Im Westen Nichts Neues (2022)

Hm, de eerste All Quiet on the Western Front stamt al uit 1930 dus als deze remake uit 2022 iets weg heeft van Paths of Glory uit 1957 komt dit misschien eerder omdat die film iets geleend moet hebben uit de dertiger jaren film?

Een groep bevriende Duitse studenten meldt zich na een vurig pleidooi van hun professor aan bij het leger aan het begin van De Eerste Wereldoorlog. De jongens ontdekken al snel dat het niet zo glorieus of romantisch is als ze zich hadden voorgesteld. Derde grootschalige verfilming van de beroemde pacifistische roman van Erich Maria Remarque is goed geregisseerd en schitterend in beeld gebracht door James Friend en heeft ontegenzeggelijk sterke momenten, vooral in het laatste kwart wanneer tanks en vlammenwerpers opdoemen op het slagveld. Het scenario van Edward Berger, Lesley Paterson en Ian Stokell richt zich teveel op de veldslagen en de scènes waarin de Duitse diplomaat Matthias Erzberg [Daniel Brühl] onderhandelt met de Franse generaal Ferdinand Foch [Thibault de Montalembert] zijn volstrekt overbodig. Mist de humor en emotionele diepgang van de klassieker uit 1930 en komt inhoudelijk uiteindelijk niet verder dan het cliché van oorlog net een hel is. Hoofdpersoon Paul Bäumer [Felix Kammerer] lijkt op den duur net op het monster van Frankenstein. Goed gemaakt, maar dramatisch onvoldoende succesvol.

Indrukwekkend!

Veel heeft te maken met argwaan en met strategische redenen om nog zoveel mogelijk terrein te boeken. Je wist nooit of de wapenstilstand zou aanhouden. Men wist ook dat bij de vrede van Brest-Litosvk (wapenstilstand tussen Duitsland en Lenin/Rusland) in 1917 Duitsland daar geografisch en strategisch nog van heeft geprofiteerd. Dat wilde men vermijden. Die laatste drie dagen hebben dus nog voor heel veel onnodige doden gezorgd.

Trouwens, wie veel leest over WOI leest veel zinnige en onzinnige dingen, legendes en toevalligheden. Dit is er eentje over de nummerplaat van de auto waar Franz Ferdinand, de vermoorde aartshertog welks dood de katalysator was voor WOI, inzat tijdens de aanslag in 1914. Hoogst bizar!

https://bestride.com/wp-content/uploads/2014/10/Ferdinand_Car.jpeg.png

A(rmistice) 11 11 18

Ik heb de film niet gezien, maar ben wel benieuwd wat dit betekent.

Wat is hier zo toevallig aan?

Wapenstilstandsdag

Toegegeven, een klein zijsprongetje die niets met de film te maken heeft.

De nummerplaat van de auto waar de vermoorde aartshertog inzat is letterlijk AIII 118, met wat verbeelding te herleiden tot 11 november '18, de A is dan afgeleid van Armistice, het Franse woord voor Wapenstilstand. Hoogst toevallig dus, maar dergelijke zinloze weetjes zijn er overal wel, als je er maar in gelooft en naar zoekt

Erg interessant ja!

In 1929 schreef Erich Maria Remarque zijn anti-oorlogsroman, deels gebaseerd op zijn eigen ervaringen aan het front tijdens de Eerste Wereldoorlog, deels op de verhalen van lotgenoten in het militaire hospitaal in Duisburg. Regisseur Edward Berger vertaalt het boek in een rauwe en grauwe film, die de zinloosheid van oorlog voeren centraal stelt. Wat dat betreft komt hij dicht in de buurt van wat Remarque met zijn roman beoogde. Als schouwspel is het allesbehalve een genot, maar dat verwachtte ik al na het zien (vele jaren geleden) van de illustere voorganger van deze film: All Quiet on the Western Front van Lewis Milestone uit 1930.

Is er ergens een website of een documentaire met een opsomming van dit soort toevalligheden en legendes?

Fortune

Hier vind je wel wat. Op de homepage heb je een algemeen overzicht van tal van uiteenlopende onderwerpen. Beetje een allegaartje, maar er zit veel interessants tussen.

Wist u dat ... wetenswaardigheden over de Eerste Wereldoorlog - wereldoorlog1418.nl

Leuk als je van ellende houdt .. ik niet

Wat een goede en onderhoudende film!

Duitse oorlogsfilm sleept recordaantal BAFTA-nominaties in de wacht | Films & Series | NU.nl

Hoe verbeeld je een verschrikking zo groot dat er nauwelijks taal voor bestaat, laat staan beelden? Hoe giet je de gruwel, de horror, het verbijsterend zinloze geweld waaraan miljoenen onschuldigen gestorven zijn in een roman, een film, een verhaal dat verteerbaar blijft? Het is de vraag waar Erich Maria Remarque mee worstelde toen hij ‘Im Westen Nichts Neues’ schreef, en aan alles is voelbaar dat ook Edward Berger dit onverfilmbaar geachte boek niet zomaar naar het witte doek kon of wilde vertalen.

Niet voor niets opent zijn film met ingedommelde landschappen, die stille getuigen blijken van de verschrikkingen die zullen volgen. Ook dit vredige decor valt immers ten prooi aan de hoogmoed van enkele wereldvreemde, theeslurpende snobs die zich in hun ivoren toren al lang niets meer bij het slagveld kunnen voorstellen. Leraars goochelen met woorden als moed en eer, officieren dromen vanuit hun veilige onderkomen van heldenmoed en de geschiedenisboeken, terwijl hoogwaardigheidsbekleders over punten en komma’s struikelen – nietsontziend toont Berger het contrast tussen een gefrustreerde politiek-economische elite en het bloed dat die elite op het offerblok van de loopgraven laat vloeien. Bijtend is het, ondragelijk haast, en in zijn abstractie ook een waarschuwing voor de wereld vandaag: als de sociale ongelijkheid té groot wordt, zijn ook de wandaden niet meer in proportie…

Nauwelijks laat Berger muziek toe, wel dreunen en tromgeroffel. In de werkelijkheid van ‘Im Westen Nichts Neues’ heeft schoonheid namelijk afgedaan. Precies zo vertelt de cineast Remarque’s roman: quasi fragmentarisch, als een koortsige sequens van weerzinwekkende episodes, zonder dat de toeschouwer de verschillende personages écht kan leren kennen of doorgronden. Daarvoor is het leven immers te fragiel, het geluk ontoereikend, de walging alomtegenwoordig. Zelfs wie het overleeft, kan zich niet verzoenen met de opgelopen wonden. Zelfs wie het meent te zullen overleven, kan zich geen bestaan meer inbeelden buiten de oorlog om. Zelfs wie in de laatste minuten nog het slagveld op moet, ervaart de nabijheid van de dood, die immer om de hoek loert.

Is dat slot, niet bepaald getrouw aan Remarque’s boek als ondergetekende zich goed herinnert, niet al te Hollywoodiaans? In narratief opzicht misschien, doch niet voor wat betreft het effect dat Berger beoogt: de totale verplettering, omdat alle wetmatigheden van de klassieke oorlogsfilm radicaal naar de prullenmand worden verwezen. Geen spatje feel good blijft overeind, in dit oude verhaal dat iedereen al kent nog voor de film begint. En precies dàt is allicht Bergers grootste verdienste: dat hij deze oorlog als het ware heruitvindt, of toch opnieuw weet te verbeelden, als een onheil dat zijn gelijke niet kent – en toch o zo gemakkelijk te voorkomen was, los van enkele idioten die toevallig macht blijken te hebben.

Nie wieder? Dat hangt af van u en ik, en hoe wij onze samenleving (willen) organiseren. Geen slecht memento voor een film die ruim een eeuw teruggaat in de tijd, toch?

3,75*

Secuur.

'Nichts Neues', maar ik heb het boek niet gelezen noch de eerdere verfilmingen gekeken. Dan nog is het allemaal wel eerder verfilmd. De oorlog als pure horror voor een stel naïeve jongelingen die iets willen betekenen maar uiteindelijk gewoon kanonnenvlees zijn, wegwerppionnen in de grootste waanzin.

Dat wil niet per se negatief zijn. De film heeft een aantal sterke momenten - de eerste 10 minuten, of het slotakkoord. Maar met z'n speelduur had ik net wat meer verwacht. Als oorlogsdrama komt het niet boven het maaiveld uit. Net voor afspelen leerde Netflix mij dat de film een karrenvracht aan Oscarnominaties heeft binnen gehaald. Het is de makers gegund - als ze daar zelf belang aan hechten.

Qua drama dus niet erg speciaal - al is de waanzin van een oorlog natuurlijk altijd wel erg genoeg. Visueel hier en daar interessant door de cameravoering. De scènes en gevechten in loopgraven zijn best de moeite. Bij tegenlicht is die blauwe gloed best vervelend, dus de scènes binnenskamers vind ik vaak aan de lelijkere kant. Maar bon, 9 nominaties dus daar zal vast en zeker eentje voor cinematografie tussen zitten en dan is deze mening ook alweer gerelativeerd - als u daar zelf belang aan hecht.

3

Zo mooi en realistisch gemaakt en gefilmd..

Dit wel ern topper, die nog veel geprezen gaat worden

4.0 ****

Afschuwelijk mooie film: mooi in zijn afschuwelijkheid. Prachtig gefilmd, fragmentarisch bijna ingedeeld. Vooropgesteld: ik heb het boek niet gelezen, eerdere verfilmingen niet gezien. Wel heb ik begrepen uit wat ik over deze film gelezen heb, dat het vrij dicht bij wat de schrijver beoogd heeft met zijn roman ligt. Namelijk: de totale zinloosheid en gruwelijkheid van (deze) oorlog aantonen. Bijvoorbeeld het verschil laten zien tussen de gewone jongens in de loopgraven (kanonnenvlees) en de los van de werkelijkheid levende generaals e.a. hogere officieren. Deze laatsten alleen maar gedreven door hun absurde "eer & trots" gevoelens, hunkerend naar "glorie", zonder zelf maar ooit in de buurt te komen van de gruwelijkheden aan het front. Het klinkt raar om te zeggen dat ik van deze film "genoten" heb, het is ook niet het juiste woord. Wel heb ik geïntrigeerd gekeken. Het heeft me zeker geraakt.

De horror van WO I en vanuit Duitse beleving.

Nimmer een oorlogsfilm gezien als deze die zo diep in uw ziel snijdt.

Er zijn niet alleen de gevechtsscenes die je in al hun onmenselijke brutaliteit verschrikken maar ook wat daarnaast wordt vertoond. De stille intermezzo's met de mijmering van de natuur - dat hoort hier niet - maar ook taferelen als deze waarbij twee jonge mensen, tegenstanders, elkaar aankijken met in hun blikken : moet dat nu werkelijk en waarom... misschien waren we zonder dit monster op onze rug, goede vrienden...

Een film wars van sensatie en heldendom.

Prachtig werk.

En spaar ons van die gekken die beweren dat oorlog er moet zijn...

Had hem rauwer en harder verwacht, oorlogsfilms doen me blijkbaar zelden iets. Maar al bij al nog voldoende drama, ellende die me kon vermaken, om de 2u30 te doorkomen. Ook wel goeie beeldshots.

Na herziening verhoogd tot 4.5*.

Nu maar hopen op een mooie 4K blu-ray release!

Echt zo'n Wie is de Mol theorie. Het kan ook de A van apfel zijn Of de A van Waffenstillstand.

Verdorie. Ik had verwacht of gehoopt dat Paul het wel zou overleven omdat hij degene zou zijn die het zou kunnen navertellen (zoals de schrijver van het originele boek). Helaas. De film wil laten zien hoeveel mensen maar zinloos bleven sneuvelen, maar was daar wat mij betreft zonder zijn dood ook al in geslaagd.

In het begin vroeg ik me af hoe deze film anders zou zijn dan 1917 en wat het, voor mezelf, zou toevoegen aan die kijkervaring (zeker omdat het vrijwel hetzelfde begint), maar dit is toch een wat completer geheel. Aanvankelijk vond ik die scenes met de hooggeplaatste legerfiguren wat overbodig en wat ‘nep’ maar het helpt wel om even uit de chaos te komen en om het contrast te laten zien tussen de smerige ellende in de loopgraven en de figuren die het van hogerhand allemaal beslissen onder het genot van een ontbijtje.

De laatste 20 minuten gaan inderdaad wat lang duren zoals iemand anders ook al schreef, maar dat is dan ook precies de ervaring die de soldaten zelf heel de oorlog gehad moeten hebben. Toch maar weer gaan en, hoogstwaarschijnlijk, sterven. Helemaal wrang als je dan op het einde leest dat het miljoenen levens gekost heeft en ze aan het westfront maar enkele honderden meters opgeschoten zijn. Wat een frustrerende klote-oorlog.

Spannende enerverende kijkervaring, ook erg goed geschoten en gemaakt. Toch heb ik, zoals eigenlijk wel vaker met oorlogsfilms, dat ik het objectief gezien en tijdens het kijken allemaal wel kan waarderen, maar het zal niet snel in een persoonlijke toplijst of iets terechtkomen.

4*

Ik heb ook ooit een keer de 1930 versie gezien die ik wel aardig vond (en zeker voor die tijd indrukwekkend gemaakt), maar het boek heb ik nooit gelezen. Ik baseer mijn mening over deze film dus puur op de film zelf en niet op het oorspronkelijke verhaal.

Qua production design ziet het er zeer overtuigend uit. Het slagveld levert indrukwekkende (en rauwe) beelden op (echter niets wat je niet al hebt gezien in Saving Private Ryan of het recentere 1917) en ook de sound design verdient een pluim; met name het onheilspellende motief was erg sterk. In combinatie met de prachtige visuals is hier dus helemaal niets op aan te merken.

De film focust op een groep kameraden die zich een weg worstelen door loopgraven en slagvelden, maar voornamelijk de hoofdpersoon Paul Baumer en zijn ervaringen staan centraal als hij probeert te overleven. Sterk gespeeld door de jonge acteur, die een indrukwekkende thousand-yard stare toont die me deed denken aan die andere psychologische anti-oorlogsfilm "Idi i smotri".

Ook sterk: de scenes met vredesonderhandelingen (en de benarde positie van de Duitsers) die direct hun invloed hebben op de situatie in de loopgraven.

Wat me tegenviel -maar wat ik de film eigenlijk niet helemaal zou moeten aanrekenen- is dat de anti-oorlogsboodschap er bij vlagen wel heel erg dik bovenop ligt. De zinloosheid, de uitzichtloosheid, de wreedheid en de stoïcijnse legerleiding die jonge mannen als kanonnevoer het slagveld opstuurt. Ja, het is allemaal vreselijk, maar moet het telkens met zoveel drama getoond worden? De zichtbare shock van de hoofdpersoon als er iemand sterft in zijn bijzijn maakt het soms melodramatisch; met name de scene met de doodstrijd van een vijandelijke soldaat waarbij hij helemaal de foto's van de man erbij pakt, vond ik iets te ver gaan in het effectbejag. We get it, het was maar een jonge knul met een familie thuis. Zielig, maar het was doden of gedood worden.

Dus ja, mooi gefilmd, goed gemaakt, maar soms iets teveel psychologisch gemijmer en drammend in zijn anti-oorlogsboodschap. Dit zal ongetwijfeld ook in het boek zitten, dus dat is ook weer geen manco van de film. Toch maakte dat de film af en toe een lange zit.

4*-

Ik heb niet zoveel interesse in de ellende van oorlogen en ben ook geen fan van oorlogsfilms, maar dit vond ik een echt fantastische film met zeer goede acteerprestaties. Daniel Bruhl is natuurlijk niet geheel onbekend door zijn fantastische prestaties in o.a The Alienist.

En het is duidelijk, de mens heeft natuurlijk niets geleerd van de geschiedenis, maar ja volgens mij zijn wij het domste dier op deze planeet en dat gaat er door oorlogen en vernietigen van het klimaat voor zorgen dat het niet al te lang meer leefbaar gaat zijn op deze aardkloot....

Mooie film, prachtig in beeld gebracht. Ook eens van de andere kant bekeken. Het blijft natuurlijk altijd naar. Oorlog bedoel ik dan. Deze keer vanuit het oog van de Duitsers wat het verhaal er niet beter op maakt. Als ex-militair een paar uitzendingen verder vind ik het vaak verrassend om te zien wat mensen drijft tot bepaalde acties / daden. Ben zelf 4x op uitzending geweest en snapte er nog steeds geen hol van. Anyway, zeer mooie film al vond ik 1917 net iets beter.

Ork, ork, ork, soep eet je met een?

Geen fijne film om te zien, maar op zich wel een goede film. Hij haalt het bij lange na niet bij het niveau van 1917 (Film, 2019), maar slaagt erin om de zinloosheid en gruwelijkheid van de 1e wereldoorlog in beeld te brengen. Geen 'gezellig en lekker avondje uit' film. Je wordt met de neus op de feite gedrukt en de beelden zijn niets verhullend. Acteerwerk is goed, camerawerk valt positief op. De repeterende soundtrack vind ik persoonlijk nogal storend bij de film. Wat ik het meest miste was een richting en doel. Het past wel bij het uitbeelden van de 'nutteloosheid' en 'doelloosheid' van deze oorlog, maar dat maakt voor mij een film zoals 1917 een stuk beter. Er gebeurt nu eigenlijk te weinig om 2,5 uur te kunnen boeien en de film mist momenten die er echt uitspringen. Je kunt zeggen dat het voortkabbelt (voor zover je dat over een loopgravenoorlog kunt zeggen). Ik snap de Oscar voor decor en camera. Ik ben flabbergasted waarom de Oscar voor filmmuziek deze kant is opgevallen (waren de alternatieven zo slecht?) en persoonlijk vind ik de film de Oscar voor beste internationale film niet helemaal waardig. Maar al met al toch een prima film als je beeld wilt krijgen bij de gruwelijkheden van de 1e wereldoorlog die (denk ik) realistisch in beeld zijn gebracht. Ga er vooral niet voor je eerste date heen, dan zijn er betere keuzes. Op het randje 3,5 ster.