Swimming Pool (2003)

Behoorlijk erotisch getinte psychologische thriller met een uitstekende Charlotte Rampling, die perfect de evolutie in het denken en doen van het hoofdpersonage weergeeft.

Goed opgebouwd met een aangehouden spanning die een verrassende ontknoping als vanzelfsprekend maakt.

Van Ozon zag ik reeds "5 x 2" en "Le temps qui reste" en die waren eveneens van goede makelij.

ow......tweede film van Ozon die ik zie (na Sous le sable) en weer een zeer aangename, sfeervolle film. De man heeft een talent voor ingetogen, sfeervolle films met een soort onderhuidse spanning die door bijna de gehele film wordt gehandhaaft (sprak hij lyrisch na slechts twee films )

Rampling acteerd zeer wel overwogen en rustig,net als het karakter wat ze speelt.En dat biedteen fraai contrast met de frivole Julie die juist weer zeer frivool wordt neergezet door sagnier (Kan men het nu nog volgen.....?). Ik bedoel dus te zeggen dat de manier van acteren voor mij erg goed aansloot met de karakters van de film.

En ja, die Sagnier wordt erg goed in beeld gebracht.

Vooral erg eens met Bioscoop Zaal op pagina 1. Exact mijn gevoel. Nog wat opmerkingen dan die voor mijn rekening zijn;

De film is een uur lang heerlijk relaxt. Afgezien van het ''feit' dat er goed geacteerd wordt, de film prettig (hoewel niet heel bijzonder) in beeld is gebracht, de sfeer goed getroffen is en de Swimming Pool (stomme titel trouwens) goed uitgewerkte en geloofwaardige personages heeft, gebeurt er per saldo niet erg veel. Moest denken aan Eric Rohmer, die dat ook perfect kon; een sfeervolle film met echte mensen in een broeierige omgeving, zonder dat er echt veel gebeurt. Ozon geeft er wel een andere invulling aan dan Rohmer. Het laatste half uur wordt het zelfs een heel ander soort film. Een thriller. De film die Bioscoopzaal al noemde moest ik ook aan denken. En met die omslag, krijgen we dan toch nog een spanningsboog en enkele memorabele momenten. Wellicht had de film dat ook wel nodig. Ik kan me voorstellen dat mensen dit saai vinden, maar ik kon me zelf goed vereenzelvigen met het rustige tempo. Fijn ook dat gewoon in het midden gelaten wordt wat echt en wat (en of er iets uberhaupt) fictief was. Nu kan ik dat gewoon zelf bepalen.

Was blijkbaar in exact de juiste stemming. Het hielp wellicht dat ik geen enkel idee had over het soort film (thriller, drama, komedie, ik had geen idee). 4 voorzichtige stemming. Ozon heeft mijn aandacht verdient, hoewel er weinig films van hem zijn die ik perse wil zien.

Rustige, ontspannende film, mooie plaatjes van Zuid-Frankrijk. Aan het einde van de film (laatste half uur) krijgen we een beetje een vage, onverwachte omslag naar een thriller. Behoorlijk wat naakt (mag ook wel want het Franse meisje is erg lekker...), het genre erotiek zou daarom op zich ook nog passen.

lekker sfeertje, goed acteerwerk, mooie plaatjes, ik zeg net 4*

Jammer. Ik had hier veel meer van verwacht. Dat zo langzamerhand duidelijk wordt dat niet alles wat je ziet ook daadwerkelijk gebeurt is allemaal leuk en aardig, maar het is een 'trucje' dat ik wel vaker, en beter, uitgevoerd heb zien worden. Tijdens deze film vind ik het echter te geforceerd overkomen. Het feit dat wat fictie is erg ongeloofwaardig overkomt werkt daar ook zeker niet aan mee. Alsof zo'n bekakte Engelse vrouw er ineens voor zou kiezen om medeplichtig te zijn aan een moord door een meisje dat ze amper kent. Waarom zou ze alleen al?. Sowieso werd ik bijna misselijk van de ongelofelijke bekrompenheid van het Sarah Morton karakter. Niet dat het slecht geacteerd is, dat is zeker niet zo maar het is wel vreselijk om naar te kijken. Hiernaast voelt het hele Julie, ik slaap met iedereen en heb een kutleven, verhaal erg clichématig aan.

Tuurlijk zijn er hier en daar nog wat positieve punten te ontdekken, naast het redelijk sterke acteerwerk van beide dames mocht de verschijning Ludvigne Sagnier er bijvoorbeeld zeker zijn. Helaas miste ik ook rond haar karakter diepgang. Om een voorbeeld te geven: Op een gegeven moment gaat Sarah langs het huis van die ouwe tuinman en vraagt ze zijn elegante dochter naar de moeder van Julie. De dochter reageert erg geprikkeld en zegt dat Julie's moeder dood is gevolgt door een wel erg gehaaste 'het was een ongeluk'. Hier had Ozon in mijn ogen wel wat dieper op in mogen (lees: moeten) gaan, maar Sarah vraagt Julie er vervolgens niet eens naar.

De beelden in de film zijn me over het algemeen ook allemaal wat te statisch. Alleen al door middel van een andere camera-behandeling zou de film veel meer tot leven kunnen komen.

**

Zoals zoveel werk van Ozon geeft Swimming Pool me een wat onbestemd gevoel. Het is alsof hij zelf niet helemaal goed weet wat hij nu wil met deze film, die daardoor pointloos blijft. De verhaalstructuur, waarbij zich een deel afspeelt in de fantasie van een schrijverster, vind ik eerlijk gezegd een flauwiteit. De sterkte van Ozon ligt in zijn rust, in de kalme stijl die hij hanteert, zonder veel opsmuk maar met een zekere efficiente schoonheid. Zijn films blijven voor mij daarmee echter wat te mat, en alleen het ontroerende Sous le sable maakt op deze regel een uitzondering. Ik zou graag iets meer grootsheid zien bij Ozon. Voor Swimming Pool maar weer een redelijke drie sterren.

een film die veel beloofd en uiteindelijk niets geeft.

erg slechte film er zit geen spanning in 1 *

Als je de film slecht vindt neem ik aan vooral het verhaal en daarmee heel de film je niet bevalt: zoals eRCee terecht stelt: een wat mat verhaal. Zelf vond ik het verhaal ook niet het sterkste punt; toch kon het verhaal me nog wel boeien. De manier hoe het verhaal geschetst wordt vond ik best sterk. Je zou als Driello van "klein drama" kunnen schrijven/ spreken: twee tegenpolen in een huis in the middle of nowhere. De beklemmende sfeer wordt goed neergezet door Ozon.

Ik neig naar 3.5 vanwege de goed geschetste beklemmende sfeer maar houd het bij 3 *

Goeie film waarin een schrijfster naar het vakantiehuisje van haar uitgever verkast om in alle rust aan haar nieuwe boek te werken, maar verstoord wordt door de komst van de levenslustige dochter van de uitgever. De twee tegenpolen zijn boeiend om te zien en de film heeft een rustig en aangenaam tempo. De thriller aspecten zijn op een subtiele wijze in het verhaal verworven en de vraag van wat precies werkelijkheid is of fantasie blijft in het midden. Verder zet Charlotte Rampling een sterke rol neer.

Een quasi erotische thriller met een broeierig sfeertje. De film is gewoon aangenaam om te zien en kan de sfeer vrij goed ophouden. Het acteerwerk zorgt voor leuke scènes en het mysterie in de film. Nadeel is dat de film na het sterke niveau niet meer weet te verrassen en de climax wat uitblijft. Jammer, want na de film heb je wel genoten, maar blijf je toch wat op je honger zitten.

Deze film heeft de x-factor vind ik. Mysterieus. Charlotte Rampling is wow. Franse films doen het bij mij sowieso meestal wel goed.

De vorige keer gemist op tv en een herkansing gekregen. Gelukkig had 'k deze niet op dvd gekocht, want hij viel een beetje tegen. Niet dat het zo'n slechte film is, maar 'k had er toch wel meer van verwacht. Een trage film waar en eigenlijk niet zo veel in gebeurd en als het dan wat spannender wordt, is de film al bijna gedaan. De film bevat wel een aantal naaktscènes, maar het blijft allemaal nog redelijk deftig.

Voor de rest deed de cast het goed.

Tja 'k vond het goed om een keertje via tv te zien, maar daar zal het ook bij blijven.

na het geweldige intouchables had ik besloten deze ook maar te kijken. deze haalt het bijlange na niet bij intouchables en het is geen film die ik nog eens snel zal kiken. toch verdient deze film wel ruim een voldoende.

3*

Nu mag jij mij de link wel even uitleggen tussen Intouchables en Swimming Pool Ik zie hem niet namelijk.

Deze remake van La picine uit '69, met Alain Delon en Romie Schnieder, heeft ook wel iets en zeker de erotische kant van het verhaal word sterk naar voren gebracht. Het was niet één van de beter films van Delon en daarom is deze met Charlotte Rampling misschien wel de betere.

Alleraardigst filmpje. De gelijkenissen met La Piscine vielen – in tegenstelling tot wat ik gehoord had – nog best mee. Alleen een beknopte basis, en naar het eind toe waren er wat overeenkomsten. Hoewel deze film meer bloot had, was La Piscine stukken sensueler en hing er een lekkerder sfeertje. Toch vond ik dit toch nog best een interessante film, die her en der ook wel wat spannender was dan voorgenoemde. Een remake wil ik het in ieder geval niet noemen, en dat is het dacht ik ook niet. Al bij al was het gewoon een fijn tussendoortje, niets meer niets minder.

Dit zou ook absoluut geen remake van La Piscine noemen (ben benieuwd waar dat ook echt 'officieel' zo benoemd wordt?). Maar wel weer een stuk(je) sensueler en fijner qua sfeer (-edit- alhoewel zo'n oud Frans sfeertje ook wat heeft). Deze richt zich ook meer op het mystery-aspect volgens mij. En tsja, Ludivine Sagnier...

En tsja, Ludivine Sagnier...

Ik zit overigens nog erg te twijfelen, over m'n waardering. 3,0* of 3,5*

Zal er vast door geïnspireerd zijn, maar niet veel meer dan dat. Ik ken regisseurs die het bonter maken qua jatwerk. ^^

François Ozon weet doorgaans boeiende films te maken, omdat hij de tijd neemt om de karakters van zijn personages te tekenen. Daardoor zijn ze allemaal (ik heb er nu zes gezien) de moeite waard. Deze film vormt geen uitzondering. Net als in Ozon's Sous le Sable (2001) zorgt Charlotte Rampling voor een prima vertolking. De weelderig gebouwde, onstuimige Ludivine Sagnier (in meerdere films van Ozon te bewonderen) is welhaast Rampling's ideale tegenpool.

Het zorgvuldig opgebouwde verhaal en het acteerwerk van Rampling en Sagnier maken dit tot een krachtig psychologisch misdaaddrama.

P.S. De enige overeenkomst tussen deze film en La Piscine (1969) is dat beide titels "zwembad" betekenen en dat in beide films een zwembad regelmatig centraal in beeld komt. Verder houdt elke gelijkenis op. Er is geen enkele verwantschap tussen de scenario's van die twee films. De twijfels van Meneer Bungel zijn terecht.

nee, saaahaai een film die veel geduld vraagt maar uiteindelijk niks geeft.

Nou sorry, ik zal hier wel te dom voor zijn ofzo.

Besloot hem te kijken omdat ik hem bij een warme dag als vandaag vond passen, en inderdaad is de sfeer de eerste 20 minuten het aanzien waard. Kabbelt rustig voort, leuke omgeving, lekker relaxed.
Maar zodra Julie ten tonele verschijnt wordt het thriller noch mysterie. Heb geen spanning gevoeld, en wat het mysterie precies was is me nooit helemaal duidelijk geworden. Een moord, die wel of niet gebeurd is, iets met een moeder, iets met een apart meisje, en eenmaal terug in Engeland gaat het helemaal een richting op (met die Julia) waar ik helemaal niks van kon maken.

Helaas.

kleine 3*, omdat het uit te kijken was, en voor de sfeer.

edit: heb door dit topic te lezen wat verduidelijking gekregen, en ik had het inderdaad al wel kunnen bevroeden. Maar toch, cijfer blijft staan.

Gemiddeld.

Als (erotisch getinte) thriller werkt Swimming Pool half en half. Plotgewijs is het allemaal voorspelbaar. Het erotisch luik lijkt er wat bij de haren bijgesleurd en als thriller is het gewoon niet spannend genoeg.

Charlotte Rampling doet het niet slecht als Engelse tang, maar voorts valt het qua acteren toch een beetje tegen. Ludivine Sagnier is de ongeloofwaardigheid zelve en het enige positieve is dan het feit dat ze zo nu en dan topless opduikt.

Daar heb ik me trouwens ook aan geërgerd, aan die hoeveelheid naakt. Nu, ik heb het uiteraard meer voor overbodig naakt dan voor Hollywoodseks met de kleren aan, maar naakt moet in de eerste plaats het verhaal dienen, en dat gebeurt hier te weinig.

Muzikaal is het wat cliché, het camerawerk en het gebruik van de omgeving is wel oké.

Kleine 3

Hoe hard men op een toetsenbord kan hameren.

Mystery? Verre van. Foutje in de genre.

Los van het feit dat ik van mening ben dat het naakt hier een dienende rol heeft, namelijk om nadruk te geven aan het contrast tussen de jonge dame en de preutse, stijve schrijfster, vraag ik me af waarom naakt in de eerste plaats het verhaal moet dienen.

Mocht er in pakweg Lawrence Of Arabia plots een naakte vrouw uit het niets opduiken, zou jij daar geen problemen mee hebben?

Een film moet uiteindelijk een doel hebben, naakt is daarbij een middel. Naakt om naakt te hebben zoek ik niet in cinema.