Scarface (1983)

Beiden Oliver Stone en Brian De Palma beschouw ik als overschatte cineasten, maar dankzij hun collaboratie leverde ze een controversieel meesterwerk af.

Mensen die niet houden van geromantiseerde melo-dramatiek of grafische dialogen en acteerwerk kunnen het best deze film links laten liggen. Ik vind het melodramatische en wankelende portret van de drugshandel in de onderwereld een van de betere aspecten van de film. Pacino heeft zowel het gezicht als de persoonlijkheid voor een film als deze. Velen noemen het overacting maar ik vind zijn rol als Tony Montana onvergetelijk en prachtig. Al gewoon die kleine trekjes in het acteerwerk: zoals zijn manier van praten en doen, zijn gelaatsuitdrukkingen: werkelijk gewoon geniaal! Heel veel critici noemen zijn personage postmodernistisch maar daar ben ik het absoluut niet mee eens: Tony lijkt misschien wel stoer door zijn manier van doen, hij droomt over absolute controle over zijn lichaam, over de harten van de mensen die zich om hem heen bevinden en over zijn criminele rijk. Maar het is uiteindelijk zijn paranoia en hebzucht dat uiteindelijk leidt tot zijn dood in combinatie natuurlijk met zijn cocaïne-verslaving uiteraard. Wat ik dan wel weer diep triest vind is dat Tony Montana (als karakter en als cultureel icoon) als idool wordt gezien door ghetto-rappers en gangsters. De enige reden is namelijk vanwege Tony's materialistische en hebzuchtige leventje. Dat is gewoon triest, want dat is absoluut niet de bedoeling van de film. Of tenminste niet zover mijn kennis.

Ook op audiovisueel gebied is Scarface erg sterk. De foute kleding van de personages, de prachtige locaties en de mooie auto's in combinatie met de soundtrack van Giorgio Moroder (een combinatie van synthesizer pop en elektronische muziek) zorgen voor een heerlijk 80s karakter. Het ligt aan je smaak of je de manier van filmen waardeert: de opkomst en ondergang van de film wordt in felle kleuren geschilderd: er wordt veel gebruik gemaakt van de jaren 80'. Nochtans: dit is een kwestie van smaak. Want Scarface verschilt nu eenmaal van de meer duistere misdaadfilms. En uiteraard is er ook een hoeveelheid humor aanwezig (dit wordt met name gedragen door Tony's hilarische gezichtsuitdrukkingen en monologen). Ook de romantiek is dit keer totaal anders dan je van de normale norm gewend bent. Geen zoete liefdesbrieven of emotionele gevoelens, nee: deze film portretteert op een geweldige wijze hoe vrouwen geen zeggenschap hebben in een romance in het criminele circuit. Nee, de mannen hebben de macht en totale controle over hun geliefden rondom die criminele kring.

Hoewel ik de film nu al meerderen malen gezien heb ben ik toch op een klein minpunt gestuit. Ik moet toegeven dat een deel van de dialoog een beetje lauw en flauw overkomt ondanks dat Scarface barstensvol zit met schitterende dialogen. Maar eerlijk is eerlijk: dit controversiële meesterwerk is een heimelijk genot.

Huh?????

Of bedoel je dat ze voor t eerst samen spelen?

Ultieme gangsterfilm. Het enige wat mij opvalt is dat ik met de jaren minder sympatie voor Toni krijg. Zijn extreme egoisme, vooral aan het einde nog gevoed door paranoia en coke-verslaving, zorgen ervoor dat ik hem tegenwoordig meer irritant dan cool vind. Vooral als hij uiteindelijk zijn beste vriend afmaakt kan ik hem eigenlijk nog moeilijk volgen.

Het is eigenlijk een standaard rise and fall, misdaadverhaal maar met geweldige acteurs, en met een letterlijk knallend slot. De muziek die bij de eindscene zit geeft wel net dat stukje indringendheid om het allemaal niet te cool te maken maar vooral tragisch.

De film ademt de jaren 80 en de miami coke cultuur die toen booming was. Het was subjectief altijd een soort held voor mij, nu is het objectief gewoon een hele goede misdaad film, die op veel vlakken onovertroffen is.

Dat ze naar de klote ging was nogal subjectief en hypocriet van Toni. Ze was namelijk gewoon gelukkig met Manny volgens mij. Vanuit zijn oogpunt is het niet onbegrijpelijk dat hij woedend was over het feit dat hij tijdenlang niet bereikbaar was, en vervolgens een romance met zijn zus was gestart, iets wat Toni hem uitdrukkelijk verboden had. Wat voor mij alleen onbegrijpelijk is, is dat hij hem dan gelijk afschiet. Dit is uiteraard te wijten aan het feit dat hij psychotisch en drugsverslaafd was, maar mijn ''relatie'' met Toni word er toch door bekoeld. 4,5 btw.

Psoilers, maybe?

Uiteindelijk stem je er wel mee in dat de psychose een/dé belangrijke factor is/kan zijn, en dat was mijn voornaamste punt. Maar jouw persoonlijke (bekoelde) gevoel daarbij kan ik inkomen; ik heb zelf het idee dat B D P daar niet de nadruk op legt/wil leggen...

En dan nóg hoger stemmen dan mij, okay, nuff said.

"....did ya know i eat octopus three times a day!?......i got f#ckin' octopus comin' outta my f#ckin' ears man.....how do ya like that!...."

Scarface (1983) is en blijft voor mij een geweldige film,vanavond op de tv dus het is voor mij duidelijk en helder wat ik aankomende avond ga kijken.

ktrek denk ik de dvd uit de kast en ga em checken!

De pers kraakte de film af omdat Tony lelijke dingen zegt over een bepaalde ideologie.

Waanzinnige gangsterfilm met een aandoenlijk 80s sfeertje, geweldige soundtrack en prachtige vertolking van Al Pacino als de iconische en legendarische Tony Montana. Ik beschouw Scarface eigenlijk wel als een favoriet van me. Geweldige film. Geniaal!

Who do I Trust?

Me, that's Who.

Pacino op zn best en wss zelfs zn beste rol ooit. Ik vind hem iig beter spelen als in The Godfather, maar als geheel haalt Scarface het toch niet bij die film. Het verhaal is daarvoor net even te simpel en mist de nodige diepgang. Ik vond die scene met de (mislukte) aanslag op Montana wel vrij slecht, qua ongeloofwaardigheid dan vooral. Zelfde geldt een beetje voor het einde, maar goed daar past het iets beter omdat het juist het einde is. .
Verder blijft er natuurlijk wel een hele goeie gangsterfilm staan. 4*

Legendarische quote!!

Na het zien van deze film kun je gewoon geen drugswoorden meer horen.

Er zitten inderdaad wat legendarische quotes in die je hoort op gangster rap albums.

Pacino acteerd als de beste als een ijskoude, egoïstische Godfather.

Spijtig dat Michelle Pfeiffer mee doet in deze film, voegt weinig toe aan het verhaal, speelt gewoon het speelgoedje van Pacino.

Dat dit een zware klassieker is is wel bekend denk ik bij de filmfans.

Typisch jaren '80 sfeertje met Stallone achtige personages.

De kettingzaag scène is nog steeds populair deze dagen.

I always tell the truth, even when I lie!

Dat dit een geweldige film is: daar ben ik het helemaal mee eens.

Michelle Pfeiffer voegt juist enorm veel toe aan het verhaal. Ze is de ongelukkige vrouw van Tony en doordat hij haar volledig in zijn macht heeft verpest ze haar hele leven door drugs, drank en ongelukkigheid.

Verder snap ik ook niet wat je bedoelt met 'Stallone-achtige-personages'.

Al Pacino is een complete uiterlijke verandering ondergaan in vergelijking met zijn rol als de gesofisticeerde Michael Corleone, hoewel dit dan ook 11 jaar later plaatsvond, maar toch. Scarface verteld het verhaal van de opkomst en ondergang van een gevreesde drugsbaron. Het einde vond ik werkelijk magistraal. De drugsbaron die enigszins onkwetsbaar leek arriveerde toch bij zijn ondergang.

4.0*

Gave gangsterfilm, de opkomst en ondergang van Tony Montana, prachtige jaren 80 sfeer.

Ik vind hier geen sprake van overacting, wat ik vooral zie in deze film is hoe Montana en ook zijn

vrouw op verschillende manieren veranderen door coke gebruik.

Montana word paranoide, denkt ook de hele wereld aan te kunnen, heeft duidelijk ook echt de momenten dat hij zichtbaar een junk is zoals in het restaurant, zijn vrouw daartegen is dat duidelijk, die gaat meer een zombie worden.

2 duidelijk verschillende beelden van wat coke kan doen met een mens.

Door gebruikers word deze film behoorlijk verheerlijkt, mede dankzij de berg coke op zijn buro, maar in principe is deze film een anti reclame voor coke, dat is de boodschap die ik er in lees, misschien ook wel omdat ik er irl mee te maken heb gehad.

Verhaal loopt snel, zeker in vergelijking met The Godfather waar de dialogen veel langer zijn, los van de rol van Pacino vind ik dat er sowieso sterk geacteerd word in deze film

Prima film!!

In eerste instantie had ik toch wel mijn twijfels om deze film te bekijken. Ik ben eigenlijk niet zo van de misdaadfilms. Maar toen ik eenmaal ging kijken bleef ik ook aan de buis gekluisterd. Wow, wat een goeie film is dit zeg. Geen overdreven schietwerk (okee, op de eindscène na dan), geen overdreven gedoe maar een zeer spannend scenario en nog het allerbelangrijkste .... een acteerwerk waar je u tegen zegt.

Wat heeft die Pacino toch een charisma en wat kan die man acteren. Vaak begin ik me snel te vervelen bij dit soort misdaadfilms maar in dit geval had de film wel 3 uur langer mogen duren. Ook Michelle Pfeiffer was supersterk qua acteerwerk. Als verveelde diva kwam ze heel sterk over. Zij voegde ook echt wat toe aan de film en dat vind ik niet altijd wat haar acteren betreft.

Wat voor mij eruit sprong was de kettingzaagscène en toch ook wel de eindscène. Zo triest om te zien dat hij zijn beste vriend toch om het leven brengt als blijkt dat hij een relatie met zijn zus heeft. Ook de manier hoe hij zich staande hield in het vuurgevecht op het einde was ook indrukwekkend alhoewel ik dat wel een beetje naar het overdrijven vind neigen.

Wat mij betreft één van de beste misdaadfilms die ik ooit gezien heb maar ik moet daar wel bij toegeven dat dat er niet zoveel zijn. Misdaadfilms die ik gezien heb, bedoel ik.

Briljante gangsterfilm.

Wat ik met name heel erg waardeer aan de film is het stilistische aspect en de melodramatische kant van het verhaal.

Verder speelt Al Pacino ook echt geweldig als de iconische gangster Tony Montana.

Verder blaast de film ook een heerlijk 80s sfeertje uit met veel kleur.

Briljante film dit met ook een paar geweldige dialogen die klassieke waarde hebben!

Waarschijnlijk de enigste film ooit waar ik 5 sterren voor ga geven , nog steeds een absoluut meesterwerk

Met alle respect, ik vind dit de meest overschatte film ooit.

Ik snap niet hoe een simpel verhaal en slechte acteer prestaties (ja hier zelfs Pacino!) tot een goede film kunnen leiden, en dat is dan ook niet het geval. De hele film lijkt meer op een wedstrijdje wie het vaakst 'fuck' kan roepen. Niks voor mij deze film, Pacino kan zoveel beter.

Zeggen dat Pacino hier slecht acteert is zonder enig respect sorry.

Je hoeft ook niet respectvol te zijn. Pacino's prestatie in Scarface is een pure belediging richting drama als kunstvorm.

waar slaat dat nu weer op?

Je mag er van vinden wat je wil hoor. Ik vind dat Pacino erg goed een immer booskijkende, scheldende gorilla neerzet. Een absolute karikatuur.