A Quiet Place Part II (2020)

De film begint sterk, en is qua toon ook anders dan de eerste film. Opener, meer geluid, meer actie. En enorm goed geschoten actie ook (dat shot vanuit die auto!). Even denk ik dan: is dit wat Aliens na Alien was? Maar daarna gaat de film op hetzelfde stramien verder van de eerste film. Dat is ten eerste jammer, want de film brengt niets nieuws. Nu was het eerste deel een geweldige film, maar deze herhaling van zetten hoef ik dan niet per se te zien. Hoewel er echt goede momenten in zitten zoals die scène op 3 fronten tegelijk en je als kijker niet echt weet wat er gaat komen, die is uitstekend geschoten en vol spanning. En daarnaast is de uitwerking minder. Zeker het middenstuk sleept wat doordat de film niet echt weet welke kant het uit wil. En ook wordt te veel gewerkt met jump scares. Richting het einde wordt het weer beter, juist doordat er dan wat nieuwe elementen in voorkomen. Maar ook daar dacht ik: hoe veel beter was het geweest het begin en einde langer te maken en het midenstuk eruit halen. De plot is zo dun, daar hoef je het niet om te laten. Maar eerst een stuk waarin de mens wordt afgeslacht, daarna een stuk waarin de mens ermee leert leven terug kan vechten. Origineel? Niet per se. Maar juist die eerste 15 minuten tonen dat de regisseur het wel in zich heeft enorm goed actie te kunnen regisseren. En als de uitwerking goed is, prima toch?
Nu wel, een herhaling van een goede film maakt geen slechte film natuurlijk. Maar het had veel beter kunnen zijn. 3,0*.

Vervolg.

Zoals wel vaker bij vervolgen valt dit vervolg op het succes van 2018 relatief tegen. Ik vraag me bij dit soort films vaak af of ze het resultaat hebben afgeschermd van de regisseurs nadat het is afgerond. Als geheel vind ik het namelijk een slordig vervolg op een film die best goed was op het gebied van horror.

Dit deel slaat na een uitstekende eerste 10 minuten een iets andere richting op dan het eerste deel. Opvallend aan deze film is dat het veel luider en lawaaieriger is. Toch wel iets dat tegen de principes ingaat, zeker als je "Quiet" in je filmtitel hebt staan. Zowel de soundtrack als de geluidseffecten slaan aardig door tijdens deze film, die de subtielere vormen van spanning teniet doen laten gaan.

Het acteerwerk is aardig. Blunt doet het goed, maar Murphy is de grote verrassing van de film. De kinderen mogen ook genoemd worden, maar van die twee was het al bekend dat ze talenten waren vanaf het eerste deel. Bij elkaar staan er dus aardige rollen te spelen. De personages zelf zijn wat minder interessant, zeker omdat de interessantere stukken al behandeld zijn tijdens het eerste deel.

Dit deel kent een prominentere aanwezigheid van de monsters en er lijkt ook meer budget te zijn waardoor een hoop scenes net wat groter uitpakken. Deze film kent dan ook een aantal massaslachtingen, die helaas wel veilig worden gespeeld om waarschijnlijk de PG-13 te behouden. Dat valt echter op een negatieve manier op, omdat de opzet van de film verder wel om een R-rating lijkt te vragen.

Ondanks dat het niet te lang duurt en vermakelijk blijft mis ik tijdens de film gewoon een grote smak aan spanning. De subtiele vormen van horror zijn bijna compleet weg, behalve tijdens de opening, die uitstekend geregisseerd is. Deze film is te luid en inhoudsloos om een vervolgdeel te rechtvaardigen. Het viel te verwachten, maar de magie lijkt er een beetje uit te zijn gezogen. Misschien dat deel 3 zich met een andere regisseur weer kan herpakken, maar dan zullen ze serieus beter werk van het script moeten maken.

Poe wat een tegenvaller.. Laat ik eerst met positive beginnen.

Weer uitstekend opgebouwde suspence met goed getimde schrikmomenten en uitstekend acteerwerk van alle acteurs. Het grootste gemis/minpunt in de film is dat ik mij niet emotioneel verbonden voelde wat ik met het orgineel wel had.

Reden daarvoor is dat Cillian Murphy's personage nogal in de weg zat. Ik voelde geen band met hem omdat hij zo matig

geintroduceerd word. Mis scenes met zijn vrouw en kinderen en hoe die zijn overleden. Plus had Blunt op zoek moeten gaan naar haar dochter en niet Murphy's personage. Film voelt afgerafeld meer van hetzelfde en leeg met een zwak open eind.

Benieuwd hoeveel geld Djimon Hounsou heeft gekregen voor zijn nutteloze rol, lekkere cash grab voor hem.

Gelukkig kan men ook geluidloos geeuwen. Ging men in het eerste deel nog uit van een vrij originele premisse (de letterlijke dreiging van geluid) en liet men de oorzaak ervan grotendeels uit beeld dan krijg je nu zowat de hele film lang een resem monsters te zien die je verwachtingen om iets nieuws te zien voortdurend voortdurend stuk klauwen. Het ontbreekt de film geheel aan originele scenariovondsten en de superbe sound editing uit deel 1 is nagenoeg volledig afwezig. De actietaferelen zijn zo mat en voorspelbaar dat men toevlucht diende de nemen tot een weinig geïnspireerde montage van de grauwende monsters op 3 locaties tegelijkertijd. En dan is er nog letterlijk het vingertje van 1 van de personages dat moet wijzen naar wat de toeschouwer gewoon duidelijk in beeld ziet (boten in een haven) . Alsof men hoopt dat de kijker niet enkel 'stom' naar de film gaat kijken maar dat ook zowat blind zal doen. De slechtste film van 2021 is nu al binnen.

Dank je wel, heb er steeds meer zin in !!

Waardig vervolg.

Het eerste kwartier is zelfs uitstekend. In plaats van direct terug naar de sfeer van het origineel te gaan, krijgen we een puik geschoten actiescène voorgeschoteld. Nadien schakelt men terug, zowel in tempo als in niveau. Er zitten een aantal goede elementen in, zoals de focus op drie situaties tegelijkertijd, maar - weinig verrassend - kan ook deze sequel een aantal valkuilen niet ontwijken. Van zodra er andere mensen aan te pas komen, wordt het al een stuk minder.

Millicent Simmonds krijgt in afwezigheid van John Krasinski de grootste rol en doet dat met verve. Met ook de finale die gericht is op haar personage, sluit ik een derde deel niet uit, maar eigenlijk hoop ik van niet. Het origineel is goed, deze sequel heeft goede elementen maar als geheel net wat minder, dus ik vrees dat het alleen maar bergafwaarts kan gaan.

3

Matig.

Het verrassingseffect van de monsters is er na het eerste deel wel vanaf. Net als in het origineel duurt het vrij lang voor er de nodige jump scares zijn. En als ze er dan zijn overrompelen ze je niet meer zo sterk als in de eerste film. Eigenlijk had het gewoon bij een film moeten blijven. Maar het was een kassucces. Dus kom maar op met die sequel. Ik vond dit deel zeker niet zo sterk als het eerste, hier en daar zelfs saai. Het eindigt ook ongeveer op dezelfde manier. De mens weet de monsters te overwinnen. Voor het moment althans. Ik zie ook nog wel een deel drie komen.

Dit vervolg op "A Quiet Place (2018)" was mijn eerste bioscoopfilm sinds de coronapandemie (mijn laatste bioscoopfilms was "1917 (2019)", die ik vorig jaar in februari zag). Vaak vallen vervolg films tegen, maar dat vond ik bij dit vervolg juist niet.

De onverwachte kaskraker "A Quiet Place" uit 2018 was een fijn en klein griezelfilmpje over het gezin Abbott dat wordt bedreigd door blinde monsters met een gevaarlijk scherp gehoor. De film schreeuwde niet om een vervolg, maar kreeg er uiteraard toch een. Dit vervolg gaat verder waar deel één ophield: Moeder Evelyn (Emily Blunt) en haar kinderen Regan (Millicent Simmonds), die doof geboren werd (in het echt is Millicent Simmonds ook doof), Marcus (Noah Jupe) en de pas geboren baby (niet echt handig als je je stil moet houden) ontvluchten hun brandende boerderij en gaan op zoek naar andere overlevenden.

De mix van intense spanning (de spannenste momenten doen zich voor als iemand er helemaal alleen voor staat) en aandoenlijk drama werkt nog steeds erg goed, en het grotere speelveld biedt de nodige variatie. Ook de opening van de film vond ik fraai gedaan, want daarbij gaat men terug in de tijd en zie je hoe de monsters op de aarde zijn gekomen (In de verte stort dan iets reusachtigs uit de lucht tijdens een honkbalwedstrijd in het stadje van het gezin Abbott). Ook maken we dan weer kennis met gezin Abbott (dan nog inclusief vader Lee en zoontje Beau) en zien we ook eventjes de zekere Emmett (Cillian Murphy), die in dit vervolg één van de hoofdrolspelers is. Na deze fraaie en spannende opening, gaan we weer terug naar de huidige tijd (dag 474 van de invasie) en belanden we op de boerderij waar de eerste film eindigde.

Net zoals in het eerste deel, heerst er vooral stilte (je moet doodstil zijn want anders pakken de monsters je), zo loopt iedereen op blote voeten, en dat zorgde ervoor dat iedereen in de bioscoop hoofdzakelijk ook stil was (niemand durfde krakende chips te eten en gelukkig had mijn broer dit keer ook geen Japanse zoutjes bij zich, die enorm kraken, maar frietjes en zelf had ik niet krakende nootjes bij me). Muziek is er eigenlijk ook niet te horen en de soundtrack is vooral gevuld met onheilspellend gebrom.

Het verhaal wist mij in ieder geval van de eerste tot de laatste minuut te vermaken en te boeien en er zitten meer dan genoeg spannende scènes (o.a. in een hoogoven, trein, haven en eiland) in en ook zijn de monsters (die er fraai uitzien) regelmatig in beeld te zien en ze zijn dit keer ook met velen aanwezig. Dit zorgt er wel voor dat de makers wel wat in herhaling vallen. Waarom de monsters het eigenlijk op de mensen hebben voorzien is me nog steeds niet duidelijk, want ze eten volgens mij de mensen niet op en doden hun alleen maar.

Hoewel de monsters dit keer de nodige mensen doden, valt er wel geen goor (dat durft tegenwoordig geen enkele regisseur meer in een bioscoopfilm te laten zien) te zien, maar wel vond ik het behoorlijk pijnlijk om te zien hoe zoon Marcus in een berenklem trapte en het daarna uitschreeuwde van de pijn met alle gevolgen (m.b.t. de monsters) van dien. Net zoals in het eerste deel deed de cast het wederom uitstekend en dit keer vond ik de twee kinderen Noah Jupe en Millicent Simmonds er bovenuit springen en vooral Millicent Simmonds die grote indruk maakt en ze zou ook de hele film kunnen dragen. Emily Blunt deed het ook weer uitstekend en ik vond haar ook heel mooi om naar te kijken.

Omdat we John Krasinski (als vader Lee), teven de regisseur van deze film en ook is hij de man van Emily Blunt, alleen even in het begin zien, moest er natuurlijk een nieuwe man geïntroduceerd worden en dat is dus Cillian Murphy geworden in de rol van Emmett, die een bekende is van het gezin Abbott en die zijn gezin heeft verloren. Hierdoor is hij in eerste instantie niet zo happig om te helpen. Ook hij deed het gewoon goed en verder zien we ook nog de vrij bekende acteur Djimon Hounsou als een inwoner (die ook een radioboodschap uitzendt via een liedje) op een eilandje (de monsters kunnen niet zwemmen), waar het einde van het verhaal zich afspeelt. Het einde suggereert nog een vervolg en hopelijk is het verhaal daarna uit.

Al met al vind ik dit vervolg een vervolg zoals een vervolg zou moeten zijn, want dit vervolg gaat precies verder waar de vorige film eindige en dit vervolg is eveneens spannend, boeiend en vermakelijk en vond ik zelfs een tikkeltje beter dan het eerste deel. Ook geeft dit vervolg wat meer uitleg m.b.t. monsters.

Net terug van de cinema, ideale film om nog eens iets op het grote doek te zien. Niet eenvoudig, want bioscopen zijn niet echt een quiet place....

De originele film was best wel goed en wist een film te maken met less is more. Minder bombastisch dan de gemiddelde film van tegenwoordig, maar spelen met stiltes en zo een passende sfeer met schrikmomenten. En zoals dat wel standaard is moet ook deze film een sequel krijgen. Gelukkig weet John Krasinski er weer iets van te maken. Geen herhaling maar evengoed in de zelfde stijl. Verrassend is de film zeker niet meer, maar je krijgt wat je kan verwachten van een 2e deel. Ook nu van genoten.

Eindelijk nog eens naar de bioscoop en éindelijk nog eens een degelijke horrorfilm! Spannend dat dit was, op het puntje van mijn stoel gezeten. Veel beter dan de eerste, die al redelijk onderhoudend was, maar een beetje mysterieuzer en wat saaier. In deze sequel krijgen we wat meer te zien over de achtergrond en komen de wezens herhaaldelijk vol in beeld. Ja het waren cgi monsters, zij het sterk geïnspireerd door Alien, maar ze zagen er best cool uit. Het blijft weliswaar onduidelijk wat ze van de mensen willen en wat ze met hen doen: weggooien, een boks verkopen? Opeten alleszins niet.

Daarnaast blijken er tal van plotgaten te zitten. Ten eerste is het nu duidelijk dat deze wezens, hoewel sterk en snel, zeer kwetsbaar zijn. Een single shot in de hersenen van een cal. 12 of .38 volstaat om ze om te leggen, vergelijkbaar met zombies. We spreken hier over de VS waar drie keer meer wapens in omloop zijn dan mensen. Een beetje getraind sportschutter maait er zo twintig richting kerkhof per minuut. Apocalyps ammehoela. De wezens zijn ook blind en komen uitsluitend op geluid af. In een bos overleven ze dus geen dag aangezien ze tegen elke boom zouden op botsen en bij elke merel of ieder everzwijn dat lawaai maakt in actie schieten.

Enfin, we denken er best gewoon niet te veel bij na. Veel actie en veel kijkplezier verzekerd in ieder geval. Cast was ook uitstekend, echte karakterkoppen allemaal. Laat die derde maar komen! Het laatste zinnetje in de beschrijving is trouwens sterk misleidend aangezien dat andere gevaar niet langer dan vijf minuten gevaarlijk is.

A Quiet Place Part II, tja A Quiet Place uit 2018 vond ik erg goed en ja hij eindigde nogal abrupt dus ergens wel logisch dat er nu een deel 2 is, so here we go...

En wat vond ik er nou van:

Erg fijn dat de film begint met een soort van prequel aan het eerste deel voordat het verder gaat. Krijgen we toch nog iets van uitleg over de komst van die monsters. Verder is het voorborduren daar waar we eindigde met deel 1. De spanning word nog steeds erg goed opgebouwd. En het verhaal is erg creepie op de vele momenten in de film. Oké soms wel voorspelbaar maar dat mocht de pret niet drukken. We leren ook weer wat meer over de monsters en hun zwakten. Wel (kleine spoiler) eindigt de film net als zijn voorganger abrupt, wat natuurlijk ruimte biedt voor een deel 3. Aanrader? Absoluut!!

De film was redelijk saai. Er gebeurde niets nieuws en het was erg overbodig.

Het Corona effect zullen we maar zeggen, dat dit tweede deel hoger scoort dan deel 1. Deel 1 was in vele opzichten beter dan dit verhaal, maar na een jaar bijna geen bioscoop kan ik me voorstellen dat het weer een verademing is.
Als ik er echter objectief naar kijk dan valt hij tegen. De film zat in de "Jij bent een vriend dus je moet achter mijn dochter aangaan... Jij bent minder dan mijn man, want hij was de held" modus. Ook hadden ze meer kunnen doen met de proloog waar terug was gegaan naar het begin/ontstaan van het monster.
Ik zal verder ook niet moeilijk gaan doen over de batterijduur van het gehoortoestel, want dat zat ook al in het eerste deel.

Wat de film eigenlijk overeind houdt is de angstaanjagende sfeer en de vele schrikmomenten, waarbij er gekozen werd voor ontwikkelingen op meerdere plaatsen tegelijk. Dat was wel goed gevonden en net genoeg voor mij om de film te redden.

Maar heerlijk om weer eens naar de bioscoop te gaan na een jaar ongeveer!!!

Ook opmerkelijk is hoe dochter Regan met haar puberaal wangedrag eerst vader en broer de dood injoeg en het in deze sequel gemunt heeft op de rest van de familie en de vriend des huizes.

Toch wel beter dan het eerste deel.

Wat sfeer enzo betreft ontloopt het elkaar niet veel, maar hier zaten wat minder onlogische dingen in dan in dat eerste deel.

Wat vooral iets toevoegt is dat je af en toe die beesten echt goed ziet. Niet te veel, en nooit te lang, maar het geeft even een idee waarom al die lui zo bang zijn.

De 1ste film vond ik maar niks , deze kon me wel enigsins bekoren, veel plezanter en vermakelijker maar een topfilm was het niet en verwachte ik ook niet.

Dit genre ligt me ook iets minder.

Niettemin vond ik deze nog oke.

Vond deze toch al boeiender dan de eerste. Het is nergens wow, maar was pak minder saai, keek nog vlotjes weg.

90 min naar gezichten kijken die overdreven angstig kijken ..nou nee dank je .

Kinderfilm zonder horror .

Matig vervolg, de spanning die deel 1 met regelmaat weet te creëren is hier ver te zoeken. Het voelde een beetje als een uit de klauwen gelopen aflevering van Stranger Things.. Jammer want hier was veel meer uit te halen qua horror!

Ook deze 2e "A Quiet Place Part II" vond ik wel weer een goeie film, maar ik vond de eerste toch wel beter denk ik. Binnenkort ga ik ze allebei nog een keer opnieuw kijken, achter elkaar, en eens kijken of ik bij mijn mening blijf. Emily Blunt zie ik altijd wel graag spelen in films, maar Millicent Simmonds acteert wel heel goed vind ik voor zo'n jong meisje. Ik verwacht dat we van haar nog veel gaan zien. En Cillian Murphy heb ik eigenlijk nog nooit slecht zien acteren. Djimon Hounsou vond ik wel een leuke toevoeging. Hem had ik helemaal niet verwacht. Ik heb de beide films nu op m'n PC staan en vind dit wel films die ik in mijn collectie hou.

De verrassing is er natuurlijk een beetje af, maar regisseur John Krasinski weet dit grotendeels te compenseren met een aantal bijzonder spannende scenes, waarbij vooral het geweldige begin van de film in positieve zin opvalt. Daar wordt dan ook ruim de tijd voor genomen, waarna de rest van dit vervolg, hoe vakkundig en onderhoudend alles ook in elkaar is gezet, toch een beetje tegenvalt. Het opsplitsen van de hoofdpersonen komt het geheel uiteindelijk ook niet ten goede. Hierdoor kan er wel uitgepakt worden met meer spektakel en vooral meer monsters, maar de film doet tevens erg fragmentarisch en onvolledig aan. Op naar deel drie dus.

Ik ben ook positief, sterker nog, het zou me niet geheel verbazen als we A Quiet Place Part II hier en daar terug gaan zien in lijstjes met de beste sequels. Eigenlijk ben ik wat verrast meerdere gebruikers te zien hier die niet zo onder de indruk waren. Vanaf de bijzonder sterke openingsscène laat Krasinski andermaal zien dat hij goed spanning op kan bouwen, en weet hoe hij een nagelbijtende high stakes action set piece regisseert.

Voor mij werkte de intercutting met verschillende verhaallijnen van de karakters die james_cameron hierboven betreurt, overigens wel heel behoorlijk. Simmonds als feitelijke lead naar voren schuiven blijkt ook een prima zet, want ze draagt die verantwoordelijkheid met verve. Het gebrek aan dialoog maakt A Quiet Place Part II natuurlijk een film bij uitstek die leunt op visueel het verhaal vertellen, geholpen door een uitstekend sound design, en daarin stelde hij ons absoluut niet teleur.

Thuis gekeken in afwachting van 2e prik en angst voor 'bios aso's', bij een film als dit. Zonde natuurlijk, want dit is een biosfilm bij uitstek, maar gelukkig is het ook weer geen armoe op dat vlak bij de Miltons thuis. Niet zo goed als de eerste wellicht, maar dat is nauwelijks ernstig te noemen.

4,1*

De film is inderdaad sinds deze week ook te pindakazen en persoonlijk vind ik dit juist één van de films die uitermate geschikt is om thuis te kijken (had ik dus ook liever gedaan i.p.v. afgelopen vrijdag naar de bioscoop te gaan waar men laks was m.b.t. de coronaregels) vanwege de vele stille momenten tijdens de film. Dus je kan er lekker een "krakend" hapje en drankje bij eten en drinken zonder dat dit storend is (tenzij je wederhelft zich er natuurlijk niet aan irriteert ).

Kijk je hem thuis dan is een lekker groot scherm natuurlijk meegenomen, maar wat dat betreft is het bij ons armoe, want we hebben nog een 40 inch LED televisie uit 2010 (dat waren destijds de eerste LED televisies). Was destijds behoorlijk groot, maar behoort nu tot de kleinste woonkamer televisies (begint nu eigenlijk vanaf 55 inch).

Maar omdat de televisie gewoon nog werkt en de anderen thuis niet zo happig zijn op nieuwe dingen (en zeker niet technologie), doe ik het daar nog mee en stoor ik me er eigenlijk ook niet aan (het geluid loopt ook gewoon via de speakers van de televisie en het geluid staat daarbij eigenlijk altijd op "spraak" en ook daar stoor ik me niet aan en is bij deze film zelfs toereikend).

Fantastische film. Stukken beter dan het eerste deel wat ik persoonlijk overhyped vond.

Spanning van begin tot eind, sterk geacteerd door iedereen en het ziet er allemaal top uit.

Het is 474 dagen geleden dat die blinde, bloeddorstige buitenaardse monsters met een buitengewoon gehoor op Aarde landden en het grootste deel van de mensheid om zeep hielp. Evelyn Abbott [Emily Blunt], die ondanks dat ze zo stom was om een kind te krijgen nog steeds leeft, neemt haar kinderen Regan [Millicent Simmonds] en angsthaas Marcus [Noah Jupe] mee op een levensgevaarlijke reis op zoek naar een plek waar ze aansluiting hopen te krijgen bij andere overlevenden. Vervolg op A Quiet Place is opnieuw niet al te logisch en herschrijft de voorgeschiedenis omdat dat mooi van pas komt. Van mysterie is nauwelijks nog sprake en het duurt een uur (met enkele nep-schrikeffecten) voordat het op gang komt, maar het acteerwerk is opnieuw van hoog niveau en de finale maakt veel goed, ook al is het vooral bedoeld om de deur open te zetten naar deel 3 dat gepland staat voor 2023.

A Quiet Place is een zeer vakkundig gemaakte film, een prima vervolg op een al net zo sterke eerste film. Wat mij betreft verschillen ze in aanpak, maar niet in kwaliteit. De eerste film legde de focus meer op de suspense en de stiltemomenten, een werkwijze die me goed beviel. Daarmee was de film ook vrij origineel. Deel 2 heeft me bijzonder vermaakt, maar is grootser, bombastischer, visueel mooier en daarmee ook wel minder origineel, want er zijn natuurlijk wel meer van dit soort titels.

Maar wat geeft dat als de uitwerking opnieuw top is? John Krasinski krijgt opnieuw die spannende sfeer erin en de monsters blijven levensgevaarlijk. Ik vond de proloog ook erg gaaf, met het eerste moment dat het verkeerd gaat. Daarna is de film wel een tijdje een beetje rommelig en de extra mensen erbij maakten het niet altijd even sterk, maar echt tegenvallend werd het nooit. Wel jammer dat de actie overduidelijk niet r-rated is, wat wel bij deze film had gepast met alle rondmoordende monsters die behoorlijk krachtig zijn. De slotfase deed weer een beetje gas erbij en liet de film prima eindigen, met alle ruimte voor de onvermijdelijke derde film. Laat maar komen, die wil ik zien.

3,5*

Toe maar, 0,1* bonus

Ik veroordeel niemand om z'n keuzes, maar ik moet er niet aan denken zo thuis films te kijken. Daar ben ik teveel liefhebber voor en ik kijk te vaak films om het zonder 4K tv en een geluidsset erbij te doen. Ik vind geluid via de tv echt een pain in the ass.

Kan je niet je oude tv verkopen en met wat extra geld een moderne versie halen?