Puppet Master III: Toulon's Revenge (1991)

DeCoteau, regisseur van het erg amusante Sorority Babes in the Slimeball Bowl-O-Rama, kwam in hetzelfde jaar als Puppet Master 2 met het derde deel uit de reeks. En hoewel de poppen, de theme van Richard Band en de sfeer gewoon in de serie passen, qua verhaal begint met Toulon's Revenge eigenlijk een hele andere filmreeks. In deze film wordt Andre Toulon voor het eerst gespeeld door Guy Rolfe, die ook in de vervolgfilms het gezicht van de poppenspeler mocht zijn en zo onlosmakelijk met de serie werd verbonden. En hoe amusant de eerste twee films ook waren, dit derde deel is zonder twijfel het beste.

Toegegeven, echt van hoogstaand niveau is het allemaal niet, dat mag duidelijk zijn. Neem alleen al het acteerwerk van die Peter, dat is al met al vrij rampzalig. Maar dat mag de pret absoluut niet drukken, daarvoor zorgen Rolfe, een heerlijk schmierende Lynch en bovenal de poppen voor teveel vermaak. Vooral de momenten dat de poppen met de Nazi's besluiten af te rekenen zijn goud waard. Deze figuren zijn dan ook duidelijk het hoogtepunt van de film; de beresterke Pinhead, de mysterieuze Blade of Six Shooter en zijn geweldig sadistische lachje, het is een kleurrijk team. Verder zien de animaties er toch verdraaid goed uit, zeker in vergelijking met CGI dat tegenwoordig in dergelijke producties wordt gebruikt. Al met al een prima gemaakte, lekker vlotte maar bovenal ontzettend vermakelijke film.

Van 3 naar 3,5 sterren.

Binnenkort de overige delen van de serie maar eens (her)zien.

Vele malen sterker dan deel 2, deze was qua horror ontzettend goed.

Verhaal erom heen was op zich ook best leuk gedaan.

Acteren was ook beter dan deel 2 maar peter was niet zo goed.

3,5 ster

Zojuist gekeken en ik moet zeggen dat ik dit deel de beste vond uit de reeks, tot nu toe dan, want ik ben nog maar bij deel 3. De moorden zijn bloederiger en wat geloofwaardiger dan die uit de voorgaande twee, de poppen stelen gewoonweg weer de show. Het acteerwerk vond ik in ieder geval beter dan het acteerwerk in deel 2 en de vaart zat er wat meer in, waardoor de film gewoon boeiender was om naar te kijken. Ik vond het leuk om in dit deel de herkomst van bepaalde poppen te zien. Een erg leuke film voor de liefhebbers van de reeks!

Stuk slechter bij herziening. Geen moment krijg je het gevoel je echt in Nazi-Duitsland te bevinden, zo amateuristisch is de set-up. Gelukkig hebben we wel nog Toulon's poppen, met Six-Shooter als aangename aanwinst en cult-held Richard Lynch, al is zijn rol hier verre van één van zijn beste.

2*

De weirdo in mij was opvallend blij dat óók DeCoteau een aantal deeltjes in deze reeks meepikt. En in dit geval absoluut niet de minste! Dit derde deel diept het verhaal achter Toulon wat meer uit ten tijden van Nazi-Duitsland en voegt opnieuw een geweldige pop toe aan het arsenaal. Valt verder weinig meer over te vertellen dan hetgeen bij de vorige twee delen van kracht was. Guy Rolfe keert zijn rol om en kruipt in de huid van een Toulon die alles voor z'n poppen over heeft. Dit luidde tevens het einde van z'n carrière in. Slechts een drietal Puppet Master films volgde, daarna was het op.

Ik vrees een beetje voor Curse of the Puppet Master (1998) , Retro Puppet Master (1999) en Puppet Master: Axis of Evil (2010) ... maar als DeCoteau én inmiddels (stiekem, een beetje..) Puppet Master fan moet het er een keer van komen

De uitvinding van een poppenmaker om poppen tot leven te brengen trekt de aandacht van de Nazi’s gedurende de Tweede Wereldoorlog.

Pluspunt is Dat Guy Rolfe de rol van André Toulon overneemt in deze film. Hij stal ook de show in het meesterlijke “Dolls” van Stuart Gordon. Net zoals het tweede deel is ook dit derde vervolg op “The Puppet Master” beter dan het origineel. Hier zijn de poppen sympathiek want wanneer Toulon’s vrouw door het corrupt regime wordt vermoord worden ze door hem ingezet om af te rekenen met de slechteriken. Hierbij wordt de nodige creativiteit aan de dag gelegd. De speciale effecten ogen goed en ook de cast valt best mee. Wellicht het beste dat ik van de anders matige regisseur David DeCoteau heb gezien, hoewel het toch niet meer blijft dan een guilty pleasure.

“Herr Toulon has developed a method of animating his puppets without string. It’s as if they were alive.”

En naar een sequel komt een prequel! Ook ditmaal is er een andere regisseur, David DeCoteau. Veelal bekend van legio pulpwerkjes die voor een habbekrats in elkaar zijn gezet en homo-erotische films. Ook de kwaliteit van zijn films is nog al eens onder de maat. Dit derde deel werd in slechts 8 maanden na de tweede film al geproduceerd en uitgebracht. Het is dus best verbazingwekkend dat deze film niet eens zo heel slecht was!

Gek genoeg zijn de killer-poppen hier regelrecht de goeden. Hmm, een horrorfilm waarin de moordenaars de helden zijn? Wie kunnen er dan nog de slechteriken zijn, tja... de nazi's? De film vertelt het verhaal van poppenspeler Andre Toulon, voordat hij zelfmoord pleegt omdat hij de gevangenneming door de nazi's wil vermijden. Als je heel oplettend ben, zal je opmerken dat die tijdslijn totaal niet klopt.

Ondanks dit een origine-verhaal is, wordt er ook een nieuwe pop geïntroduceerd; Six-Shooter, een cowboy met zes armen. Gaaf is ook dat we de creatie van Leech Woman te zien krijgen. Regisseur DeCoteau ging daarmee in tegen de wens van de studiobazen, dat is ieder geval wel zijn verdienste! Het zijn dan ook voor derde maal dat de creaties van David Allen, de stop motion effecten kunstenaar, die show stalen! Leuk was ook dat Guy Rolfe, de man uit Dolls (1987), hier de rol van André Toulon speelt. Regisseur DeCoteau levert met dit derde deel een bovenverwachting leuke film af!

Terug naar af.

Deel 2 vond ik een stuk beter dan het eerste deel, vooral omdat de aanpak heel wat eenvoudiger was. Gewoon een aantal poppen die een hoop slachtvee vermoorden in een groot, gothisch hotel. Veel meer hoeft het niet te zijn, want die kwaliteiten hebben de makers toch niet.

Zo blijkt ook hier. Een prequel/origin story. Met meer aandacht voor de personages en het verhaal, wat compleet niet uit de verf komt. Allicht ook omdat het verhaal zich in Duitsland afspeelt, maar als kijker krijg je echt nooit dat gevoel. Slechte Duits/Engelse accenten, lelijke sets en wat goedkope stock footage tussendoor.

Maar het ergste is dat er eigenlijk amper horror inzit. Een paar korte scenes, meer is het niet. Verder een nieuw popje, best aardig maar niks om echt heel blij van te worden. Mnee, de poging om hier een iets serieuzere film van te maken valt zwaar tegen, hoe simpeler hoe beter deze reeks.

1.5*

No mercy, my friends! No mercy!

Tot nu toe had ik wat een gemengd gevoel bij de Puppet Master reeks. Dat de kwaliteit niet altijd even schitterend ging zijn had ik wel verwacht, maar ik had ook gewoon een verkeerd beeld van de franchise. Ik had meer een reeks à la Chucky in gedachten en de eerste twee films waren niet slecht, maar ook niet om echt van onder de indruk te zijn. Naar het schijnt was het derde deel wel echt de moeite waard en ik wou wel eens zien wat dat ging geven. Ik kon later nog altijd beslissen wat ik verder met de franchise ging doen. Ik ga al een tipje van de sluier oplichten: ik ga er nog mee verder.

Want Toulon's Revenge is een toffe film geworden, zolang je je niet te hard stoort aan de vele fouten die erin zitten. Zo speelt de film zich af in 1941 maar zag je in de eerste Puppet Master dat Toulon zichzelf door het hoofd schoot in 1939 en nog zo van die fratsen. Het is in ieder geval leuk dat er eindelijk eens voor een andere aanpak wordt gekozen. Puppet Master II was toch net iets teveel een kopie van de eerste film, maar Toulon's Revenge dient als prequel op die 2 films en is qua setting helemaal anders. Deze keer is de focus veel meer op Toulon gelegd en zijn strijd met een aantal nazi's. Gaandeweg krijg je nog wat meer uitleg over hoe de poppen nu eigenlijk werken en vooral hoe de poppenmaker aan sommige poppen is gekomen. Het hangt allemaal met haken en ogen aan elkaar en toch.. Het voelde ietwat verfrissend aan ten opzichte van de twee voorgangers. Geruime tijd leek het er dan ook op dat dit derde deel ook op 3* ging eindigen maar het toffe einde met de dood van Klaus maakt nog veel goeds en geeft toch net dat beetje extra. Sowieso één van de leukste kills uit heel de franchise tot nu toe en gewoon ook vrij inventief uitgedacht en tof uitgevoerd.

Plus, je krijgt wel weer een aantal fijne poppen voorgeschoteld. Aangezien het een prequel is, krijgen we jammer genoeg Torch niet te zien maar zo'n Six-Shooter is op zichzelf ook een uitstekende toevoeging. Jammer dat die nu pas op de proppen is gekomen, hij had niet misstaan in de eerste twee films, maar ook wel fijn om de totstandkoming van Leech Woman en Blade te zien. Verder is de Puppet Master franchise geen reeks die echt moeite doet qua continuïteit en dat is ook een probleem in de cast. Guy Rolfe is alweer de derde acteur die Toulon speelt maar hij is wel overduidelijk de beste keuze. Ook Sarah Douglas lijkt in de verste verte niet op degene die in de vorige films Elsa hebben gespeeld maar ook zij doet het nog vrij goed. Het is echter Richard Lynch die als Kraus het leukste is aan heel de film, zeker omdat zijn kompanen nogal irritant (*kuch* Kristopher Logan als Eric Stein *kuch*) overkomen. Om over Aron Eisenberg als de jonge Peter maar te zwijgen, al was dat geen nazi natuurlijk.

De Puppet Master reeks gaat nu eventjes in de kast om eerst Dollman, Demonic Toys en Bad Channels te zien. Naar het schijnt zit er wel wat overlap in de reeksen en zelfs een paar heuse crossovers dus benieuwd wat dat gaat geven! De Puppet Master reeks is een franchise die ik momenteel nog niet echt een warm hart toedraag, maar het blijven wel leuke films om eens gezien te hebben en deze Toulon's Revenge blijkt de beste tot nu toe te zijn.

3.5*

Regisseur David DeCoteau brengt het verhaal ter oorsprong terug naar de Tweede Wereldoorlog en stopt wat meer gewicht in de inhoud, maar dat zijn niet bepaald de elementen waar een concept als Puppet Master van profiteert. Uiteraard wordt dit deel door een grote hoeveelheid van de liefhebbers beschouwd als het beste dat de reeks te bieden heeft, maar ik vond het vooral uitgesponnen en geregeld zelfs saai. De poppen zijn niettemin leuk en kennen met Six Shooter een uitstekende toevoeging, waardoor de film geregeld opleeft. Uiteindelijk kan ik de keuze om een oprechte poging te doen voor de inhoudelijke versterking ook wel begrijpen, maar toch gaat het geheel ten onder aan een uitgekauwde invulling en griezelscenes die onvoldoende plezier uitstralen. Wat dat betreft leek het voorgaande deel toch een beter recept te hebben voor een vermakelijke dosis aan horrorplezier, ondanks de overduidelijke tekortkomingen.