lijkt meer een waslijn om allerlei losse ideeën aan op te hangen.

Toy Story met huisdieren. Deze film is minder als familiefilm geschikt, maar eerder alleen voor de allerkleinsten. Of je moet echt wel veel van huisdieren houden en niet genoeg krijgen van je eigen hond of kat. Weinig creatieve animatie trouwens. Het konijn viel nog een beetje op, maar je merkt dat ze daar al meteen de dollartekens in gezien hebben en het figuurtje nog wat meer in beeld wilden brengen. Don't push it!

Ideale film voor de jongste kijkers, al denk ik dat je nadien veel werk hebt om ze terug rustig te krijgen na deze veel te drukke film. Ook huisdieren hebben hun rust nodig!

Zeer verbaasd over de relatieve hoge score hier (en zelfs over de gigantische box-office opbrengst, ik schat het gemiddelde publiek hoger in). Wat een vreselijk stukje hyperuitbundige Illumination-bucht. Zoals Film Pegasus hierboven zei: 'het is Toy Story met huisdieren'. Ik wil er ook nog 'zonder hart' aan toevoegen. Waar je echt om Woody & Buzz gaf, springen de personages hier van pure vijanden naar de beste vrienden in enkele minuten, bijgestaan door een karrevracht aan zij-personages met 1 karaktertrekje. 1.5*

Huisdiergeheimen is een typische animatie blockbuster. Het begint best aardig met de kernvraag wat je huisdieren zoal uitspoken als je er niet bent. Wat volgt zijn wat karaktertrekken van honden en katten. Ook de honden onderling hebben zo hen eigen willetje. Best fijn om te volgen en zeker ook amusant en grappig.

Nadien gaat het een wat andere kant op. Het begint bij de intrede van een "nieuw broertje" waarbij het logisch is dat ze niet overeenkomen en de indringer zo snel mogelijk moet verdwijnen. En het cliché wil eveneens dat het op het eind allemaal goedkomt tussen de twee. Neen, geen spoilertags, want dit is zo evident ...

Het werkelijk gestoorde konijn mag dan nog even plezant zijn, maar de fun is er gauw af wanneer de makers in overdrive gaan. Absurde situaties en de vele actie nemen de overhand en leiden tot een kwantitatieve prent in plaats van een kwalitatieve. Ook de vele eendimensionale karakters doen er niet goed aan. Leuk om eens gezien te hebben, maar ook niet meer dan dat. Net geen voldoende.

Heel erg druk en lawaaierig. Eigenlijk slaat die titel nergens op, want na 10 minuten al begint het grote avontuur en dat heeft niets meer te maken met het 'geheime leven van huisdieren'.

Stemmenwerk is kleurloos, technisch is de film oké maar verder niet heel mooi. Een enkel grapje of momentje is wel oké, de eerste 10 minuten en de laatste 5 zijn ook best lief. Maar die drukdoenerij tussendoor had niet gehoeven van mij. 1,5*.

Ik vond de ( originele) stemmen helemaal niet bij de dieren passen.

In het begin vond ik ook de humor niet grappig of zaten er grappige scene's in.

Vanaf het feest bij de speurhond Pops hoog in zijn flat worden de scenes pas leuk, dan is de film echter wel al bijna een uur bezig.

Ik snap het gemiddelde ook niet. Zelden zo'n dertien-in-een-dozijn animatie gezien die misschien leuk is voor de allerkleinsten onder ons, maar voor als je boven de acht bent is dit janken met de pet op. Pijnlijk ongrappig vooral, met voornamelijk vrij irritante karakters. Het ziet er verder nog wel oké uit met een leuk gemaakt New York, en heel af en toe is er nog wel een vermakelijke scene (zoals de rioolbasis van de Flushed Pets), maar die zijn nogal dungezaaid. Ik kon hier bijzonder weinig mee.