Ginger Snaps 2: Unleashed (2004)

Iets minder als het eerste deel, maar toch nog vrij goed voor een sequel. Jammer dat Ginger er niet bij zit, maar Brigitte neemt de fakkel met klasse over. De film is minder spannend en minder origineel als haar voorganger, maar slecht is hij zeker niet. De acteerprestaties zijn wel sterk, en er zijn toch nog enkele sterke scenes in de film. 3 sterren

Prima vervolg, slechts een streepje minder dan het geweldige Ginger Snaps. Goed geacteerd (Perkins!), prima verhaaltje (alleen eventjes inkomen in het begin), adequate effecten, maar vooral dat lekkere sfeertje dat deel 1 ook al zo bijzonder maakte. Kom maar op met dat derde deel!

3,5*.

erg spannend en donkere film

sprak me toch aan

3,5 ster

Compleet onverwacht was deze film na het uitstekende eerste deel van vergelijkbare kwaliteit. Brigitte was in de eerste film eigenlijk al het interessantste personage, waardoor de grotendeelse afwezigheid van Ginger helemaal niet zoveel uitmaakt.

Brigitte is gegroeid als actrice en als personage. Seksueel ontplooid en geestelijk volwassener, en daardoor geen regelrechte kopie van het eerste deel, terwijl haar eigen karakter toch goed behouden is. Het personage van Ghost was goed geacteerd, al balanceerde haar personage af en toe op de rand van het toelaatbare qua geloofwaardigheid.

De creature effects zijn een stuk beter dan in de eerste film, iets wat toch wel erg fijn is aangezien ik weinig overtuigende weerwolven in films gezien heb tot nu toe. Goed, het blijft duidelijk een man in een pak, maar men heeft in ieder geval de moeite gedaan om het beest een gaaf uiterlijk te geven en hem er niet zo nep uit te laten zien als in het eerste deel. Qua sfeer is de film iets donkerder en minder lichtvoetig dan het eerste deel, maar de zwartgallige humor blijft gelukkig aanwezig.

Net zoals de eerste film een fijne herkijkbeurt, nu deel 3 nog maar eens een extra kans geven.

'' Dr. Brookner, if she doesn't shut up, I swear I'll make her drink her piss... again. ''

Ginger Snaps was natuurlijk een heerlijke horrorfilm, waardoor de verwachtingen voor deel 2 minder waren. Zou dit deel minstens even goed worden? Ja hoor, niks mis met dit vervolg! Het gaat verder waar het eerste deel gestopt was, en we zien het kleine zusje Brigitte nu vechtend tegen haar lichamelijke veranderingen. Erg mooi om te zien hoe ze dit doet: om het tegen te gaan gebruikt ze een drug, waar ze verslaafd aan raakt. Als ze dan ook nog eens in een afkickkliniek terecht komt, breekt de hel natuurlijk los. Knap staaltje acteerwerk van deze actrice. Ze laat een duidelijke groei zien en zet haar rol zeer volwassen en geloofwaardig neer.

Het tweede deel is iets minder dan het origineel maar het einde geeft de film wel een verrassende draai. Het steekt in positieve zin boven de middelmaat van teenager horrorfilms uit.

Het vervolg op de eerste, maar deze vond 'k minder dan de eerste. 'k Vond dat er te weinig gebeurde in de film, tot het laatste half uur of zo. Een pluspunt vond 'k wel dat de weerwolf er beter uit zag dan in de eerste.

Sfeervol en spannend vervolg

Het vervolg. Fantasieloze rip-off of niet? Niet, wat mij betreft.

De eerste film is een frisse film die zeer kundig het coming of age verhaal van twee tienerzussen verbindt met de eeuwenoude weerwolf legende. De ster in die film is Ginger, de oudste zus die verantwoordelijk is voor fijnzinnig cynisch commentaar op de wereld. Hoewel beide zussen ook in deze film weer meedoen, is Ginger's verschijning in dit vervolg minder groot. De film richt zich op de andere zus, Brigitte.

Een goede en overtuigende rol. Haar persoonlijkheid is natuurlijk een andere dan die van haar oudere zus. Dat is even wennen. Ze is serieuzer, gedeprimeerder en minder impulsief. De toon van de film wordt er ook duisterder, somberder en meer vertwijfeld door. Met hulp van stemmig schaduwrijk beeldmateriaal en een prima score komt die sfeer goed door. De film is duidelijk minder speels en meer volwassen.

De setting is ook een andere. Het luchtige highschool gejodel is vervangen door een benauwde en hardvochtige omgeving, zijnde een instelling die zorg biedt aan verslaafden. Geen vrolijke boel. Een kille en sinistere omgeving alwaar Brigitte de confrontatie met haar innerlijke weerwolf alsook met een heuse rondwarende weerwolf aangaat.

Het monster komt in eerste instantie in brokstukken voorbij. Een bek, een poot. Veel gegrom natuurlijk. Heel overtuigend en angstaanjagend is het niet. Ook als het creatuur verderop in de film vol in beeld verschijnt, blijft echte overtuiging achterwege.

Zus Ginger is als gezegd in deze film beduidend minder aanwezig. Om het gemis op te vangen krijgt zus Brigitte gezelschap van een meisje dat met de naam Ghost door het leven gaat. Een tamelijk wereldvreemd, emotieloos en betweterig karakter. Haar aanwezigheid ging op een bepaald moment irriteren. De vlotte en geestige dynamiek tussen beide zussen die in de eerste film heel bepalend is voor de sfeer en het vuur, bereikt met de inbreng van Ghost niet een benaderbaar niveau.

De frisse schwung uit de eerste film ontbreekt, maar Ginger Snap 2 is toch gewoon een prima film.

Absoluut niet slecht, met twee sterke hoofdrollen en een lekker onaangename lokatie, maar het aparte van de eerste film (het wij-tegen-de-wereld-gevoel van twee gotische zusjes) is hier vervangen door wat je bijna een surrealistische dysfunctionele familie zou kunnen noemen (met directrice Alice als dictatoriale moeder, verpleger Tyler als oudere broer die niet vies is van een snufje misbruik, en Ghost als ongehoorzaam zusje dat over de schreef gaat), en dan krijg je eigenlijk een film die voor mijn gevoel niet zo gek veel meer met het origineel te maken heeft. Op zijn eigen merites beoordeeld is dit echter best een lekkere horrorfilm met veel gore (hoewel het monster nog steeds niet overtuigt) en een verrassende rol van Tatiana Maslany.

Regisseur Brett Sullivan werkt met een slappe basis om de reeks een vervolg te brengen en dat werkt op voorspelbare wijze in het nadeel. In principe is het leuk bedacht dat het personage van Emily Perkins wat verder wordt uitgewerkt, maar ze acteert dermate emotieloos dat er weinig te halen valt. Ook de bijpersonages doen het niet veel beter, waardoor alle pogingen tot een excentrieke bende voornamelijk mislukken. Daarbij komt vervolgens kijken dat de opmaak van de weerwolf erg houterig en goedkoop oogt, maar niettemin doet Sullivan zijn best om dit te verhullen tijdens de monsterbelegeringen. Hectisch camerawerk en snelle montages weten tot op zekere hoogte effect te hebben en de eigenwijze humor werkt aanstekelijk, maar de saaiheid overheerst. Het gaat ten koste van een toonzetting die wel degelijk werkt, maar niet tot behoren kan worden afgemaakt. Een prominentere aanwezigheid van Katharine Isabelle wordt zeer gemist.

Redelijk mooi vervolg op het eerste deel. Er zit niet zoveel spanning en tempo in als deel 1, maar voor horrorliefhebbers valt er nog genoeg te genieten in dit vervolg. Dit 2de deel heeft meer schrik en angst momenten als deel 1. Toch klaag ik niet over dit deel. Een redelijke voldoende voor dit deel. Ben benieuwd naar het derde deel.