Moonfall (2022)

Moonfail. Deze film was zo dramatisch slecht dat je bijna hoopt dat de (echte) maan op de aarde neerknalt voordat de film over is.

Cheesy acting, meest simpele dingen in CGI (zelfs een opstijgende Boeing 747 was in CGI gedaan, wtf?), corny humor, tenenkrommende familie-verhaallijnen (zoals die zoon die in de gevangenis komt, who gives a rat's ass) en dan duurt de film ook nog eens veel te lang (gelukkig had ik later in de film wat tijd kunnen besparen door die familie-shit een beetje door te spoelen). En dan laat ik maar even buiten beschouwing of dingen realistisch zijn/technisch kunnen.

0,5*, en die halve ster is dan ook alleen voor het lekkere bekkie van Halle Berry.

Beter kan ik het niet verantwoorden. Bedankt.

Perfect verwoord. Het laat wel zien dat Halle Berry en Patrick Wilson meer dan prima acteurs zijn. De uitgekauwde typisch Amerikaanse teksten die ze uit hun mond moeten krijgen zijn zó clichématig, ouderwets en over the top, dat ik telkens zat te wachten dat ze zelf in de lach schoten over wat ze allemaal moeten uitkramen. Maar dat zal wel in de bloopers op de bluray te zien zijn. Al is dit een Dutch Filmworks film, dus het zal wel een kale disc met enkel de film erop worden. Als je als acteur toch zo je best doet met de troep die je gekregen hebt, ben je uiterst professioneel. Toch vind ik dit soort rampenfilms wel leuk, maar als je alle clichés van 20 reeds in de 90’s gemaakte rampenfilms bij elkaar stopt, dan wordt het wel erg lachwekkend. De gedachte achter de oorsprong van wat er in Moonfall gebeurt, is wel leuk voer voor pseudofilosofen. Want is wat je weet en ziet wel in lijn met de waarheid? Had nog nooit van deze theorie gehoord maar het blijkt een serieus “wappie” issue te zijn, net als de Flat Earth Theorie.

Met Moonfall doet regisseur Roland Emmerich wat hij meestal doet. Hij maakt een bombastische sciencefictionfilm vol actie en speciale effecten. De film is eens niet in alles heel voorspelbaar, maar slaat wel hele absurde wegen in.

Dat wil overigens niet zeggen dat alles in de film een opzienbarende verrassing is. Hoewel dus niet alles valt te voorspellen, blijft er nog genoeg over dat wel zeer voorspelbaar is. Neem bijvoorbeeld de rol van held Patrick Wilson als uitgerangeerde astronaut en beoogde redder van de planeet. Hoe voorspelbaar. Of neem de portie pathos die de kijker in de vorm van allerhande familiedrama door de strot krijgt geduwd. Hoe voorspelbaar en hoe strontvervelend. Emmerich gebruikt die onnodige zijplotjes om ontroering en daarmee nog meer aanhankelijkheid met de personages op te roepen. Ik vond het allemaal nogal gemakzuchtig en geforceerd overkomen. Al die verwikkelingen stoorden de voortgang van het hoofdverhaal.

En dat hoofdverhaal is niet voorspelbaar. Dat is gewoon te belachelijk om te kunnen voorspellen en is in die zin nog wel vermakelijk ook. De prima effecten helpen bij het innemen van zoveel onzin. De sympathieke rolbezetting helpt trouwens ook. Wilson is altijd wel ok. Halle Berry is leuk om te zien. John Bradley zorgt als excentrieke complotdenker voor wat komische momenten. Het keek op een bepaald moment eigenlijk wel lekker weg.

Moonfall is geen geweldige film. Het verhaal is onzinnig. De vele zijplotjes zijn bloedirritant. De film leunt vooral op zijn spectaculaire scènes en op zijn sympathieke rolbezetting. Dat is een te smalle basis om je 131 minuten mee te vermaken.

Ik weet niet of het de bedoeling is dat Emmerich een soort parodie op zichzelf aan het worden is en helemaal lijkt te door te draaien in zijn eigen niche. Misschien legt hij bewust zoveel nadruk op de aanwezigheid van zijn eigen clichés en is dat zelfspot (al betwijfel ik het, maar goed, voordeel van de twijfel), al is dat geen reden om films te maken die op alle vlakken steeds slechter worden. Het wordt ook steeds minder vermakelijk slecht, het wordt ronduit vervelend, een sleur om naar te kijken.

Het kan toch niet de bedoeling zijn dat zijn producten steeds moeilijker te onderscheiden zijn van de goedkope Asylum-crap. Emmerich lijkt me qua ego niet in staat tot een dermate grote practical joke waarbij het grappig vindt hoeveel miljoenen hij verkwist en hoopt dat hij nooit meer een groot budget krijgt.

Kijkbare scifi thriller met een aardige speelduur. Patrick Wilson kan ik zeker appreciëren, maar dan vooral in horrorfilms als 'The Conjuring' en 'Insidious'. Opzich vond ik deze film eerste helft nog goed, maar naarmate deze vorderd, wordt het allemaal wat te chaotisch en langdradig, waardoor ik vooral de spanning mis. Al bij al beetje teleurstellend.

100% met je eens op het laatste na. Ook dat vond ik vreselijk.

Whahahahahahah, dit is met recht een ramp van een film! Tjeezus wat een ongelofelijke troep was me dit zeg.

Oh

My

God

Wat moest ik deze uitzitten zeg, in de bioscoop. Ik heb wel honderd keer wat een onzin gezegd. Wat doen deze acteurs in zo'n film?!

Erg slecht dus. Het viel me mee dat er geen sharknado's uit de lucht vielen. Close, very close though.

Gisteren met een enorme dosis verbazing naar zitten kijken. Dit is geen pulp meer maar echt een prut film.

Het verhaal rammelt aan alle kanten, de uitwerking is grof, uitermate snel gemonteerd en volstrekt ongeloofwaardig in beeld gebracht.

Deze film ontbeert elke subtiliteit die het nog enigszins om hoog had kunnen tillen.

Over het plot is hier al genoeg geschreven. Maar wat ik volledig mis is de menselijke emotie. De wereld staat letterlijk in brand maar ik zie niemand in echte paniek of angst om wat er gebeurd.

Alsof er nog steeds tijd is voor achtervolgingen e.d. ik denk als dit onheil echt over de wereld komt, dan zijn mensen met heel andere zaken bezig.

Verde dienen de symptomen van de ramp zich wel heel erg ineens aan: ineens vanuit het niets vuurbollen uit de lucht, vanuit het niets aardbevingen en verwoestingen waarvan er 10 seconden eerder nog niets te merken valt.

Alles gefilmd in een hijgerigheid die zeldzaam is.

En tenslotte: Emmerich heeft uitbundig lopen shoppen bij de grote meester ~Ridley Scott waar hij nog niet eens bij in een verre schaduw kan staan.

Kortom een misbaksel van een film!

Haha je zal hiervoor naar de bios geweest, dan vraag je toch je geld terug? Mijn god wat een slechte film is dit. Met afstand de slechtste blockbuster van de laatste 10 jaar. Met afstand....

Stompzinnig. Een beter woord kan ik niet bedenken voor deze belachelijk slechte film met een idioot verhaal en dito vormgeving. Roland Emmerich ten voeten uit. Arme Halle Berry. Arme Patrick Wilson.

Dat alles onwaarschijnlijk is boeit me niet zo, nogal opvallend dat hier zoveel mensen kennelijk bij zo'n Emmerich film verwachten dat je iets geloofwaardigs te zien krijgt.

De eerste helft ging nog best wel, precies wat je verwacht, maar de 2de helft is wel heel erg slecht.

Tot aan de special effects was met maar onsamenhangend. Zodra ze eindelijk naar de maan gaan, werd het interessant. Special effects prima, acteren ook.

Dat dit een stompzinnige bombastische film met matige effecten zou worden stond bij voorbaat eigenlijk al vast, vraag was alleen of het nog wel een echte guilty pleasure zoals Independence Day of White House Down zou kunnen worden. Het antwoord is uiteindelijk toch nee, ook al is de film ook weer niet zo slecht als ik vreesde. Dit is geen Independence Day: Resurgence of 2012, ook al "leent" Emmerich een hoop van zijn andere werk en dat van andere filmmakers.

Het meest vervelende aan de film is Emmerichs zijn weer niet te temmen vernielzucht. Het is echt totale overkill, en mede daardoor weet het geen enkele indruk te maken. Zelfs de personages zelf zie je vaak maar onverschillig reageren op er wat om hen heen gebeurt, vermoedelijk omdat er achteraf nog de nodige effecten zijn toegevoegd, behoorlijk exemplarisch voor het amateurisme van dit hele project.

Gelukkig is er ook nog wel een hoop om van te genieten. Ik heb me het grootste deel toch vooral kostelijk vermaakt met hoe knullig alles is, de schaamteloze dialogen en humor, en het steeds krankzinniger wordende verhaal. De acteurs bakken er ook echt niets van. Bradley is van zichzelf al een sympathieke acteur, maar hij blijft toch een ware miscast als komische sidekick complotdenker (de zoveelste in een Emmerich-film). Desondanks verkies ik hem nog boven alle andere kleurloze rollen.

Zoals zijn grote voorbeeld Spielberg probeert Emmerich ook weer veel familiegebeuren erbij te slepen, alleen besteedt hij zo goed als geen tijd aan het uitwerken van zijn personages, waardoor iedere tijd die we met hen doorbrengen toch vooral als een straf voelt. Alles in de film is ook zo extreem van de hak op de tak. Dialogen zijn komisch direct doordat ze ontdaan zijn van alles dat een gesprek natuurlijk of geloofwaardig zou maken, gigantische natuurrampen dienen zich onaangekondigd aan, er is geen enkel besef van tijd en afstanden, enzovoort.

Voormalig astronaut Brian Harper [Patrick Wilson] werd ontslagen door NASA omdat hij verantwoordelijk werd gehouden voor een ongeluk tijdens een ruimteexpeditie in 2010 waarbij een collega om het leven kwam. Twaalf jaar later blijkt Brian de enige te zijn die kan voorkomen die de Aarde van een ramp kan behoeden wanneer blijkt dat de maan niet is wat we altijd hebben gedacht. Daarmee kan hij tevens bewijzen wat hij altijd heeft beweerd, namelijk dat het ongeluk in 2010 het gevolg was van een mysterieuze zwerm. Halle Berry speelt de voormalige expeditieleider met wie Brian onder protest moet samenwerken en John Bradley speelt de samenzweringsfreak die als eerste begrijpt hoe de vork in de steel zit in deze ouderwetse SF-rampenfilm die om de verkeerde redenen associaties oproept met Armageddon (1998) en Deep Impact (1998). Emmerich houdt het tempo erin maar van originaliteit is geen sprake (de opening doet zeer nadrukkelijk denken aan Gravity (2013)). Bovendien zijn er teveel overbodige en zwak uitgewerkte subplots. Fans van Donald Sutherland dienen te weten dat hij maar een paar minuten te zien is en niets toevoegt.

Typisch een Roland Emmerich film met alles erop en eraan.

Een spectakel film die je eigenlijk op het witte doek moet gaan zien.

Het ongeloofwaardige verhaal moet je net als in zoveel films niet te serieus nemen en er gewoon lekker voor gaan zitten.

Als fan van rampenfilms kom je volop aan je trekken bij deze film en ik heb er zeker van genoten.

Het zag er allemaal prachtig uit en Halle Berry en Patrick Wilson mag ik graag zien en deden het ook heel behoorlijk.

Petje af voor Roland Emmerich, want de goede man weet als geen ander om prachtige rampenfilms te maken.

Om zeker te weten dat dit echt een bagger film is heb ik hem gisteren 2x gekeken en ben er nu heilig van overtuigd dat ik sinds Thunderbirds Are GO niet meer zo'n slechte special effects gezien

Vermakelijke popcorn film die na het einde toe uit de bocht schiet.

Valt mij op dat veel mensen een Emmerich film gaan kijken terwijl ze daar blijkbaar niet van houden, vervolgens de film daarna helemaal afbranden. Te bombastisch, ongeloofwaardig, slechte verhaallijn, maar dat is Emmerich,

Ik vind het een prima film. Je krijgt precies dat wat ik had verwacht.

Weer een flutfilm van Emmerich. Ander onderwerp, zelfde inhoud. Daar gaan we weer met de dikkerd en de wetenschappelijke mumbo jumbo, de idiote theorieën, Engelstalige alien intelligence, de sentimentele familieshit waarbij veel hugs zeker niet mogen ontbreken. Ook de aan realisme ontbrekende special effects vielen me tegen. Emmerich maakt alsmaar slechtere films... tijd dat hij ermee kapt. Ook het Huayi logo aan het begin van de film voorspelt altijd weinig goeds.

Het was veel, sommige dingen overbodig maar verder prima.

Een rampenfilm klopt nooit qua feiten dus als je feiten wilt zien kijk je maar naar een documentaire.

Wil je veel, herrie, actie, de held en antiheld. Dan kjn jr hem zeker kijken

Een formulefilm; de wereld vergaat, maar laten we er elementen van een goedkoop familiedrama in verwerken. Er vallen miljarden doden, maar mijn zoon moet eerst op borgtocht vrij, want het is een goede knul!

Als ik moet kiezen tussen deze en Independence Day (1996), beide van Emmerich, dan wint Independence Day dik om de simpele reden dat daar veel meer sfeer in zat en niet te vergeten goede humor. Daarbij komt Moonfall af en toe zeer onnozel over qua dialogen, vooral het moraalgeneuzel. Zelfs de kinderen kraamden onzin uit. Berry en Wilson mogen dan wel bekende acteurs zijn, maar hier kwamen ze dom en amateuristisch over. Het slechtste vond ik de rol van Doug. Waar hebben ze die vandaan gehaald? Tja, en dan hebben we Mr. Sutherland nog; niet meer om aan te zien en te horen. Stop die nu maar achter de geraniums. Er was trouwens ook iets goeds aan deze film; de CGI. Knap gemaakt, dit trekt mijn score naar een voldoende. Opmerkelijk dat die ruimteschepen zo'n zware geluiden produceren, in het luchtledige...

Ach even een Emmerichje meegepikt. Daarvoor hoef ik de commentaren en de beoordelingen op voorhand niet te zien.Kijken doe ik sowieso Gewoon het goede moment uitkiezen en de juiste snaar is geraakt. Onvoldoende als film maar als sfeermoment prima. 2.5 *

Wat ik nu niet begrijp is dat mensen naar een film gaan die ze bij voorbaat al slecht vinden.

En dan als je hem helemaal gezien hebt terwijl je hem voor je hem gezien had al slecht vond gaan afkraken.

En waarom kijk je een film helemaal af als je hem al slecht vind?

Thuis kan je film afzetten en in de bios kan je gewoon in de pauze weg gaan...

Als je denkt dat je het beter kan, maak dan zelf eens een film.

Van mij krijgt deze film dan ook de volle 5 sterren!

Matige film waarin de maan van zijn baan afwijkt met alle desastreuze gevolgen vandien. Ronald Emmerich doet waar hij goed in is, maar desondanks is dit toch wel een mindere film. Clichematig op meerdere vlakken en het gaat ook allemaal nogal snel. Ook valt de cgi wat tegen voor een film als deze. Desondanks hier en daar wel vermakelijk (vooral ook omdat het soms nogal belachelijk wordt).

Redelijke film. Zeer realistisch ook mbt quantum wetenschap.

Wat er mis aan is? Alles.

Mooie SF film, genre waar ik wel van jou. Ik had echter constant het gevoel dat men teveel wilde vertellen in een te korte tijdspanne. Zo springen scènes van de hak op de tak of sloegen ze stukken over. Dit had geen weerslag om mee te zijn in het verhaal maar het kwam daardoor allemaal wat oppervlakkig over. Ik had nergens een beklemmend inlevingsgevoel. Veel clichés, maar welke film is dit in dit genre niet meer de dag van vandaag… Grafisch zeer mooi wat veel goed maakt. Verhaal ook leuk met name de ontknoping. Maar opnieuw, het gaat er allemaal wat heel losjes over. Enkele pogingen tot humor, maar pakte niet bij mij. Omwille van verhaal en grafische beeldvorming toch nog een 3,5 * waard. Had misschien iets te hoge verwachtingen, maar als SF-liefhebber toch wel voldaan.