Infinity Pool (2023)

In alles een mislukking. Mia Goth mag dan een look hebben, ze kan nog altijd slecht acteren en is zeer irritant aanwezig. Verhaal blijft ook achter in de verfilming; het is allemaal leuk bedacht maar o zo apatisch in beeld gebracht. Hoe een aankomend regisseur een eigen hersenspinsel over (sadistische) manipulatie voor slechts een klein publiek heeft gemaakt. Het moet niet stompzinniger worden. Zand erover

Ben benieuwd wie er volgend jaar met vakantie naar Kroatië gaat en daar eieren met spek als ontbijt gaat wegeten..

Minder goed dan Cronenberg's vorige twee maar nog steeds interessant genoeg. Dit komt ten eerste doordat het schrijven hier niet zo heel sterk was. Het sci-fi-uitgangspunt is niet direct nieuw maar wel vol vruchtbare ideeën om mee te werken. Jammer dat veel niets anders is dan rijke mensen die niet weten wat ze met hun bankrekeningen moeten doen. De bevoorrechte klasse leeft zonder gevolgen. Ook omdat zeer recentelijk er al meer films waren met zo'n thema. Is het toeval of hype....? Wat me ook bij het tweede brengt. Mia Goth...ja ze is een mooie verschijning maar niet bepaald sterk in acteren. Tenminste niet in deze want meer voor mij was het meer irritant blèren. Typische gevalletje van typecasting dus. Maar Cronenberg weet de dingen visueel wel erg interessant te houden met kleurrijke en hypnotiserende beelden van cameraman Karim Hussain of verschillende prachtig gemonteerde scènes van drugstrips en droomsequenties vol met naaktheid en soms was het ook best bloederig. Alhoewel er met deze film wel meer werd opgeschoven naar thriller Het vermijdt de (body)horror, maar het bevestigd wel dat Brandon Cronenberg (op het moment en net als zijn vader) meesterlijke genrefilms maakt!

Pa Cronenberg mag inmiddels best trots zijn op zoonlief Brandon; deze derde film van hem als regisseur is origineel, surrealistisch en behoorlijk onbehaaglijk. Na een min of meer traditionele opbouw slaan plot en personages volledig op hol, resulterend in een hedonistische nachtmerrie, bevolkt door vreemde personages en bizarre gebeurtenissen. De montage springt iets teveel van de hak op de tak en bepaalde scenes gaan te lang door, maar afgezien daarvan is dit een memorabel naar werkje van een regisseur die per film beter wordt.

Zijn eerdere films konden me voorlopig niet zo bekoren, Antiviral vond ik gewoon té bleekjes en pover en Possessor (Film, 2020) mja ik moet deze toch nog steeds 2de kijkbeurt geven, omdat er te veel zaken (zeer) boeiend leken vóór ik aan deze film begon.

Nu deze 'Infinity Pool', ik las de korte inhoud en met Mia Goth in de hoofdrol Ik was uitermate getriggerd en had hier dus onwijs veel zin in.

En dat bleek volkomen terecht, want wat heb ik mij hiermee vermaakt, visueel en ook qua muziek, was dit een pareltje, lekker trippy met momenten en echt puur genieten. En applaus voor gans de cast, maar nog net iets meer voor Mia Goth, damn wat ben ik een giga fan van deze actrice, ze heeft ook gewoon iets, dat je niet kunt aanleren, zij op het scherm/witte doek, dan spat er letterlijk en figuurlijk wat vanaf

Dikke 9/10.

Een aparte en vreemde Sciencefiction / Horror film (ik vond het overigens meer een Mystery / Thriller film) die me deed denken aan een sketch van Jiskefet, namelijk die van "Raarrr" en raar is "Infinity Pool" zeker, net zoals destijds "Blue Velvet (1986)", waar deze film bepaalde overeenkomsten mee heeft. Deze film is geregisseerd door Brandon Cronenberg oftewel de zoon van de bekende filmregisseur (op het gebied van horrorfilms en psychologische thrillers) David Cronenberg (o.a. "Videodrome (1983)", "The Fly (1986)" en "A History of Violence (2005)").

In "Infinity Pool" draait het om schrijver James Foster (Alexander Skarsgård) die samen met zijn steenrijke vrouw Em (Cleopatra Coleman) naar een luxueus en afgeschermd vakantieresort in Li Tolga (een fictief land) vertrekt in de hoop daar inspiratie op te doen voor zijn nieuwe boek. Tijdens verblijf ontmoeten ze een fan genaamd Gabi (Mia Goth), die samen met haar man Alban Bauer (Jalil Lespert) op het vakantieresort verblijft. Al snel beginnen de twee stellen samen op te trekken. Dit is het startschot van een hoop vreemde gebeurtenissen en zeker als James betrokken raakt bij een dodelijk ongeluk, waarbij ze de ware aard van hun resort te zien krijgen. Er is namelijk sprake van een perverse, duistere subcultuur waarin hedonistisch toerisme, roekeloos geweld en surrealistische gruwelijkheden de boventoon voeren.

De film begon opzicht wel aardig en sfeervol en trok ook mijn aandacht op het moment dat James na circa 18 minuten in de natuur (bij het strand) staat te plassen en dan opeens een helpend handje krijgt van Gabi, die hem aftrekt en waarbij hij zijn kwakje laat vallen op het kiezelstrand. Als men daarna in het donker terugrijdt naar het vakantieresort welke men illegaal heeft verlaten, doet de verlichting van de auto raar en rijdt James een man op de weg aan. James wilt dan de politie bellen, maar Gabi en haar man Alban adviseren om dat niet te doen, omdat Li Tolga namelijk geen beschaafd land is.

De volgende ochtend worden James en Em toch opgepakt in het vakantieresort door de politie en wordt James tot de dood veroordeeld, waar James enorm van schrikt. Maar omdat ze een welgestelde koppel zijn, komt James ermee weg en wordt hij gekloond (werd best fraai in beeld gebracht) en wordt juist de kloon gedood (doodgestoken door een zoon van de verongelukte man), waarbij James en Em verplicht moeten toekijken van politierechercheur Thresh (Thomas Kretschmann). Em vindt het vreselijk om te zien maar James kijkt juist vol bewondering toe en geniet er ook van.

Als ze daarna mogen vertrekken, wil Em zo snel mogelijk Li Tolga verlaten, maar James (die juist wilt blijven) kan zijn paspoort niet meer vinden (die hij verstopt heeft op het toilet). Em vertrekt dan uiteindelijk alleen en James blijft dan achter op het vakantieresort en gaat dan steeds meer om met het koppel Gabi en Alban en ook met twee andere koppels waarmee Gabi en Alban goed bevriend zijn, namelijk het koppel Dr. Bob (John Ralston) en Bex (Caroline Boulton) en het koppel Charles (Jeff Ricketts) en Jennifer (Amanda Brugel), die na circa 50 minuten worden voorgesteld.

Tot dan was de film boeiend en mysterieus, maar daarna wordt het eigenlijk allemaal wat raar en gaan ze samen ook vreemde dingen doen (o.a. met maskers op) en gebeuren er ook vreemde dingen (met name m.b.t. het klonen, waarbij James verschillende keren wordt gekloond) en voelt James zich steeds meer aangetrokken tot Gabi, tot de ware aard van Gabi en de anderen naar boven komt en James zich realiseert dat deze mensen geen goed gezelschap zijn. Of het nu gaat om het kijken naar talloze executies of om misleid te worden om mensen te slaan (en op te plassen) die zijn dubbelganger blijken te zijn. James heeft dan ook het gevoel dat hij zijn grip op de realiteit aan het verliezen is en wilt ook van hen zien af te komen (stapt dan ook in een bus om te vertrekken), maar Gabi en de anderen staan ​​niet te popelen om het plezier los te laten en ze willen ook niet James loslaten (stoppen de bus en dwingen James om uit te stappen).

Als dat uiteindelijk toch gebeurt en ze teruggaan naar de Verenigde Staten, is James zichtbaar geschokt is door de gebeurtenissen van de afgelopen dagen. Hij wacht op het vliegveld op zijn vlucht en besluit in plaats daarvan achter te blijven. Hij keert terug naar het gesloten resort, waar hij alleen zit te midden van een stortbui (het is immers het moessonseizoen in Li Tolga) en waarna de film na circa 110 minuten is afgelopen.

De film gaat in essentie om het leven van de rijken en hoe je met alles weg lijkt kunnen komen als je geld genoeg hebt. Hoewel ik het maar een rare film vond, heb ik me er wel nog redelijk mee vermaakt en dat komt omdat in "Infinity Pool" schoonheden (waaronder Mia Goth en een "Indian Bollywood Dancing") en gruwelijkheden met elkaar vermengd worden en er ook redelijk wat naaktheid (vooral tijdens de hallucineerde, kleurvolle en bizarre seksscène, waarbij men van te voren verdovende middelen gebruikt, die circa drie minuten duurt) te zien valt en dat natuurlijk voornamelijk van Mia Goth.

Maar ook van andere vrouwen zie je naaktheid zoals van Caroline Boulton (met haar melkachtige lichaam) en Anita Major. De laatste doet het met de eigenaar van het resort, die ze een loer gaan draaien (en wat uitloopt op een schietpartij) en waarbij ook de vrouw, dochter en zoon van de eigenaar betrokken worden. Jammer genoeg zien we geen naaktheid van de Australische Cleopatra Coleman (met haar volgespoten lippen), maar ze opende wel een keer fraai de gordijnen op de hotelkamer, waardoor we een cameltoe van haar te zien krijgen en dat dan van achteren.

"Infinity Pool" bevat ook een aantal bizarre en expliciete momenten, zoals het moment dat James op het einde borstvoeding krijgt van Gabi (die de borst ook eerst nog insmeert met bloed), die hem ook vaak baby noemde. De cast doet het opzicht verdienstelijk en zeker Mia Goth (haar zag ik al eerder in de films "A Cure for Wellness (2016)" en "X (2022)"), die de tijd van haar leven heeft als de vreemde, intimiderende en sexy verleidster Gabi. Ze zal inderdaad waarschijnlijk gaan uitgroeien tot een horroricoon. Ze heeft er ook de uitstraling en het uiterlijk voor en een vrouw die niet schroomt om zich naakt te tonen in een film, heeft altijd een plusje voor bij mij.

Alexander Skarsgård doet het verdienstelijk als onze loser-hoofdrolspeler James Foster, die leeft van het geld van zijn vriendin Em en die op het einde vernedert wordt door Gabi (ze noemt hem o.a. een idioot en geeft aan dat ze helemaal geen fan is van hem en dat ze ook niet zijn boek heeft gelezen, waarover ze ook zegt "One shitty book six years ago that nobody read."), die dan op de motorkap van een auto ligt, en Thomas Kretschmann is ook de moeite van het vermelden waard vanwege zijn korte maar opmerkelijke rol als een strenge politierechercheur die af en toe het pad van James en zijn gezelschap kruist. Hoewel hij nooit zijn stem verheft, zegt hij op een gegeven moment met een zenuwslopende vastberadenheid tegen de groep:

"Our country is not a playground for foreign children."

Hoewel ik "Infinity Pool" best een rare film vond, heb ik me er toch redelijk mee vermaakt en vooral door Mia Goth. Vanwege haar krijgt de film van mij ook een nipte voldoende.

Infinity Pool is mijn eerste film van Brandon Cronenberg, zoon van. Wat fijn dat ook Brandon zulke originele ideeën als zijn vader lijkt te hebben. Het is maar een kwestie van tijd voor er echt een pareltje uit zijn mouw verschijnt denk ik dan. Mia Goth, tja, ze lijkt tegenwoordig bijna in elke horrorfilm mee te spelen. Beetje zoals Samara Weaving een tijdje geleden. X vond ik goed, maar of dat door haar kwam ik betwijfel het eigenlijk. Pearl viel volledig op haar schouders en die film kon me totaal niet bekoren. Ook hier denk ik niet dat ze de film beter maakt, ja ze gaat inderdaad vrij makkelijk uit de kleren. Alexander Skarsgard is nog iemand waar het in de familie zit. Vader Stellan zal vast trots zijn. Alexander is hip met The Northmen, Big Little Lies, Godzilla vs Kong, etc. Ik zie hem een beetje als een jonge Aaron Eckhart. Ook hier doet hij het wederom prima. Het concept van de film is op zijn zachtst gezegd speciaal te noemen. Hier en daar slaat Brandon Cronenberg een trippy weg in voor de film. Op zijn minst ben ik nu wel benieuwd naar zijn twee andere films.

Matig tot slechte film.

Ik vond er niet veel aan.
Een misdaad begaan en dan als straf jezelf laten klonen zodat je kloon de doodstraf mag ondergaan.
Veel herhaling van zetten in deze film.
Duurde 30 min te lang voor zo’n soort film.

Mia Goth is een knappe verschijning en kan redelijk acteren.
Alleen ik kan er maar niet aan wennen dat ze geen wenkbrauwen heeft.

2,5 / 5
5,5 / 10

En dan ben ik nog mild

Mijn vrouw zei in ons dialect, wat een prutfilm is dit en ik kan ze alleen maar gelijk geven. Het begon nog spannend maar het zakte daarna in elkaar als een pudding, wat een vervelende film. Goth acteert niet slecht maar memorabel zou ik het niet noemen, ik geef de enorm veel mensen op imbd gelijk stelt niets voor en duurt veel te lang...boring as hell

Redelijke thriller. Het verhaal zit best 'grappig' in elkaar. De uitwerking zal niet voor iedereen even goed weggelegd zijn. De opbouw is sterk en Cronenberg weet de sfeer goed neer te zetten. Langzaam aan ontspoort de film wat en dat is iets minder geslaagd. Maar buiten dat is het een prima film met spanning, drama en een aantal heftige scenes. Het DNA van vader is goed overgedragen zeg maar. Visueel is de film wat matigjes, sommige scenes lijken soms iets te vroeg te zijn geknipt. Het acteerwerk is verder dik in orde. 3.5

De derde langspeler van Brandon Cronenberg heeft interessante invalshoeken en is op het audiovisuele vlak absoluut goed te noemen. Voorspelbaar is de film niet. De verhaallijn ontpopt zich op zulke dwarse manieren dat het verloop niet is te voorspellen. Daarmee wordt de film overigens niet boeiender of spannender. Eerder belachelijker, zou ik zeggen.

Infinity Pool is een satire. Het mikpunt van spot lijkt de kapitaalkrachtige mens te zijn. In dit geval de rijke toerist die in een arm land zijn vakantie viert en zich aldaar overgeeft aan amoreel gedrag en daarbij ook nog eens wordt gesteund door het plaatselijke gezag dat op die manier een graantje van de rijkdom meepikt. Ja, Infinity Pool is een satire. Een behoorlijk humorloze satire. Dat wel.

Het verhaal heeft een ernstige toon. Van enige ironie is geen sprake. In Infinity Pool is weinig plaats voor subtiliteiten. In plaats daarvan smijt de film met overdreven stijlmiddelen die de absurditeit van het verhaal nog eens extra voeden. Cronenberg laat bijvoorbeeld zijn personages (net als in Possessor) angstaanjagende maskers dragen. Of hij zet de personages in merkwaardige close-ups neer die ongemakkelijk aanvoelen. Of hij zet onappetijtelijke bodyhorror in als shockelement. Ja hoor, bodyhorror. Toch een beetje het handelsmerk in de films van de familie Cronenberg. Ongetwijfeld erg plezierig als je er van houdt. Ik houd niet van bodyhorror.

Mia Goth maakt deel uit van het acteursensemble en speelt een meedogenloze femme fatale. Een vrouw met een ordinair soort aantrekkingskracht. Schaars gekleed en hoerig lonkend, weet zij de auteur Alexander Skarsgård behoorlijk te zinnenprikkelen. Je moet er van houden. (Van het type vrouw, bedoel ik. Zinnenprikkelen is natuurlijk een prettige bezigheid). Skarsgård houdt zichtbaar van het type. Wel moet worden aangemerkt dat hij het grootste deel van de film als verdoofd rondwandelt en het moeilijk voorstelbaar is je daar een intellectuele schrijver bij voor te stellen. Je vraagt je af wat de man voor origineels in zijn boekwerken heeft te melden. Het personage is weinig geloofwaardig en past uitstekend bij de overige personages die een even verwaande en vermoeiende houding tentoonspreiden.

Een mooi moment om nog een ergernis te droppen. Tijdens de onaangenaam lange speelduur valt steeds meer het zelfingenomen gedrag van de welgestelde personages op. Dat is natuurlijk ook de bedoeling. Dat begrijp ik. Het is alleen zo dat het gedrag zo theatraal en buitensporig is getoonzet, dat ik alleen maar een hekel aan de personages kon hebben. Misschien de bedoeling, maar dat werkte niet voor mij. Ik vind het fijn om me te kunnen inleven. Om breed te kunnen beleven. Die beleving werd me niet gegund, opgegeten als ik werd door negativiteit. Het maatschappijkritische aspect dat de film aanboort is me duidelijk. De manier waarop greep me niet. De personages zijn gewoon ergerlijk vervelend en dodelijk vermoeiend. De relativerende factor ontbreekt. En de humor natuurlijk.

Het verhaal is ook vermoeiend. Dat is gewoon een belachelijk voorwendsel om allerhande platvloerse en provocatieve scènes aan elkaar te kunnen rijgen en is op weinig momenten erg intrigerend. Het fictieve eiland La Tolga dat prettig mediterraans aandoet, biedt gelukkig enige afleiding. Toch was ik blij het eiland na een verblijf van bijna twee uur vaarwel te kunnen zeggen.

Waar. Heb. Ik. Naar. Zitten. Kijken? Not my cup of thea. Ik drink wel eens een biertje, maar gerookt heb ik nooit, laat staan dat ik ooit soft- of zelfs harddrugs heb gebruikt. Maar ik heb het idee dat een slechte trip hetzelfde voelt als kijken naar deze film.

Vrij leuke prent van zoon Cronenberg, zijn beste tot nu toe. Met blitse montage en pittige cinematografie probeert hij hier iets van elevated horror te presenteren, maar dat lukt slechts gedeeltelijk. De psychedelische sequenties zijn te kitscherig en halfweg stort de film volledig in elkaar om pas kort voor het einde weer wat recht te krabbelen. De kijker blijft bij de credits lichtjes verbouwereerd achter, maar niet geheel onvoldaan.

"You're so frozen these days I can't even tell if you're sleeping or awake.”

Deze stond al even op het lijstje, een film met hoge verwachtingen maar toch een wat mindere uitkomst. Het is een lastige film, die je als kijker wel echt moet liggen anders heb je er ook niet zo heel veel aan. Mij lag het al, al had ik wel even zo nu en dan problemen met het volgen van het verhaal, cinematisch is dit wel echt een prachtige film om te zien, en dat is echt genieten geblazen. Eigenlijk was er maar één reden dat wij deze film op het oog kregen, en dat kwam door ‘Mia Goth’ wat ook wel duidelijk mocht zijn door mijn eerste bericht onder deze film, uiteindelijk zijn we verwend met meerdere aspecten van die film die werkelijk om te smullen zijn.

De film is allereerst toch een stuk vermakelijker geworden door de gore die erin is gestopt. Je ziet niet zo gauw een vliegend been en is daardoor ook niet heel nasty, je krijgt wel close-ups te zien hoe mensen neergestoken worden, geraakt worden door een kogel waar het bloed eruit spuit en hoe kelen door gesneden worden en ik denk dat je dan als menig horrorliefhebber hier wel wat mee kan. Buiten het feit dat het een goede toevoegende waarde aan deze film en zijn verhaal is, schrikt het je als kijker ook weer even wakker. De hardheid daar moet de film het in mijn ogen zo goed als van hebben, en daar is duidelijk ook genoeg en vooral veel energie in gestoken, om het toch aardig netjes over te laten komen. En het maakte wel zeker wat indruk.

Daarnaast mogen we de prachtige actrice ‘Mia Goth’ veelvuldig bewonderen. Deze vrouw is in de loop destijds toch wel uitgegroeid als één van mijn favoriete actrices. Zowel in haar speelstijl als in haar looks, want het is een prachtige vrouw om te zien (en voor de echte fans; ze is ook een aantal keren naakt te bewonderen). Deze rol paste weer echt goed bij haar, een rol in een psyscho-horrorfilm daar heeft ze dus wel erg veel interesse in. Onder andere om het feit dat dit de derde filmrol is (en ook de derde film) waar haar rol toch echt met een bepaald psychische toevoeging heeft. Ook hier speelt ze waanzinnig mooi.

De rest van de cast deed het overigens ook prima, ook een prima rol van ‘Alexander Skarsgård’ trouwens, die zat er opzich ook wel lekker in. Ik heb niet veel met deze actuer, zijn rol als ‘Pennywise’ vond ik leuk maar, het was allemaal niet zo bijzonder. En ook hier was het allemaal niet echt om naar huis te schrijven maar, het was prima.

Voor de rest vond ik het verhaal ook prima, al deed het me altijd niet zo heel veel. Daardoor had de film het vooral nodig van zijn camerawerk, het weirde shit en de acteer kunsten, en door de eerder benoemde aspecten in de film levert het toch prima vermaak op. Maar, je moet je koppie er wel bij houden, want er gebeurt heel veel.

Oh my Goth.

Infinity Pool is in alle aspecten beter dan het vermoeiende en ellendige Possessor. Veel minder vaag en een betere pacing. Toch heeft het zeker zijn fouten want een perfecte film is dit zeker niet.

Het concept is wel best inventief. Een beetje absurd en met de kenmerkende hypnotiserende visuals dus dat is een plus. De cast is ook uitmuntend met als hoogtepunt uiteraard Mia Goth. Pearl heb ik nog niet gezien maar dit is alvast mijn favo prestatie van haar.

3*

Een bevreemdende film deze Infinity Pool! Een beetje een vreemde titel, die ik niet goed snap. Mogelijks wijst het op het feit dat James Foster langzaam kopje ondergaat in de waanzin en het geweld? Ik was er gelukkig ingestapt zonder enige voorkennis en verwonderde mij dus over wat er zo allemaal gebeurde.

Eens duidelijk wordt wat er aan de hand is, is de spanning wel een beetje weg, en vanaf dat moment kiest Cronenberg zuiver voor het geweld, bloedvergieten en shockeren in plaats van het sci fi mysterie. Maar gelukkig krijgen we dan nog enkele trippy scenes als de plaatselijke hallucinante middelen worden bovengehaald, en ook barst Mia Goth dan pas echt los in haar gekkigheid. Een rol die haar erg goed afgaat.

Ook Alexander Skarsgård doet het goed als de zwakkeling James Foster. Foster verliest al heel snel zijn gezond verstand en zijn oordeelsvermogen. Zijn vrouw Em, gespeeld door Cleopatra Coleman, moet wijken voor de wulpse Gabi Bauer (Mia Goth). Vanaf het eerste moment dat de beide koppels, Gabi en haar man Alban, en James en Em, elkaar ontmoeten, zet Gabi haar verleidingskunsten aan het werk. En welke man zou kunnen weerstaan aan een handjob op het strand na een avondje doorzakken door Mia Goth?

Nieuwe Brandon.

Zoonlief blijft het erg goed doen. Hij wijkt op papier niet zoveel af van het werk van z'n vader, maar zijn films zijn toch wel merklijk anders. Vooral de focus op het audiovisuele, vaak erg nadrukkelijk ook, is iets wat mij veel sterker aanspreekt.

Het duurt even alvorens Infinity Pool loskomt. Eerste derde is wel leuk, het gevoel van onbehagen is al volop aanwezig, maar het plot geen maar weinig van z'n geheimen prijs. Daarna gaat het redelijk goed los en is het vaak een beetje bijpikkelen, omdat bepaalde dingen bewust vaag gehouden worden. Vind ik verder alleen maar positief.

Skarsgård doet het goed, Goth blijf ik nog steeds wat vervelend vinden, al valt het hier wel beter mee in vergelijking met andere films. Een geweldige actrice is het echter niet, en ik twijfel eraan of ze dat ooit zal worden. Maar ook zij kan deze film niet verpesten. Lekkere sfeercinema, jammer dat hij de bioscoope niet gehaald heeft.

4.0* en een uitgebreide review

Goed,

Maar hier zat echt veel meer in. Als ik de film na 1 uur en 15 minuten had moeten beoordelen had ik hem denk ik de volle mep gegeven, daar zijn inmiddels nog 4 sterren van over. Het uitgangspunt van de film is echt heerlijk, en de ontwikkeling van James is daarin lange tijd echt zalig. Geen vragen stellen gewoon mee gaan met de gekte die hij voorgeschoteld krijgt.

Audiovisueel begint het ook al erg fraai (die camerabeweging). Dit zet meteen de toon, en beetje bij beetje doet Cronenberg er zelfs stapjes bovenop. Met als hoogtepunt natuurlijk de scene waarin hij samen met Mia "een wortel rookt". Nu ben ik sowieso al redelijk fan van Mia Goth, maar deze scene was echt waanzinnig. Al doet ze het verder ook meer dan prima. Scene daarna ook nog erg fraai waarin ze een bewaker flink toetakelen, maar zodra James al die gekheid niet meer leuk vind gaat de boel wel bergafwaarts.

Beter ging de film gewoon door waar het mee bezig was, nog een paar van die bovengenoemde scenes en je hebt een meesterwerk in handen. Helaas koos Brandon voor een ander pad. Nu kan ik zoals gezegd Mia wel waarderen dus op zich was het best lollig (scene dat hij voor de auto uit moest lopen), maar daar is dan ook alles mee gezegd. Nu lijkt Brandon het nog enigszins te fixen met een fraai einde, maar ook dat verneukt die door de film nog een soort van epiloog te geven ("twee weken later" je kent het wel..). Dat blijft toch altijd wel een major buzzkill.

Nja toe maar, het irriteert ook niet echt of zo, maar met de weg die Brandon inslaat plus het einde voelt dit toch wel zonde. Desalniettemin toch wel een goede film, jammer genoeg niet heel consistent.

4*

Geestdodende, pretentieuze horrorthriller over schrijver James Foster [Alexander Skarsgård] die met zijn echtgenote Em [Cleopatra Coleman] afreist naar een all-inclusive toeristenparadijs op het eiland La Tolqa. Daar wordt hij aangesproken door een fan [Mia Goth] die James en Em uitnodigt voor een uitje. De avond krijgt een tragische wending en loopt uit op een vage opeenvolging van expliciete seks, extreem geweld en een overdaad aan wazige beelden. Typisch Cronenberg? Tja, thematisch heeft het veel weg van Crash van vader David, maar Brandon weet geen maat te houden en verliest zich in overdaad. Veel belangrijker nog: hij geeft ons geen enkele reden om ook maar iets te voelen voor de personages.

Goeie film over twee koppels op vakantie die een dagtrip maken buiten het vakantie-resort. Een originele premisse die een uitstekende eerste helft oplevert. De tweede helft is wat vager (maar dat mag je verwachten van een Cronenberg). HIer en daar best gewelddadig en Mia Goth zet een lekkere rol neer. Een nipte 3.5 sterren.

Dit bizar filmwerkje is de derde film van zoon Brandon die qua thema en sfeer in de voetsporen treedt van zijn vader Cronenberg. Na het degelijke, maar rare Antiviral (2012) en prima horrorwerkje Possessor (2020) is dit eveneens een bizar mysterieus verhaal dat vooral in het eerste deel sterk uitpakt. Het verhaal kan in alle richtingen uitdraaien van klonen die de identiteit overpakken of wraak van de bevolking of zelfs een opgezet spel om ideeën aan de schrijver te geven om eindelijk nog eens een boek te schrijven. Maar het pakt nog anders uit, nl. dat de rijken zich alles kunnen veroorloven indien ze cash betalen. En in dit geval is het echt alles kunnen veroorloven. En dan zie je wat een individu in staat is om uit de problemen te geraken en zelfs om verveling tegen te gaan. Dat laatste is uiteindelijk een brug te ver want ook de hoofdrolspeler na een tijdje in ziet. Maar geraakt hij er nog uit? Een zeer interessant mysterieus verhaal gecombineerd met redelijk wat gore. Er is ook een sekshallucinatie van ongeveer drie minuten waarin Mia Goth en de twee andere dames naakt te zien zijn. Mia Goth is hier helemaal in haar element en weet de film dat tikkeltje meer te geven. Helaas is het tweede deel toch wat minder, vooral vanaf de scène waar James verzorgd wordt door de lokale bevolking en daarna weer wordt geconfronteerd met Mia Goth en haar groep. Beetje slordige uitwerking, net zoals de slotscène. 6,5/10

Eeehm.... Wow!

Dit was eigenlijk wel heel erg goed op alle vlakten.

Zo vader, zo zoon. Al ligt Crimes of the Future nog op de plank en ben ik onlangs met deze prent begonnen. Het heeft wel lang geduurd voordat deze in Nederland een beetje release heeft gekregen. En dan slechts een kleine release? Ergens snap je dat ook wel, in Hollandse begrippen die overduidelijk te vatbaar en kwetsbaar zijn.

Dat Brandon Cronenberg zijn vader achterna gaat staat hierin weer buiten kijf. Zijn debuutfilm Antiviral was een goede poging, maar net iets te eentonig. Met Possessor is er acht jaar later een fikse vooruitgang. Hierna lijkt hij dan toch de smaak te pakken gekregen te hebben en weet hij met Infinity Pool nu echt zijn identiteit te creëren. Naast dat hij door zijn vader geïnspireerd is, lijkt hij daar ook een geheel eigen loop aan te hebben gegeven, als je zijn twee laatste films naast elkaar legt.

Daarnaast heeft hij de mogelijkheid gekregen om een piekfijne cast bij elkaar te verzamelen en weet hij hier een wereld te schetsen waar bijna geen woorden voor zijn en waarbij je al vanaf het begin voelt dat deze wereld te mooi is om waar te zijn.

Li Tolqa. What the fuck is dit voor land, of wat het ook mag zijn? Is dit wel een land? En sterker nog... waarom krijg ik zelfs het gevoel dat dit stukje gebied zich op een andere planeet bevindt? Is dat soms vanwege dat lettertype dat ze hier gebruiken. Heb ik deze lettertype niet eens eerder gezien in strips van Moebius? In decoraties dat buitenaardse kolonies zouden moeten voorstellen? Is het een alternatieve werkelijkheid dat zich ergens in de zeeën rondom de Balkan moeten bevinden? Een paradijs in de hel? Dat laatste zonder twijfel.
Dit stukje gebied heeft namelijk een resort en James en Em, een elitair stel hebben daar hun vakantie geboekt.
James wordt hier prachtig neergezet door Alexander Skarsgard (zoon van Stellan). Cleopatra Colemen is me minder bekend. Het resort, het ziet er inderdaad heel sfeervol uit. Maar uiteindelijk weet je wel beter. In dit resort maken ze kennis met een ander stel van hoge klasse. Alban en Gabi Bauer. Mia Goth laat zichzelf hier weer zien daar waar ze bij Pearl is geëindigd. Dat wordt al snel duidelijk wanneer de eerste rare trekjes door de vingers gezien moeten worden. Maar dan, terwijl tijdens een rit het land gaan verkennen dat een paradijs zou moeten zijn terwijl er concentratiekamp-achtige taferelen langs de openbare weg plaatsvinden , is James in zijn onoplettendheid verantwoordelijk voor een dodelijk ongeluk. Op aandringen van de Bauers besluiten ze het maar te verzwijgen, omdat de overheid hier genadeloos zou moeten zijn.

En zo lijkt Infinity Pool als een doos vol verrassingen die door en door fascineren en lijk ik zelfs enige gelijkenissen te zien met Brandons vorige film. Elk moment lijk ik mezelf steeds meer te verliezen in de maatschappij van Li Tolqa. Ondanks het feit dat we hier, buiten het resort om, in een rimboe leven hanteren ze hier een wel hele futuristische executiewet. Een die dat zelfs nog wel voordelen kan hebben voor de dader. Of...

Het concept daarvan is standaard, de uitwerking verbluffend. Jouw kloon die geëxecuteerd wordt terwijl je zelf op een tribune mag toekijken hoe je vermoord wordt... Of andersom. Jij wordt vermoord, maar je kloon leeft voort. Eind goed, al goed, denk je. Een meevaller. Nee, nu pas begint de ellende echt.

Deze wet lijkt een vrijbrief te zijn om je uiterste zieke geest te laten gelden en hoe verleidelijk dat is. Em lijkt haar grens getrokken te hebben en besluit weer naar huis te gaan. James is geïmponeerd door zijn nieuwe vrienden... Alhoewel, vrienden?

De film, die al zo buitengewoon begon, lijkt alleen maar absurder te worden en lijkt hierbij ook zich totaal niks aan te trekken aan die nieuwe woke-richtlijnen. Naast dat er in wordt gerookt, blijven voornamelijk de gewelddadige en zeker de seksuele escapades een stempel. Alle vleeswaren komen in beeld, Mia Goth zie je poedelnaakt en met als kers op de taart is er nog een genotsmiddel dat voor hallucinante beelden zorgt waar Gaspar Noe ongetwijfeld natte dromen van zal krijgen. Ook is er plaats voor een paar lompe actiescenes en zijn die maskers, waarvan ik eerst dacht dat dat gewone vervormde gezichten waren, het visitekaartje.

En om even op Mia Goth terug te komen: ze is hier vrijwel net zo eng als in Pearl. Wat een talent heeft deze jongedame.

En net zoals in Possessor is de soundtrack ook subliem. Sfeervolle ambient van Tim Hecker. Zeker aan het einde vormen deze een prachtige combinatie met het uiteindelijke gezichtsverlies van James.

En toch, zo'n resort... Waar heb ik dat wel eens eerder meegemaakt? Ohja, Shalmayans Old. Al is Infinity Pool ronduit stukken beter en creatiever.

Ik kan er niet omheen draaien. Infinity Pool is gewoon verbazingwekkend goed en een heerlijke aanklacht tegen de leegte van een resortwereld. Westerlingen die heerlijk vakantie vieren in een land waar mensenrechten niet op nummer één staan... Daar mag wel de spot mee gedreven worden... en hoe?

5,0*

Met onder meer Triangle of Sadness en The White Lotus S2 krijgen elitaire vakantiegangers er dit jaar op satirische wijze goed van langs. "Hold my beer", moet filmmaker Brandon Cronenberg gedacht hebben. In Infinity Pool doet hij er namelijk een nogal luguber schepje bovenop. Door z'n ongeremdheid duidelijk niet iedereen zijn smaak dit, maar voor mij persoonlijk de sprong in het diepe meer dan waard.

4,0 * Propere poel des verderf

Inderdaad. Ik moest ook wat aan östlund's Triangle of Sadness (Film, 2022) denken toen ik dit zag. Zeker in de beginfase waarbij de setting soortgelijk is met wereldvreemde rijken die zich van de wereldproblemen amper iets (hoeven) (aan te) trekken. Brandon Cronenberg gaat de stijl van zijn vader op met die body scifi. Lekker mysterieus, maar alles behalve altijd even verklarend. Maar dat hoeft ook niet. Vooral erg sfeervol en een plot waarbij je net als de karakters in wordt meegezogen.

Mia Goth is goddelijk hier, nog meer dan in Pearl (Film, 2022), al had ze daar een nog meer macabere rol. Hoe ze James Foster bespeelt als een kat die op de muis jaagt, is geweldig teasend.

Naar het einde toe verloor de film me even en was ik niet meer goed mee wat fictie en realiteit was. Een verrassende film alvast, best fris en een prima casting. Leunt zeer dicht aan tegen de 3,5*, toch wel van genoten!

Infinity Pool

Ik heb deze film heel lang uitgesteld, omdat ik niet echt van die vreemde films houd. Geef mij maar recht toe recht aan films. Vanavond toch maar eens bekeken en hij was beter dan verwacht. Het is een vreemd verhaal, maar wel interessant en daarom blijf je ook kijken, om te zien waar dit naartoe gaat. De beelden waren soms echt hallucinerend, maar het was verder wel mooi geschoten. Ook was de de filmmuziek goed gekozen.

James en zijn vrouw Em zijn op een strandvakantie op een eiland. Al snel leren ze een ander koppel kennen genaamd Gabi en Alban. Gabi is zogenaamd een fan van James, want James is een schrijver en zij heeft een boek van hem gelezen. Op deze manier connecten de koppels en besluiten ze op een avond om met de auto naar een strand te gaan. Op de terugweg in de nacht gebeurt er iets met de lichten van de auto en James ziet de overstekende boer niet, waardoor hij hem doodrijdt. Em wil het liefst de politie bellen, maar het andere koppel wil dat niet en zo besluiten ze gewoon terug naar het hotel te gaan. De volgende ochtend wordt James gearresteerd en meegenomen naar het bureau. Daar moet hij een document tekenen. En niet zomaar een document. Hierin staat dat James akkoord gaat met het feit dat ze een dubbelganger van hem gaan maken, zodat de dubbelganger de doodstraf krijgt en James vrijuit gaat. Dit gaat hem wel heel veel geld kosten, maar uiteraard gaat James hiermee akkoord. En niet veel later ziet hij met zijn eigen ogen zijn dubbelganger doodgestoken worden door het kind van de boer. Wat later in de film komen we te weten dat Gabi en Alban dit geheim al wisten en zij met nog 2 koppels hier misbruik van maken. Ze hebben tenslotte toch genoeg geld. Dus elke keer als ze mensen vermoorden, worden ze opgepakt, geven ze de politie geld, die vervolgens dubbelgangers maakt en die krijgen de doodstraf. Vanaf hier wordt de film ook vrij gewelddadig en steeds vreemder. James begint de realiteit te verliezen, terwijl Em niets anders wil dan naar huis gaan. Het groepje en James vermoorden vervolgens een paar mensen en zien al lachend hun klonen geëxecuteerd worden. Em besluit dan op een gegeven moment om ook echt naar huis te gaan, terwijl James niet veel later zijn dubbelganger staat onder te pissen. Hij wist dat alleen niet, omdat het groepje een grapje met hem had uitgehaald. Dit brengt hem een beetje terug in de realiteit en nu wil James ook vertrekken, maar het groepje heeft hem door en laat hem niet gaan. Gabi vernedert hem door bijvoorbeeld te zeggen dat ze zijn boek helemaal niet gelezen heeft en leest hem vervolgens een negatieve recensie voor. Ik denk ook dat van het begin dit Gabi's intenties waren. Om James te breken en hem net zo te laten worden als hen. Om dit te laten slagen moet hij op het einde zijn eigen dubbelganger, die er als een mensenhond uitziet, vermoorden. Dit weigerde hij eerst, maar nadat zijn dubbelganger hem aanvalt, moet hij hem wel vermoorden.

Ik vond vooral Mia Goth weer erg goed spelen. Alsof ze zo van de set van Pearl kwam lopen. Ze is gemaakt voor dit soort rollen. Skarsgård deed het ook prima. Ik vond het bijzonder om te zien hoe James veranderde gedurende de film. In het begin van de film kwam hij over als arme zwakkeling die eigenlijk mislukt is als schrijver en blij moet zijn met dat zijn vriendin nog wat centjes heeft. Halverwege de film verliest hij de kijk op realiteit en laat hij zich helemaal meeslepen door het groepje. En op het laatst heeft hij eindelijk het besef van wat er allemaal is gebeurd en dat raakt hem hard. Waar Mia Goth en de anderen vrolijk naar huis gaan en doen alsof er niks is gebeurd, blijft hij als enige op het eiland. Op het eiland, toen James net gekloond was en met het groepje praatte, vertelde eentje dat hij bang was dat hij misschien verwisseld was met de kloon en hijzelf dus geëxecuteerd zou worden. De vraag is natuurlijk of we na dat eerste kloonproces tegen de echte of neppe James aankeken? Ik neig naar een neppe, maar om het zeker te weten moet ik hem nog een keer bekijken.

3,5 sterren.

Deze Sciencefiction horror van de zoon van “The Master of Body Horror” gezien op SkyShowtime. Een echte WTF film die soms wat moeilijk te volgen was. Eerste pak hem beet 40min vond ik ijzersterk, daarna werd het soms wel een beetje te vaag allemaal. Vond deze wel een stuk beter dan zijn vorige film “Possessor”. Sterke rollen van zowel Mia Goth (die ook naakt te bewonderen is) als Alexander Skarsgård (broer van Bill Skarsgård).

Voornamelijk opgenomen in Kroatie en Hongarije en complimenten voor het sublieme camerawerk.

Eindcredits zijn ook de moeite waard, met die mysterieuze soundtrack die de hele film al zo sterk was en kleuren.

Indrukwekkende en strak in elkaar gezette sciencefictionhorror, waarmee regisseur Brandon Cronenberg duidelijk vooruitgang laat zien ten opzichte van zijn vorige projecten. Daarin liet hij al vroeg zijn talent zien voor visueel gedetailleerde invullingen en originele invalshoeken, maar met Infinity Pool brengt hij alles op écht overtuigende wijze bij elkaar. Cronenberg vindt daarbinnen veel ondersteuning van Alexander Skarsgård, die hier één van zijn beste rollen tot op de dag van vandaag speelt. De film zet de kijker met een interessant gegeven geregeld aan het denken en weet vaak nieuwe insteken te vinden om dat nergens te laten verslappen, maar ook op visueel vlak durven de makers te experimenteren met kleur en montage. Geregeld pakt dat overtuigend uit in deze intense ervaring die een aantal onbehaaglijke beelden kent op het vlak van praktische effecten. Jammerlijk is dat Cronenberg soms iets te obsessief op zoek gaat naar vervreemdende scenes die vervolgens geforceerd aanvoelen, maar verder heeft hij hiermee een klein toppertje gecreëerd.

Toerist in een vreemd land met vreemde gebruiken en dan een beetje toenadering zoeken tot je landgenoten. De betere vakantiehorror. Cronenberg sr dat is alweer een tijdje geleden dat die indruk maakte (eXitsenZ). Maar hier komt jr en die zit hier nu toch wel op het niveau van zijn vader. Hopelijk houdt die de naam Cronenberg de komende jaren een beetje op peil. Het is ook een beetje intelligente horror. Elevated horror noemen we dat tegenwoordig. Maar Cronenberg sr was natuurlijk al jaren van de Elevated horror.

Bevreemdende mix van body horror, sciencefiction en sociale kritiek. Ik ging 'Infinity Pool' (2023) blanco in op basis van de relatief hoge score op MM en het blijkt inderdaad gelaagder dan verwacht. Bij vlagen is 'Infinity Pool' (2023) zelfs likkebaardend mooi met hallucinante montages van rijke westerlingen die met geestverruimende middelen vergeten dat ze hun pleziertjes uitleven in een totalitair regime. Totale vrijheid ten koste van kwetsbare anderen, totdat de bizarre insteek van het klonen de vraag oproept hoeveel ze met dit ongebreidelde privilege inleveren van zichzelf. Toch moet ik eerlijk zeggen dat 'Infinity Pool' (2023) niet diep genoeg doordringt in de psychologie van de personages en hun motieven voor dit walgelijke gedrag. Op een menselijk niveau blijft het te vreemd en te afstandelijk. Het stelt ook teleur dat het sluimerende conflict tussen James (Alexander Skarsgård) en Em (Cleoptra Coleman) niet bevredigend wordt ingelost. Juist daar had er een stomp in de maag moeten volgen.