How It Ends (2021)

De mensheid zal heus wel eens eindigen. Het is de vraag hoe dat gebeurt. De filmwereld speculeerde in talloze films over dat naderende einde. Recentelijk spelen milieu en klimaat daarin een rol. In vroegere films kwam de dreiging vaak van buiten. In 'How It Ends‘ is dat ook het geval en raast een grote meteoor op de aarde af. Jawel, een film met een ouderwets plotgegeven.

In tegenstelling tot films als Armageddon (1998) of het recentere Greenland (2020) waarin het om de ramp en de daaraan gekoppelde actie en sensatie gaat, is dat in deze film helemaal niet het geval. De ramp is hier juist de aanleiding voor ontspanning. Het echtpaar Daryl Wein en Zoe Lister-Jones dat de regie voert en het script schreef heeft geen belangstelling voor de somberheid en de hectiek die bij dergelijke rampen hoort.

Terwijl aan de hemel de meteoor zichtbaar nadert, vermaken de personages zich met een glaasje wijn, een vrolijk ontbijt met pannenkoeken en met het consumeren van drugs. De tegenstelling tussen het dodelijke gevaar in de lucht en de vrolijke levenslust op het aardoppervlak werkt surrealistisch, bizar en uiteindelijk vreemd komisch.

De humor heeft dan ook nauwelijks een direct verband met de naderende ramp. De humor ligt veel meer in de eigenaardige tegenstelling, in de onwerkelijke mise-en-scène en in de merkwaardige ontmoetingen die hoofdpersonage Liza op straat heeft met willekeurige passanten. De humor is van de absurde soort.

De film bestaat uit een veelheid van losse scènes waarin Liza op zichzelf staande ontmoetingen heeft die zonder veel samenhang achter elkaar zijn geplakt. Een concreet verhaal heeft de film niet. Een rode lijn is er wel. De film gaat over de verwerking van het eigen verleden en het goedmaken van scheef gelopen relaties in de amoureuze- en de familiesfeer. Geen harde actie, maar harde filosofie met een komische rand.

'How It Ends' is een heel aardig werkje.