• 11.303 nieuwsartikelen
  • 163.496 films
  • 10.415 series
  • 30.340 seizoenen
  • 618.169 acteurs
  • 193.940 gebruikers
  • 9.027.608 stemmen
Avatar
 
banner banner

Saint Omer (2022)

Drama | 122 minuten
3,07 64 stemmen

Genre: Drama

Speelduur: 122 minuten

Oorsprong: Frankrijk

Geregisseerd door: Alice Diop

Met onder meer: Kayije Kagame, Guslagie Malanda en Atillahan Karagedik

IMDb beoordeling: 6,8 (5.122)

Gesproken taal: Frans

Releasedatum: 9 maart 2023

  • On Demand:

  • Pathé Thuis Bekijk via Pathé Thuis
  • iTunes Bekijk via iTunes
  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Saint Omer

Rama woont de rechtszaak van Laurence Coly in Sint-Omaars bij. Coly wordt ervan beschuldigd haar babydochtertje achtergelaten te hebben op het strand waarna deze kwam te overlijden. Deze gebeurtenis wil Rama, als auteur zijnde, implementeren in haar bewerking van de Medea-mythe. Tijdens het proces zijn er onvoorziene omstandigheden en Rama moet haar eigen relatie ten opzichte van het moederschap onder de loep nemen.

logo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimage

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Jotil

Jotil (crew bioscoopreleases)

  • 1576 berichten
  • 425 stemmen

Vanaf 9 februari 2023 in de bioscoop (Cherry Pickers Filmdistributie)


avatar van Jotil

Jotil (crew bioscoopreleases)

  • 1576 berichten
  • 425 stemmen

Jotil schreef:

Vanaf 9 februari 2023 in de bioscoop (Cherry Pickers Filmdistributie)

EDIT: vanaf 9 maart 2023 in de bioscoop.


avatar van tbouwh

tbouwh

  • 5673 berichten
  • 5029 stemmen

In 2013 laat een Senegalees-Franse vrouw haar vijftien maanden oude dochter achter aan de kustlijn van een Frans badplaatsje, met een zekere verdrinkingsdood tot gevolg. In de rechtszaal van de stad Saint-Omer verklaart Fabienne Kabou dat ze onder invloed was van hekserij, waarop haar advocaat haar omschrijft als "intelligent, maar irrationeel". In Saint Omer, een gedramatiseerde reconstructie van de rechtszitting, blijkt die uitspraak de lading van Kabous tragische verhaal bepaald niet te dekken. Als kijker kun je kiezen: neem je plaats in de stoel van de rechter of blijf je de voorzichtige, empathische toehoorder?

Lees de volledige recensie


avatar van starbright boy

starbright boy (moderator films)

  • 21380 berichten
  • 4501 stemmen

Fascinerende film die je uitdaagt om mee te denken over de zaak die wordt gepresenteerd. En die is van het soort waar je meestal meteen bij afhaakt. Kindermoord. Maar wat gebeurt er als je empathisch bij de moeder gaat staan, is ze dan nog steeds het kwaad zelf of vooral iemand die hulp nodig had en heeft en het niet kreeg. De film is soms wel erg statisch. Hij kreeg me daardoor niet volledig mee, maat ik kwam een heel eind.


avatar van mrklm

mrklm

  • 8554 berichten
  • 8368 stemmen

Schrijver Rama [Kayije Kagame] bereidt zich voor op een moderne bewerking van de mythe van Medea en bezoekt daarom het proces tegen Laurence Coly [Guslagi Malanda] die haar 16 maanden oude dochter vermoordde. Rechtszaken zijn per definitie lastig te verfilmen vanwege het statische gegeven, maar Diop doet werkelijk geen enkele moeite om het visueel interessant te maken. En dus zit je te kijken naar pratende mensen gefilmd in statische totaalshots . Tussen de sessies door zien we Rama volstrekt oninteressante, dan wel vage dingen doen, zoals slapen. Won een aantal aansprekende prijzen, waaronder een César voor beste debuut! Ik zeg het er maar even bij...


avatar van lang pee

lang pee

  • 1855 berichten
  • 828 stemmen

Ik vond dit een zeer mooie aangrijpende film over een vreselijk onderwerp, kindermoord dus. Maar ik denk dat je bij vele moorden ook naar de omstandigheden moet kijken, wat het natuurlijk niet goedpraat. Is elke mens niet instaat om iemand te vermoorden??


avatar van De filosoof

De filosoof

  • 2051 berichten
  • 1418 stemmen

Toen de boodschap van de film me enigszins duidelijk werd moest ik aan het feministische meesterwerk Le Deuxième Sexe van Simone de Beauvoir denken waarin zij beschrijft dat de vrouw – anders dan de man – niet eens meester is over haar eigen lichaam dus laat staan over haar leven: de vrouw wordt heen en weer geslingerd door haar hormoonschommelingen en als ze zwanger raakt wordt haar lichaam ‘bezet’ door een vreemd wezen en als dat wordt geboren is het enerzijds een trauma als dat wezen een eigen wil blijkt te hebben waardoor de eenheid is verbroken en anderzijds is ze veroordeeld tot slaaf van dat kind. Kortom, de vrouw heeft een bijzonder intieme band met haar kind als verlengstuk van haar lichaam.

Ook deze film gaat volgens mij over die onverbrekelijke band tussen moeder en dochter: enerzijds is er geestelijk afstand en verwijdering – tot en met moord aan toe (volgens Kristeva moet overigens omgekeerd elke dochter haar moeder symbolisch doden om haar liefde op haar kind te kunnen richten) – maar anderzijds blijven ze lichamelijk in zekere zin eeuwig bij of van elkaar omdat ze DNA en cellen hebben uitgewisseld tjdens de zwangerschap. De moordenares in de film heeft in feite haar dochter vermoord om haar bij zich te kunnen houden: het is haar eenzaamheid – die weer te maken heeft met postkolonialisme en racisme – die haar rationaliteit (affiniteit met filosofie) tot waanzin (‘tovenarij’) omboog en haar kind meesleurde in haar val. Ze is als moordenares een monster maar elke vrouw is een monster want een chimaera die uit meerdere wezens bestaat zodat we ook met haar kunnen meevoelen. De rechtszaak wordt bijgewoond door een literatuurdocente die zich zeker in de moordenares herkent en meevoelt: de reden lijkt eerst eenzelfde achtergrond te zijn, maar uiteindelijk lijkt de boodschap te zijn dat elke moeder zich in de moordenares kan herkennen als ze haar situatie kent. Voor haar is de moordenares een Medea, de mythologische tovenares die haar kinderen vermoordde, maar ze moet ook de vraag stellen of in haarzelf en in elke moeder niet een Medea schuilgaat.

Aan goede ideeën en bedoelingen heeft de film aldus geen gebrek, maar de uitwerking is slechts bij vlagen boeiend zoals bij het college-fragment aan het begin en het betoog van de advocaat aan het einde die beide over de vrouw als monster gaat: het grootste deel van de film kabbelt weinig boeiend voort door middel van een eindeloos vraag-en-antwoord-spel in de rechtbank die het leven van met name de moordenares uitspit en wat oninteressante zaken eromheen.


avatar van hvdriel

hvdriel

  • 320 berichten
  • 308 stemmen

Wie de goede bedoelingen en ideëen van het verhaal van deze film wil vernemen, leest hieronder de bespreking van De filosoof.

Het verhaal stemt tot nadenken over de moeder-dochter relatie en hoe deze ook te begrijpen kan zijn vanuit een Afrikaanse cultuur. Met dat verhaal - gegoten in een rechtbankdrama - is niks mis, zeker niet hoe dit verhaal is ingebed in de filmgeschiedenis (Hiroshima, mon amour van Resnais, en Medea van Pasolini) en de muziekcultuur (Nina Simone aan het slot).

Met de film evenwel wel, om het lelijk uit te drukken. Laat de close-ups weg, en je houdt een recht-toe vertelling over die niet boeit en soms zelfs verveelt. Gelukkig vormt het slotpleidooi van de advocate een uitzondering hierop: indringend, mede vanwege de filmische weergave.


avatar van scorsese

scorsese

  • 11871 berichten
  • 10246 stemmen

  Goeie film over een vrouw die een rechtszaak bijwoont waarin een moeder wordt beschuldigd van kindermoord. Een uiterst pover, maar gelaagd rechtbank-drama dat zich voornamelijk in de rechtszaal afspeelt met lange takes (voelt soms bijna als real-time). Traag, maar wel boeiend waarin de geschiedenis van de vrouw zich langzaam ontvouwt door middel van verklaringen in de rechtszaal. Met gemak 3.5 sterren.


avatar van Movsin

Movsin

  • 7827 berichten
  • 8171 stemmen

Een film die zich afspeelt in een rechtszaal maar uiteindelijk geen echte film in het genre is.

De lange shots op de beklaagde en op de onrustige, blijkbaar betrokken, schrijfster in de zaal laten al vermoeden dat er iets meer gaande is.

Het eindpleidooi van de advocate van de verdediging en wat er zich ook met Rama afspeelt maken het duidelijk.

Dit is een dieppsychologisch drama over zwangerschap en moeder zijn en wat er mee verband houdt, de geborgenheid tussen moeder en dochter, veel inniger dan gedacht, de twijfels, de onzekerheden, de angsten, de hulploosheid, de verwarring en in het geval van Laurence, het racisme (zie de aldus getinte en onbenullige getuigenis van haar prof).

Een film waar ge moet inkomen. De jury van het FFG koos voor een complexe, innemende film.

Zeer geslaagde vertolkingen en regisseuse Alice Diop lijkt mij het volgen waard.

En ook Rodgers & Hart's "Little Girl Blue" was op zijn plaats.