Resident Evil: Welcome to Raccoon City (2021)

Zouden ze het eindelijk kunnen doen: 'een goede game verfilming' maar voor mij belangrijker als Resident Evil fan; een geslaagde Resident Evil film die de games trouw blijft De Paul Anderson films hadden niet de sfeer van de games (Deel 1 en 2 kwamen dichtbij). Mad max achtige sci-fi met zombies met Milla Jovovich die een avenger speelde en meer screentime had dan Jill en Claire. The final chapter was het dieptepunt, in de reeks, met montage waar je misselijk van werd en niet te vergeten de stunt-vrouw die haar arm verloor en een rechtszaak aanspanden en met success won! Resident Evil: Welcome to Raccoon City viel ontzettend tegen.Om te beginnen [[[[[spoilers]]]]] waarom verhalen van de games deel 1 en deel twee (resident evil 2 remake) combineren. Omdat de twee remake zo populier was dachten ze vast de ze meer mensen zouden trekken dan alleen het verhaal van het spencer `mansion. [[[spoilers]]]] Grote fout want je had echt goede Resi film kunnen maken en uitgebreid de tijd kunnen nemen om het verhaal te vertellen. Het was veel te afgeraffeld met weinig tot geen personage ontwikkeling. Casting was buiten Chris en Claire Redfield vreselijk. Uiterlijk van de acteur die Leon speelde was totaal niet Leon die we kennen van de games (meer Carlos van deel drie Resi Nemesis) en kwam over als een iemand die struikelt over zijn eigen veters. Chief Irons uiterlijk klopte maar kwam te weinig in beeld om echt zijn personage te leren kennen, wat zo jammer is want in de game (Resident Evil twee) is uiterst fascinerend en ik miste in zijn kantoor zijn opgezette dieren.. En dan Wesker, in de games is hij mysterieus en zegt weinig. In de film komt hij hij over als een alfamale die snel geld wil verdienen. Jill zelfde als Leon; uiterlijk en personage komen totaal niet over zoals in de games. Maar het was zeker niet allemaal slecht. Er zitten genoeg verwijzingen/easter eggs die ik herkende, vooral de kleine dingetjes die ik echt leuk vond zoals de titel logo als de film begint: bloed rood zoals in het origineel en als ze de spencer mansion in lopen, dat was erg cool en gaf mij kippenvel als fan. Camerawerk is vaak best goed met een paar goede opgebouwde suspense die erg goed geregisseerd waren. Zoals de licker scene (wel de verkeerde locatie had in de politiebureau moeten afspelen) je ziet de lampen 1 voor 1 van achter naar voren bewegen maar je ziet de licker zelf niet.En de aansteker scene met Chris. Zijn zippo valt steeds uit en de zombie kan hij alleen maar horen. Welcome to Raccoon City is zeker kijkbaar als je Resident evil fan bent, ken je de games niet dan kan je deze beter links laten liggen.

"Live in Raccoon?"

Na zes films geregisseerd door Paul W. S. Anderson en met Milla Jovovich in de hoofdrol vond men het blijkbaar tijd voor een reboot.

Met 'Welcome to Raccoon City' tracht Johannes Roberts dichter bij het bronmateriaal te blijven. Op deze wijze zie je hoe de eerste twee games in deze film worden verwerkt. Het is ambitieus te noemen, maar de uitwerking valt best tegen.

Door zoveel verhaal in één film te proppen komt het nogal overhaast over. Als fan is het weliswaar fijn om Spencer Mansion en het RPD politiebureau te zien, maar dan moeten ze ook ten volste gebruikt worden. En dat is het grootste probleem van deze film; er worden lukraak allerlei elementen uit de games gebruikt zonder dat er een bepaalde gedachte achter zit. Dit is met name te merken in de rommelige derde akte.

De personages worden nauwelijks uitgewerkt en je komt als kijker vrijwel niets over ze te weten. Hierdoor lijkt het alsof de makers ervan uitgaan dat het merendeel van hun publiek deze kennis al heeft vergaard uit de games. Waarom Leon S. Kennedy, één van de tofste karakters uit de games, hier als een idioot wordt geportretteerd ontgaat mij eveneens. Wat resteert, zijn een aantal bloederige scènes die aardig in beeld worden gebracht.

Al met al een redelijke reboot voor de fans. Ik denk alleen niet dat de gemiddelde kijker hier veel mee kan.

Kleine 2,5 sterren.

Net als die hele middelmatige reeks Resident Evil films van deze eeuw is ook deze nieuwe reboot geen hele beste verfilming van de bekende horror-gamereeks. Wat deze film wel goed doet is een hoop verwijzingen maken naar RE 1 en 2 met kleine details en uiteraard ook de locaties en personages, maar schijnbaar blijft het moeilijk om er een pakkende film van te maken. Welcome to Raccoon City is rommelig, veel te donker gefilmd en mist die spanning die de games wel hadden. Uitdieping van karakters of plot is er niet en dan blijft er weinig over dan wat standaard knalvermaak dat ook al in de vorige films zat. Ik zocht juist meer horror en gore shit, maar helaas. Alsnog is dit geen rommel en kan je er prima naar kijken, maar het is weinig memorabel, zelfs niet voor de gamefans.

2,5*

De casting is zo ongelovelijk slecht geen enkel personage lijkt op hoe ze erin de games uitzien.

Duidelijke casting gebasseerd op Tokenisme diversiteit is prima maar laat personages in hun waarde cast dan gewoon wat extra rollen jammer had best een goede film kunnen zijn.

Leuke film na mijn idee beter verwezen naar de spellen! 3.0!

Ik ben doorgaans geen fans van reboots, maar in het geval van de Resident Evil-reeks is dit helemaal geen slecht idee. De laatste paar delen gingen tenslotte ten onder aan adhd-montage en lelijke cgi. Hier heeft men wijselijk gekozen voor een meer horror-gerichte en minder digitale aanpak, iets dat overwegend goed uitpakt. Vooral het begin is sterk, met een John Carpenter-achtig sfeertje (check die openingscredits!) en een coole soundtrack. Tegen het einde gaat één en ander een beetje de mist in, maar tot die tijd is dit een verrassend onderhoudend werkje, sfeervol gefilmd en voorzien van niet al te irritante personages.

Er is bijzonder weinig uitdieping van de karakters, die trouwens niet gelijken op hun karakters in de games. Wesker heeft geen zonnebril op, Leon is een Indiër en ook een heel onbekwame rookie cop die steeds zegt "Um, what's going on? Sir, who's in charge?", Jill is een halfzwartje en onaantrekkelijk. Claire heeft geen rood haar, korte broek en paardenstaart.

De achtergrond die wordt geschetst van Claire en Chris Redfield in het weeshuis heeft weinig toegevoegde waarde. Er wordt blijkbaar op de kinderen geëxperimenteerd, maar daar krijgen we erg weinig van te zien. De sheriff chief Irons, gespeeld door Donal Logue, vind ik het beste gecast en ook de enige waarmee ik enigszins kon meeleven. De rest van de cast brengt er echt niets van terecht, ze konden zomaar door om het even welke acteur vervangen worden.

De film lijkt meer op de games dan de films met Mila Jovovich, we zien zelfs even een goede weergave van de Spencer mansion waarin vooral de zombie in doktersjas die even omkijkt tijdens zijn 'maaltijd' bekend voorkomt. Er zijn echter weinig traps of puzzels om op te lossen. Alleen Wesker die even op de piano een deuntje van Beethoven speelt om een geheime deur te openen.

De CGI ziet er wel oké uit voor de zombies, maar niet voor de monsters. Terwijl in de RE films met Jovovich nog gewoon een paar schellen bacon op echte dobermanns werd geplakt, worden ze hier blijkbaar helemaal uit de computer getoverd. De licker ziet er totaal niet realistisch uit, en hij wordt door een klein mismaakt spookmeisje zomaar met de blote handen vermoord.

De sfeer in Racoon City wordt in deze reboot mooi weergegeven. Het is een verlaten spookstadje en ziet er soms best spooky uit. Maar echt spannend of eng wordt de film jammer genoeg nooit, het mocht meer horror en minder actie geweest zijn. Het verhaal wordt nogal snel afgehaspeld en doet een poging om meerder RE games te combineren. Dan had men beter voor elk spel apart een film gemaakt.

In de after credits scene wordt op een vervolg aangestuurd, met een actrice die niet op Ada Wong lijkt en die eindelijk Wesker zijn zonnebril aanreikt. Benieuwd of dat vervolg er ook zal komen. Kan mij niet voorstellen dat deze film zo succesvol zal zijn. Ik zag overigens in de eindaftiteling W.A. Anderson als Executive Producer vermeld staan, ik had geen idee dat hij betrokken was bij dit project!

Ik ben de "Resident Evil" reeks (bestaande uit zes delen, waarvan ik drie delen, te weten "Apocalypse", "Extinction" en "Afterlife", in de bioscoop heb gezien) van regisseur Paul W.S. Anderson en met Milla Jovovich in de hoofdrol gewend, welke liep van 2002 t/m 2016, en die reeks vond ik gewoon vermakelijk en zeker wat betreft de eerste twee delen. Daarna werd het helaas wel wat minder en was het ook wat moeilijker om te volgen, maar ook die delen waren opzicht nog vermakelijk.

Dit nieuwe eerste deel, te weten "Resident Evil: Welcome to Raccoon City" (een betere titel zou overigens zijn "Resident Shit" en dat omdat deze film gewoon waardeloos is), is gebaseerd op de eerste twee "Resident Evil" games uit de eindjaren 90 en is tevens een reboot op de "Resident Evil" films. Het had voor mij in ieder geval niet gehoeven en het is ook enorm slecht (het is een draak van een film) en dat eigenlijk op alle vlakken m.u.v. de muziek. Want opzicht vond ik het wel leuk om de eindjaren 90 nummers "My Favourite Game" van "The Cardigans", "Crush" van "Jennifer Paige" en "What's Up" van "4 Non Blondes" ("4 Non Ugly" was passender geweest, want het waren vier lelijke vrouwen) te horen.

Met "Resident Evil: Welcome To Raccoon City" gaat fan en filmmaker Johannes Roberts (misschien nog het meest bekend vanwege de twee "47 Meters Down" films) dus terug naar de oorsprong van de populaire Resident Evil-franchise en brengt hij de games voor een nieuwe generatie fans tot leven op het witte doek. Maar ik betwijfel of dit hem gaat lukken, want waarschijnlijk vinden alleen kinderen en tieners deze verfilming nog leuk en spannend en hetzelfde geldt voor de diehard fans die vroeger de "Resident Evil" games hebben gespeeld. Ik heb de games in ieder geval niet gespeeld en ik was m.u.v. de jaren 80 ook nooit echt een gamer (de laatste game die ik ooit gespeeld heb, was "Command & Conquer: Red Alert 2" uit 2020).

Het verhaal speelt zich af in Raccoon City op 30 september 1998, welke ooit de thuisstad van de "Umbrella Corporation" was. Maar na het plotselinge vertrek van het grote farmaceutische bedrijf is de stad veranderd in een verlaten en woeste stad, waar iets kwaadaardigs schuilgaat onder de oppervlakte. Als dat kwaad in een nacht uitbreekt, moet een groep overlevenden, waaronder broer en zus Chris (Robbie Amell) en Claire (Kaya Scodelario) Redfield, samenwerken om de waarheid achter Umbrella te onthullen, en alle krachten bundelen om de volgende ochtend te halen.

Na een aantal minuten (de opening alleen was al vreselijk slecht) had ik al door dat dit voor mij een draak van een film zou worden. Het sfeerloze verhaal (wat van de hak op de tak springt) weet namelijk totaal niet te boeien of te vermaken en ook wordt het nergens spannend of eng. Zo waren de zombies vreselijk slecht en zorgde de Dobermann hond nauwelijks voor dreiging en werd hij ook al snel doodgeschoten. Ook de uitleg omtrent de gebeurtenissen in "Raccoon City" was opzicht flauw, want zo wordt er eerst gezegd dat het door het water komt (maar omdat bepaalde personen geen kenmerken vertonen, is dat al snel niet aannemelijk) en naderhand heeft men het dan over het T-virus en G-virus, waarover dan gezegd wordt na circa 60 minuten:

"Heb je ooit gehoord van het T-Virus? En het G-virus? Natuurlijk niet. Welnu, het is een virus dat genetisch het DNA van een levende cel verandert en deze mensen tot wapens maakt."

En wie er achter dit virus zit is natuurlijk makkelijk te raden en daarbij kom ik dan uit op de cast. De cast is enorm slecht (je krijgt ook met niemand een klik en zelf hebben ze ook geen klik met elkaar) en bestaat alleen maar uit clichematige / stereotypen personages. T.o.v. van Milla Jovovich was Kaya Scodelario een aanfluiting en ook straalt ze geen sexappeal uit. Dat laatste had Hannah John-Kamen (als politieagente Jill Valentine) tenminste nog enigszins, maar haar rol was juist een erg goed voorbeeld van een clichématig / stereotype personage. Andere snel te vergeten personages zijn politieagent Albert Wesker (Tom Hopper) en groentje Leon S. Kennedy (Avan Jogia).

De cast bestaat eigenlijk ook alleen maar uit onbekende personen en enkel Neal McDonough (als dokter / wetenschapper William Birkin, oftewel de slechterik in het verhaal) en Donal Logue (in de tenenkrommende slechte rol als de baas van de politie in Raccoon City) waren nog enigszins bekend. Donal Logue lijkt ook de enige te zijn die weet dat deze film belachelijk is en vandaar dat hij waarschijnlijk ook bewust belachelijk slecht speelt (hij gedroeg zich in ieder geval als een idioot in deze film en hij kraamt ook de ene na andere onzin uit). Zijn hoogtepunt in deze film was zijn onthoofding na circa 73 minuten.

De dertien in een dozijn actie is ook niet om over naar huis te schrijven en ook zien de speciale effecten (CGI) er regelmatig zeer nep en goedkoop uit (o.a. op het einde met de koe en de ontploffing). En omdat het hele verhaal zich afspeelt in de avond en de nacht, is het beeld vaak te donker en soms zie je zelfs niets (dan is het beeld dus volledig zwart). Dat is waarschijnlijk bedoeld om het zogenaamd spannender te maken, maar ik vond het alleen maar irritant. Maar eigenlijk was alles in deze film gewoon irritant.

Ook het einde, waarbij dokter / wetenschapper William Birkin verandert in een monster en achter de overlevenden aangaat en daarbij wordt uitgeschakeld met een raketwerper, was weinig overtuigend en na het einde (in de laatste minuut zie eindelijk ook voor het eerst daglicht) volgt nog een extra scène omtrent Albert Wesker, die weer tot leven komt en een zwarte zonnebril krijgt van de Aziatische vrouw Ada Wong (Lily Gao). Dit is natuurlijk een hint voor een vervolg, die er hopelijk niet komt. De eerste "Resident Evil" reeks leverde veel geld op ondanks dat hij de nodige kritiek kreeg, maar ik kan me niet voorstellen dat deze nieuwe reeks geld gaat opleveren (gaat waarschijnlijk alleen maar geld kosten).

Deze reboot van de "Resident Evil" films is in ieder geval niet aan mij besteedt. Zou ik deze film (die gewoon te pindakazen is) in de bioscoop hebben gezien, dan zou ik waarschijnlijk tijdens de pauze de bioscoop hebben verlaten. Nee "Resident Evil: Welcome to Raccoon City" is gewoon een draak van een film en is het aankijken totaal niet waard.

Gezien het open einde van The Final Chapter mag het geen wonder zijn dat de uitgebluste Resident Evil-franchise toch nieuw leven wordt ingeblazen met een nieuwe cast en een nieuw begin! Het is 1998 en Umbrella Corp evacueert Raccoon City, naar verluidt vanwege een watervergiftiging, maar broer en zus (en weeskinderen) Claire [Kaya Scodelario] en Chris Redfield [Robbie Amell] hebben reden om te vermoeden dat er iets veel ernstigers aan de hand is bij de Spencer Mansion. De special effects zijn heel aardig, maar verder is er niets nieuws aan de horizon en zonder Jovovich is dit sowieso ten dode opgeschreven. Toch?

Redelijk horrorfilm. Het verhaal is bekend, wat wel jammer is want het gaat wel wat ten koste van de mysterie omdat je al weet wat er ongeveer gaat komen. Buiten dat is het een prima film. Ten opzichte van de vorige reeks RE films ligt bij deze film de focus meer op de spanning en horror dan op de actie. Dus verwacht hier geen gelikte in slowmotion gefilmde actiescenes. Helaas is het einde wat minder. Verder is het acteerwerk in orde en ziet de film er qua make-up en special effects goed uit. De soundtrack is juist gekozen en matcht goed met de film. 3.5

Nooit echt fan geweest vd reeks, zelfs nog geen enkele een score/recensie gegeven. Tja nee dit doet me dus totaal niets, geef mij dan maar een Dead Snow, Rec., TWD, want dit is zo flets, braaf, nul spanning. Bluh.

Tja, de film komt beter uit de verf dan de negatieve recensies doen vermoeden. De opbouw is best aardig en er zitten een paar vermakelijke en toffe scènes in de film. Kaya Scodelario als Claire (Crawl, The Maze Runner, Tiger House) komt cool over en weet haar rol toch degelijk te brengen. Bij de rest van de cast is dat minder aanwezig, maar echt irriteren doen ze niet. De film zou toch min of meer met de game overeenkomen, al wordt er blijkbaar wat teveel in één film gepropt. Na Resident Evil wisten de verschillende vervolgen mij niet te bekoren. Dit is een heel nieuwe opzet in een hoogstwaarschijnlijk nieuwe reeks dat meer volgens de game wordt opgebouwd en meer weet te boeien dan al die vervolgfilms op Resident Evil.

6/10

Zonder verwachtingen in gegaan behalve mijn waardering voor Kaya Scodelario als actrice, maar ik vind het allemaal bij elkaar vrij okay en met gemak de beste Resident Evil-verfilming tot nu toe. De film is ten minste horror zonder dat er een magische Mila Jovovitch rondrent. Er zijn wat keuzes waar ik het absoluut niet mee eens ben, en die hebben vooral te maken met het feit dat de personages om onduidelijke redenen wijzingen in hun persoonlijkheid en skillsets hebben gekregen die gewoon niet nodig zijn. Dat Claire iets meer badass is dan in de games, is op zich okay, maar Leon is nu ineens een behoorlijke sukkel geworden. Jill, buiten het feit dat ze echt voor geen meter lijkt op de games, is nu ineens een expert marksman in plaats van lockpickmaster. Chris en Wesker waren gelukkig wel nog best okay.

Maar goed, de film maakt ten minste wel beduidend beter gebruik van het bronmateriaal dan de andere films. Creatures komen overeen, er zitten wat knipogen naar enkele situaties uit de games, het politiestation klopt helemaal en het einde met de rocketlauncher is flauw en stiekem toch erg leuk. Geen goeie film, maar ik heb me alsnog prima vermaakt nadat mijn verwachtingen echt al enorm getemperd waren. Qua special effects en gore was er in ieder geval nog wat te genieten.

In de basis heeft Roberts goud in handen met deze film, maar de film is te slordig om echt goed te worden.

De sfeer wordt vanaf minuut 1 goed gezet. Het voelt spannend aan en het is vies, donker en nat. Bij vlagen is het erg creepy en ook de intro van Raccoon City zelf geeft een grauwe en donkere sfeer. Hoe jammer is het dan ook dat er een poging tot humor wordt gedaan met zo'n newbee op het politiebureau die je het eerste uur de bloed onder de nagels vandaan haalt. Dat zijn van die keuzes die een film als dit helemaal niet nodig heeft. Je merkt sowieso dat de regisseur wat verkeerde keuzes maakt. De muziek haalt soms de spanning uit de scenes weg waardoor potentieel enge momenten van elk restje spanning worden ontdaan. De CGI is wisselend van kwaliteit. Tot het einde stoorde het me niet zo, maar op dat moment ging het wel volledig mis.

Er lopen ook teveel personages rond die gelukkig al snel gedecimeerd worden tot zombies. Sommige zijplotjes (zoals dat meisje in het weeshuis) komen daardoor niet helemaal goed tot hun recht.

Jammer, want het verhaal in de basis is gewoon prima en voldoet om de hele speelduur te vermaken.

Het zijn gewoon de bovengenoemde keuzes van de filmstudio, schrijvers en door de regie die de film naar beneden halen. Maar zo slecht als sommigen hier aangeven is het niet. Liefhebbers van de eerste films in deze reeks kunnen met deze "prequel" ook prima uit de voeten.

Ik snap sommige negatieve recties wel. Als ik deze games niet bijna allemaal gespeeld had, had ik hem denk ook geen voldoende gegeven. Ik mis Mila jovovich toch wel een beetje in deze film. Zit genoeg gore in en egt wel goede horror maar de film en de personages pakken je niet egt. Claire is mischien de enige die dat wel een beetje bereikt. Verhaal is oke maar vond hem niet egt heel spannend. De stukken die spannend konden worden waren ook weer zo voorbij. Dat je alle personages weer ziet, de mansion en de brand bij het politiebureau laten je terugdenken aan de games en dat geeft voor mij net dat beetje extra voor een voldoende. Jammer had hem meerdere keren voorbij zien komen en wilde hem graag zien, maar dit is zeker geen film die je nog een keer wilt zien in tegenstelling tot de resident evil reeks met mila.

“This is my life's work. I'm not giving it to anybody.”

Bijzonder, eigenlijk had ik een veel slechtere film verwacht maar, de film verpest het dusdanig op bepaalde momenten dat een perfecte zit uitbleef. Tijdens onze trip naar Lissabon, Portugal afgelopen week hebben wij enkele films samen gekeken, waaronder aardig wat herzieningen en ook twee nieuwe films. Althans voor ons vrij nieuw. Daarvan stond ook deze ‘Resident Evil’ film op het programma, een film die eigenlijk altijd één van de favorieten was binnen de groep en we hebben allemaal ook de gehele gameserie gespeeld. Ik was zelf nogal huiverig over deze film, aangezien ik niet geheel stond te wachten op een reeks zonder ‘Mila’, en voor mij was de serie nogal klaar, ik had het wel gezien en de serie is behoorlijk uitgemolken.

Hier neemt men toch meer van het spel over, zonder de stoere ‘Mila’ en uiteraard met de politieagenten van de ‘RPD’. Het is even wennen maar, er wordt duidelijk en snel een punt gezet bij de film, voor stil zitten is weinig optie en na een kleine introductie knalt de film de volle horror erin, en dat was best gaaf. De sfeer is creepy, het is duister en kil en men is zeker niet bang om bloed te laten zien. We zijn weer terug bij de uitbraak van het virus, althans van wat er maar gaat komen. De mensen raken geïnfecteerd en ‘Umbrella’ wil de stad van de kaart vegen, het is vrij duidelijk. Daardoor moet de film met veel komen om nog enigszins interessant te worden.

Als je de games hebt gespeeld komen er veel leuke dingen voorbij die we allemaal wel kennen, toch houdt de film zich aardig tam, en dat was dan juist iets wat ik minder leuk vind. De cast was nou ook niet echt bepaald interessant te noemen, bijvoorbeeld een ‘Avan Jogia’ liet toch echt wel beroerd acteerwerk zien. Iets wat ik wellicht liever niet had willen zien in een film als dit. Voor de rest is er een bepaalde hype om ‘Kaya Scodelario’ die ik niet inzag en is de cast niet héél spectaculair.

Voor de rest vond ik de film bij vlagen interessant maar, kende te vaak saaie scenes waardoor de film toch lastig was om uit te zitten. Op zombies moet je toch best lang wachten, en de CGI zag er op veel momenten niet goed uit. Dit zorgde er toch voor dat dit niet een al te goede start is van een nieuwe filmserie, waar ik toch al wat bang voor was.

En toch kent de film ook leuke momenten, dus ze kunnen het wel. Zie bijvoorbeeld het moment wanneer die man in de cel gebeten werd door die zombie, was een best vette scene. En ook in het huis van de dokter vond ik de film heel gaaf, waar de spanning op de juiste plek zat, helaas kan men dat niet constant vast houden.

Resident Evil ben ik nooit van van geweest. Ik was geen fan van het vel puzzle-solving en de gameplay was niet echt mijn ding. Zo heb ik nooit verdere games gespeeld of de franchise van Paul W.S. Anderson volledig gezien. Dus ik dacht deze eens op te leggen. Ik herkende hier en daar wel wat van de originele game maar wat ik begrepen heb is dat ze ook het verhaal van deel twee hierin hebben willen proppen. Dat was geen goede keuze want het voelt enorm gerusht en onoverzichtelijk aan. Het begon best goed maar werd uiteindelijk een knoeiboel. Gelukkig niet zo slecht als anderen zeggen.

2*

Herzien. Blijft een fijn en atmosferisch werkje van regisseur Johannes Roberts, die hiermee laat zien dat zijn kwaliteiten echt wel gegroeid zijn ten opzichte van z’n debuutfilms. Vooral de cinematografie valt positief op, aangezien er een stad wordt opgebouwd met fraaie kleurtjes en een grimmig sfeertje. Het acteerwerk is bovendien bovengemiddeld, enkel Robbie Amell speelt iets te statisch. Met name Kaya Scodelario past uitstekend in haar rol, ondanks dat het scenario haar personage gerust van wat extra's had mogen voorzien. De aanloop is wat traag, maar wel benodigd om het verhaal doeltreffend op de kaart te zetten. Eenmaal de horror tevoorschijn komt, wordt het duidelijk dat de computereffecten geen stand kunnen houden. De grootschalige scenes zien er geregeld houterig uit, maar dat neemt niet weg dat dit zevende deel van de reeks een spannendere en gepastere toevoeging aan de gamewereld vormt. Wat mij betreft nog altijd het beste wat de zombiereeks te bieden heeft.

Alweer een nieuwe deel, maar deze keer zonder Mila. Vond het wel een interessante inleiding. Het is allemaal wel wat serieuzer. De cast wel wel oké, zeker voor in dit soort films.

Leuk om eens gezien te hebben.

In afwachting van de Formule 1 kwalificatie om 23:00 nog even aan de griezel met deze Resident Evil: Welcome To Raccoon City die ik in januari al eens had opgenomen. Tja, en dan is er de vraag waarom? En hoe kut gaat dit zijn? Want geen Jovovich, en een behoorlijk onbekende cast. Buiten dat is het me totaal onduidelijk of dit nu een reboot is of een prequel, of waar deze film eventueel in de volgorde van de Jovovic reeks thuis hoort.

Wennen is het sowieso ook dat we niet met Alice te maken hebben maar met Claire Redfield, en hoewel ik wel een beetje weg ben van Ali Larter lijkt Scodelario er wel wat van te willen maken en een behoorlijke tante te zijn. En op zich zit Welcome To Racoon City vanaf daar wel behoorlijk in de lift, want de sfeer is op zich best wel goed, het is lekker duister, en de soundtrack laat ook goede klanken horen. En zo bouwt de film toch een aantal keren mooi op in bepaalde scènes zoals het weeshuis of de garage en zitten we garant voor de nodige actie, kills, Gore en andere smerigheid. Buiten dat heeft het geheel ook nog wel een aantal mooie what the f*** momentjes zoals dat kind in het weeshuis.

Minpunten zijn er natuurlijk altijd, zo maken de leden van de speciale eenheid met Wesker zich ook weer schuldig aan de gebruikelijke do's en don'ts, eerst lijken ze goed in duo's bij mekaar te blijven maar vervolgens gaan ze toch weer apart en laten ze zich ook gemakkelijker overmeesteren. Buiten dat vind ik de nieuwe cast van Jill Valentine een absolute mispeer, een andere Alice zal onmogelijk te vinden zijn, de keuze voor de invulling van Redfield is enigszins acceptabel, maar de nieuwe invulling van Valentine is toch absoluut onder de maat want er komt natuurlijk niemand aan Siena Guilory. Buiten dat is er nog de afloop met de granaatwerper, wat natuurlijk ronduit belachelijk is in een dergelijke afgesloten ruimte als een trein, en iedereen overleeft dat terwijl ze op zijn minst stokdoof zouden moeten zijn laat staan hartstikke dood door de explosie.

Het beste wat de Resident Evil reeks te bieden heeft zal dit niet zijn toch scoort Racoon City best oké en is het sfeervol en vermakelijk te noemen en krijgt het een drie voor de moeite.