Dune: Part Two (2024)

Hoi Filmfanaat

Dit lid meneer Uier zit vaker uit te dagen,en is simpel niet heel vriendelijk hoe deze zich opstelt in bericht geving naar mij.

Hij maakt er vaak een gewoonte van.

En dat vind ik jammer en onnodig.

Maar natuurlijk mag je dat vragen

Wat betreft zijn top 10 staan fantastische films in.

Maar deze vind ik bagger.

Snatch

Black Hawk Down een film als Hacksaw ridge en Saving private Ryan vind ik stukken beter als voorbeeld.

The Matrix

Inglorious basterds

Fear and loating in Las Vegas

Maar uiteraard smaken verschillen.✌️

Weinig nieuws in deel 2. Herhaling van zetten en te traag. Ja overweldigend geluid en de beelden aardig maar zoals gezegd nul verrassing en veel van hetzelfde. Laatste 30 min ineens hoog tempo met spektakel maar niet perse beter voor t verhaal.

Ik kom net thuis en dit moet eerst flink bezinken... een paar negatieve punten waar ik mee zat was de te lange romantieke relatie die de hele film door ging. En ik vond de special effecten soms echt te overdreven...

Hmmm..

gisteravond gezien in de bios:

het viel mij een beetje tegen, goede film, maar erg bombastisch, m’n verwachtingen waren denk ik te hoog

kon er maar moeilijk in komen in de eerste helft, tweede helft vond ik beter…

het geluid stond knetterhard (echt te wat mij betreft) en de pauze van een half uur (iedereen moest vooral eten kopen) hielp ook niet echt (ik denk dan je komt toch voor de film eet gewoon thuis of je ga dan uit eten als je dat wilt)

vormgeving was wel weer prachtig & scènes naar het einde toch ook wel weer vet

al met al goed maar niet super goed

Natuurlijk zaten er in deze film wel weer veel memorabele momenten, maar de wederopstanding van de held ja dat vond ik zeer overdreven. Plus die romantieke relatie die als een rode draad door de hele film liep. ik hoopte steeds dat dat even stopte maar nee hoor. En de actie stukken die vond ik soms echt veel te bombastisch! (bedankt King J ) en dat het geluid te hard stond dat heb ik ook ervaren. Al met al een over de top film maar toch ook wel weer aangenaam verast door de wat meer horror sfeer....

3 1/2 ster

Zelfde wat als de 1ste, voor mij niet top.

Visueel een werkelijk magistraal werk van Villeneuve die met zijn verfilming en interpretatie van Dune groot vakmanschap toont. De start op Arrakis zit uitstekend in elkaar, maar wanneer de Harkonnen (bij uitbreiding de heerlijke passage in zwart-wit) meer schermtijd krijgen komt het echt helemaal op gang. Bautista en Skarsgard spelen opnieuw hun rol, de introductie van Austin Butler is een echte meerwaarde en laat misschien zelf wat te lang op zich wachten. Het karakter geeft het tweede deel extra diepgang. Verder zijn de verhaallijnen van de Emperor (Walken) en zijn dochter (Pugh) en die van Gurney (Brolin) niet storend, maar ook niet noodzakelijk. Het zijn misschien zelfs wat nonchalante losse eindjes. Walken staat er toch echt wat versuft bij. Er gaat nog weinig dreiging van hen uit. Ze beschikken over een geweldig uitgerust en getraind leger, maar laten zich dan bijzonder eenvoudig in de val lokken door de Fremen. Chalamet en Zendaya doen het oké tot goed, maar na een uur of twee had ik toch wel wat genoeg Zendaya. De romance tussen beide personages werd nogal breed uitgesmeerd, maar het ‘ik-acteer-boos-gezichtje’ van Zendaya werd na verloop van tijd eerder lachwekkend en storend. Nu goed, wat slordig acteerwerk wordt wel perfect goedgemaakt door een tsunami aan indrukwekkende geluidseffecten en sterke special effects. Benieuwd wat Villeneuve met deel 3 nog in petto zal hebben!

Wat een draak van een romatische storyline hebben ze erin verwerkt. Buiten dat mooi visueel pareltje.. einde ging allemaal wel erg snel, heb het boek niet gelezen, dus ben benieuwd wat de nieuwe badguys gaan brengen.. IMO jammer dat het Baron verhaal over is.

Vanavond gezien in Pathé Maastricht, hier ga je voor naar de bioscoop! Overweldigend geluid en prachtige beelden. Een lange zit, maar zeker de moeite waard. Ik lees her en der wat over de traagheid, maar vond het zelf juist wel vlot. De enige twee vragen waar ik mee blijf zitten is dat het ze wel heel makkelijk afging en waarom Chani de eerste in de grot zich van hem afkeert, als Paul (zichzelf) tot Lisan al Gaib (wordt ge)kroont. 2e punt zal vast aan mezelf liggen Heerlijke zit en kijk uit naar deel 3!

Van Part One was ik best wel onder de indruk, maar Dune: Part Two is een stapje terug. De film is constant episch en bombastisch en daarmee over-the-top. Het ontbreekt aan momenten van verstilling. De fase waarin Paul alleen de woestijn zou moeten doorkruisen is een mooi voorbeeld: het wordt aangekondigd maar eigenlijk laat Villeneuve vervolgens helemaal weg hoe dit verloopt, omdat er geen actie aan vast te knopen valt. Sommigen vinden de film traag, maar ik vind eigenlijk dat er teveel gebeurt. De montage is ook te snel, en die combinatie maakt het rommelig. In deel één kon je een paar lange sequenties onderscheiden met hun eigen spanningsboog. Bijvoorbeeld Paul die van zijn moeder 'The voice' moet leren, of de hand in the box, dat soort momenten. In deel twee zag ik dat niet echt terug. Misschien alleen het moment van het berijden van de zandworm door Paul en de eindaanval, maar dat is te weinig en te laat. Verder ben ik ook niet te spreken over de score, die nu echt overheersend is en veel te zwaar aangezet.

Toch nog een goede beoordeling (3,5*), omdat Villeneuve er met het duinepos wel glorieus in slaagt om deze wereld helemaal op te roepen. Het production design is om van te smullen. Lekker veel shots door een zoeker ook, helaas telkens wat te haastig, maar toch. De zandworm-scenes zijn fantastisch. Chalamet en Zendaya ook goed op dreef, in de ondersteunende cast zitten mijns inziens teveel bekende gezichten (Seydoux en Pugh bijvoorbeeld, waarom niet een onbekend iemand voor zulke simpele rolletjes, beter voor de world-building).

Hopelijk komen er vervolgdelen en hopelijk neemt Villeneuve hierin gas terug, stuurt hij Zimmer de laan uit en krijgen we meer sfeerbeelden, want dan is de filmwereld Dune op zijn best.

Spectaculaire, audio visuele nonsens. Zolang je er niet te lang bij stil staat hoe onlogisch het geheel is en je de plotgaten voor lief neemt kijk je verder een vermakelijke film. Probleem is wat mij betreft dat de film zichzelf zeer serieus neemt en dan ga ik op andere dingen letten. Bij Star Wars bijvoorbeeld vergeef ik makkelijker zaken als at at's (een stupide apparaat) dan die volkomen onlogische libelles in Dune. Ook over de schilden kun je beter niet te lang nadenken overigens.

Naar mijn mening is Dune beslist niet in staat om de jubelverhalen te rechtvaardigen. Gezien in de Imax en dat is dan wel weer de moeite waard. Geluid stond erg hard maar daardoor trilden de ingewanden wel lekker los. Dat voegde wel een dimensie toe bij de wat spectaculairdere stukken.

Nah goed. Ik heb me wel vermaakt dus op naar deel drie dan maar.

Vandaag ook eindelijk gezien in de bios. Lekker rustig was het.

Gisteren nog es geprobeerd deel 1 voor de 3e keer te kijken als voorproefje, maar kwam er niet doorheen. Na een uur afgezet, want het is gewoon heel traag.

Deel 2 heeft hier ook wel wat last van. Er gebeurt niet zo heel veel tot de pauze, en ook daarna is het pas een half uur later dat je wat spanning voelt: er zit wat aan te komen.

Ik vraag me ook af of er niet teveel aandacht is besteed aan het mooi in beeld brengen van alles, daarin slaagt Villeneuve prima, maar het verhaal, wat in principe toch zo rijk is wordt nog steeds oppervlakkig uitgebeeld. En komen we bij de finale, dan is alles toch wel vrij kort en snel afgerond. De vraag is dan ook of er niet wat meer en langere actie in had gemogen, of langere scenes waarin Paul zich ontwikkelt, of verwarrende visioenen die later op hun plek vallen, of de relatie met Chani uitdiept, en minder lange 'sfeer' shots waarin het licht erg mooi is, of het camerastandpunt interessant is, maar niet veel gebeurt.

Ik heb toch een aantal momenten gehad dat ik me een beetje verveelde.

Ook word je niet de wereld ingezogen. Het kleurenpalet is allemaal erg bleekjes. Dune is warm gelig, maar kent nauwelijks kenmerkende plekken. Het is een zand/woestijnplaneet, maar er is werkelijk niks wat enige karakter geeft.

Ook de planeet van de Harkonen krijgen we zowat in zwart wit te zien. Geen idee waarom. Artistiek ja, maar mijns inzien onnodig. Het is jammer dat we ook niks van de planeet van de keizer meekrijgen, of de andere grote huizen die enkel genoemd worden. Leuk dat je wat sabotage successen ziet van het harvesten, maar misschien had men de gevolgen voor het universum kunnen laten zien. De baron en ook de keizer die zich zorgen maken over teruglopende spice. Daarna als Feyd komt kijken zou dit misschien een keerpunt kunnen zijn. Ipv 1 plek opblazen, zou hij degene kunnen zijn die de boel weer recht trekt. Zo had hij meer reputatie kunnen hebben. Nu is hij speelbal van het vrouwengilde.

Ook vond ik het verhaal met Gurney zwak. Dat is al vaker heel zwak uitgebeeld in eerdere films (zo van: hallo ik ben er weer), maar hier laat Villeneuve toch een kans lopen. Het levert allemaal erg weinig emoties op net als het 'wraak' plot.

Die had ik wel bij Paul zijn speech, en een paar kleinere momenten. De acteurs doen het prima, maar niet uitzonderlijk. En waarom die raspende stem van Feyd net als de Baron. Haalde mij een beetje eruit. Zendaya doet eigenlijk de hele film haar: "ik vind het maar niks wat er gebeurt"-look en van diepe liefde voelde ik bar weinig.

Dus voor mij een 7/10 en ik vermoed dat ik eigenlijk nog liever de Dune mini serie en Children of Dune keek. Die hebben ook hun zwakke punten, maar het voelt als geheel meer een verhaal van Paul/ Muad Dib. Dune 2 haalt het totaal niet bij een verhaal als een Neo die transformeert in the One.

Ook niet te kijken zonder oordoppen voor mij(tegenwoordig altijd mee naar de bios). Ik had bijna de decibelmeter op mijn telefoon uitgehaald.

Maar geef je nou commentaar op de film of op Frank Herbert? Mag allebei hoor maar die omnicopters waren precies zoals ik ze voorstelde bij het lezen van het boek. En hoe onlogisch is het als libellen zo'n beetje de beste vliegers in de natuur zijn? Verder mag je het raar vinden hoor, maar welke plotgaten bedoel je?

Beide. Dus je hebt een planeet waar je de godganse tijd geconfronteerd wordt met gruwelijke zandstormen. En dan bedenk je een vliegapparaat met een bak aan bewegende onderdelen, allemaal kwetsbaar voor zand. En dat terwijl je prachtige ronde vliegapparaten hebt zonder ook maar één gaatje waar zand in kan.

Dan surfen op zandwormen. Ziet er tof uit maar gods onmogelijk. Legers die elkaar met zwaarden te lijf gaan. Een paar miljoen mensen worden over het hoofd gezien. Zoals ik al zei. Het ziet er prachtig uit maar het blijft spectaculaire nonsens.

Sterk vervolg maar niet het niveau van deel 1. Het verhaal wordt verder opgepakt maar bij de uitwerking ervan lijkt men soms wat momenten over te slaan. Er is net iets te heftig in geknipt. Verder een overdonderend spektakel waarbij de bijna drie uur omvliegen. De actiescenes zien er fraai uit en de film bevat best een aantal creepy scènes die in menig horrorfilm niet zouden misstaan. Audio en visueel erg genieten met een fraaie soundtrack. Het acteerwerk is dik in orde. Helaas weer even wachten op deel 3. 3.5/4.0

Kan dat niet joh?

Je weet waar ‘fiction’ voor staat in het genre Sciencefiction?

Poeh poeh, sarcasme als argumentatie. Altijd heel sterk.

Bij een film die zichzelf zo serieus neemt heb ik daar (zoals al eerder geschreven) meer moeite mee.

Van Dune: Part One was niet al te veel meer blijven hangen. Daarom heb ik die film eerst herbekeken voordat ik deze film in de bioscoop ging bekijken. Ik kan mij echter goed voorstellen dat ik van deze Dune: Part Two over enkele jaren ook niet zo veel meer weet. Op visueel gebied uitstekend, echt de moeite waard om deze op een groot scherm in de bioscoop te zien. Qua plot en personages blijft het wat mij betreft - net als bij zijn voorganger - behoorlijk afstandelijk. Echt meeslepend wordt het plot niet en de personages missen om de een of andere reden wel wat diepgang. Dat kan niet aan de speelduur liggen, want Villeneuve neemt wel zijn tijd om het verhaal te vertellen. Het acteerwerk is ook in orde en de film beschikt over een zeer behoorlijke cast met gerenommeerde namen. Toch grijpt het mij niet helemaal, al zal ik de opvolger hiervan ook gerust gaan kijken.

Haha, oké, snap je punt. Aantal zaken wordt wel in de boeken uitgelegd en lijken in de films wat raar. Je omnicopter punt vind ik wel een goede. De rest wordt gelukkig prima uitgelegd in de boeken.

Thnx. Misschien ben ik ook wel een ouwe zeikerd aan het worden hoor. Ik heb de boeken nooit gelezen. Misschien wel een goeie om die mee te nemen tijdens de zomervakantie. Aan de andere kant ben ik bang dat de boeken wat oubollig zullen blijken te zijn.

Heb ik ook last van

Heb alleen boek 1 gelezen, echt een van de beste boeken die ik ooit heb gelezen. Deel 2 heb ik na een paar honderd pagina's weggelegd, werd me te religieus.

Thuisgekomen moest deze film even bezinken. Wat is dit alweer een schitterend visueel pareltje van Denis Villeneuve!

Wat een soundtrack en geluid! Meesterlijk! Hiervoor ga je naar de cinema.

Na de verhaalsetting en introductie van de belangrijkste personages in Deel 1, is het in Deel 2 o.a. tijd voor revanche voor de dood van Paul's vader.

Bij de romantische fragmenten' tussen Paul en Chani dacht ik even van: "Oh neen, hier gaan we weer...", maar gelukkig krijgt dit niet de bovenhand, maar dient het eerder als duiding in het verhaal.

Dit is geen Star Wars of Star Trek, dit is een prachtig verfilmd sc-ifi-verhaal.

Ik durf bijna te zeggen, even episch als de boeken van Frank Herbert zelf.

Op alle fronten beter dan het eerste deel. Grootser. Epischer. Een betere combinatie van filosofische ideeën over geopolitiek en blockbustergenot. Ook knap hoe zoveel verschillende personages en facties bij elkaar komen, maar zonder dat je het gevoel krijgt dat er iets essentieels mist. Zoveel verschillende tonen. Van de verstillende scènes waarin Paul Atreides (Timothée Chalamet) toenadering zoekt tot de harde woestijncultuur van de Freman of zijn liefde voor Chani (Zendaya) vorm begint te krijgen. Tot de opzwepende grootsheid van woestijngevechten, surfen op reusachtige wormen en de hypermilitaristische overwinningsmoraal van de Harkonnen. Het maakt 'Dune: Part Two' (2024) tot een eigenzinnige spektakelfilm waar je eindelijk weer eens het idee krijgt dat alles lijkt te kloppen.

Uitstekend tweede deel, alhoewel qua spanningsboog en tempo zeker niet perfect. Grootste voordeel is dat alles en iedereen reeds geïntroduceerd is in het eerste deel, zodat regisseur Villeneuve hier direct los kan gaan. Dat plot en gebeurtenissen dan toch pas zo laat op gang komen (na een uur) is teleurstellend, maar eenmaal op stoom is het genieten. Visueel is de film wederom zeer indrukwekkend, met eersteklas special effects en prachtige production design. Qua cast spring vooral Austin Butler als de psychopatische Feyd-Rautha Harkonnen er in positieve zin uit. Ondanks de forse speelduur is het verhaal nog lang niet af en gezien het open einde stevent de film overduidelijk af op een derde deel.

Mooie beelden, mooi gemaakt, maar het verhaal is erg cliché en op momenten vind ik de film slaapverwekkend. Het is te nep en overdreven voor mij en geen diepgaand neergezette persoonlijkheden om me in te kunnen leven. Twee kinderen die deze wereld gaan redden? Veldslagen waar iedereen met messen vecht terwijl er ook geweren en bommen zijn? En die traan van haar die hem weer tot leven wekt…. hou op…

Kom net uit de bioscoop. Man, wat een spektakel.

Qua verhaallijn sluit ik me aan bij de meningen dat het minder is dan 1 (die ik overigens gisteren pas thuis op Netflix heb gekeken).

Echter is dit wel het soort films waarvoor ik naar de bioscoop ga: het geluid, de special effects, gewoon het hele plaatje. Een film met een echt goed maar zonder te veel visuele bombarie kijk ik liever thuis.

Maar dit, wauw. Ik overweeg hem nog eens in de bios te gaan kijken.

Dit heb ik één keer eerder gehad, namelijk met Prometheus. Vond ik ook zo een "matige verhaallijn, maar oh wat een audiovisueel spektakel"-film.

Ik vind Dune: Part 2 niet hét gigantische meesterwerk dat velen er in zien, maar het is zonder twijfel blockbustercinema van een niveau zoals je het niet vaak ziet. Zéker een fantastische, visueel overdonderende cinema-ervaring, en dat is al heel veel waard. Ik vind dat Villeneuve op structureel en verhaaltechnisch vlak wat steekjes laat vallen, maar het voelt bijna onzinnig om te klagen over zo'n dingen in een film als Dune: Part 2, dat duidelijk gepercipieerd is als pure ervaringscinema. Die openingsscène alleen al is zo overweldigend en allesoverheersend mooi; de wereld van Arrakis voelt tegelijkertijd zo herkenbaar en buitenaards, op een manier dat weinig scifi-werelden dat overbrengen in andere films of series. Hier zit een feilloze visie achter, en daar verdient Villeneuve alle lof voor. Ook de manier waarop hij andere zaken en concepten in beeld brengt, zoals de ruimtevaartuigen; het is nét dat tikkeltje anders dan je het gewend bent, en voelt heel uniek en nieuw aan op die manier. Het zwart-wit-stukje op de wereld van de Harkonnens vond ik ook fantastisch, en vormt een aangename afwisseling op de geel-, oranje- en bruintinten in de rest van de film. De film is simpelweg episch en groots en indrukwekkend op visueel gebied en alleen daarvoor al zou ik hem nog een keer willen zien op het grote scherm.

Maar ondanks die epische scope, blijft de film tegelijkertijd ook vrij 'kleinschalig'. Veel focus op karaktermomenten en kleine scènes, worldbuilding en scènes waarin de film even kan en mag ademen. De personages zijn niet dé meest interessante figuren die ooit op een scherm hebben rondgewandeld, zeker niet, maar de acteurs doen wel allemaal fijn hun ding. Chalamet - wat je verder ook van hem mag vinden - zet een sterke Paul Atreides neer. Zijn transformatie tegen het einde van de film komt een beetje bruusk over, maar daar kan Chalamet niets aan doen. De cast zit zo boordevol met bekende acteurskoppen dat sommigen er wat bekaaid vanaf komen, maar vooral Austin Butler wil ik nog wel benoemen. Fantastische rol en acteerprestatie, en hij brengt wat nieuwe energie in de film na zijn intrede. Uiteindelijk had ik wel het gevoel dat er wat snel-snel naar een climax moest toegewerkt worden en het einde verloopt ook snel, terwijl er voor sommige zaken in het middenstuk veel tijd wordt uitgetrokken. Hélemaal perfect vind ik de pacing van de film dus niet, en ook in het plot worden af en toe wel wat sprongen genomen. Waarom sommige personages doen wat ze doen of wie wat precies denkt is niet altijd even duidelijk. Dat had beter gekund in een film die zo lang duurt.

Maar goed, het zijn kleine smetjes waar ik ook niet te lang bij stil wil staan. Villeneuve blijft één van de interessantste huidige regisseurs en zo'n mainstream-succes als dit kan hem hopelijk alleen nog maar meer ruimte en vrijheid in zijn toekomstige projecten geven. Nu over een paar jaar nog een geslaagd afsluitend deel en dan heeft hij toch een hele sterke trilogie afgeleverd. Maar ook als tweeluik kan het al wel tellen voorlopig. De inhoud is in beide films niet op het niveau van het audiovisuele, maar dat laatste aspect steekt dan wel ook gewoon perfect in elkaar.

4*.

Waarom wel schieten vanuit een vliegtuig. Maar niet vanaf de grond??.

Dat vonden we vreemd. Verder natuurlijk visueel zeer aantrekkelijk. Tijd verstrijkt ook weer erg snel. Maar niet de topper die ik verwachtte.