Scarface (1983)

Aantal off-topic berichten verwijderd.

Na 16 jaar MM weet ik: het zijn de meesterwerken en fiasco's die je uit de schrijfstilte trekken.

Er zijn fasen dat ik iedere film van een recensie voorzie. Tot ik door het leven word afgeleid en MM weer even links laat liggen. Dan (her)zie je een film die je uit je stoel doet opveren van enthousiasme. Of eentje die je zodanig tegen de haren instrijkt, dat je er toch effe iets over kwijt moet.

In het begin vormt de herziening van Scarface nog een charmante herintroductie in Pacino's jongere jaren, maar het duurt niet lang voor zijn pompeuze acteerwerk (wederom) begint te irriteren. Dat ligt meer aan de zijn personage dan aan zijn werk als acteur, maar het gebrek aan nuance in zijn optreden zit de inleving op een gegeven moment wel behoorlijk in de weg. En wat dat betreft wordt hij door de overige aspecten, het verhaal voorop, ook niet echt geholpen.

De opbouw is kinderlijk van opzet, met een zwaar gebrek aan gewichtige scenes die de epische lengte kunnen rechtvaardigen, om over de zijdelings ingefietste "love"-story nog maar te zwijgen. Een zijplotje met zuslief en beste vriend is zowaar nog erger. Transparant vormgegeven, zonder chemie vertaald en zoals de rest van de film met een fikse make-up van dramatische muziek (lelijk!) en hier en daar wat ostentatieve slow-motion behandeld om de illusie van grandeur te wekken maar wat niet kan verhullen dat personages en verhaal zo plat als een dubbeltje zijn.

Rise and fall stap voor stap. Irritant om te zien hoe een blaaskaak als Montana zonder enig talent of vernuft maar puur met de domme, botte bijl hogerop weet te geraken. Je sympathiseert geen seconde met hem, terwijl het rise-and-fall format toch echt pas gedijt als je een minimum van bewondering voor de hoofdpersoon kunt opbrengen, in ieder geval gedurende het rise-gedeelte. Hij heeft lef en een grote bek, that's it. Scarface is een ode aan de driftkikker en blaaskaak, en gezien de haast unanieme bewondering zullen er generaties onontplooide jongens rondlopen die zich (gretig of heimelijk) laven aan Montana's in coke en geweld gedoopte machismo, anders kan ik zijn populariteit niet verklaren.

Grootsprakige film, zonder verrassingen en zonder ruimte voor sympathie. In plaats daarvan krijg je bijna drie uur lang alfa-gedrag op z'n testosteronst voorgeschoteld. Wellicht voor zijn tijd een pionier in het genre, maar irritant genoeg om eventuele punten voor vernieuwing links te laten liggen. Het is dat deze reeds gefossiliseerd is in de filmcanon, maar een objectieve blik kan moeilijk ontkennen dat Scarface de tijd slecht overleefd heeft. Volle ster eraf.

Na Avatar en Hachi: A Dog's Tale voor mij de meest overschatte film...

Wanneer komt die remake nou eens een keer

Dat is blijkbaar ook een 20jaren plan

Scarface van Brian De Palma blijft voor mij een geniale film. Zeker een meesterwerkje wat voor veel regisseurs binnen het genre voeding gaf ter inspiratie. Het hoge testosteron gehalte van de protagonist krijgt in latere werkjes wel wat meer diepgang maar dit blijft toch wel de basis. Heerlijke film!

Eveneens enkele off-topic berichten verwijderd.

Zelden een film meegemaakt waar de filmscore mij zo in de weg zat als bij dit ‘meesterwerk’ yech!

Nog een keer een kans gegeven. 3 x opnieuw moeten beginnen wegens in slaap vallen.

Zo traag als wat, ook het acteerwerk vind ik niet je van het.

Dodelijk saai.

Scarface is vooral een tragisch drama over een man, die zich blindelings laat leiden door zijn visie op de Amerikaanse Droom: Eerst geld, dan macht, dan vrouwen. Tony Montana krijgt het uiteindelijk allemaal voor elkaar, maar gaat er uiteindelijk aan onderdoor. Mooi om te zien dat Tony toch nog een hart had, voor onschuldige vrouwen en kinderen(car scene).

Al Pacino acteert echt uitstekenden is perfect op zijn plek te midden van een uitstekende cast, onder wie Pfeiffer.

Voor mij persoonlijk had de climax(geweldsuitbarsting) op het einde van de film, wat langer mogen voortduren.

Voor mij: 4*

Mooi verhaal over de opkomst en de instoring van een drugsbaas, erg sterke rol van Al Pacino die met veel bluf en bravoure de top bereikt maar zichzelf uiteindelijk dan toch wat overschat, Pacino heeft een lompe rol als Tony Montana die weinig respect ergens voor heeft, ook niet voor zijn vrouw die uiteindelijke een lopende zombie wordt van de drugs, het slot is erg vrij massaal, de film krijgt voor een niet de volle 5 omdat hij naar mijn idee wel wat korter had gekunnen

Deze film komt me te dommig en kinderachtig over, hoop lege stoerdoenerij met lelijke soundtrack. Pacino speelt zoals wel vaker echt zwaar over de top ook, lachwekkend slecht eigenlijk. Heb hier geen goed woord voor over.

Kan iemand mij iets verstellen over de 4K scan.

Deze film nu pas voor het eerst gezien, een klassieker waar de tand des tijds niet aardig voor is geweest, ongeloofwaardig, traag, ene Tony die zich naar de top van de drugswereld weet te klimmen, ongeloofwaardig en eenzijdig neergezet door Al Pacino, duidelijk aangeleerde maniertjes die geforceerd overkomen, daarnaast was het blijkbaar de bedoeling dat Tony enige sympathie bij de kijker moest opwekken, de tedere keiharde crimineel die gek is op zijn zusje, het komt er niet uit. De laatste scène is ronduit potsierlijke.

'Where're from?
Baltimore..'

Hahaha, deze verwijzing naar Hairspray ontging mij niet. Hoe grappig.
Beroemde quotes, Al Pacino en misdaad, heel veel misdaad. (eigenlijk Dûh, hea??)
Huivering na huivering vanwege dat. Die eerste was al raak en daarna een afschuwelijke scene met de Cubanen. Nee, daar kan/kon ik gewoon niet tegen. Eigenlijk is/was dit dus weer totaal niet mijn ding.
Ik jammer de hele boel al bij elkaar wanneer ik per ongeluk op een huisjesslak sta.

Wat blijft er dan nog over?
Uhm, de tijd waarin het zich afspeelt is op zich mooi en vooral Michelle Pfeiffer weet wel het beste uit haar rol te halen wat mij betreft.
Voor de rest dus niet mijn pakkie an.

De jaren 80 is inderdaad erg leuk en ook de muziek, niet te vergeten. Miss Pfeiffer is natuurlijk erg lekker in deze film.

Na herziening mijn score bijgesteld. Waar Pacino in The Godfather een ingetogen rol neerzette was dit de andere kant van zijn acteerwerk. Overdreven en over de top. Niet al te best camerawerk, inhoudsloze dialogen en een ronduit irritante soundtrack.En met een zeer overdreven en dramatisch einde was het voor mij duidelijk dat ik deze film nooit meer ga zien.

Dat is ook een trademark van DePalma.

Wat heet...

Ik had er bij de Intouchables totaal geen last van. Sterker nog in die film was het perfect.

Alles wat de beste reviewers hier schrijven die lage cijfers geven, daar kan ik alleen maar bij denken; dit past juist bij de film, de hoofdpersonage. Zo'n film mag er ook zijn.

Snap sowieso niet dat veel mensen zo makkelijk strooien met beneden de 2 sterren. Dat lijkt me gewoon geen logische, objectieve beraming. Ik probeer me altijd in te leven wat men met de film wilt, vind ik het niks en een redelijke groep mensen wel, dan moet dat iets zeggen. Wat valt er te waarderen?

Zie het ook als een presentatie op school. Zou je snel 3/10 aan iemand kunnen geven? Heb je er een logische verklaring voor? Is er een limiet te geven aan creativiteit en persoonlijke uitdrukking?

Daarnaast lijkt mij een cijfer niet voornamelijk bedoeld als het omhoog of omlaag brengen van een gemiddelde maar als individuele score op zich die de recensent naar anderen toe moet kunnen verkleden en verkopen als zijnde de totale score. Je moet jouw eigen score kunnen zien als de gemiddelde eindscore voor iedereen en dit met vertrouwen uitdragen, zo zie ik het scoren.

Ja, het kan irritant zijn om een film te zien die zo ver weg staat van de eigen beoordeling. Zegt het cijfer misschien iets relevants?

Dan zie ik de logica niet om voor een film zoals deze minder dan 2 sterren te geven. Zou je niet raar opkijken als deze 1,5 in totaal scoort? Vind je dit daadwerkelijk de juiste vertegenwoordiging voor de print? #ratingrants

Ik vind het gewoon een erg vervelende film.

Vast een hopeloze zaak, maar misschien komt MM nog eens met een handleiding Scoren. Dat zou weleens een lekker debat kunnen worden xD.

Er is een handleiding tot scoren: Dat bepaal je lekker helemaal zelf!

Vandaag dan maar eens bekeken na 40 jaar (er was toch weinig op TV), omdat ik geen fan ben van Al Pacino. En het is gelijk de laatste keer. Het is een verhaal en rollenspel dat je kan verwachten, maar voor mij is dit gelijk 170 minuten te lang. Michelle Pfeiffer is nog behoorlijk jong, maar heeft natuurlijk een slappe, inhoudsloze en ondankbare rol. Al Pacino komt overtuigend over, maar zijn rol irriteert gewoon de hele film. Je krijgt totaal geen sympathie voor hem (zover je dat al moet krijgen voor zo'n persoon). De enige die wat goedkeuring van ons kreeg was de rol Manny. De film komt dicht bij de waarheid, ondanks de over de top laatste scenes en verdient daarom zijn credits voor velen. Voor mij is dit een 2,5 sterrenfilm helaas.

Als ik Scarface niet goed vind heb ik dus wansmaak.

Heb ik dus eigenlijk geen recht om te oordelen over deze film zeker.

En geloof me, ik ga tegen vrienden nog veel groffer te keer.

Zet je mij in een hoek, krijg je de klappen.

[Edit moderator: paar tussenliggende berichten met persoonlijke aanvallen verwijderd, plus een waarschuwing gestuurd.]

Man man, wat een herkenning!! Jaaaaren geleden vond ik dit een dijk van een film 4-5* zeker...Vorige week herzien en na 20 minuten gestopt . Vanavond verder..Na 40 minuten pas aardig en interessant; de scene met Pacino en Pfeiffer in de disco. Pacino als onderdeurtje en met een gezicht van een 16 jarige , die daardoor een ongeloofwaardige rol speelt.. En hij kent geen rem, over -acting wat hij al zijn hele leven doet, op het irritante af. Zo irritant dat het tegen staat. En dat 3 uur lang. Het verhaal is ook verre van interessant en zeer voorspelbaar..Dan nog wat B acteurs en ik kom al zappend ( veel!!!) op 1,5*. Wat een vervelende film, die vast wel in de top 50 staat. Aan mij niet meer besteed.

Zeer lang geleden gezien. Vond het toen top, 4-5*. In twee etappes herzien nu ; wat een oervervelende film met name door een hoogst irritante Pacino Als je geen sympathie hebt voor de hoofdrolspeler houdt het helemaal op...zeker 3 uur lang. Deze veel te lange en daardoor langdradige film heeft de tand des tijds niet doorstaan. Pacino acteert dat ie acteert, en kan absoluut niet in de schaduw van een De Niro staan bv. De film zit behalve Pfeiffer vol met B acteurs.

.Al zappend er snel een eind aangemaakt...1,5*

Lees de uitstekende review van remorz hierboven.

Btw..werd De Palma geen charlatan genoemd destijds?? Of Laurentius...of beiden....who cares?