A Man Called Otto (2022)

Ook Tom Hanks slaat wel eens de plank mis. In deze remake van het Zweedse En Man Som Heter Ove blijkt Tom Hanks niet te kunnen overtuigen als de weerbarstige, morsige Otto, die zes maanden na de dood van zijn echtgenote het leven beu is en vergeefse pogingen doet om een einde te maken aan zijn leven. De komst van nieuwe overburen Marisol [Mariana Treviño] en Jimmy [Cameron Britton] gooit mede roet in het eten. Het helpt niet dat de bijrollen vrijwel uitsluitend bestaan uit karikaturen, al wordt dit een stuk beter wanneer Otto ontdooit. Dan bevindt Hanks zich duidelijk ook op meer vertrouwd terrein en weet hij wellicht toch nog een brok in de keel te bezorgen. Maar Hanks kan niet tippen aan Clint Eastwood in Gran Torino. De rol van de jonge Otto in de flashbacks wordt gespeeld door Tom Hanks’ zoon Truman.

Aangrijpend verhaal van een verbitterde autist met een onverwerkt trauma. Emotionele momenten afgewisseld met de botte houding van Otto die soms op de lachspieren werkt. De nieuwe buurvrouw Marisol is super sociaal en vrolijk en probeert, op een wat overdreven wijze, contact te zoeken met Otto. De mislukte zelfmoord pogingen, die mij deden denken aan de film Suprise van Jeroen van Koningsbergen, waren naar om te zien. Een kat kiest zijn eigen baasje en dat was duidelijk te zien in kattenhater Otto die een zwerfkat regelmatig verjoeg maar uiteindelijk het beest, na een koude nacht, barmhartig opnam in zijn huis. Geweldige en een ontroerende film van Tom Hanks. 4 points

Ik was niet superenthousiast, maar wie graag een lekker wegkijkende 'dramady' met hartverwarmende momenten kijkt zit hier wel goed, denk ik.

Al met al is het vooral een sentimentele film met stereotype karakters, een melig sfeertje en een nogal cliché 'brombeer met toch een goed hart'-plotje dat ik al wel vaker heb gezien. De weeïge derde akte duurt ook te lang, waardoor het net is alsof je na een bord tiramisu nog een pot suiker moet leegeten.

Aan de andere kant is het allemaal best aandoenlijk en zijn er aardig wat oprecht grappige momenten. Dik compliment ook voor Mariana Treviño, die Hanks op veel momenten van het scherm speelt en eigenlijk het hart en ziel van de film is.

Niet het beste werk van Hanks en de originele versie En Man Som Heter Ove is een heel pak beter dan dit werkje...

Een slap aftreksel van het origineel. Ik stel voor om die te gaan kijken ipv deze. Hanks doet het niet slecht maar is ook niet bijzonder, maar ik ben ondertussen wel een beetje Hanks moe.

En waarom moet er zowat in elke film een homoseksueel of een transgender gepropt worden, ook al voegt het totaal niets toe? Ik word een beetje moe van dat geforceerde woke gebeuren, een halve punt aftrek daarvoor. Tja, en dan blijkt er niet veel over. Een dikke onvoldoende wat mij betreft.

Deze remake begint sterk en lijkt enige tijd de juiste toon te pakken te hebben, maar helaas sluipen er gaandeweg ongewenste flauwe en sentimentele elementen in het script, waarna de boel langzaam van de rails begint te lopen. Hanks doet zijn uiterste best en is leuk in de hoofdrol, maar de meeste personages om hem heen zijn op het karikaturale af. Mooi vormgegeven en absoluut onderhoudend, maar dit haalt het niet bij het zweedse origineel.

A Man Called Otto

Het is lang geleden dat ik een traantje heb gelaten tijdens een film, maar deze film flikt het dan weer eens.

De film is grappig, luchtig en ontroerend at the same time. Een prachtig meeslepend verhaal over een norse man genaamd Otto die zijn vrouw en ongeboren baby is kwijt geraakt en nu zelf eigenlijk ook uit het leven wil stappen, maar elke keer als hij poging waagt gebeurt er weer iets wat hem tegenhoudt. Zijn nieuwe buren spelen daar een grote rol in. En vooral Marisol geeft hem langzaam weer kleur in het leven. Totdat zijn ''te grote hart'' hem uiteindelijk in de steek laat.

De langzaam groeiende band tussen Marisol en Otto was heel mooi in beeld gebracht. Die 2 dragen de film.

3,5 sterren.

Films met Tom Hanks in een hoofdrol zitten vaak vol met bijzondere en fraaie karakters.

Dat is in deze "A Man called Otto" niet anders.

Dit keer is Hanks Otto, een brommende chagerijnige onvriendelijke buurman.

Maar schijn bedriegt. Achter dit masker zit eigenlijk een zorgzame lieve man op leeftijd met een warm hart. En een groot verlies dragend. Hoe dat uitpakt is te zien in deze 2 uur durende combinatie van humor en drama. Een lach en een traan liggen in deze film uiterst dicht bij elkaar.

"A Man Called Otto" is een heerlijke feelgood film die prettig wegkijkt.

4*

Tom Hanks transformeert in enkele maanden tijd van schoft Colonel Parker naar norse buurman Otto. De film is een remake van het Zweedse A man called Ove (die ik in alle eerlijkheid nog niet gezien heb). De film is ronduit voorspelbaar en erg sentimenteel, maar toch konden de leuke dialogen met Marisol (Mariana Trevino) mij bij momenten best wel raken.

Marc Forster kiest voor enorm veel flashbacks en had de (poging tot) zelfmoordscènes gerust wat subtieler kunnen aanpakken. Toch is het best een aangename film. Met een goeie Hanks en Trevino. Geen must-see, maar ook zeker niet verkeerd.

Een geweldige film over een brompot, die gespeeld wordt door een uitstekende Tom Hanks. De film lijkt een beetje op de film van Clint Eastwoord die ook zo'n narrige karikatuur speelde.

De film heeft een lach en traantje. Zeker een aanrader

De film is gebaseerd op het debuut van de Zweedse schrijver Fredrik Backman. Een tragikomisch verhaal over een brommerige, zwaarmoedige man die de straat waar hij woont fatsoenlijk houdt en waakt voor buitensporigheid. Hannes Holm verfilmde het boek in 2015. Hollywood doet het in 2022 met Tom Hanks als de protagonist onder de titel A Man Called Otto.
Hanks speelt Otto op de voor hem kenmerkende manier. Nuchter en stabiel. De gepensioneerde Otto kijkt vol afkeer naar het gedrag van zijn medemens. De mensen zijn in zijn ogen idioten. In zijn eigen kleine wereld zijnde de straat waarin hij woont, wijst hij de mensen resoluut op hun falende gedrag. Hij zwaait er het starre scepter van deugdzaamheid. Het is de enige activiteit waar hij nog plezier aan ontleent. Verder heeft hij niets meer om voor te leven. Wat hem betreft, mag het wel eindigen. En dat probeert hij dan ook meerdere keren.
De dagelijkse sleur wordt doorbroken als nieuwe biren arriveren. Vanaf de eerste ontmoeting met zijn nieuwe buren weet je onmiddellijk hoe het verhaal zal verlopen. De platgetreden weg die volgt is echter best aangenaam. Tom Hanks slaagt er wonderwel in om de figuur Otto zodanig tot leven te brengen dat je helemaal vergeet dat het eigenlijk gewoon Tom Hanks is die een rol speelt. Otto is heerlijk sarcastisch en drukt met zijn mimiek voortdurend afkeer uit. Erdoorheen bespeurt de kijker natuurlijk vleugjes goedertierenheid en wordt hem de gelegenheid geboden de totstandkoming van Otto’s verbittering inzichtelijk te krijgen.
In Mariana Trevino heeft Hanks een uitstekende tegenspeler. De scènes met de twee zijn dynamisch en de voorzichtige vriendschap die zich ontwikkelt, is uiteraard voorspelbaar maar door de levendige interactie nog geloofwaardig ook. De rest van het acteursensemble heeft minder speeltijd, maar personifieert aangename karakters, die soms wat dik zijn aangezet. Tussendoor dwarrelen serieuze thema’s als transfobie en de misdadige handelswijze van vastgoedbedrijven op, maar die verdwijnen ook weer heel snel, zodat je je afvraagt of die inbreng van thema’s nu wel echt nodig was. Behalve dan om Otto een reden te geven om te laten zien dat hij geen hart van steen heeft. Het voelde wat goedkoop.
A Man Called Otto wisselt momenten van humor en melancholie af met momenten van zoetsappigheid. Ik kon beide goed verdragen. Met name het imponerende acteergeweld van Hanks en Trevino maakt dat zelfs de zoetsappigheid goed te verteren valt. Ik geef onmiddellijk toe dat de film geen hoogstaand vermaak biedt maar ik moet ook toegeven dat ik me continu uitstekend heb geamuseerd. Fijne film.

Sterk drama. Het verhaal is niet heel bijzonder maar wordt wel goed uitgewerkt door Forster. De opbouw is goed en het verhaal kabbelt lekker voort zonder ook maar een moment saai te worden. Richting het einde wordt het allemaal wel wat voorspelbaar maar weet de film je als kijker wel te raken. De film heeft wel goede acteurs nodig om gedragen te worden en heeft daarvoor met Hanks een schot in de roos te pakken. Hanks zet een prima acteerprestatie neer. Mooi drama. 4.0.

Iedereen die films als Gran Torino en Up heeft gezien zal wel snappen wat dit voor een film is, want je kan alles redelijk uittekenen. Tom Hanks speelt een chagrijnige mopperpot met een verleden, komt ongewild in contact met nieuwe buren en ontdooit. Hoe voorspelbaar ook, de weg naar zijn aangepaste houding is ook hier best mooi om te volgen. Al vind ik Tom Hanks niet heel overtuigend in deze rol. Dat heeft niks te maken met zijn acteerprestatie, maar omdat ik gewoon Tom Hanks niet als een chagrijnige zeikerd kan zien. Clint Eastwood geloof je meteen in Gran Torino, hier had ik dat minder. Hanks is dan ook veel beter in het tweede deel van de film als hij menselijke trekjes vertoont en ook zijn levensverhaal steeds meer aan de kijker word getoond.

Wel zitten er een paar onnodige subplotjes in, zoals met die transgender-jongen. Vermoeiend om constant die diversiteitsagenda in films te moeten zien. Het slot zag ik ook wel aankomen, maar was nog wel gemeend emotioneel en passend. Maar toch voelt deze film wel een beetje aan als een film die per se tranen bij de kijker wil opwekken, maar dat is hier niet gelukt. Ik kijk liever nog eens de scène in Up waarin Mr Fredricksen terugdenkt aan zijn leven. Of dus gewoon Gran Torino, dat in alle opzichten veel beter is dan deze A man called Otto. Maar dat maakt van Otto geen slechte film, zeker niet.

3*

Een veramerikaniseerde kopie van En Man Som Heter Ove (Film, 2015) uit Zweden. Grotendeels gelijklopend en best geslaagd. Ook Tom Hanks doet het prima. Lekker chagrijnig en verzuurd, verbitterd en rouwend eigenlijk, maar achter het pantser zit een groot hart van goud.

Het is een film die wat vanalles heeft: drama, romantiek en humor. Prima verweving ook van de flashbacks waardoor me meer te weten komen over Otto. Ondanks het feit dat hij zijn medeburen constant berispt, wordt hij toch aanvaard. Hij zorgt er mede voor dat alles netjes is en dat de buurt gevrijwaard wordt van opportunistische buitenstaanders.

Prima contrast ook met de immer goedlachse en positieve zwangere buurvrouw. En die kluns van een man heeft ook wel iets. Lekker druk dat gezinnetje, de kwebbel van de buurvrouw niet in het minst. De film is een gezellige mix dat een prima balans behoudt. Uitstekend om een honderdtal minuten je zinnen te verzetten. Ook best geslaagd voor een wat jonger publiek, al dienen die zelfmoordpogingen misschien best wat gekaderd worden.

Een op zich mooie en mild humoristische film.

En met ontroering.

Tom Hanks als, een humeurige en suïcidale man, maar wat zijn oorzaak heeft.

Een prima cast en waarin prima wordt gespeeld.

Wel jammer, ook in deze film, enig woke gebeuren.

Weer aanwezig is.

Niet Tom Hanks zijn sterkste film.

Maar wel speelt hij uitstekend.

Enige raakvlakken met Gran Torino wat gezegd wordt, is er zeker, in een iets andere vertelling.

Maar deze film, is zeker prima.

Aardige film over een weduwnaar die met pensioen gaat en een einde aan zijn leven wil maken. Deze remake haalt het niet bij het origineel. Tom Hanks doet het prima, maar is eigenlijk niet goed gecast. Redelijk fragmentarisch van opzet en het had op zich wel wat korter gemogen. Een kleine 3.0 sterren.

Geweldige film met Tom Hanks (wederom). Ik had het niet verwacht en het verhaal is simpel maar pakkend. Tom Hanks speelt ook niet meteen een vriendelijke meneer en toch leer je hem beter kennen, weet je wat hij heeft meegemaakt en ga je je in zijn schoenen verplaatsen. Dit is voor mij de beste (recentelijke = 2022-2023) film die ik dit jaar zag. De film heeft gewoon alles. Doet inderdaad ergens wat aan Gran Torino denken maar die was denk ik toch ook meer op het migratietopic gericht.

Ik vond de Zweedse verfilming wat pittiger en tragikomischer en met een excentriekere hoofdrol.

Dat gezegd hebben, vind ik deze Amerikaanse verfilming van het boek ook prima.

Tom Hanks doet het heel aardig.

De flashbacks werken wel, met een dankbare rol van Tom Hanks' zoon.

Wat me op gegeven moment wel begon tegen te staan was dat hoofd van die iets te gretige buurvrouw.

Een film die in mijn hogere waarderingen valt. 4,5 *. Waarom? Is een drama speelfilm met wat komische momenten en hou wel van dit genre film. Heeft een verhaal. En Tom Hanks brengt dit met voldoende flair. Film vertelt het verhaal van een verbitterde weduwnaar (Tom Hanks) die leeft met de herinneringen aan zijn overleden vrouw die met heel wat flashbacks in de film zorgen dat je mee bent met het verleden. Hij wil zijn vrouw snel vervoegen door te proberen er een einde aan te maken, wat telkens om een of andere reden niet lukt. Ondertussen krijgt hij nieuwe buren, waarvan de buurvrouw hem overrompelt met haar Mexicaanse vreugdefurie. Film heeft enerzijds een duistere kant en anderzijds dan weer de positieve dingen van het leven en geeft je redenen om alles te relativeren, hoe slecht het ook mogen gaan of hoe diep je ook zit. Is lang geleden dat ik zo ontroerd was van een film. Twee uur waren zo voorbij en Tom Hanks blijft voor mij een topacteur voor dit genre, zijnde het vertolken van een karakterrol. Andere acteurs ken ik niet, maar is een bontje allegaar van typetjes, die ook allen geloofwaardig overkwamen en net zorgden voor die extra punch. Duim voor Mariana Treviño. Genoten van deze film.

A man Called Otto een Amerikaanse remake op de Zweedse prent uit 2015. Als men dit als Amerikaanse film gaat waarderen kun je niet anders zeggen dat het gewoon een zeer degelijke film is. Amusementswaarde en sfeer zijn daar en je wordt prima vermaakt. Enige punt waar ik over viel is de cating van Tom Hanks. Hij doet het prima maar je weet dat deze man niet in de wieg is gelegd om een knorrig karakter gestalte te geven en dit spat er dan ook vanaf. Clint Eastwood laat in Gran Torino voor mij zien dat hij wel beschikt over de eigenschappen om zo'n rol als deze neer te zetten. Niettemin nogmaals, een prima film dat zeker.

Een leuke film, maar niet zo leuk als het Zweedse origineel En Man Som Heter Ove uit 2015 met destijds een fenomenale Rolf Lassgård in de titelrol. Daar kan Tom Hanks niet aan tippen. Je ziet wel vaker dat remakes niet het niveau van het origineel halen.

Als je het origineel hebt gezien, valt deze versie behoorlijk tegen. Vooral de matige acteerprestaties van de overbuurvrouw en de manier waarop Hanks Otto vertolkt, vallen tegen. De rol van norse oude man ligt hem niet echt. Ook moet er bij de Amerikaanse versie natuurlijk een extra sausje van "woke" overheen. Al met al blijft het dankzij het goede plot een vermakelijk filmpje.

Oef, slecht.

Ik snap niet waarom men denkt dat een verhaal over irritante mensen (zoals de buren) een grappige film kan opleveren.
Misschien is het boek leuk, of de originele Zweedse film waar dit een remake van is, maar dit was een aaneenschakeling van irritatie.

Tom Hanks doet het wel aardig, hij is geen Walter Matthau maar hij speelt de grumpy old man redelijk overtuigend. Tot zover het positieve.
De mix van drama en zoetsappige goodness is heel ongebalanceerd, en ik kon me amper hechten aan de personages. Er worden personages geïntroduceerd waar vervolgens niks boeiends mee gedaan wordt, en die amper een rol van betekenis in Otto's leven spelen (een krantenjongen die toevallig trans is en ineens komt crashen bij Otto, krijgt uiteindelijk een auto cadeau van Otto? Waarom?)
Het levensverhaal van Otto en hoe hij Sonja ontmoette is nog wel oke, maar voelt ook wat aan als een gemakzuchtige tearjerker. Het is ook onduidelijk waarom Otto zo grumpy is geworden; zijn langslepende vète met de buurman laat zien dat hij ook vóór Sonja's dood al een vervelende principiële zeikerd was, terwijl hij als jonge knul nog een naïeve sul was.

Ik snap niet waar het hoge gemiddelde vandaan komt, misschien is het de starpower van Hanks of raakt de film toch een gevoelige snaar bij kijkers? Ik vond het in ieder geval een voorspelbare, ondermaatse film met slecht uitgewerkte personages en een zwak verhaal.

2*

Heel erg Hanks. Dus veilig en alle rauwe randjes die de Zweedse versie nog een beetje eraf er keurig afgeschaafd. Niettemin is de film best vermakelijk. Lekker simpel met vooral een rits leuke innemende bijrollen en Hanks komt me af en toe de neus uit maar hij is prima hier. De film duurt 126 minuten en dat is lang maar die lengte voel je eigenlijk nergens. Neemt allemaal niet weg dat de film ook nergens ook maar iets boeiends doet en visueel verder een zeer saai ding.

Enfin, geen remake volgens mij maar een nieuwe verfilming van een boek. Hoewel zonder die Zweedse prent deze Amerikaanse versie er nooit zou zijn geweest, dus ergens toch wel een remake. 3,0*.

Ik twijfelde een poosje of ik niet de originele Zweedse film zou kijken. Maar ging uiteindelijk toch voor de Amerikaanse omdat ik het kunnen verstaan van de dialogen toch echt wel een meerwaarde vind. Daarnaast stelt Hanks me eigenlijk nooit teleur. Ook nu weer niet. Hij speelt de gebroken en rouwende pessimist vrij overtuigend. Daar waar zijn jongere ik overigens een stuk minder overtuigend overkomt. En er zijn wel meer kleinere rollen die niet helemaal lekker uit de verf komen. Evenals bepaalde scenes en situaties. Het lijkt erop alsof hier en daar wat krampachtig aan het origineel vastgehouden wordt, ook als het eigenlijk niet helemaal in deze Hollywood versie past. Maar de belangrijkste karakters en gebeurtenissen zijn dik in orde. Zoals vaker bij dergelijke films uit de US mogen de emotionele momenten met tranentrekkende muziekjes eronder wel weer wat minder wat mij betreft. Maar echt irritant wordt het niet. Sowieso zet "A Man Called Otto" er meer dan genoeg tegenover.

Volledig toevallig dat de eerste film die ik na Monster's Ball uitkies ook van Marc Forster blijkt te zijn. Wel een film van een heel ander kaliber natuurlijk, maar A Man Called Otto werd me meermaals aanbevolen. Misschien daardoor iets te hoge verwachtingen, want dit viel me eigenlijk een beetje tegen.

Tom Hanks is een acteur die ik hoog heb zitten. Heeft vaak films gekozen die erg bij mij in de smaak vielen en ik heb hem ook altijd wel als een veelzijdig acteur gezien, die zowel komedie als drama aankan. Uitgerekend de rol die hij hier vertolkt vind ik daarentegen hem niet zo op het lijf geschreven. Hij doet het niet slecht, en ik vond hem ook wel wat beter worden naarmate Otto een beetje tot inkeer begint te komen, maar op de een of andere manier past 'de oude mopperpot' gewoon niet zo bij zijn uitstraling. Overigens vond ik het subplot rondom zijn jongere versie, vertolkt door zijn echte zoon Truman, één van de betere aspecten van de film. Leuk om te zien hoe de relatie met de liefde van zijn leven tot stand kwam en je gelooft ook echt dat ze onafscheidelijk waren.

En verder... tsja, kan ik de chagrijnige houding van Otto wel begrijpen eigenlijk. Hij woont in een straat vol met irritante, lege en weinig sympathieke typetjes. De nieuwe buren waren leuk bedoeld, maar het ligt er wat mij betreft iets te dik bovenop. Ik geloof eerder dat de manier waarop deze personages zich presenteren (luidruchtig en een tikkeltje opdringerig) ervoor zou zorgen dat Otto nog meer zijn hakken in het zand zet in plaats van dat hij naar hen toegroeit. Ik had liever gezien dat er voor een wat meer rustige aanpak gekozen zou zijn: wat meer langere dialogen tussen bijvoorbeeld Otto en Marisol met hier en daar een momentje van bezinning. Het voelt nu een beetje fragmentarisch en stroef. Ook worden er een aantal zaken bijgehaald die niet helemaal uit de verf komen. Zo lijkt de toevoeging van de transgender-student vooral bedoeld om een politiek statement te maken, want ik vind het volstrekt ongeloofwaardig hoe snel de knorrige Otto zich over hem ontfermt. Ook de relatie tussen Otto en Reuben blijft iets te oppervlakkig om impact te maken.

Verder is dit wel zo'n film die prima fungeert als tussendoortje. Ik heb me niet geïrriteerd of iets dergelijks en, zoals gezegd, de film pakt een deel van het verhaal ook wel echt goed op. Over de gehele linie had ik er echter wel iets meer van verwacht en dan heb ik het met name over de interactie tussen Otto en zijn buren. Ik had gehoopt dat me dat wat meer zou vervoeren, maar het bleef nu helaas een beetje aan de oppervlakte dobberen.

2,5*

Mooie film, ietwat gekunsteld en voorspelbaar, maar desalniettemin vermaakt met de wat on-Amerikaanse droge humor.

Tom Hanks speelt altijd übersympathieke goedzakken. Dat deze brompot ergens een hart van goud heeft, voel je al aankomen nog voor je de film goed en wel hebt aangezet en dat mag dan ook geen spoiler heten. Het is daarom even wennen om knuffel-opa Hanks als chagrijn te zien rondlopen, maar topacteur als hij is, weet hij je toch weer te overtuigen.

Het is natuurlijk een remake van een Zweedse film en dat merk je aan alles. De straat waar hij woont doet erg Europees aan. Zoiets heb ik in elk geval nooit eerder in een Amerikaanse film of serie gezien.

Als het verhaal zich langzaamaan ontvouwt en je als kijker meer sympathie voor het hoofdpersonage krijgt, bekruipt je toch een beetje het gevoel dat je precies voelt wat de makers willen dat je voelt. De lach, gevolgd door een traantje op je wang, alsof je een aapje bent dat door een hoepel springt omdat het circus wil dat je dat doet. Dat smaakt een beetje naar formule-film.

De paralellen met About Schmidt en Gran Torino kunnen ook niet worden genegeerd, trouwens.

4 sterren. Hanks levert altijd kwaliteit.

Hoeveel clichés kan je in twee uur proppen.

Onder de bezielende leiding van Forster maakt Hanks daar vanzelfsprekend een Olympische sport van. De man is op zichzelf al een cliché, met zijn eeuwige grumpy old man met een gouwen hartje. Als je zonder te weten welke film er draait de bioscoopzaal in loopt, weet je na twee seconden al precies hoe het afloopt. Oscar voor de meest voorspelbare film ooit, in een oeuvre dat al geen enkele verrassing kent.

Is het een slechte film? Misschien niet, maar je kan zo ongeveer even goed twee uur naar het testbeeld kijken. Volstrekte verspilling van energie en moeite dat dit gemaakt is, en er naar gaan kijken is al helemaal overbodig. Het is misschien langzamerhand tijd om er een apart genre te definiëren voor dit soort Hanksvehikel, en daar past de aquariumdvd dan ook prima in.

Een mooie dramafilm met hier en daar wat prima humor. De rol van Otto is geknipt voor Tom Hanks en hij vervult deze uitstekend. Eigenlijk heb ik hem nog nooit een personage zien spelen dat niet bij hem past. Mariana Trevino zorgt ervoor dat het luchtig blijft en het verhaal wordt vlot weergegeven. Dat sommige mensen het niet droog houden bij deze film is begrijpelijk, en daar is niets mis mee. Tom Hanks heeft er gewoon weer een topfilm bij op zijn CV.

Iets teveel woke, het acteerwerk van Trevino ligt er iets te dik op, de mislukte zelfmoordpogingen zijn niet geloofwaardig. Oftewel te veel zaken die storend kunnen zijn. Maar.............wat een geweldige film is dit. De laatste keer dat ik gejankt heb bij een film was bij "Lassie comes home" in 1974, bij deze film hield ik het meerdere keren niet droog. Echt de moeite waard.