A Man Called Otto (2022)

Er zijn vier categorieën, en elke categorie heeft meerdere sub-categorieën; en om in aanmerking te komen voor Beste Film (en dit geldt allemaal overigens alleen voor de topprijs, de overige Oscar-nominaties is dit niet van toepassing) moet je twee van de vier sub-categorieën voldoen. Waarom quoteer je 1 van de meerdere sub-categorieën alsof het een "verplichting" is?.

Neem sub-categorie "D" bijvoorbeeld:

Vrouwen.

Als je vrouwen (!) in de marketing, publiciteit of distributie afdeling hebt heb je 50% van de minimale voorwaarden om te kwalificeren voor Beste Film al geklaard. Heb je de aftiteling van een gemiddelde film wel eens gezien? Je moet moeite nemen tijdens het aanneem proces van je filmproductie om deze belachelijk lage standaard(en) niet te klaren. En dit zijn geeneens mensen die voor de camera staan.

"Heb je de aftiteling van een gemiddelde film wel eens gezien?"

Als het dan toch zo makkelijk gehaald wordt, wat is de functie van deze lap tekst nog? Die is dan toch helemaal niet nodig.

Precies.

Niet alleen zijn deze regels nog niet ingegaan (dus ongeacht hoe "woke" A Man Called Otto wel/niet is was niet van toepassing geweest voor kwalificatie voor Beste Film @SaintNick) maar ze zijn nog totaal niet doordacht/geraffineerd.

Beetje drukmakerij om niets.

For the 96th Oscars (2024), a film must meet TWO out of FOUR of the following standards to be deemed eligible:

STANDARD A: ON-SCREEN REPRESENTATION, THEMES AND NARRATIVES

To achieve Standard A, the film must meet ONE of the following criteria:

A1. Lead or significant supporting actors

At least one of the lead actors or significant supporting actors is from an underrepresented racial or ethnic group.

• Asian

• Hispanic/Latinx

• Black/African American

• Indigenous/Native American/Alaskan Native

• Middle Eastern/North African

• Native Hawaiian or other Pacific Islander

• Other underrepresented race or ethnicity

A2. General ensemble cast

At least 30% of all actors in secondary and more minor roles are from at least two of the following underrepresented groups:

• Women

• Racial or ethnic group

• LGBTQ+

• People with cognitive or physical disabilities, or who are deaf or hard of hearing

A3. Main storyline/subject matter

The main storyline(s), theme or narrative of the film is centered on an underrepresented group(s).

• Women

• Racial or ethnic group

• LGBTQ+

• People with cognitive or physical disabilities, or who are deaf or hard of hearing

Even terzijde dat je letterlijk mijn punt maakt met deze quote (deze regels zijn nog niet eens in gegaan), de hele discussie is al gevoerd met Alexander Supertramp hierboven.

Zij hebben wel gelijk. Als je nu nog wil ontkennen dat woke de wereld op word gedrongen, dan ben je echt blind voor de waarheid. Wil je een Oscar? Dan zal je een diverse film afleveren.

Wel grappig, waar mensen mij hier wel eens mijn opzichtige anti-woke verwijten ben jij precies zo maar dan tegenovergesteld. Is er een topic over zoiets, dan ben jij er ook

Noem mij één Beste Film nominatie op uit de laatste 30 jaar die met terugwerkende kracht met deze regels niet genomineerd zou kunnen worden. Want het is duidelijk dat je de regels niet door hebt genomen, en hoe laks ze zijn om te kwalificeren. Zelfs 1917 (Film, 2019) zou nog steeds kwalificeren, en die film heeft voornamelijk een blanke, mannelijke cast met heteroseksuele karakters.

Geen sensatiefilm maar gewoon een film die mij boeide, vertederde ja zelfs emotioneerde. Het leerde mij nog eens dat achter elk gedrag, iedere facade, meer kan zitten dan je denkt.

Ver-schrik-kelijk.. ik snap niet waarom ik het origineel zo'n hoog punt heb gegeven?
Heb verder niets tegen Hanks overigens, maar het is de film op zich.
Otto is een ouwe nurk, een 21e eeuwse variant van Ebenezer Scrooge, die veel beter in zijn vel zat overigens, qua humeur dan. Hanks heeft niet echt de uitstraling van een doorgewinterde chagrijn.
Hij woont in een buurt waar een absurd hoge sociale controle heerst. Een Scrooge had die stierlijk vervelende buurvrouw allang op haar nummer gezet.
En die jogger steeds met die idiote passen.. why??
Dan blijkt de krantenjongen een transgender en staat op een avond zelfs bij Otto aan de deur want zijn vader accepteert hem niet, het ligt er allemaal zo dik bovenop.

Ik zeg wel 'verschrikkelijk', maar de herinneringen van Otto aan zijn overleden vrouw, aan vroeger, vond ik op zich wel aardig. De kat die naast hem ligt als hij wakker wordt (en met zijn 9 levens de meerdere zelfmoordpogingen van Otto symboliseert). Melancholische depressie waarschijnlijk, uit rouw voortgekomen, alleen gaat hier de dood van zijn vrouw en kind ook nog gepaard met een traumatische gebeurtenis, muzikaal ondersteund door, daar is ie weer: This Woman's Work van Kate Bush, die hier overigens wel goed past, in tegenstelling tot The Mother (2023).
Toch nog zitten janken.

Dan zit je op 50% idd. Dus er moet nog een kleurtje of LHBT bij. Ik vind het goed dat er ruimte gecreëerd voor non-whites, maar het voelt soms zo geforceerd aan. Zie de nieuwe Kleine zeemeermin, of vrijwel alle reclames in NL waarbij met name zwarte mensen behoorlijk worden oververtegenwoordigd. Dan schiet je je doel voorbij.

Waarom reageren als je toch de regels niet doorneemt? Wat overigens voor elke persoon lijkt tot nu toe die al te graag de Academy bekritiseerd voor deze nieuwe criteria maar duidelijk niets van snapt.

Oef, slecht.

Ik snap niet waarom men denkt dat een verhaal over irritante mensen (zoals de buren) een grappige film kan opleveren.
Misschien is het boek leuk, of de originele Zweedse film waar dit een remake van is, maar dit was een aaneenschakeling van irritatie.

Tom Hanks doet het wel aardig, hij is geen Walter Matthau maar hij speelt de grumpy old man redelijk overtuigend. Tot zover het positieve.
De mix van drama en zoetsappige goodness is heel ongebalanceerd, en ik kon me amper hechten aan de personages. Er worden personages geïntroduceerd waar vervolgens niks boeiends mee gedaan wordt, en die amper een rol van betekenis in Otto's leven spelen (een krantenjongen die toevallig trans is en ineens komt crashen bij Otto, krijgt uiteindelijk een auto cadeau van Otto? Waarom?)
Het levensverhaal van Otto en hoe hij Sonja ontmoette is nog wel oke, maar voelt ook wat aan als een gemakzuchtige tearjerker. Het is ook onduidelijk waarom Otto zo grumpy is geworden; zijn langslepende vète met de buurman laat zien dat hij ook vóór Sonja's dood al een vervelende principiële zeikerd was, terwijl hij als jonge knul nog een naïeve sul was.

Ik snap niet waar het hoge gemiddelde vandaan komt, misschien is het de starpower van Hanks of raakt de film toch een gevoelige snaar bij kijkers? Ik vond het in ieder geval een voorspelbare, ondermaatse film met slecht uitgewerkte personages en een zwak verhaal.

2*

Heel erg Hanks. Dus veilig en alle rauwe randjes die de Zweedse versie nog een beetje eraf er keurig afgeschaafd. Niettemin is de film best vermakelijk. Lekker simpel met vooral een rits leuke innemende bijrollen en Hanks komt me af en toe de neus uit maar hij is prima hier. De film duurt 126 minuten en dat is lang maar die lengte voel je eigenlijk nergens. Neemt allemaal niet weg dat de film ook nergens ook maar iets boeiends doet en visueel verder een zeer saai ding.

Enfin, geen remake volgens mij maar een nieuwe verfilming van een boek. Hoewel zonder die Zweedse prent deze Amerikaanse versie er nooit zou zijn geweest, dus ergens toch wel een remake. 3,0*.

Vond het een beetje lijken op gran torino van Clint eastwood,al hoewel die film stukken beter is..

Vond het ook meer een film die best wel belastend is voor mensen die diep in de put zitten,om manieren te laten zien om zelfmoord te plegen..

Nee geen topfilm,maar één van de zwakste film van Hanks..

Vond dit een mooi en ontroerend verhaal

Wat is trouwens jouw mening of verklaring Jacobine, voor dit soort overdreven woke doenerij?

Bijv: Access Denied - oscars.org

Mogelijk.

Allemaal interessante theorieën.

Of, en dit is maar een wilde gok, ze volgen het Zweedse origineel dat ook een LHBTI-karakter had.

Ik twijfelde een poosje of ik niet de originele Zweedse film zou kijken. Maar ging uiteindelijk toch voor de Amerikaanse omdat ik het kunnen verstaan van de dialogen toch echt wel een meerwaarde vind. Daarnaast stelt Hanks me eigenlijk nooit teleur. Ook nu weer niet. Hij speelt de gebroken en rouwende pessimist vrij overtuigend. Daar waar zijn jongere ik overigens een stuk minder overtuigend overkomt. En er zijn wel meer kleinere rollen die niet helemaal lekker uit de verf komen. Evenals bepaalde scenes en situaties. Het lijkt erop alsof hier en daar wat krampachtig aan het origineel vastgehouden wordt, ook als het eigenlijk niet helemaal in deze Hollywood versie past. Maar de belangrijkste karakters en gebeurtenissen zijn dik in orde. Zoals vaker bij dergelijke films uit de US mogen de emotionele momenten met tranentrekkende muziekjes eronder wel weer wat minder wat mij betreft. Maar echt irritant wordt het niet. Sowieso zet "A Man Called Otto" er meer dan genoeg tegenover.

Volledig toevallig dat de eerste film die ik na Monster's Ball uitkies ook van Marc Forster blijkt te zijn. Wel een film van een heel ander kaliber natuurlijk, maar A Man Called Otto werd me meermaals aanbevolen. Misschien daardoor iets te hoge verwachtingen, want dit viel me eigenlijk een beetje tegen.

Tom Hanks is een acteur die ik hoog heb zitten. Heeft vaak films gekozen die erg bij mij in de smaak vielen en ik heb hem ook altijd wel als een veelzijdig acteur gezien, die zowel komedie als drama aankan. Uitgerekend de rol die hij hier vertolkt vind ik daarentegen hem niet zo op het lijf geschreven. Hij doet het niet slecht, en ik vond hem ook wel wat beter worden naarmate Otto een beetje tot inkeer begint te komen, maar op de een of andere manier past 'de oude mopperpot' gewoon niet zo bij zijn uitstraling. Overigens vond ik het subplot rondom zijn jongere versie, vertolkt door zijn echte zoon Truman, één van de betere aspecten van de film. Leuk om te zien hoe de relatie met de liefde van zijn leven tot stand kwam en je gelooft ook echt dat ze onafscheidelijk waren.

En verder... tsja, kan ik de chagrijnige houding van Otto wel begrijpen eigenlijk. Hij woont in een straat vol met irritante, lege en weinig sympathieke typetjes. De nieuwe buren waren leuk bedoeld, maar het ligt er wat mij betreft iets te dik bovenop. Ik geloof eerder dat de manier waarop deze personages zich presenteren (luidruchtig en een tikkeltje opdringerig) ervoor zou zorgen dat Otto nog meer zijn hakken in het zand zet in plaats van dat hij naar hen toegroeit. Ik had liever gezien dat er voor een wat meer rustige aanpak gekozen zou zijn: wat meer langere dialogen tussen bijvoorbeeld Otto en Marisol met hier en daar een momentje van bezinning. Het voelt nu een beetje fragmentarisch en stroef. Ook worden er een aantal zaken bijgehaald die niet helemaal uit de verf komen. Zo lijkt de toevoeging van de transgender-student vooral bedoeld om een politiek statement te maken, want ik vind het volstrekt ongeloofwaardig hoe snel de knorrige Otto zich over hem ontfermt. Ook de relatie tussen Otto en Reuben blijft iets te oppervlakkig om impact te maken.

Verder is dit wel zo'n film die prima fungeert als tussendoortje. Ik heb me niet geïrriteerd of iets dergelijks en, zoals gezegd, de film pakt een deel van het verhaal ook wel echt goed op. Over de gehele linie had ik er echter wel iets meer van verwacht en dan heb ik het met name over de interactie tussen Otto en zijn buren. Ik had gehoopt dat me dat wat meer zou vervoeren, maar het bleef nu helaas een beetje aan de oppervlakte dobberen.

2,5*

Mooie film, ietwat gekunsteld en voorspelbaar, maar desalniettemin vermaakt met de wat on-Amerikaanse droge humor.

Tom Hanks speelt altijd übersympathieke goedzakken. Dat deze brompot ergens een hart van goud heeft, voel je al aankomen nog voor je de film goed en wel hebt aangezet en dat mag dan ook geen spoiler heten. Het is daarom even wennen om knuffel-opa Hanks als chagrijn te zien rondlopen, maar topacteur als hij is, weet hij je toch weer te overtuigen.

Het is natuurlijk een remake van een Zweedse film en dat merk je aan alles. De straat waar hij woont doet erg Europees aan. Zoiets heb ik in elk geval nooit eerder in een Amerikaanse film of serie gezien.

Als het verhaal zich langzaamaan ontvouwt en je als kijker meer sympathie voor het hoofdpersonage krijgt, bekruipt je toch een beetje het gevoel dat je precies voelt wat de makers willen dat je voelt. De lach, gevolgd door een traantje op je wang, alsof je een aapje bent dat door een hoepel springt omdat het circus wil dat je dat doet. Dat smaakt een beetje naar formule-film.

De paralellen met About Schmidt en Gran Torino kunnen ook niet worden genegeerd, trouwens.

4 sterren. Hanks levert altijd kwaliteit.

Leuke feel good/drama movie waar ook wat luchtige humor in zit. De nadruk wordt wel erg, en langdurig, op het grumpy karakter van Otto gelegd, dat wel. Mariana Treviño is een genot om naar te kijken in deze rol en draagt veel bij aan deze voor mij geslaagde film. Een verademing tussen alle superheldenfilms en andere pulp.

Hoeveel clichés kan je in twee uur proppen.

Onder de bezielende leiding van Forster maakt Hanks daar vanzelfsprekend een Olympische sport van. De man is op zichzelf al een cliché, met zijn eeuwige grumpy old man met een gouwen hartje. Als je zonder te weten welke film er draait de bioscoopzaal in loopt, weet je na twee seconden al precies hoe het afloopt. Oscar voor de meest voorspelbare film ooit, in een oeuvre dat al geen enkele verrassing kent.

Is het een slechte film? Misschien niet, maar je kan zo ongeveer even goed twee uur naar het testbeeld kijken. Volstrekte verspilling van energie en moeite dat dit gemaakt is, en er naar gaan kijken is al helemaal overbodig. Het is misschien langzamerhand tijd om er een apart genre te definiëren voor dit soort Hanksvehikel, en daar past de aquariumdvd dan ook prima in.

Een mooie dramafilm met hier en daar wat prima humor. De rol van Otto is geknipt voor Tom Hanks en hij vervult deze uitstekend. Eigenlijk heb ik hem nog nooit een personage zien spelen dat niet bij hem past. Mariana Trevino zorgt ervoor dat het luchtig blijft en het verhaal wordt vlot weergegeven. Dat sommige mensen het niet droog houden bij deze film is begrijpelijk, en daar is niets mis mee. Tom Hanks heeft er gewoon weer een topfilm bij op zijn CV.

Iets teveel woke, het acteerwerk van Trevino ligt er iets te dik op, de mislukte zelfmoordpogingen zijn niet geloofwaardig. Oftewel te veel zaken die storend kunnen zijn. Maar.............wat een geweldige film is dit. De laatste keer dat ik gejankt heb bij een film was bij "Lassie comes home" in 1974, bij deze film hield ik het meerdere keren niet droog. Echt de moeite waard.

De film doet me erg denken aan Gran Torino Mooie pakkende film.

Die scènes met Hanks in Le Mans als autocoureur waren haast identiek, inderdaad.

Leuk om te zien.

Een tranentrekkend drama ligt ten grondslag van het vethaal. Geen verrassingen in de film. Het kabbelt voort en is redelijk voorspelbaar.

Hanks acteert zoals bijna altijd gedegen. Ik was gecharmeerd van Mariana Treviño.

Geen film die een onuitwisbare indruk op mij heeft gemaakt.

Wat een cliché film is dit zeg. As Good as it Gets volgt zo ongeveer dezelfde verhaallijn. Word trouwens wel moe van dat woke gejank als er een transgender in een film zit. Dat zien sommigen liever niet in een film. Zat volgens mij ook in de originele film, dus wat het probleem nou is….

Snel afgezet, niet de film waar ik op hoopte (iets in de trant van About Schmidt of As Good As It Gets, die meteen al leuk beginnen). Otto is duidelijk een chagrijn (hoewel Hanks dit duidelijk niet zo goed ligt als het voor hem gebruikelijke goedzakje), maar ook dodelijk saai en ik verveelde me na 8 minuten al te veel met dit brave gedoe. Het was duidelijk een ander soort film voor een ander publiek.