48 Hrs. (1982)

Dit is nog de tijd dat onze vriend Eddie Murphy leuke humoristische films maakte met collega acteurs en actrices. Eigenlijk is het voorbij, tegenwoordig moet hij het hebben van flauwe verhalen en grappen waarbij hij de mond nog steeds probeert wijd open te krijgen zoals dat tegenwoordig gaat. Helaas zijn de spieren van Murphy gekrompen want het lukt niet altijd meer. Misschien is dat maar beter ook.

Deze film is echt leuk en vol met grappen en grollen en soms ook nog eens dubbel.

Redelijke film, een beetje een pionier film (van het genre "tegenpolen worden partners tegen wil en dank"- buddies zou ik ze niet willen noemen). behoorlijk politiek incorrect, en ook best gewelddadig.

Murphy doet het meer dan aardig, Nolte speelt een beetje op de automatische piloot de norse, uitgebluste cop.

Klein bijrolletje van Breaking Bad´s Mike Ehrmantraut (Jonathan Banks). Ook veel andere bekende koppen in bijrollen (o.a. Brion James uit Blade Runner, David Patrick Kelly uit Twin Peaks en The Warriors en James Remar ook uit The Warriors)

San Francisco komt niet helemaal uit de verf. Beetje vaag dat er gekozen werd voor een redneck tent als een van de locaties, zou je toch niet direct verwachten in San Francisco.

Den Eddy laat mij persoonlijk altijd lachen , actie samen met nick nolte, het zien waard

Gisteren herzien. Leuke film met m.i. enige historische waarde; het is de moeder aller mismatch-duo films. Ik weet in elk geval geen oudere film van dit type. Een genre op zich en sindsdien nog minimaal 893475 keer over gedaan.

Vind het best een stevige gemiddelde. Na het zien van de film vind ik het toch best overgewaardeerd.

vermakelijke crime film!

Misschien vanavond weer eens bekijken. Dit vind ik wel een van de leukere Murphy films, al is het wel wat veel van hetzelfde (veel politiefilms).

Als piepjong ventje maakte Murphy hier zijn de buut en dat was gelijk veelbelovend, hij bood goed partij aan Nolte en hem werd dan ook een grote toekomst voorspeld. Helaas is het daarbij gebleven, hij maakte nog wel een paar leuke beverly hills cop films, maar daarna ging het qua rollen bergafwaarts.
48 hrs draait om de ontsnapping van Ganz, een prachtige rol van Remar, Nolte roept de hulp in van Murphy om hem weer in te vangen. Daarbij komen ze in allerlei vreemde maar ook gevaarlijke situaties terecht, de mooiste is wel die in de western kroeg waarin Murphy zich voordoet als een inspecteur van politie. Deze film zit gewoon goed in elkaar, de hoofd en bijrollen leveren allen prima werk, het camerawerk is goed en de muziek is prima, geen meesterwerk, want daarvoor is het verhaal te recht toe recht aan, maar wel een absolute aanrader

23 oktober te zien in EYE in het kader van Cinema Egzotik

Rare scene dat politieman Nolte z'n wapen overhandigt aan een schurk die er prompt een ander mee doodschiet. Wat had ie dan verwacht? Dramatisch misschien aardig, maar je reinste flauwekul kan iedere agent je vertellen. Murphy maakt deze film nog enigszins te pruimen.

nog eens gezien....blijft grappig.....4,5

Blijft een leuke film, met een leuk verhaal, humor en actie. Nick Nolte en Eddie Murphy spelen goed en zij waren de 1st duo in wat een buddy film genre zou worden. Wil je een leuke en vooral echte jaren 80 film zien kijk dan deze.

Had hier toch meer van verwacht, Eddie Murphy zorgt vooral voor de leuke scenes maar ik had weinig met Nolte.

De film is redelijk vermakelijk maar voelt soms ook een beetje langdradig.

2,5*

Tja deel 2 is gewoon beter.

Leuk om eens in de zoveel tijd te kijken voor good old days feelings.........

Een van de betere buddy movies. Zowel Nolte als Murphy zijn op dreef, waarbij die laatste de show steelt in de western bar. De introductie van Eddie Murphy. Op Beverly Hills Cop na zou hij dat niveau nergens meer halen.

Sterk, dikke 4*

Een film uit een ander tijdperk. Nick Nolte die nog heel erg Nick Nolte mag zijn en Eddie Mutphy die heel graag Eddie Murphy wil zijn. Geweldige soundtrack van James Horner.

Ijzersterke buddyfilm.

4,5

Geweldig. Leuke dialogen!

Nog niet beoordeeld, bij deze dan. Fantastische 80's klassieker met een geweldige Murphy en Nolte.

Meer dan behoorlijk jaren '80 actiefilm die te vergelijken valt met de Beverly Hill reeks qua opbouw, en dan bedoel ik met name hoe de eerste een prima en degelijke bijna sobere film is net als de 1ste BHC, en dat de tweede meteen een stuk vlotter is, veel meer humor en gekibbel en ook een verdubbeling aan geweld. Gelukkig in tegenstelling tot BHC hebben ze een derde deel nagelaten.

Wat rest in het geval van 48 hours, een meer dan degelijke en vermakelijke politiethriller met een paar aardig schietscenes, spanning en een aardige wisselwerking tussen het paar Nolte en Murphy. Vooral Murphy is erg te pruimen in deze film, nu was dit ook een van zijn eerste rollen qua film en dat valt te merken qua bescheidenheid en dat hij minder overdreven is. In deel 2 is ie alweer meer aanwezig en drukker. Prima soundtrack verder ook van Horner die bij tijd en wijlen 1 op 1 is met die van Commando wat dan weer niet verbaast dat hij die ook gemaakt heeft. Fijne Jazz noten in de muziek, niets mis mee. Verder een prima ontknoping en verhaal, prima bad guys met onder andere Billy uit Predator en de immer lelijke Brion James en verder een degelijke rol van Nolte die de van-dik-hout-zaagt-men-planken rol meer dan prima draagt.

Kortom hele aardige film voor die tijd, niet over de top, maar goed en degelijk.

Prima entertainment. Natuurlijk is deze studio produktie rechtlijnig (alle scenes zijn plotgericht) en het no nonsense script (door o.a. E de Souza die ook deel uitmaakte van het Die hard writers team) laat zelfs onze Annette O'Toole in de kou staan eens de boys verbroederen. Maar het is de tandem Nolte/Murphy die de film boven de middelmaat tillen. Nochtans is er meer te zien dankzij de regie van Hill. Die laatste actie scene bv in Chinatown in die steeg : neonlampen van Chinese tekens in groen en rode en gele kleuren, die rook, die personages in tegenlicht (Nolte die als een wraakengel uit de rook opdoemt), scherpte voorgrond/achtergrond, die opbouw en die fataliteit : Hill maakt hier van een doordeweekse scene een klein cinematografisch kunstwerkje.

Heerlijke buddy cop film uit de jaren 80 van Walter Hill. Een constant dronken en grommende Nick Nolte is al vermakelijk op zich maar als je daarnaast nog een jonge Eddie Murphy erbij hebt zit het qua entertainment al snel goed. Ook Remar is heerlijk op dreef als schurk. De wildwest-bar scene is duidelijk de beste en meest vermakelijk scene. God wat was Eddie Murphy toch goed begin jaren 80.

Veel genoemd als eerste buddy cop film, wat de regisseur wel grappig vond gezien dit geen 2 agenten zijn en grootste deel van de film absoluut geen buddy's. Maar de film heeft het genre wel een boost gegeven in de jaren '80. Dat niet alleen, we zien veel van Reggie Hammond terug in Axel Foley. Sommige scènes zouden ook in de Beverly Hills Cop films passen.

Alhoewel de film begin jaren '80 al gemaakt werd, voelt het soms aan als een parodie op het genre. De dialogen zijn niet altijd zo goed, personages wat cheesy en zo'n typisch 80's Amerikaans politiekantoor met een schreeuwende commissaris en macho gedoe tussen de agenten. De dialogen tussen Nick Nolte en Eddie Murphy zouden vooral geïmproviseerd zijn, wat je wel merkt. Het is veel meer naturel. Het is geen Lethal Weapon, maar er is wat charisma tussen beide personages.

Het is een luchtige 80's actiefilm. Je ziet vanaf de jaren '90 en vooral 21ste eeuw dat de actie en het geweld braver zijn geworden om zogezegd een groot publiek te bereiken. Maar dan schiet er niet veel over. Ook 48 Hrs moet je niet zien vanwege de dialogen of het verhaal. Maar om de no nonsens knokpartijen, er vallen nog wel eens doden als er geschoten wordt, een hoop vloekwoorden en met wat geluk een vleugje naakt hier en daar.

Complimenten ook aan James Horner. De muziek is geen Oscarmateriaal, maar past perfect bij de film en zorgt voor de nodige sfeer. Ik hou wel van dit soort scores.

Voor mij was de allereerste Buddy cop movie nog steeds Freebie and the Bean uit 1974.

Een perfecte samenwerking tussen Caan en Arkin.

Leuk.

De Eddie Murphy van de jaren '80 is eigenlijk toch wel een charismatisch figuur - zowel in z'n films als in z'n shows. Hoewel hij verre van echte meesterwerken heeft gemaakt, zie ik toch wel eens graag z'n films. In 48 Hrs. wordt hij gekoppeld aan de lompe Nick Nolte - van hem ben ik niet zo kapot. Regisseur Walter Hill is mij vooral bekend van nogal stugge actiefilms, met intussen gedateerd lomp geweld.

Ook 48 Hrs. is niet puur komisch. Er wordt aan een hoog tempo gevloekt en geknokt. Misschien is het dat evenwicht dat uiteindelijk voor een goede film zorgt. Qua look en soundtrack doet de film, weinig verrassend, érg eighties aan. Dus ook op dat vlak is het wat gedateerd, maar je kan het ook anders bezien en voor de positieve benadering kiezen: 48 Hrs. is een product van z'n tijd en dat heeft natuurlijk ook gewoon z'n charme.

3,5

Dan heb je toch een verkeerd beeld van de man. Met Warriors, Southern Comfort en Streets of Fire heeft hij toch een paar heerlijke sfeervolle films neergezet.

Waarom vergeet je The Driver ?

Ik heb helemaal geen verkeerd beeld van hem. Het is maar gewoon wat ik ervan vind na een film of 5 gezien te hebben. Gedateerd lomp geweld kan trouwens perfect in een sfeervolle film. Het één hoeft het ander niet in de weg te staan. Althans in mijn filmbeleving.

Dat er ook lomp geweld in voorkomt, zal ik niet ontkennen.Toch vind ik het te kort door de bocht. En dat het jouw beeld is (op basis van 5 films), wil niet zeggen dat get niet verkeerd (of incompleet) kan zijn.

Dat laatste is een beetje raar om te zeggen op een site waar het krioelt van de meningen. Mijn mening of beleving is ook maar wat het is, doe er mee wat je wilt maar probeer me vooral niet te overtuigen of dat een juist of fout beeld is.

Ik wil je helemaal niet overtuigen. Dat moet je vooral zelf doen. Ik heb je de nodige filmtips gegeven. Doe ermee wat je wilt.