Moonfall (2022)

Omdat ik hem in de bioscoop heb gezien geef ik hem een voldoende.

Ik had gehoopt dat het meer een rampenfilm zou zijn maar het was meer wat de oorzaak en oplossing is

al met al leuk bedacht maar had beter gekund

3*

Emmerich is terug.

Heeft als regisseur wellicht zijn beste tijden al gehad, want Moonfall lijkt wel heel erg op een geval waarbij de regisseur in een midlife crisis zit. Het slaat volkomen nergens op. Wie denkt dat het enkel bij de belachelijke titel blijft qua inhoud, zit vervolgens ook nog eens fout. Het gaat er veel dommer aan toe hier.

Toch moet ik zeggen dat ik deze film moeilijk kan vergelijken met de andere rampenfilms van Emmerich. Al vroeg hangt er namelijk een veel donkerdere toon. Humor is nog wel aanwezig, evenals zeer typische personages voor dit soort films, maar het wordt wel teruggeschroefd. Duisterder qua look, iets serieuzer ook. In de tweede helft gaat het echter een meer bovennatuurlijke richting op.

Wat de film in z'n voordeel kan trekken zijn de briljante speciale effecten, iets waar Emmerich altijd wel raad mee wist. En nu is het zelfs technisch nog wat geavanceerder. Duidelijk computergeweld, maar oh zo gedetailleerd en knap in beeld gebracht. Wel nemen de effecten zelf de regie regelmatig over, want na enige tijd is het nog moeilijk om te beoordelen hoeveel Emmerich zelf nog doet.

Inhoudelijk zwak, maar dan ook echt compleet van de pot gerukt. Acteurs kunnen weinig met de rollen en het is vooral het pad dat uiteindelijk wordt bewandeld dat als een tang op een varken slaat. En toch wordt het allemaal zo serieus gebracht, ik kan er eigenlijk alleen maar om lachen. Emmerich zelf waarschijnlijk ook, want na enige tijd krijgen we dan eindelijk de uitermate spectaculaire finale te zien en die kijkt geweldig weg.

Het is waarschijnlijk niet wat je denkt dat het is, maar de film maakt het zichzelf veel te moeilijk. Nu is het al moeilijk om een blockbuster te maken over de maan die op de aarde valt die ook nog geloofwaardig is, maar dit gaat wel heel ver. Niettemin vermakelijk en qua effecten op-en-top Emmerich. Wel vond ik hem vroeger een heel stuk sterker dan de werkjes die hij nu nog aflevert.

Mij kon het weinig boeien en echt spannend was het niet en het verhaal moet me wat meeslepen en ook dat deed het niet.

Er zaten wel wat leuke effecten in maar thats it.

En dit duurt dan 2 uren ppff.

Een Emmerich-mixtape van zijn grootste hits: kruis Independence Day met 2012 en je hebt Moonfall. Wanneer je een beetje meegaat in de waanzin is de film best vermakelijk, met sympathieke hoofdrolspelers en overwegend indrukwekkende special effects. Tegen het einde gaat de boel een beetje over de top en verliest de film het greintje geloofwaardigheid dat er nog was, maar je moet het Emmerich nageven: hij gaat er wel weer volledig voor. Ik heb me bij het spektakel in ieder geval niet verveeld.

lijk wat op alle soorten van die films er zat toch wat voldoende spanning in je kunt deze ook wat vergelijken met voorbeeld armagedon zat ook wat andere stukken bij van vergelijking met andere films dus ja oke was zeker niet slecht maar een beetje het zelfde als ale soorten van deze films maar je moet zo films bekijken op een grootscherm dan komen deze films echt tot hun recht

Tja waar heb ik bijna 2 uur naar gezien, nou een mengeling van bijna alle Roland Emmerich films die in een blender zijn gedaan en je dit krijgt. Wat een draak van een film, ik vind Stargate en Independence Day geweldige films maar deze . Het verhaal is echt ver gezocht zelfs voor Emmerich zijn doen, de CGI vond ik wel te doen die krijgt die 1 ster van mij. Maar voor de rest zeker geen aanrader en men zegt een trilogy nou laat maar

Sinds een tijdje heb ik Pathe unlimited. Dan ga je in de bios wel eens naar een film die je bijzonder matig lijkt omdat je toch je geld er uit wilt en dan het maar uitprobeert.

Niet over elke bijzonder matige film besteed ik de tijd om een recensie te schrijven, hier doe ik dat wel, omdat de film bovenal ook verbazing oproept. Hoe kunnen sterren als Halle Berry en Samwise van Game of Thrones hier hun tijd aan verdoen? Want dit was de meest ongeloofwaardige bizarre over the top complot onzin film die ik ooit gezien heb....

Alle jaren 90 rampen clichees bij elkaar geraapt: ik zag AI die uit de bocht vliegt, panspermia theorien, nanites, aliens, tsunami's, meteorietinslagen. Ik zag de typisch afgeschilderde Amerikaanse overheid bureaucratie inclusief doofpot affaires en complotwappies die gelijk blijken te hebben. Ik zie pogingen tot humor die totaal stranden. Ik zie bovenal een plot wat op zoveel manieren ongeloofwaardig is dat het niet meer te volgen en niet meer te accepteren is. Kruising tussen de slechtste stukken van independence day, armageddon, the day after tomorrow, star trek, the day the earth stood still, the matrix, terminator, transformers, 2001 a space odyssey en ga zo maar door. De slechtste stukken van deze films. Niet de beste.

Qua rampen-culturele complot bureaucratie setting: typisch afgeschilderde Amerikaanse overheid met hun complotten. Typsich Amerikaanse landmarks die kaputt gaan en dat moet emoties oproepen bij Amerikaanse mensen. De rest van de wereld buiten de USA bestaat niet. De baas van de NASA is zo ongeveer de wereldleider. Wordt zelf bizar genoeg trouwens overal buiten gehouden, president is totaal onwetend. Clichee bla bla blaargh

Qua achterliggend legendarium: dus er zijn aliens met AI die uit de bocht vloog, die zichzelf omzette in nanites, verspreidden zich over het universum en bouwden holle manen en zaaiden zichzelf uit om de mens te ontwikkelen. En daar komen we allemaal op 1 dagje achter als de nanites hier de boel komen uitvechten. Dit zijn zoveel onzinnige denkstappen (nee denk sprongen) tegelijk that I just don't buy it.

Qua fysica: dus de maan verandert even van baan? De massa klopte niet omdat hij volledig hol is? Stel hij verandert van baan, dan kan ik mij tidal-effecten wel voorstellen, maar boomstronken die even een stuk van de grond worden opgetild omdat de maan overvliegt op een paar duizend kilometer hoogte? WTF? Hoe? Is de 7 x sterkere zwaartekracht van de aarde ineens uitgeschakeld? Echt....

Qua interpersoonlijke relaties: over de top overheidsfunctionarissen, cheesy stukgelopen relatie, kind van ... zit in de bak, wordt vrijgelaten, komt goed eind goed al goed bagger. Clichee ten top.

Qua staat van de technologie en depictie van ruimtevaader als beroep. Uberhaupt al onzinnig dat je tijdens een spacewalk naar muziek van toto zit te luisteren. Come on, dit zijn professionals die getraind zijn, die gaan niet even naar de radio luisteren tijdens hun werk. Space suttle uit de musea halen en die aan het vliegen krijgen in 24 uur? Na elke operationale space shuttle missie, staat zo'n ding minimaal 3 maanden aan de grond om volledig gecheckt en gerefurbished te worden, En je wilt zo'n ding uit een museum halen, wat in geen 10 jaar gevlogen heeft en in een paar dagen vliegklaar maken? Alsof de grondfaciliteiten er nog staan. Wat is er mis met de ariane raket of de technologie van de russen? o ja, ik weet het al het is niet ter Amerikaanse eer en glorie, waar dit natuurlijk allemaal weer om te doen is. Alsof een bemande missie naar zoiets sturen uberhaupt een slim idee is. En de space shuttle, come on, verouderd stuk faaltechniek wat hier nooit voor gebouwd was. Echt tenenkrommende onzin. O ja en je gaat met de hand uitrekenen hoe je de koers moet bijsturen met wat voor burnvoor hoeveel seconden? Succes. Had ooit gehoord dat het iemand met een zakrekenmachientje al een eeuw zou kosten om dit soort complexe dingen uit te rekenen. NASA bazin doet het met potlood en papier in 5 seconden. Nobelprijs toekennen aan dat kind. O ja en je gaat dat ding landen zonder elektra en je maakt even handig gebruik van een zwaartekracht zetje van de maan omdat je 1 van de motoren niet aan de praat gaat krijgen. Kijk voor de grap even hoeveel meganewton een space shuttle motor levert en hoe je dat denkt te compenseren. Weet niet wie het script schreef, maar er is ook zoiets als jezelf in de nesten schrijven. Scriptschrijvers hebben zelf teveel onzinfilms gekeken.

Punt is denk ik dat de film zichzelf hierin serieus probeert te nemen op de 1 of andere manier. Independence day was natuurlijk ook onzin en over de top, maar had nog wel grappige karakters, Jeff Goldblom, Will Smith, soort van geslaagde humor.

Dan de vraag, zat er een spanningsboog in de film ? Neuh, als het plot zo onzinnig wordt, heeft het geen zin meer om over een spanningsboog te praten. Leek wel alsof ik naar een Marvel film zat te kijken. O er komt even een duveltje uit een doosje iets tevoorschijn wat het weer oplost. Gaap. En kreeg ik sympathie voor de karakters? Amper. Allen Samwise was wel grappig in deze rol zo en dat hij aan het einde naar de cloud geupload werd. Dat was het enige enigszins vermakelijke moment in de hele film.

De uiteindelijke ontknoping. 1 bommetje door Samwise in die zogenaamd oneindig intelligente nanite zwerm blijkt genoeg. Huh

En dan de lengte….dik 2 uur. Jongens. Kon wel half uur vanaf.

Kortom deze filmflop was een complete verspilling van geld en resources. Verbazingwekkend dat het nog gemaakt wordt. Vraag me af wie hier betalend naar toe gaat. Zaten nog 3 andere mensen bij mij in de zaal. Vast ook met een Pathe abonnement.

Een dikke 5 sterren!!!

Want als je zoveel ongeloofwaardige shit in 2 uur kunt stoppen…. Dan ben je een held. Dit is over de top in het kwadraat….

Je had je punt de eerste keer al gemaakt hoor.

Ondanks negatieve recenties vond ik film wel meevallen. Effecten zoals zovele redelijk tot goed. Halle Berry speelt haar rol overtuigend. Ik kon even de rol van kc houseman niet plaatsen die als enige in de wereld de waarheid achter de baanafwijking ontdekte. Ongeloofwaardig. Maar ja het nu eenmaal een sf rampen film. Uiteindelijk komt alles weer goed. Tot het einde uitgekeken. Voorspelbaar en nergens wordt het echt spannend. De moeite waard? Zeker. Achterover in je stoel, potje bier erbij en kijken maar. 3,5 points.

Ik vond de alien original story best wel aardig uitgedacht, tesamen met de designs en de effecten zijn ze het kijken wel waard .
Die achtervolgings scene op aarde met die nozems sloeg als side plotje verder nergens op en had er gerust uit gemogen , verder is het verhaal natuurlijk niet hoogdravend maar voor wat spectakel en popcornvermaak zeker afdoende .

Jammer dat Hollywood deze sci-fi film compleet weet te verpesten.

Een meester in het maken van een rampenfilm is de Duitser Roland Emmerich. Hij heeft op de wereldwijde bioscooppopulatie heel wat catastrofes afgevuurd. Of het nu gaat om een buitenaardse invasie ("Independence Day (1996)"), een monster ("Godzilla (1998)"), een klimaatramp ("The Day after Tomorrow (2004)") of het einde der tijden ("2012 (2009)"), Emmerich weet er altijd wel weer hersenloos amusement uit te persen. Dat hoeft net per se een diskwalificatie te zijn.

"Moonfall" (een mix tussen "Independence Day" en "2012") is ook zo'n een typische Ronald Emmerich film, compleet met uiterst onwaarschijnlijk plot en een zoetsappig familieverhaaltje dat poogt nog enige emotie op te roepen. Alsof je daar op zit te wachten als de wereld dreigt te vergaan. Ronald Emmerich is vrij constant, want hij maakt vrijwel steeds dezelfde, bombastische, destructiefilms met veel chaos en vernietiging. Hierbij wordt amper gekeken naar een logisch verhaal of karakterontwikkeling en dat geldt ook voor "Moonfall".

In "Moonfall" komt de maan in botsing met iets mysterieus waardoor ze in ramkoers komt met onze planeet Aarde. Het is slechts een kwestie van tijd voordat de botsing het leven op onze planeet volledig zal uitroeien. Astronaut Brian Harper (Patrick Wilson) is ervan overtuigd dat hij de aarde kan redden. Samen met NASA executive Jo Fowler (Halle Berry) en complotdenker K.C. Houseman (John Bradley) vertrekt Fowler op gevaarlijke ruimtemissie om het noodlot te keren.

Ondanks dat je van te voren weet dat een Ronald Emmerich film nooit hoogstaand is (op de speciale effecten na dan), zijn zijn films meestal wel vermakelijk om naar te kijken en dat geldt ook voor "Moonfall". Op het eerste gezicht lijkt "Moonfall" een ongecompliceerde actiefilm met als thema natuurrampen. Het verhaal heeft echter een paar onverwachte wendingen in petto, die afwijken van de wegen die het meest werden bereisd door eerdere films in dit genre. Dit leidt er echter toe dat "Moonfall" soms het gevoel geeft dat het zijn eigen identiteit nog niet helemaal heeft gevonden. De film komt vaak over als een sciencefictionfilm of een natuurrampendrama en bereikt nooit helemaal de kruising tussen genres waar de film naar streeft.

Zeggen dat de maan uit zijn baan rondom de aarde is gegaan, waardoor de planeet in gevaar is, had genoeg geweest om dit verhaal nog als enigszins geloofwaardig te kunnen verkopen. Maar helaas kiest Ronald Emmerich voor de sciencefiction (bijna fantasy) kant en gaat de film voor over een buitenaardse A.I. die de mensheid wil uitroeien door de maan (die vanbinnen ook nog eens hol is) op de aarde te laten storten. Het verhaal is vrij absurd, de film is rommelig en voorspelbaar en er zijn zoveel onrealistische gebeurtenissen dat je niets anders kunt doen dan met je ogen rollen.

Ook wordt alles overdreven weergegeven, zoals twee mensen die over een meters lange, kapotte brug kunnen springen Of een auto die overal doorheen kan rijden terwijl de grond letterlijk verzakt en scheurt op verschillende plekken. De verschillende situaties zijn lachwekkend slecht en in zijn geheel slaat "Moonfall" helemaal nergens op, maar toch is het vermakelijk om naar te kijken en dat moet je wel doen door je rationele hersenhelft op standje nul te zetten en je creatieve hersenhelft op standje tien te zetten.

De cast staat op de automatische piloot, met de matige drama-scènes en actrice Halle Berry die daarin de kroon spannen. Onhandige dialogen worden vaak op de voet gered door de schijnbaar eeuwig jonge Halle Berry en John Bradley. Laatstgenoemde weet erin te slagen om de meest oprechte scènes vast te leggen. Hoofdrolspeler Patrick Wilson komt af en toe over als acteur uit vervlogen tijden. In sommige scènes dikt hij het archetype ‘norse held’ net iets te veel aan en leidt hij daardoor af van elke vorm van realisme in de film. Ook zien we nog eventjes Donald Sutherland, maar met de aanwezigheid van deze veteraan wordt dan weer teleurstellend weinig gedaan.

Bijna alle acteurs in "Moonfall" lijken op een bepaald moment zichtbaar te worstelen met de levering van hun teksten. Alsof iedereen zich er pijnlijk van bewust is dat niemand in een dergelijke situatie zo praat, zelfs wanneer buitenaardse wezens de maan aanvallen en natuurrampen de aarde overvloeden.

Heeft "Moonfall" een boodschap? Een waarschuwing tegen milieuverontreiniging? Tegen mensen die "fake news" verspreiden? Welnee, Ronald Emmerich wil gewoon lekker, pretentieloos amusement leveren. En daar is hij opzicht best goed in. Als je een fan bent van films boordevol actie met absoluut verbluffende visuele effecten (inclusief een CGI-tsunami die op de kusten van de VS inbeukt) en een meeslepend sounddesign, dan is deze film zeker een must-see voor jou. Verhaalinhoud en nét iets meer diepte zouden echter geen onwelkome toevoegingen geweest zijn.

Mindere film van Emmerich. Van het verhaal moet Emmerich het nooit hebben, maar dit keer lijkt er meer over nagedacht te zijn. Zoveel onzin in 1 film krijgen is namelijk best knap. Als we dat buiten beschouwing laten is het matig popcorn vermaak. De vaart zit er goed in en sommige scènes zijn best spannend. Maar waar Emmerich meestal de ramp opbouwt, van een kleine dreiging naar een mega ramp, gaat hij met deze film redelijk snel van start. Helaas zijn de special effects toch wat minder wat ten koste gaat van de spanning. Te veel computerwerk vanuit een hoog overview en weinig detail en close ups. Het acteerwerk is verder in orde. Visueel had het allemaal wat beter gekund. 2.0/2.5

Trailer is spannend maar in de film zit nauwelijks spanning. In tegenstelling tot The day after tomorrow en 2012.

Hier had men veel meer van kunnen maken met name als je je verdiept in de onderzoeken en wetenschappelijke conclusies die er getrokken worden over de maan. Zie hier docu's over. Hieruit blijkt dat de positie vd maan zo extreem precies bepaalt is dat dit geen natuurlijk gevolg kan zijn. Er zijn te veel toevalligheden. Men heeft explosies veroorzaakt op de maan als test waaruit bleek dat de trillingen die terug kaatste zeer sterk overeen kwam met een gong. Dit zou onmogelijk zijn wanneer de maan uit een vaste materie zou bestaan. M.a.w. men denkt dat de maan HOL is. Er zijn ook erg veel beelden te vinden van ruimteschepen (bestuurd door intelligentie) die de kraters in en uit vliegen. Gewoon te zien met onze eigen telescopen. https://www.youtube.com/watch?v=466gYUu9Viw

De grootste onzin en ongeloofwaardigheid die ik in jaren heb gezien...maar moet toegeven dat het wél entertainde. Het is epische popcorn die je zal smaken of slecht zal bevallen

Onzin optima forma. Mooie beelden, waardeloos verhaal. Roland Emmerich op zijn best. Verhaal is werkelijk compleet van de pot gerukt en voorspelbaar. Toch wil ik deze films altijd zien, eigenlijk vreemd.

Eigenlijk snap ik niet hoe een "compleet van de pot gerukt" verhaal voorspelbaar kan zijn.

Het eerste duidt op dat het totaal nergens op slaat, en het tweede duidt op een saaie logica.

Een film die veel te lang duurt en saai word door nutteloze scenes.

Maar wel leuk genoeg om een keertje te kijken...

Nou je wilt uiteraard de film zien maar wat een waardeloos verhaal en de special effects zijn zo erg slecht maar ja gezien alles mee gezegd !

Gewoon een leuke film voor een avondje maar niet voor de bioscoop want dat is weer te veel geld

Kan zeker niet in vergelijking staan met Independence Day die vele malen beter was ! (Ook de special effecten)

3.5 sterren dan toch maar!

Wat een weergaloos slechte film was dit

Het enige dat ik prachtig vond waren de awesome effecten, maar daarvoor moet je je wel door een hele hoop wanstaltige bagger heen werken.

Tranentrekkend drama, slecht acteerwerk, over the top zending van feelgood boodschappen: echt een verschrikking.

Gewoon een leuke popcorn film .

Rampenfilms zijn altijd mijn guilty pleasure geweest. Deze film haalt het nu wel niet bij veel andere rampenfilms. Het verhaal is zowat het meest ongeloofwaardige concept ooit in dit genre denk ik en het voelt ook niet echt goed uitgewerkt. Sam Tarly uit Game of Thrones brengt nog hier en daar wat humor en gelukkig vind ik zowel Patrick Wilson als Halle Berry prima acteurs zodat het geheel best meevalt. Emmerich's beste film is dit natuurlijk helemaal niet. Ik denk dat deze film wel met de meeste wetten van de fysica tart wat niet de bedoeling kan zijn. Dan gaat men er een eeuwenoude galactische oorlog en AI bijsleuren om het toch verklaard te krijgen.

Deze film slaat op momenten helemaal nergens op. Bullshit met de grote B. Maar toch, ik heb me eigenlijk wel vermaakt. Ondanks de gebruikelijke Emmerich-elementen met een uiteengevallen gezinnetje en alle clichés vandien. Zelfs de verwoestingen, waarvoor ik kwam, vielen wat tegen. Maar al met al valt de film geen seconde stil en verveelt nergens, actie wordt netjes in beeld gebracht en dat einde wist ergens wel te boeien. 3,0*.

John Bradley (ook wel bekend als Samwell Tarly uit Game of Thrones) speelt ja, een soort nerdy eigentijdse versie van Sam uit GoT, maar dan gek van ruimtevaart en megastructuren, whatever that may be. Daarnaast blijkt ie ook nog full blown complotwappie te zijn, hoewel K.C. (zoals hij heet) nog wel in wetenschap lijkt te geloven.

Dan heb je verder nog een rits aan personages: een van z'n voetstuk gevallen ex-astronaut Patrick Wilson, Halle Berry als machtigste persoon binnen NASA en nog wat exen en kinderen uit hun gebroken gezinnen die blijkbaar voor emotionele lading moesten zorgen maar wiens namen ik alweer vergeten ben. Rampen willen we zien, geen nobodies!

Maar het rampenspektakel valt tegen. Het is allemaal erg kleinschalig. Amper mensen op straat, geen vernietiging op grote schaal, hooguit een handjevol steden. Geen wereldwijde massa-hysterie. Geen topoverleg tussen wereldleiders. Geen contact met de president. Alles beperkt zich tot NASA en een handjevol militairen. Beslissingen op hoog niveau worden tussen neus en lippen door genomen. Dieptepunt was de baas van NASA die tegen ondergeschikte Halle Berry zegt: "Ik weet niet wat jij gaat doen maar ik heb hier geen zin in, wil jij baas zijn van NASA en deze klerezooi oplossen? Prima hier heb je mn pas, ik ga naar huis, houdoe!"

Vervolgens kan Halle Berry zonder enig overleg een spaceshuttle lanceren ("Oh nee, ontbrandingsmotor stuk, we blazen de lancering af! Oh wacht, Patrick Wilson en K.C. kunnen wel mee, over 28 minuten vertrekken we, fuck G-kracht training, jas aan en meekomen, let's go!") en

5 minuten later zitten ze in de ruimte, hangt K.C. de ruimtetoerist uit, mag ie een shuttle koppelen aan het spacestation (ofzo) en is ie volleerd astronaut. Jaja.

Het moge duidelijk zijn dat de schrijvers geen enkele moeite moeite doen om het nog enigszins technisch overtuigend te maken. Het is gewoon van 'hoe komen we zo snel mogelijk in de ruimte met dit zooitje ongeregeld en kunnen we een paar vette vfx laten zien en onze supercoole theorie dumpen over hoe onze voorouders een perfecte samenleving bouwden en een AI die full rogue ging a la Skynet'? Hoezo vergezocht? Bel anders Donald Sutherland even, misschien wil hij wel een 1-minute cameo doen om de bezoekers naar de bios te lokken. Succes gegarandeerd!"

1,5*

Ik ben zeker niet de moeilijkste als het om rampenfilms gaat, en Emmerich is natuurlijk een grote naam in het genre, maar wat was dit? Naast dat het plot behoorlijk vergezocht is en eigenlijk niet serieus te nemen, liet de uitvoering ook nogal te wensen over. Een allegaartje aan personages die het moeten doen met een uiterst rommelig script.

Met name de tweede helft, als de drie hoofdpersonages op de maan zijn en de andere personages op de aarde krijg het een soort ‘and meanwhile…’-structuur die gewoon wat onbeholpen overkomt. Zeker omdat het avontuur van de aarde-personages er nogal aan de haren bijgesleept wordt (dat ze bedreigd worden door die bende gasten is gewoon irritant) en het maar een bij elkaar geraapt zooitje is van wie hun sores me eigenlijk niks interesseerden.

Het spektakel, waar je de film dan voor kijkt (ik in ieder geval) is op momenten wel oke (er vliegen weer wat schepen en zo in het rond), hoewel ik op zich nog wel iets meer van de mayhem op aarde had willen zien. Je ziet ook helemaal niets tot nauwelijks iets van de wereldbevolking en de mensen, slechts de maanbrokken die neerdalen op een ogenschijnlijk onbewoonde aarde. Had toch meer ingezeten denk ik. En sorry, maar het hele gedoe op/in de maan was voor mij qua plot zo vergezocht en absurd dat ik die stukken, hoewel ze er prima uitzien, vrijwel alleen heb gekeken met een ‘waar kijk ik naar-houding. Dit idee kon gewoon echt niet.

Het is dat ik dit zag in een bioscoopsetting (een lege zaal voor onszelf ook nog eens!) wat in ieder geval de beleving goed doet, maar voor de rest is dit toch een zeer matige rampenfilm. Jammer, had op zich meer verwacht, zelfs voor Emmerichs doen.

Kleine 2,5*