Evil Toons (1992)

Bedoeld als parodie op de haunted house films, maar het doet blijkbaar alles om er geen leuke parodie van te maken. Het is ook een film als een kip zonder kop. Animatie, 'bekende' naam David Carradine, porno actrices, slechte make-up ... wat moet je hiervan maken? Animatie is ook relatief, voor een film met de naam 'Evil Toons' en een animatiemonster op de cover verwacht je toch meer. Het beest komt amper in beeld. En met die porno actrices krijg je ook niet meer te zien dan een plastic boezem. De stripteasescène wordt dan weer teniet gedaan met belachelijke soundeffecten. En van de dames moet je niet veel verwachten qua acteerwerk. In hun industrie is verhaal en tekst eerder bijkomstig. De film had nog wel iets kunnen zijn, een lekker foute horrorkomedie, maar helaas is het zelfs dat niet geworden.

Lekker campy film, met een plot dat werkelijk nergens over gaat. Meiden gaan in een groot huis schoonmaken (zie ze dit alleen nergens doen) tot een creep hen midden in de nacht een vreemd boek brengt. Gelukkig niets verdachts aan... Eigenlijk doet de film zijn titlel geen eer aan, de ''toon'' laat zich maar twee keer mondjesmaat zien. Wel grappig dat ze een animatiefiguur het monster laten zijn, maar het was geen beste animatie. Wel fijn om bekende gezichten te zien, zoals David Carradine en Dick Miller die naast het bloot van de dames, de film iets opkrikken. Grappige ''nacht vd wansmaak'' achtige film. 1,5* voor de boobies.

Evil Toons is een beetje misleidende titel, daar de film maar heel weinig aandacht aan de animatie schenkt. Verder probeert Olen Ray hier duidelijk een spoof te maken op de jaren '80 haunted house/slasher flicks. Zo drijven ze regelmatig de spot met genrecliche's, zoals het splitsen van de groep en het kibbelen over wie er het eerste aan gaan.
De hoofdpersonen zijn 4 meiden die voor 100 dollar een paar dagen een oud huis gaan schoonmaken. Eenmaal binnen vinden ze in de kelder vreemde artefacten, begint er een onweersstorm en belt een verdwaalde David Carradine aan met een soort Necronomicon. De laatstgenoemde komt nog regelmatig in beeld als "de creepy oude man" en we krijgen op het einde pas een vergezochte verklaring van zijn aanwezigheid.
De rondborstige Monique Gabrielle speelt het onschuldige meisje dat stiekem wel nieuwsgierig is naar seks, e.d. Daarom lijkt ze dan ook wat onder de indruk van haar losbandige poetsgenote, gespeeld door Madison Stone, een pornografische actrice uit die tijd. Ook Jan word door een pornografische actrice gespeeld trouwens, namelijk Barbara Dare (maar hier gecredit onder de naam Stacey Nix).
Kwalitatief hoogstaand acteerwerk kan je van dergelijke dames natuurlijk niet verwachten, maar ze gaan wel makkelijk uit de kleren en laat dat nou net iets zijn dat Olen Ray graag ziet. Men komt als kijker dan ook niet tekort aan het vrouwelijke bloot in deze film.
Verder weet met name Arte Johnson wel te vermaken als de lekker foute buurman.
Verre van Oscarwaardig beeldmateriaal natuurlijk, maar ik heb er hier en daar nog wel mee kunnen lachen. Wat meer gore was welkom geweest, maar verder geeft de film wel hetgeen dat je ervan kan verwachten.

Typisch Fred. Qua opzet toont het grote gelijkenissen met Witch Academy (1995) , waarin een stel schaarsgeklede dames speels geraken met het bovennatuurlijke. In Evil Toons is dat een heuze Necronomicon waaruit het geanimeerde kwaad verschijnt. Een fantastisch idee dat helaas weinig screentime geniet. Al snel gaat het weer over in wat we al vaker van hem gezien hebben. Paar Fred regulars zoals Michelle Bauer mogen weer ronddwarrelen en o.a een geinige rol van Carradine geven het geheel wat kleur. Wie Madison Stone ziet zitten, zou eigenlijk eens 'Edward Penishands 2' moeten proberen, dat klinkt als een pareltje. Voor wat het waard is: de Duitse blu-ray van CMV is verrassend strak.

Na mijn vakantie in Italië ben ik weer gestart met het kijken van films, waarbij ik luchtig begonnen ben met deze Horror / Erotiek film, welke me getipt werd door "Glacius" bij de "Top 300 Horrorfilms" en waarbij ik het verrassend vond dat bekende acteur David Carradine (o.a. bekend van de twee "Kill Bill" films) erin meespeelde, maar ook Dick Miller.

De film begint met David Carradine als Gideon Fisk, die een boek met een pratend hoofd (een "The Evil Dead (1981)" verwijzing) vasthoudt in een onweer. Hij doet er alles aan om het kwaad op afstand te houden en brengt persoonlijke offers om het te verzekeren. We flitsen vooruit naar het heden waar het grootste deel van de film plaatsvindt. We richten onze aandacht op een schoonmaakploeg van vier sexy vrouwelijke studentes (beter gezegd snollen), te weten Terry (de roodharige Suzanne Ager), Jan (de blondharige pornoactrice Barbara Dare), Roxanne (de zwartharige pornoactrice Madison Stone) en Megan (de roodharige Monique Gabrielle), die zijn ingehuurd om een ​​onverkoopbaar huis schoon te maken voor 100 dollar per persoon, om zo hun studie te kunnen betalen. Dick Miller als Burt is er om de vaardigheden van de schoonmaakploegen te bekijken en hun de regels uit te leggen, aangezien ze vannacht zullen verblijven in het huis. De dames krijgen een speciale boekbezorging en vinden een offerdolk in een kist in de kelder. Zal de nacht vol bloed zijn of lopen hun verbeeldingen ermee weg ?

De titel van de film heeft een beetje een verkeerde benaming voor degenen die verwachten dat het vol zal zitten met gekke en/of kwaadaardige tekenfilmfiguren. Er is echter maar één tekenfilmfiguur (een geil en een moordzuchtig monster, met een lange tong waarmee hij de vrouwen ontkleedt en ook zegt hij tegen de vrouwen "Nice tits"), die het merendeel van de tijd het gedaante van een mens overneemt (die van Roxanne, nadat hij met haar zijn pleziertje heeft gehad en haar gedood heeft). Er zijn waarschijnlijk maar een paar minuten aan tekenfilmbeelden in de film. Ik denk echter niet dat dat feit de film op enigerlei wijze schaadt, want deze film kijk je gewoon voor de onzin die je wordt voorgeschoteld en voor de naaktheid (in dit geval siliconen borsten en billen) van de vier sexy vrouwelijke studentes, waarbij Roxanne (de meest sletterige) op een gegeven moment over Megan (de meest nerdige, inclusief bril, maar wel degene met de grootste borsten) zegt:

"I mean, you got a great body. You just need get some use out of it."

Als je de film gewoon beschouwt als een flauwe komedie met veelvuldige topless scènes (de eerste keer na circa 19 minuten, waarbij Roxanne muziek opzet en dan aan een stripact begint) van alle vrouwen, veel one-liners en een beetje goedkope horroreffecten (tanden en bloed), dan zal je je best vermaken.

De vier al genoemde vrouwen zijn overigens niet de enige vrouwen die naakt zijn te zien, want verder zie je ook nog een keer de borsten van Michelle Bauer (als de vrouw van Burt) in een leuke cameo, waarbij verwezen wordt naar de Horror / Komedie film "Hollywood Chainsaw Hookers (1988)" (die ook uit de koker komt van regisseur Fred Olen Ray en welke ik een aantal maanden geleden gezien heb) en waarbij je op een gegeven moment ook het geluid van een kettingzaag hoort en ook zegt ze tegen Burt:

"But Burt...it's Friday...Burt !... Friday...night !"

Evil Toons heeft een leuk assortiment horrorclichés (inclusief hysterisch gegil van de meiden) tot zijn beschikking en dat zorgt hier en daar voor leuk vermaak. Het acteerwerk en de special effecten zijn wel van een bedenkelijk niveau en hoewel de vrouwen regelmatig hun siliconen borsten laten zien (met name Madison Stone en helaas Monique Gabrielle maar één keer als ze voor een spiegel staat en zich uitkleedt), praten ze vooral veel en zeggen ze maar weinig zinnigs. Erecties veroorzaken ze overigens geen van allen (Madison Stone zat er op een gegeven moment wel heel sexy bij met haar benen gespreid), want daarvoor zijn hun kapsels te jaren 80 (vooral Suzanne Ager en Barbara Dare hadden enorme bossen haar op hun hoofd) en zoals net gezegd praten ze dus ook te veel.

Voor de meeste vrouwen (en ook een aantal mannen) loopt het in eerste instantie slecht af (m.u.v. Megan) doordat ze worden doodgebeten door het tekenfilmfiguur (die vooral is te zien in de gedaante van Roxanne), maar naderhand leeft iedereen weer doordat Megan samen met Gideon Fisk het tekenfilmfiguur verslaan door de offerdolk in hem te steken en door het boek te verbranden. Daarna zegt buurman Hinchlow (Arte Johnson), die ook geilt op de vrouwen en die een telefoon in huis heeft, die een kleine televisie komt brengen:

"Hell, it's Saturday morning. Don't tell me, you kids don't enjoy a good cartoon ?"

Daarna begint Megan als een achterlijke te gillen en is de film na circa 80 minuten afgelopen, waarna je nog even alle hoofdrolspelers in beeld ziet.

Een geweldige film is het zeker niet, maar als je een liefhebber bent van de combinatie Horror / Erotiek (waarbij je de Horror dan met een korreltje zout neemt), dan is deze film nog best vermakelijk om eens gezien te hebben en bovendien verrast deze film ook nog enigszins met het meespelen van de bekende acteur David Carradine, die zich in deze film ophangt (opoffering) in het begin en dat naderhand in 2009 in het echt deed door zich naakt in een kast op te hangen (met een touw om zijn hals en zijn penis).

Voor deze horrorfilm van de b-garnituur had men bedacht dat het leuk zou zijn om als lokkertje animatie toe te voegen. Erg horrorwaardig klinkt dat niet. En dat is het ook niet. De animaties zien er behoorlijk amateuristisch uit. Geplakt in een film met enige allure zou je er misschien nog mee wegkomen. Geplakt in een schrijnende film als deze is het een zielige vertoning. Bovendien gaat het slechts om één enkel getekend figuurtje dat zich een keer of twee laat zien. De prominente aankondiging dat het hier om een combinatie van realiteit en animatie gaat, kan dus de afvalbak in. De animatie is een minieme bijzaak.

En dan blijven we zitten met een uitgekauwd verhaaltje over vier vrouwen in een spookhuis. Als je dan weet dat de actrices uit de pornowereld afkomstig zijn die uiteraard hun met implantaten opgevulde borsten mogen tonen, dan begrijp je de inspiratieloze houding van de enige echte acteur in de film ook wel. David Carradine is hier alleen maar om geld op te strijken.

De regisseur en schrijver van dit gedrocht heet Fred Olen Ray die bekendheid verwierf met ontelbare hoeveelheden onbenullige low-budget horror- en softcore werkjes. Evil Toons is zo’n onbenullig product. Het verhaal is stompzinnig en slecht uitgevoerd. De personages zijn irritant plat vormgegeven (figuurlijk bedoel ik dan hè) en ontzettend vervelend. Het acteerwerk is bagger. Het monster is een klungelig uitgevoerde cartoon en is noch leuk, grappig of angstaanjagend. Kortom, de film genereert alleen maar vermoeidheid. Wat een akelige film.