Avatar: The Way of Water (2022)

Enorm indrukwekkende avontuur- en actiefilm, die je als een kind in de snoepwinkel doet voelen. Dit is de droommachine van Hollywood op z'n best. Een totaalervaring, waarbij je na afloop (en in de pauze) enigszins verdwaasd de echte wereld weer in stapt.

Het zit hem niet alleen het production design en de smak geld die men er tegenaan heeft gegooid. Natuurlijk, dat ook, dat is zelfs heel belangrijk. Maar James Cameron leunt daar niet volledig op. De cinematografie is goed, de montage zelfs zeer goed (wat een ritme), waarmee de actiescènes staan als een huis. Vanaf die eerste gevechten in de jungle was ik helemaal mee. De wereld van Avatar is visueel gewoon zo uniek dat alle bekende trucs en gebaande wegen toch niet uitgekauwd aanvoelen, maar compleet op hun plek vallen.

Want op 'het verhaal' zal wel weer veel kritiek komen, maar in mijn ogen doet de film ook op dit punt wat 'ie doen moet. Je bent betrokken op de protagonisten, het geheel is spannend, meeslepend en roept emotie op. Niet op een geraffineerde of diepgaande manier, dat niet. Cameron werkt meer in de breedte, met verschillende verhaallijnen. Centraal staat het aloude goed vs. kwaad, of ook wel de protagonist vs. de aartsvijand. Daarnaast heb je de lijn van de familie en van met name kinderen, die zichzelf moeten vinden. Het gaat dan over aanpassen, acceptatie, samenwerken, maar eveneens over staan voor wie je bent. Dan heb je natuurlijk nog het natuurthema en hoe mensen omgaan met de wereld. Ik wil niet zeggen dat de film op narratief vlak origineel is, zeker niet, maar het probeert dat ook niet te zijn. Daardoor gaat men nergens de mist in. Niet door de badguy te karikaturaal neer te zetten bijvoorbeeld, of door er een kazig liefdesverhaal in te mixen. Cameron gebruikt clichés zonder dat het vervelend aanvoelt. Hij kan ook dingen uitleggen zonder dat het uitleggerig wordt. In de grote noch in de kleine scenes vliegt hij uit de bocht.

Grootste minpunt van de film vind ik dan nog de muziek. Ook dat hoort echter bij de Hollywood droommachine: alles wordt aan elkaar gelijmd en de score vol strijkers dringt emoties aan je op. Maar toch is het niet storend en het allergrootste bombast vind je hier niet.

Avatar: the way of water is dus een indrukwekkend staaltje collaboratief vakmanschap en levert de hoogste vorm van escapisme die cinema kan bereiken. Film van het jaar.

"Why so blue?"

Na zoveel jaar uitstel had ik eigenlijk niet verwacht dat dit vervolg ooit nog eens het daglicht zou zien, maar dertien jaar na het baanbrekende eerste deel is het er toch van gekomen.

In 'The Way of Water' zijn we ook al ruim tien jaar verder. Jake en Neytiri hebben inmiddels een gezinnetje gesticht en lijken een zorgeloos leventje te leiden. Dit kan natuurlijk niet lang duren, want binnen de kortste keren krijgen ze weer te maken met een - bekende - dreiging. Om onnodige slachtoffers te voorkomen, zoeken ze hun toevlucht in de Metkayina, een zeevolk.

Net zoals 'Avatar' is het verhaaltje wederom erg simpel gehouden. Er gaat veel tijd zitten in het clichématige gezinsleven, waardoor de noodzaak van het hele gebeuren nauwelijks aanwezig lijkt te zijn. Er worden veel nieuwe personages geïntroduceerd, maar niemand laat een blijvende indruk achter; Spider in het bijzonder vond ik nogal uit de toon vallen. Wat mij betreft rechtvaardigt het de speelduur van meer dan drie uur niet.

Van tevoren had ik verwacht om visueel overdonderd te worden, maar dat valt eigenlijk wel mee. Net zoals de voorganger heb ik de film kunnen aanschouwen in IMAX 3D, alleen nu met HFR als bonus. Het voelt op momenten aan als een soort van videogame. Tegelijkertijd is het een excuus om een overvloed aan beelden van het water te laten zien. Het is duidelijk dat James Cameron zijn nieuwste techniek goed tentoon wil stellen. Alhoewel ik het qua actie op een bepaalde manier veel spectaculairder had verwacht.

Al met al een aardig vervolg, maar na zoveel jaar wachten is het resultaat enigszins teleurstellend te noemen. Ik hoop dat de komende delen niet zo een langgerekte structuur kennen.

3,0 Sterren.

Vandaag had ik roostervrij en dat kwam mooi uit want een bezoekje Avatar kost al snel 4,5 uur met reistijd en al erbij. Er is heel veel over de film te zeggen en laat ik dat maar eens puntsgewijs doen.

Algemene indruk: Avatar 2 is eigenlijk een vrij kleine film. Want wat is nu helemaal het verhaal? Maar dan opgeblazen tot epische proporties en lengte die niet echt te rechtvaardigen is met aan het begin wat actie, een lang middenstuk over een familie en tegen het einde nog 40 minuten knallen maar toen was ik al wel wat klaar met de film en duurde en duurde het maar. Ondanks de (voor lange tijd) fijne flow, zalig ritmische montage en dat toch voor een deel wel prettige middenstuk met wat zwemmen in het water. Dat was aangenaam kijkvoer, maar maakt de film al met al wel te lang.

Toegevoegde waarde: Wat wil Cameron nu eigenlijk met deze film? Qua verhaal is dit enorm plat en clichématig, qua ideeën en thematiek een herhaling van zetten. Er zit echt niets nieuws in inhoudelijk, maar ook visueel niet (behalve het technische) en ook niet echt qua toon, sfeer, invulling (behalve dan een halfuurtje in het midden). Terwijl Cameron het wel kan. Terminator 2 is qua verhaal, look en gevoel compleet anders dan Camerons eerste deel. En ook Aliens wist hij te veranderen van claustrofobische thriller in hardcore actie. Avatar 2 is, nu ja gewoon Avatar 1.

Acteurs: Met zo'n plot valt er weinig eer te behalen en de acteurs doen hun ding. Champion als Spider was irritant maar loopt wat verloren rond. Zijn plotje werkt ook niet echt. Weaver als Kiri was een erg leuke toevoeging.

Visueel: Technisch ziet het er allemaal prima uit hoor, hoewel ik wel het idee had naar een animatiefilm te kijken. Die wereld leeft en overtuigt ook wel, maar heeft ook een beetje het gevoel van een videogame. Cameron vertrouwt volledig op die wereld en hoe die eruit ziet met mooie natuur, veel water en allerlei lichtgevende dingen. Maar dat is het. Geen één moment dat ik echt dacht: wauw. Eerder kitscherig dan schitterend. Eigenlijk zit er geen enkel echt bijzonder shot in, op af en toe opvallend (en fijn) gebruik van zoom na. En hoewel visueel en vooral onder water het er technisch allemaal wel prima uitziet is dit allemaal minder wereldschokkend en -vernieuwend dan de eerste film in 2009. We zijn inmiddels 13 jaar en een heel Marvel Universum verder. Grootsheid imponeert niet meer. Puur leunen op uitstekende cgi is simpelweg niet voldoende. Je hebt goede ideeën nodig en die heeft Cameron niet echt.

3D: Ach ja. Ik was blij dat de afgelopen 3 jaar er nauwelijks 3D uitkwam. Het beeld is donker, het leidt af en 3D voegt vaak niets toe. Film is in 2D, dat 3D verzin ik er zelf wel bij. Ook nu weer in het begin af en toe iets wat dichter in beeld lijkt te komen maar dat is het dan ook wel. Maak kaartjes dan duurder en stop met deze ongein.

Actie: Op dit vlak is de film op zich prima. Cameron kan wel actie in elkaar zetten. Set pieces zijn prima en altijd blijft er overzicht en is de actie goed gedoseerd. Maar ook nergens is de actie deze film echt bijzonder. Die laatste scène speelt trouwens af en toe leentjebuur bij Titanic. Nergens haalt het geweld echter de emotionele impact van Titanic, en nergens de intensiteit van pakweg die achtervolging met vrachtwagen in Terminator 2.

Conclusie: Al met al een lange film die geen moment zichzelf rechtvaardigt en ook niets bijzonders biedt. Goed gemaakt maar nergens bijzonder met een fijn middenstuk als escapisme maar enorm slepend richting het einde. Naar boven afgerond nog wel 2,5*.

Goeie film waarin het gezin op de vlucht slaat naar een zee-volk. Een vrij mager verhaal en ook de familie perikelen zijn clichématig. Ondanks de titel is er van het avatar component vrijwel geen sprake meer. Vervelend wordt het nergens, maar de film had met gemak korter gekund en de actie laat te lang op zich wachten. Het ziet er opnieuw allemaal prachtig uit en de lange, actievolle finale is de moeite waard. Een kleine 3.5 sterren.

Werkelijk prachtig. Samen met mijn vrouw naar de bios geweest. Samen in de auto zeiden we beide "dit was echt mooi".

James Cameron blijft een van de grootste filmmakers in Hollywood. Dit vervolg heeft 13 jaar in de pijpleiding gezeten en de anticipatie is daarom ook erg hoog.

Maar geen zorgen, de hype wordt compleet waargemaakt.

Vanaf minuut 1 heb ik genoten van alles wat er op het grote Imax scherm werd voorgeschoteld.

Waar ik vooral over verbaasd was is het enorme tempo in het begin van de film. Dit is beter dan in deel 1. Je wordt gelijk in het verhaal gegooid en het is in de eerste akte echt smullen geblazen met alle omgevingen.

Het plot is simpel, maar effectief. Er zijn voor mij totaal geen ergernispunten aanwezig. Je kan natuurlijk zeggen dat de mensheid wel erg zwart/wit wordt neergezet, maar ik vind het eigenlijk wel fijn om me even kapot te ergeren aan de bad guys. Hoe vaak zit ik wel niet in de bioscoop te juichen voor de slechterikken omdat zij eigenlijk veel beter te begrijpen zijn dan de goeierikken. Dat is bijvoorbeeld in bijna elke Marvel film zo. Nee, ik houd wel van zo'n gruwelijk irritante antagonist. Hierdoor zit ik tijdens de hele film nog meer te juichen voor de Na'vi. Het familieplot is in de basis heel simpel, maar het hoeft ook niet wereldschokkend te zijn om te kunnen entertainen. Het loopt hierdoor ook nergens in valkuilen die ingewikkelde plotelementen met zich meebrengen, wat de film dan eigenlijk weer sterk maakt. Het familiethema is prachtig en ik kon het zelfs niet laten om een traantje te laten, want er staat daadwerkelijk wel iets op het spel in deze film.

In het middenstuk gaat de film meer op de verkenningstour met de introductie van de waterwereld. En ik heb echt werkelijk van elke seconde genoten. Wat een pracht en het mooie is, heel soms vond ik het jammer dat het plot weer verder ging. Drop mij maar op Pandora met een lange staart en plug mij maar in bij zo'n Tulkun walvisbeest. Maar als ze dan toch wel weer verder gingen met de rode draad zat ik er ook zo weer in en kon ik daar weer verder van genieten.

De laatste akte ziet er verder ook weer fantastisch uit en weet tot het einde te boeien.

Het oog voor detail is gewoon zo ontzettend briljant, wat ik al zei. Ik geniet van de kleine dingetjes bij Cameron zijn Avatar films. Het haar van de Na'vi, het is een beetje rasta achtig en je ziet gewoon hoe realistisch het eruit ziet. Het wordt niet echt nat, je ziet die druppels erop liggen en je kan elk individueel haartje in die vlechten ook zien. Zo enorm indrukwekkend. Het is ook mooi om te zien hoe andere Na'vi volken er anders uitzien vanwege de omgeving waarin zij geëvolueerd zijn.

En nog een detail waar ik zo van heb genoten is bijvoorbeeld de ondertiteling. De Na'vi hebben een andere kleur en font ondertiteling dan de mensen. Normaal bij een 3D film wordt de ondertiteling gewoon onderaan het scherm geplaatst. Bij beide Avatar films wordt er rekening gehouden met wat er op het beeld gebeurt. Soms zit de ondertiteling tussen twee pratende personages in. Dan weer rechtsachter een voorwerp en daarna weer onder iets anders . Op deze manier wordt er alleen al met de ondertiteling gespeeld met de 3D effecten en creëer je automatisch meer diepte.

Cameron kan actie ook goed filmen. In alle chaos weet hij rust te creëren en te focussen op waar het om draait. Het wordt altijd goed in beeld gebracht en het mooie is dat de film ook genoeg kills in beeld brengt (wel zonder bloed).

Wat mij betreft is dit een veel betere film dan deel 1. Er zit meer tempo in en ondanks de enorme speelduur zuigt de film je nog meer in Pandora en heb ik me geen minuut verveeld met de ruim 3 uur durende speelduur.

Er zijn nog genoeg openingen voor sequels. Ik zie gelukkig het hele weekend propvolle zalen bij Pathé. Dat stemt me gelukkig. Want mensen, dit is gewoon een goede film en een heerlijke blockbuster. Het heeft een verhaal dat de wereld simpel en effectief aanvult en dit is technisch gezien ook nog eens de mooiste film ooit gemaakt. Geen seconde oogde het onrealistisch. Volgende week de film maar in HFR gaan kijken. Ik lees hierboven en online dat Cameron het heeft geperfectioneerd. Ben heel erg benieuwd.

Sorry hoor het verhaal is sober.

Maar naar een avatar film ga je toch niet voor het verhaal.

HET WAS PRACHTIGGG

5,0

Vind het te langdradig voor de bioscoop. En het 3D voegt niet veel toe. Kijkt makkelijk weg maar beter lekker thuis kijken

Het zag er in Dolby 3D HFR weer adembenemend mooi uit, maar inhoudelijk viel het behoorlijk tegen. Zeer langdradig en voortkabbelend, goedkope plot-aspecten (de tegenstander uit de eerste film is gekloond en is nu weer de tegenstander... kom eens met wat originelers. En dan ook nog eens de tegenstander op het einde, na 3 lange uren, gewoon levend laten weglopen zodat hij in de volgende film waarschijnlijk weer de tegenstander wordt), en sterke personages uit de eerste film die opeens naar de achtergrond zijn verdwenen (Neytiri die deze film alleen maar weende en aijaijaijaijai deed).

Nee, ik had er toch meer van verwacht, en ik twijfel nu of ik deel 3 zal gaan kijken. Het verhaal was inhoudelijk ook zo dertien-in-een-dozijn dat ik het tegen die tijd waarschijnlijk weer ben vergeten.

Zo mooi als de beelden waren, zo lelijk was de ondertiteling. De stroboscoop op het technofeest afgelopen weekend flitste nog minder. De monden waren nog niet dicht of de titel was al weer uit beeld, soms nog eerder. Zinnen in meerdere titels opgedeeld zonder reden. Typische Amerikaanse praktijken. Zeer onrustig om bij te houden. Wel leuk gedaan dat de 'andere taal' een ander kleurtje en font had.

"The way of water connects all things. Before your birth, and after your death.”

Op 7 december van dit kalenderjaar had ik al hier laten weten, de kaarten zaten in het broekzakkie en het bioscoop bezoek stond dus gepland. Mijn verwachtingen waren enorm maar, dan ook echt enorm en ik stond wel te springen om deze film te zien. Dat kwam meer omdat ik enorme fan van het eerste deel was, die ik nog als relatief jong jochie meermaals heb gezien, helaas nooit in de bioscoop (daar mocht ik simpelweg niet naar toe) maar, een vriend van mij had deze destijds op ‘Blu-ray’ en dat was toen nog super vet, want dat was nieuw en héél bijzonder. Dit gevoel gaf dit tweede deel in ieder geval niet, al was de film om te smullen. Een waar visueel spektakel waar je, je vinger van af mocht likken. Deze keer voor de ‘VUE’ gekozen in Deventer, waar ik om half zeven klaar ging zitten voor 192 minuten aan film. Helaas zat de WK-finale een beetje weg, want overal waren er telefoontjes die de finale aan het kijken waren om te zien wie er kampioen werd, al stoorde het niet. Want daarna was het doodse stilte en dat mocht ook wel, aangezien de film best lang duurt, verveeld het geen moment.

En misschien was dat ook wel iets waar ik het meeste tegen op keek, de lange zit die deze film ging worden. Want als het je niet bevalt, zit je er toch een langere tijd niks te doen. Toch maakte de film niet onwijs veel indruk op mij. Althans, niet voldoende om nu met een waanzinnig gevoel thuis te zitten. Dit komt toch wel omdat de film ook wat ergenissen had, wat ik toch wel eerst wil behandelen. Want de film bevat een moment dat we zien dat er een mensenkind mee was opgegroeid met de stam, genaamd ‘Spider’. Dit vond ik toch wel zo'n waardeloze en nietszeggende personage die er eigenlijk maar een beetje bij hing en weinig voorstelde. En ik denk dat het sowieso één van mijn grootste irritaties was, dat de film nogal lijkt te hameren op het nieuwe publiek, en in elke zin is er wel een ‘bro’ te horen als de jongeren onderling praten, wellicht wil ‘Cameron’ er een visie van realisme in krijgen maar, in het echt wordt dat ook niet zo vaak gebruikt. En daardoor krijg je dat het overmatig gebruik van dat woord gewoon iets te veel van het goede is.

De cast is wat dat betreft prima. Je kijkt uiteraard alleen naar blauwe wezens, dus héél bijzonder is de cast aan de buiten kant niet maar, met namen als ‘Sam Worthington’ en ‘Sigourney Weaver’ zit je sowieso goed. Niet alleen omdat hun natuurlijk de vorige film ook hebben gespeeld en het daardoor toch beter weg kijkt, ze blijken er allemaal erg veel zin in te hebben om de film weer te mogen maken. Voor de rest vond ik de cast wel prima. Ik dacht toch echt dat ‘Woody Harrelson’ de rol van ‘Quaritch’ speelde, alleen dat leek me niet omdat het niet de juiste persoon was voor de rol (althans het is een ander gezicht). Gelukkig bleek dit ook niet waar te zijn maar toch, ik bleef er wel constant over na denken. Voor de rest vond ik de cast wel prima, de kinderen waren redelijk, geen bijzondere toevoeging maar voor het verhaal wel verfrissend. Het zorgde er overigens wel voor dat we te weinig van ’Jake Sully’ zien, omdat er heel veel tijd en energie in die kinderen wordt gestoken wat ik dan misschien anders had gezien.

Het verhaal is notabene toch dat gene wat mij het minste wist te raken. Het verhaal is flinterdun, en bij vlagen misschien ook niet heel boeiend. En dat is misschien ook wel het grootste minpunt in mijn opzicht voor deze film. Het verhaal daar hoef je het niet voor te doen, dat was in deel één al niet zo en dat is bij dit tweede deel evenmin een goede factor in de film. Het verhaal is makkelijk te volgen maar, slaat vaak wegen in waardoor de film weer een tikkeltje langer duurt, en wat in mijn ogen niet had gehoeven. Het sluit leuk aan op het eerste deel, belangrijk dat je die dan ook hebt gezien maar, daar houdt het ook wel mee op. Echt diep wil ik het verhaal niet behandelen maar, het is in mijn ogen dan wel weer leuk dat we een geheel nieuwe kant van de wezens van ‘Avatar’ zien. Waar we in het eerste deel de bosstam volgen, komen we nu uit bij een waterstam. Dit typeerd overigens het gehele script van deze film. Het is ook een nieuwe kijk in de wereld van ‘Pandora’, en dat geeft ‘Cameron' weer meer ruimte zijn creativiteit naar buiten te halen.

Duidelijk dat ‘Cameron’ ook veel inspiratie heeft gehaald uit de nieuwe omgeving waar hij nu in leeft. Woonachtend in New-Zealand wat natuurlijk prachtige natuur kent maar, ook een bijzonder cultuur bevat met de 'Māori’. Dit was niet alleen zichtbaar aan bepaalde gezicht beschilderingen (of hoe je dat misschien het beste mag noemen), ook beginnen ze zels na een tijdje een bepaalde ‘haka’ uit te voeren. Leuk, ja, komisch, ook. Het kwam niet echt tot zijn recht.

Zoals ik al zei moet de film het voornamelijk hebben van zijn visuele aspecten, de CGI en ook het 3D effect. Want alles wat je ziet is gaaf. Ja, het is een halve animatie film maar, dat stoorde me nog niet zo. De film ziet er prachtig uit, zeker wanneer ze de wateren trotseren en zo geheten ‘tulkuns’ tegenkomen waren prachtige beelden, en de setting was weer adembenemend. Ook de actie was weer erg mooi maar, daar moest de film het wel echt van hebben om je ook de gedurende drie uur wakker en scherp te houden. Daarnaast vond ik wel dat er misschien wat meer mocht gebeuren tussen ‘Quaritch’ en ‘Sully’, en de jacht/zoektocht daarvan. Ik merkte wel dat 'Cameron’ veel aandacht schonk aan het ontdekken van het water en zijn middelen, wat soms toch wat eentonig kon worden, niet dat het gebeurde overigens (in mijn ogen).

Toch heb ik het gevoel dat ‘Cameron’ in die dertien jaar toch wat beters had kunnen verzinnen. Niet dat deze film slecht is, en niks waard was, sterker nog; het is één van de beste films van dit jaar. Maar, alleen al qua tegenstander zien we weer de zelfde personage (dan wel niet in een ander jasje) waar ik misschien toch wat anders had verwacht. Ook wou ik meer van ‘Sully’ zien, die in mijn ogen ruimte moest maken voor een nieuwe en jongere generatie die het toch minder interessant wisten te brengen.

Ik heb me wat dat betreft weer heerlijk weten te vermaken in de bioscoop, en die drie uur vliegen werkelijk voorbij. Gelukkig dat er wel even een plaspauze was, en daarna wou je ook wel weer snel door. Adembenemend mooi, met wat minpuntjes die na een tijdje toch een klein wondje werd. Het einde was te cliché maar, legt voor ‘Cameron’ wel weer een doorgang neer om ook met een derde deel te komen. Ja, een halve ster is gewoon weg onrealistisch voor een film als dit, daar blijf ik bij en ik heb daarin gewoon gelijk gehad, al snap ik wel dat je van een film als dit moet houden. Eén ding is wel zeker, deze film moet je wel kijken in de bioscoop. Ik denk dat de film met het 3D HFR beeld toch echt wel meer tot zijn recht komt dan een 2D beeld thuis op het TV-meubel. Als je de kans hebt, zeker pakken.

'Wel aardig'. Ik heb de eerste nooit gezien. De effecten zijn mooi zeker in IMAX HFR, maar het leek ook meer op een computerspelletje. Na een tijdje heb je dat wel gezien. Het midden was te langdradig, had zeker een uur ingekort kunnen worden en het verhaaltje is flinterdun.

Ah ja aan het einde zien we ook nog een verwijzing naar Titanic.

Ik heb liever dat Cameron weer films als Terminator en Aliens gaat maken.

Vanmiddag dan eindelijk pas naar Avatar 2 kunnen gaan! Nu heb ik lekker kerstvakantie op het werk en dus de tijd. En ja, ik keek er naar uit want het is het vervolg op de succesvolste film aller tijden. Of zijn ze nu gepasseerd door Avengers? Nouja, boeiend ook. Het is vooral een James Cameron film, de regisseur die eigenlijk zelden of nooit teleur weet te stellen. Helaas is het hem hier wel een beetje gelukt, want ik had er echt meer van verwacht.

Het probleem voor The way of water is dat de filmwereld de laatste dertien jaar sinds Avatar 1 niet stil heeft gezeten. Destijds was Avatar een absolute mijlpaal qua beeld en geluid, maar tegenwoordig ogen tig gigantische blockbusters schitterend. Avatar 2 is absoluut visueel van ongekende schoonheid, maar het totale gevoel van WOW!!!! van toen mist nu gewoon. Deels doordat er dus veel concurrentie is, maar ook omdat we Pandora dus al kennen. Maar de belangrijkste reden is doordat dit best wel een kleinschalig verhaal is geworden met het watervolk. De beelden onder water zijn geweldig (met de prachtige gigantische beesten), maar ik had veel liever meer van de jungle en de vliegende rotsen willen zien. Verrassend is het weer niet, gezien het feit dat James Cameron nogal veel met water heeft in zijn filmloopbaan.

Verder weet het verhaal me nauwelijks te pakken. De familie van Jake Sully is echt zo niet boeiend en het nieuwe plot rondom de teruggekeerde kolonel Quaritch is echt letterlijk een kopie van deel 1. Hij is er weer, hij haat Jake Sully en hij maakt er zijn levenswerk van om hem te doden. De wijze hoe hij terug in het verhaal is geschreven vind ik leuk gedaan, maar het maakt van de film een net zo'n simpel rechttoe, rechtaan versie als de vorige, maar dan zonder de impact van toen. Dan neem je dertien jaar de tijd en dan lever je dit script af, ik snap het niet. Je ziet ook weinig van de menselijke vloot, op een hoofdschip en wat extra bootjes na. Misschien ben ik verwend, maar het was gewoon niet zo tof terwijl de start wel erg cool was met de landing op de planeet. Ik miste het epische gevoel van deel 1, waar in het laatste uur alle remmen los gingen tussen mensen en Na'vi. Nu zit ik te kijken naar rebelse kinderen die hun plek in de hiërarchie zoeken, echt vreselijk saai en voorspelbaar gedaan. Om nog maar te zwijgen over Jake Sully zelf, die zo ongeveer tot de laatste minuten chagrijnig en belerend zijn ding doet. De Avatar films hadden echt een interessantere hoofdrolspeler verdiend.

Het lijkt nu overigens of ik dit maar bagger vind, maar dat is zeker niet zo. Cameron is een absolute vakman en dat zie je gewoon weer terug met geweldig camerawerk, prachtige creatieve designs, ongelofelijke beelden, een prikkelende soundtrack en de actie (die er te weinig is vond ik) komt natuurlijk ook heerlijk in beeld. Avatar 2 is weer even filmmagie, jezelf onderdompelen in een andere wereld. Wel duurt het echt veel te lang, zeker uit de eerste twee uur hadden ze echt wel 45 minuten aan familieonzin kunnen knippen. Twee tot twee en half uur was lang zat geweest, dan zou ik dit ook best vaker willen kijken. Nu zal Avatar 2 niet al te hoog in mijn top 10 van 2022 eindigen ben ik bang. Ik blijf het spijtig vinden dat Cameron 15 jaar van zijn leven een beetje verspild aan Avatar vervolgen, terwijl ik zoveel liever andere projecten van hem zou zien. Pandora is prachtig, maar inhoudelijk is deze reeks niets bijzonders.

3,5*

Ik ga het vrij simpel houden ...net deze film in de bioscoop gezien en in één woord fantastisch. Je hebt voor en grote tegenstanders bij dit soort blockbusters, maar je kan niet ontkennen dat de beelden en de actiescènes bij deze film een verbluffende inpak hebben. De onderwater scènes zien er magnifiek uit. Ja, het gevoel van Avatar 1 ontbreekt misschien wat omdat het niet meer weet te verrassen. En zijn natuurlijk ook heel wat imposante actiefilms na Avatar ook gekomen met verbluffende mooie beelden, maar toch weet ik niet zo dadelijk die deze Avatar 2 weten te overstijgen. Het verhaal is wel eenvoudig, maar heeft wel een mooie boodschap. Eerlijk gezegd ga ik ook niet naar Avatar kijken voor een goed verhaal. Kortom indrukwekkende beelden en heerlijk entertainment om onze gedachten wat te kunnen verzetten. 9/10

Poi oi. Ik heb echt uitgekeken naar deze film. Gister gezien in IMAX. Hij is me echt tegengevallen. Voor mijn gevoel een kopie van deel 1. Misschien komt het omdat het niet zo vernieuwend was als deel 1 op dat moment, maar heb serieus overwogen om weg te gaan uit de bios. jammer jammer.

Jake Sully [Sam Worthington] heeft sinds de gebeurtenissen in Avatar vier kinderen gekregen met Neytiri [Zoe Saldaña] maar de vrede wordt verstoord wanneer Quaritch [Stephen Lang] terugkeert om wraak te nemen. En zijn militaire eenheid heeft zich nu het uiterlijk en de bijzondere krachten van de Avatars aangemeten in de hoop daarmee de strijd in hun voordeel te beslechten. Jake kan zijn volk het beste beechermen door zich te verschuilen bij het Watervolk, maar ook daar blijken ze niet veilig. Het is een raadsel waarom er vijf mensen nodig waren om een verhaal te bedenken dat volstrekt voorspelbaar en verschrikkelijk afgezaagd is. De finale heeft een paar aardige momenten maar ook daar lijkt maar geen einde aan te komen! Behoefte aan een goede nachtrust is een pré, behoefte aan een goede film zeker niet.

Het vervolg van een van de mooiste films die ik ooit heb gezien, waarbij 3D (pas echt) zijn intrede deed bij het grote publiek.

Wat verwachtte ik op voorhand van dit vervolg?

Zou dit beter worden dan deel 1? Nee, de kennismaking met het wonderschone Pandora is al bekend. De verhaallijn was bij deel 1 al vrij dun dus ook daar verwachtte ik niet veel van.

Vorige week in IMAX 3D HFR gezien en het voldeed aan mijn (niet té hoge) verwachtingen: opnieuw een visueel spektakel waarbij je kunt wegdromen. Visueel prachtig, onderwaterscenes fenomenaal gemaakt. Net als bijvoorbeeld bij de Jurassic Park reeks zal een vervolg nooit het eerste deel kunnen evenaren of beter zijn. Als je die verwachtingen niet hebt, is dit een heerlijke film. (Wel een puntje aftrek vanwege de toch irritante acteerprestaties van mevrouw (het geschreeuw) en zoons (bro dit bro dat, ik werd daar wel door afgeleid).

Maargoed het was mooi en zal ook deze film vaak herzien voor het sfeertje en de mooie wereld van Pandora.

Op naar de volgende 3 delen!

Ps. Bijzonder dat mensen hierboven met elkaar in mondeling gevecht gaan om een mening van een film.

Na tienduizenden berichten die ze al hebben geplaatst zouden ze toch beter moeten weten.

Het leven is maar kort: vrede op Aarde (en Pandora).

Sterk en intiemer vervolg op Avatar. De personages en het verhaal krijgen in dit deel opvallend meer aandacht. Jake Sully maakt soms fouten en met de badguy leef je soms mee. Maar het beste aan de film is toch wel de worldbuilding. Zelden een film gezien waar de wereld van het verhaal zo uitgediept wordt. Alles voelt zo grounded aan. Heerlijk, ik ben benieuwd naar deel 3.

Mooie beelden, maar soms pijn aan mijn ogen, voelde niet meer als een film. Heel zwak script en Sigourney Weaver als 14 jarige trok ik echt niet.

Wel mooi gemaakt, maar duurde te lang. Had ook allemaal in 2 uur gekund. Bij een paar scènes verloor ik compleet mijn aandacht. Echt jammer.

Qua plot grotendeels een herhalingsoefening in een andere setting, met een speelduur waar je niet vrolijk van wordt. Tot zover de minpunten. Visueel is dit zo'n overweldigend spektakel dat kritiek feitelijk zinloos is. Alles ziet er zo ongelooflijk mooi uit dat je mond continu open hangt. De oceaanwereld is zo mogelijk nog fraaier gerealiseerd dan de jungleomgeving van het origineel, met zoveel aandacht voor detail dat je eigenlijk de hele film door niet weet waar je moet kijken. Zonder dat dit overigens vermoeiend wordt. En wanneer Cameron dan richting de finale ook nog eens elementen uit The Abyss en Titanic uit zijn hoge hoed tovert, is het feest compleet. Resistance is futile.

John Camerons wondere wereld Pandora voelt als een warm bad 13 jaar na de eerdere film. Als ik het me goed herinner opnieuw op 2e kerstdag in de bioscoop. De tijd en technologie hebben niet stil gestaan en de vraag was vooral of dat niet vooral in het nadeel van deze opvolger zou hebben gewerkt. Grotendeels is het antwoord daarop nee. De planeet blijft even fantastisch en met name de nieuwe wereld waar de Na’vi familie heentrekt is oogstrelend. Soms lijkt het bijna een reclame HD tv’s. De ruim drie uur vliegen voorbij. Uiteraard opnieuw eindigend in een lang en episch eindgevecht.

De emoties van de avatars lijken anno 2022 nóg echter en nog meer herkennen we de acteurs achter de motion capture. Al is Winslet daarop wellicht de uitzondering.

Hoewel de echte nieuwigheid en de hype er wel vanaf zijn is Avatar: The Way of Water opnieuw zeer geslaagd. Het karakter Spider voelt er wat met de haren bijgesleept maar dat mag de pret verder niet drukken. Ook niet als die belhamels wel erg vaak stiekem op avontuur gaan tegen hun ouders wil in. Nee, Cameron levert weer een enorm strakke bioscoopfilm.

4,0*

Meer van hetzelfde

Al jarenlang ben ik van plan om het origineel nog eens te herzien naar aanloop van de release van The Way of Water. Nu mij dit steeds ontschoten is merk ik bij het bekijken van het vervolg dat dit vermoedelijk een minimale toegevoegde waarde voor mij zou hebben gehad. Buiten het alsnog schrijven van een review omdat ik het origineel zag voor mijn schrijf carrière op moviemeter dan

Dit tweede deel biedt namelijk meer van hetzelfde en ik stapte sinds mijn laatste bezoek in 2009, weer met het grootste gemak in de wereld van Pandora. Er is veel over de visuele pracht en praal van Pandora geschreven, maar ook ik, als voorstander van zoveel mogelijk praktische effecten, was diep onder de indruk van de beelden die op het bioscoopscherm getoverd werden. De aankleding is met gemak een van de hoogtepunten (zo niet hét hoogtepunt) op het gebied van film in 2022 en enkel en alleen de prachtige beelden, rechtvaardigen een bioscoopbezoek al. De grootste fout die ik heb gemaakt was naar de reguliere voorstelling te gaan, want hoewel ik het 3D aspect door de jaren heen steeds minder toe vond voegen, is het waarschijnlijk een gemis geweest dat ik hier niet naar een 3D voorstelling ben gegaan.

Wat mij met name tegenviel is dat The Way of Water hoofdzakelijk meer van hetzelfde is, en niet echt iets toevoegt aan het origineel. Ik zou er met andere woorden niks aan gemist hebben als dit vervolg nooit geproduceerd zou zijn. Buiten de prachtige beelden gebeurt er inhoudelijk veel te weinig, en voelt de strijd tegen de mensheid, aangevoerd door de generaal, letterlijk geknipt en geplakt uit deel 1. dat het personage van Stephen Lang aan het eind overleeft stemt mij weinig hoopvol voor het derde deel omdat het verhaal nu al een herhaling van zetten aan het worden was. Ik begrijp dan ook niet zo goed waarom James Cameron zich zo toewijd aan het maken van meer vervolgen, nu het vervolg al zo eentonig en herhalend aanvoelt. Ik merkte dat ik na mijn bioscoopbezoek al een lichte frustratie voelde dat de regisseur zoveel van zijn tijd en energie in Avatar blijft steken terwijl hij zoveel ander moois had kunnen maken.

Ondanks mijn kritiek, hoop ik dat deel 3 verhaaltechnisch verbetering biedt, omdat de wereld van Pandora met het juiste script alsnog een publiek tevreden kan blijven stemmen. Wanneer het niveau echter gelijk blijft verwacht ik dat een vervolg, alleen maar meer mensen ontevreden zal gaan stemmen. Enkel een oogstrelende wereld neerzetten is op een bepaald punt niet langer genoeg..fingers crossed dus maar!

3,5*

Knappe familiefilm, mooi (maar triestig) verhaal, knappe beelden

Toegegeven. Met veel tegenzin naar de zaal getrokken mede ook door de grote massa. Maar ik wou er vanaf zijn en leed wat aan FOMO. De film was wat ik ervan verwachtte. Een visueel spektakel dat meer weg had van een computergame dan van een "echte" film. Het zag er allemaal erg mooi uit, zeker de onderwaterwereld. Cameron haalt alles uit de kast en laat niet na dit in al zijn glorie te laten zien. Te veel zelfs, want inhoudelijk had de film weinig om het lijf. De film is één grote aaneenschakeling van visueel opportunisme. Het leek wel een documentaire van Jean-Jacques Cousteau.

Om dan te eindigen met een eindeloze battle op het einde. Ik miste daarom wat balans. Inhoudelijk niet te best. Ik fronste bijkomend een aantal keer de wenkbrauwen. Logisch lijken me de gedachtegangen niet. En in de grote battle op het einde was het visvolk en de dochter van de leider ineens ook verdwenen en bleef alleen Jack met zijn gezin over. Ook van de dieren was niets meer te bespeuren.

Verder wel wat aandacht voor racisme, discriminatie, imperialisme (zoals in deel I), de illegale walvisjachten en ga zo maar door. Toch konden deze boodschappen de verdere tekorten allerminst verdoezelen. Een cinemafilm is dit zeker, dus in dat opzicht was het FOMO-gevoel terecht.

Redelijk.

De eerste Avatar was indertijd een schitterende bioscoopervaring - de omstandigheden waren daar toen ook naar. Opnieuw kijken zat er echter nooit in en dat ben ik ook geenszins van plan. Op een sequel zat ik eigenlijk evenmin te wachten, maar toen die dan toch kwam was een tripje richting de bioscoop een logische keuze.

En net als het origineel hoeft deze film geen nieuwe kijkbeurt. The Way of Water heeft knak dezelfde plus - en minpunten. Enige verschil dat er echt inzit is dat het zich nu voornamelijk in het water afspeelt en niet in een oerwoud, maar dat gaat dan over "kleine" dingetjes. Visueel is het wel een andere wereld, maar men grijpt weer terug naar neonlichtjes en glimmende vissen. Hoewel ik het eens tof vind als bioscoopervaring - inclusief de obligate 3D -, is het behoorlijke kitsch waarvan ik goed kan begrijpen dat het niet bij iedereen aanslaat.

James Cameron weet in het laatste half uur na een hoop familiaal gezwets eindelijk wat adrenaline in z'n film te pompen. Ik heb mij niet geërgerd tijdens dat lange middenstuk, maar Cameron z'n sterkte ligt daar toch niet. Een beetje meer actie tijdens dat eerste deel had welkom geweest.

Ook de grafische vormgeving van z'n film en het blindelings vertrouwen op technologie lijkt stilaan z'n limieten te vinden. Waar de eerste Avatar nog verfrissend was, vind ik dat bij deze wat minder. De CGI oogt net te gelikt en de 3D kan het niet 'vlezig' genoeg maken, waardoor je toch al eens het idee krijgt naar een videogame te kijken. Op 13 jaar tijd had ik meer vooruitgang verwacht. Erg veel hoop op betere sequels heb ik dan ook niet, maar als Cameron daar de kaart van actie trekt, kan het allemaal nog wel goed meevallen.

3

Ergens vorige week deze film dus eens wezen kijken in 3D HFR @ Multikino, Katowice.

Zoals verwacht een film die leunt op het grafische aspect met een zwak verhaal en scenes die dermate lang duren dat het geforceed aanvoelt enkel om de speelduur onnodig op te krikken.

Het meest teleurstellende vond ik nog wel dat de helft niet eens in HFR was. Ik als (voormalige) gamer zie het verschil tussen 24 FPS en 48 FPS direct. Hoe meer de film het einde naderde hoe vaker de shots overgingen van 24 FPS naar 48 FPS en vice versa. Ik wist even niet of de projector van de bios het niet meer aankon of dat dit gewoon uiterst belabberde afwerking is geweest maar na een Google actie kwam ik erachter dat ik niet de enige ben die dit ervaren heeft. Dit had naar mijn mening zo niet uitgebracht mogen worden, erg slecht voor de immersie waar meneer Cameron toch zo op hamerde de afgelopen weken/maanden?

Waren met 3 personen. 1x 2,5* en 2x 2*.

Dit is de exacte reden waarom ik met hart en ziel naar de bioscoop trek. Het volk die ook in de zaal zit daarentegen is de reden waarom ik er jammer genoeg tegenop moet zien.

Als een film u 3u15 in verwondering doet staren met je mond open dan weet je dat het goed zit. Pandora is geen CGI-boeltje meer maar voelt aan als een levensechte wereld vol lore, wezens en mystiek. James Cameron heeft het weer geflikt om een serieus geschifte wereld op u af te vuren. Dat dit allemaal in geweldige 3D en HFR werd vertoond is dan de kers op de taart.

3D voelt te vaak aan als een luie gimmick gemaakt door Hollywood om meer welverdiende centjes uit je portemonnee te stelen. Gelukkig komt er af en toe iets uit dat de hoge ticketprijs meer dan rechtvaardigt. We waren beiden erg sceptisch toen we meer dan €30 uit ons zakken hebben moeten halen voor een avondje vertier want Kinepolis heeft de neiging om voor alles extra aan te rekenen: lange speelfilm, 3D-projectors, 3D-brilletjes aanschaffen, toeslag voor HFR, een euro per ingeademde kilo lucht,…

Filmtechnisch is dit een groot wonder maar ik ga niet blijven herhalen wat anderen beter kunnen uitleggen. Ik kan alleen melden dat ik me net echt in Pandora waagde en niet in Disney’s Animal Kingdom-versie. Waar Cameron duidelijk nog geen kaas van gegeten heeft is het schrijven van geloofwaardige slechteriken met diepgang en een gegronde motivatie. Jammer genoeg wordt ons hier alweer Stephen Lang voorgeschoteld. Ik weet het niet, zelfs als blauwe alien kan hij me niet bekoren. Ook was het personage Spider me helemaal overbodig en vooral bloedvervelend. De eerste akte van de film voelde echt gerusht aan en er wordt praktisch geen tijd gespendeerd aan het herintroduceren van Pandora. Gelukkig wordt dit duidelijk eenmaal de waterwereld wordt geïntroduceerd. Dan wordt uitgebreid de tijd genomen en kan je vol wonder staren.

Ook de ondertitels waren strontvervelend. Overal komen ze tevoorschijn en nemen ze gemiddeld 1/5 van het scherm in beslag. Kon het maar zonder.

Als ik even mag verderranten, heb ik het graag over onze bioscoopervaring - niet de film zelf. We gingen naar de laatavondvoorstelling in Oostende waar doorgaans geen kat zit (de omweg meer dan waard). Nu werden we omringd door, naar wat ik vermoed, de rand van de maatschappij: verschillende mensen die niet snappen dat je in de bioscoop niet moet praten, lichtjes van GSM’s die regelmatig op zoek waren naar gevallen objecten, volk dat een half uur voor het einde van de film onsubtiel en op hun dooie gemakje de zaal verlaten, volcontinu luid gesnotter, gehoest en genies, luide eters die in hun popcorn graaien alsof er goud op de bodem ligt,… MENSEN, JULLIE ZIJN HET PROBLEEM!

Soit, tot zover mijn mening. Love ya!

4,5*

De film ziet er PRACHTIG uit. Boven en onderwater is het één en al spektakel en special effects.

Het verhaal daarentegen is eigenlijk best treurig en gewelddadig.

Net als op aarde kunnen de wezens op pandora alleen maar ruzie maken.

De avatar kinderen moeten zich regelmatig verontschuldigen voor hun daden, de volwassen hebben grote moeite om andere 'soorten' te accepteren.

En de mens komt weer oorlog voeren op de prachtige planeet.

In deze tijd waarin Rusland en Oekraïne (en natuurlijk vele andere landen) oorlog voeren komt de film qua verhaal daarom wat vervelend en lastig over. Blijkbaar weten we niet beter als mens (en avatar) zijnde? En is ruzie maken, oorlog voeren en moorden één van onze vreselijkste eigenschappen.

Ik moet mijn favoriete weekblad weer eens gelijk geven. Het is hoogtechnologische beeldenpracht, maar wat een retesaaie bedoening. En dan duurde dat zo ellendig lang, nee ik vind dit niks speciaal, ik moet het niet meer zien die er nog komen...

Vlakbij het Franse Poitiers vind je het themapark Futuroscope. Inmiddels zul je daar ook wel niet ontkomen aan een ritje in een achtbaan, in eerste instantie was het park een verzameling van bioscoopzalen in futuristische gebouwen waar je de hoogstandjes van cinema kon aanschouwen zoals: werelds grootste scherm en Imax 3D in een bolvormige zaal. Een ode aan een Franse uitvinding in optima forma. De getoonde filmpjes stonden volledig in het teken van de techniek, een zelfde gevoel bekruipt mij ook bij het zien van Avatar.

Voor liefhebbers van visueel geweld is het zien van Avatar The way of water in de bioscoop, en uiteraard in 3D, een must! Het is bijna ongelofelijk wat er met de voortschrijdende techniek en een grote zak vol geld allemaal mogelijk is. 3 en half uur zit je naar adembenemende beelden te kijken van het door James Cameron bedachte paradijs. Dat het verhaal wel van Karl May had kunnen zijn met een hoog Winnetou gehalte, vermengd met wat Titanic en Moby Dick moet je maar voor lief nemen. Er wordt alle tijd genomen om het verhaal te vertellen, ik heb me geen moment verveeld.

Blijkbaar is het vervolg al in de maak, maar wat kan hier de overtreffende trap van zijn? Hopelijk wordt het niet een net zo uitgemolken formule als Jurassic Park. En wat blijft er over van alle effecten op een gemiddeld TV scherm? Het eerste deel had wat dat betreft een beter verhaal en een groter verassingseffect. Met de soundtrack van James Horner is weinig mis, wel vrij universeel, geen muziek die je bij blijft.