A Quiet Place Part II (2020)

"There's nothing left."

Eigenlijk is een vervolg op het vorige deel nogal overbodig, gezien die film prima op zichzelf kon staan.

Deel twee sluit gelijk aan op de gebeurtenissen van de voorganger. De overgebleven leden van de familie Abbott verlaten de verwoeste boerderij en trekken de buitenwereld in op zoek naar andere overlevenden. Veel vernieuwends moet je niet verwachten, maar het levert wel een onderhoudende film op.

'A Quiet Place Part II' splitst het verhaal op in twee delen. Hierin wordt de nadruk voornamelijk gelegd op dochter Regan die samen met een oude kennis op pad is. Een uitstekende keus, omdat Millicent Simmonds in deel één ook al de show stal. Vanuit haar perspectief word je als kijker weer lekker ondergedompeld.

Het verhaal voegt niet veel toe, al is het wel interessant om een glimp te zien van het begin. Het merendeel gaat uit van het spelen met het sound design, hoewel het trucje al bekend is. Desondanks zitten er een aantal spannende scènes tussen die naar meer smaken. Het is alleen jammer dat bepaalde zaken onderbelicht blijven.

Al met al een solide vervolg, maar buiten een aantal interessante punten voegt het niet veel toe.

3,5 Sterren.

Kan de hoge scores niet echt volgen, vond het maar een inspiratieloze bedoening. Ik had vooraf echt niet per se iets tegen een sequel, maar deze film herhaalt gewoon letterlijk exact dezelfde trucjes en dan ook nog eens op een veel minder efficiënte wijze.

Verhaaltje is los zand. Je voelt echt dat ze er een sequel uit moesten persen maar eigenlijk niet zo goed wisten welke richting ze nou uit wilde. Allerlei random zaken die zo vluchtig voorbijtrekken dat ze amper serieus te nemen zijn, het hele gedoe met de community als dieptepunt. De film voelt wat dat betreft af en toe wat aan als een serie van x aantal aflevering verkort tot een soort recap van 90 minuten.

Sounddesign zit weer best sterk in elkaar, maar het trucje kennen we ondertussen wel. De film voegt wat dat betreft ook werkelijk nul komma nul toe aan zijn voorganger, terwijl je best wel meer met het gegeven kunt doen geloof ik. Zelfs het einde is bijna identiek aan het eerste deel. Ik snap dat dit een direct vervolg is en verwacht dan ook geen innovatieve cinema, maar wat Krasinski hier voorschotelt is wel erg lui allemaal.

Monster design blijft verder wel sterk evenals het acteerwerk, maar al bij al een nogal nietszeggend en makkelijk vervolg. Duidelijk dat ze hier een langere reeks van willen maken, maar op deze manier hoeft het voor mij niet zo. 2*

Op zich een best spannende film door het sound design. Een verhaal is er (helaas?) amper en dat zorgt er dan ook voor dat dit geen memorabele films zijn. Eerlijk gezegd wist ik nog heel weinig van de eerste film buiten "het concept" ervan. Dat is eigenlijk het minste aan deze films, ze zijn wel goed en ik zie dit soort film wel graag. Traag maar spannend en beangstigend, apocalyptisch. Het acteerwerk is ook behoorlijk goed. Toch zijn deze wezens behoorlijk makkelijk te doden dat dit in feite ongeloofwaardig is dat ze bestaan. Het leger knalt deze toch zo verrot als kinderen het al kunnen? Na een tijdje zijn de trucjes wel duidelijk. Ik vermoed dat ze hier nog een derde deel van zullen maken. Het is toch een goed verdienende film dus uitmelken zullen ze zeker doen. Helaas zal het nooit geweldig worden vrees ik.

De film begint sterk, en is qua toon ook anders dan de eerste film. Opener, meer geluid, meer actie. En enorm goed geschoten actie ook (dat shot vanuit die auto!). Even denk ik dan: is dit wat Aliens na Alien was? Maar daarna gaat de film op hetzelfde stramien verder van de eerste film. Dat is ten eerste jammer, want de film brengt niets nieuws. Nu was het eerste deel een geweldige film, maar deze herhaling van zetten hoef ik dan niet per se te zien. Hoewel er echt goede momenten in zitten zoals die scène op 3 fronten tegelijk en je als kijker niet echt weet wat er gaat komen, die is uitstekend geschoten en vol spanning. En daarnaast is de uitwerking minder. Zeker het middenstuk sleept wat doordat de film niet echt weet welke kant het uit wil. En ook wordt te veel gewerkt met jump scares. Richting het einde wordt het weer beter, juist doordat er dan wat nieuwe elementen in voorkomen. Maar ook daar dacht ik: hoe veel beter was het geweest het begin en einde langer te maken en het midenstuk eruit halen. De plot is zo dun, daar hoef je het niet om te laten. Maar eerst een stuk waarin de mens wordt afgeslacht, daarna een stuk waarin de mens ermee leert leven terug kan vechten. Origineel? Niet per se. Maar juist die eerste 15 minuten tonen dat de regisseur het wel in zich heeft enorm goed actie te kunnen regisseren. En als de uitwerking goed is, prima toch?
Nu wel, een herhaling van een goede film maakt geen slechte film natuurlijk. Maar het had veel beter kunnen zijn. 3,0*.

Vervolg.

Zoals wel vaker bij vervolgen valt dit vervolg op het succes van 2018 relatief tegen. Ik vraag me bij dit soort films vaak af of ze het resultaat hebben afgeschermd van de regisseurs nadat het is afgerond. Als geheel vind ik het namelijk een slordig vervolg op een film die best goed was op het gebied van horror.

Dit deel slaat na een uitstekende eerste 10 minuten een iets andere richting op dan het eerste deel. Opvallend aan deze film is dat het veel luider en lawaaieriger is. Toch wel iets dat tegen de principes ingaat, zeker als je "Quiet" in je filmtitel hebt staan. Zowel de soundtrack als de geluidseffecten slaan aardig door tijdens deze film, die de subtielere vormen van spanning teniet doen laten gaan.

Het acteerwerk is aardig. Blunt doet het goed, maar Murphy is de grote verrassing van de film. De kinderen mogen ook genoemd worden, maar van die twee was het al bekend dat ze talenten waren vanaf het eerste deel. Bij elkaar staan er dus aardige rollen te spelen. De personages zelf zijn wat minder interessant, zeker omdat de interessantere stukken al behandeld zijn tijdens het eerste deel.

Dit deel kent een prominentere aanwezigheid van de monsters en er lijkt ook meer budget te zijn waardoor een hoop scenes net wat groter uitpakken. Deze film kent dan ook een aantal massaslachtingen, die helaas wel veilig worden gespeeld om waarschijnlijk de PG-13 te behouden. Dat valt echter op een negatieve manier op, omdat de opzet van de film verder wel om een R-rating lijkt te vragen.

Ondanks dat het niet te lang duurt en vermakelijk blijft mis ik tijdens de film gewoon een grote smak aan spanning. De subtiele vormen van horror zijn bijna compleet weg, behalve tijdens de opening, die uitstekend geregisseerd is. Deze film is te luid en inhoudsloos om een vervolgdeel te rechtvaardigen. Het viel te verwachten, maar de magie lijkt er een beetje uit te zijn gezogen. Misschien dat deel 3 zich met een andere regisseur weer kan herpakken, maar dan zullen ze serieus beter werk van het script moeten maken.

Poe wat een tegenvaller.. Laat ik eerst met positive beginnen.

Weer uitstekend opgebouwde suspence met goed getimde schrikmomenten en uitstekend acteerwerk van alle acteurs. Het grootste gemis/minpunt in de film is dat ik mij niet emotioneel verbonden voelde wat ik met het orgineel wel had.

Reden daarvoor is dat Cillian Murphy's personage nogal in de weg zat. Ik voelde geen band met hem omdat hij zo matig

geintroduceerd word. Mis scenes met zijn vrouw en kinderen en hoe die zijn overleden. Plus had Blunt op zoek moeten gaan naar haar dochter en niet Murphy's personage. Film voelt afgerafeld meer van hetzelfde en leeg met een zwak open eind.

Benieuwd hoeveel geld Djimon Hounsou heeft gekregen voor zijn nutteloze rol, lekkere cash grab voor hem.

Waardig vervolg.

Het eerste kwartier is zelfs uitstekend. In plaats van direct terug naar de sfeer van het origineel te gaan, krijgen we een puik geschoten actiescène voorgeschoteld. Nadien schakelt men terug, zowel in tempo als in niveau. Er zitten een aantal goede elementen in, zoals de focus op drie situaties tegelijkertijd, maar - weinig verrassend - kan ook deze sequel een aantal valkuilen niet ontwijken. Van zodra er andere mensen aan te pas komen, wordt het al een stuk minder.

Millicent Simmonds krijgt in afwezigheid van John Krasinski de grootste rol en doet dat met verve. Met ook de finale die gericht is op haar personage, sluit ik een derde deel niet uit, maar eigenlijk hoop ik van niet. Het origineel is goed, deze sequel heeft goede elementen maar als geheel net wat minder, dus ik vrees dat het alleen maar bergafwaarts kan gaan.

3

Dit vervolg op "A Quiet Place (2018)" was mijn eerste bioscoopfilm sinds de coronapandemie (mijn laatste bioscoopfilms was "1917 (2019)", die ik vorig jaar in februari zag). Vaak vallen vervolg films tegen, maar dat vond ik bij dit vervolg juist niet.

De onverwachte kaskraker "A Quiet Place" uit 2018 was een fijn en klein griezelfilmpje over het gezin Abbott dat wordt bedreigd door blinde monsters met een gevaarlijk scherp gehoor. De film schreeuwde niet om een vervolg, maar kreeg er uiteraard toch een. Dit vervolg gaat verder waar deel één ophield: Moeder Evelyn (Emily Blunt) en haar kinderen Regan (Millicent Simmonds), die doof geboren werd (in het echt is Millicent Simmonds ook doof), Marcus (Noah Jupe) en de pas geboren baby (niet echt handig als je je stil moet houden) ontvluchten hun brandende boerderij en gaan op zoek naar andere overlevenden.

De mix van intense spanning (de spannenste momenten doen zich voor als iemand er helemaal alleen voor staat) en aandoenlijk drama werkt nog steeds erg goed, en het grotere speelveld biedt de nodige variatie. Ook de opening van de film vond ik fraai gedaan, want daarbij gaat men terug in de tijd en zie je hoe de monsters op de aarde zijn gekomen (In de verte stort dan iets reusachtigs uit de lucht tijdens een honkbalwedstrijd in het stadje van het gezin Abbott). Ook maken we dan weer kennis met gezin Abbott (dan nog inclusief vader Lee en zoontje Beau) en zien we ook eventjes de zekere Emmett (Cillian Murphy), die in dit vervolg één van de hoofdrolspelers is. Na deze fraaie en spannende opening, gaan we weer terug naar de huidige tijd (dag 474 van de invasie) en belanden we op de boerderij waar de eerste film eindigde.

Net zoals in het eerste deel, heerst er vooral stilte (je moet doodstil zijn want anders pakken de monsters je), zo loopt iedereen op blote voeten, en dat zorgde ervoor dat iedereen in de bioscoop hoofdzakelijk ook stil was (niemand durfde krakende chips te eten en gelukkig had mijn broer dit keer ook geen Japanse zoutjes bij zich, die enorm kraken, maar frietjes en zelf had ik niet krakende nootjes bij me). Muziek is er eigenlijk ook niet te horen en de soundtrack is vooral gevuld met onheilspellend gebrom.

Het verhaal wist mij in ieder geval van de eerste tot de laatste minuut te vermaken en te boeien en er zitten meer dan genoeg spannende scènes (o.a. in een hoogoven, trein, haven en eiland) in en ook zijn de monsters (die er fraai uitzien) regelmatig in beeld te zien en ze zijn dit keer ook met velen aanwezig. Dit zorgt er wel voor dat de makers wel wat in herhaling vallen. Waarom de monsters het eigenlijk op de mensen hebben voorzien is me nog steeds niet duidelijk, want ze eten volgens mij de mensen niet op en doden hun alleen maar.

Hoewel de monsters dit keer de nodige mensen doden, valt er wel geen goor (dat durft tegenwoordig geen enkele regisseur meer in een bioscoopfilm te laten zien) te zien, maar wel vond ik het behoorlijk pijnlijk om te zien hoe zoon Marcus in een berenklem trapte en het daarna uitschreeuwde van de pijn met alle gevolgen (m.b.t. de monsters) van dien. Net zoals in het eerste deel deed de cast het wederom uitstekend en dit keer vond ik de twee kinderen Noah Jupe en Millicent Simmonds er bovenuit springen en vooral Millicent Simmonds die grote indruk maakt en ze zou ook de hele film kunnen dragen. Emily Blunt deed het ook weer uitstekend en ik vond haar ook heel mooi om naar te kijken.

Omdat we John Krasinski (als vader Lee), teven de regisseur van deze film en ook is hij de man van Emily Blunt, alleen even in het begin zien, moest er natuurlijk een nieuwe man geïntroduceerd worden en dat is dus Cillian Murphy geworden in de rol van Emmett, die een bekende is van het gezin Abbott en die zijn gezin heeft verloren. Hierdoor is hij in eerste instantie niet zo happig om te helpen. Ook hij deed het gewoon goed en verder zien we ook nog de vrij bekende acteur Djimon Hounsou als een inwoner (die ook een radioboodschap uitzendt via een liedje) op een eilandje (de monsters kunnen niet zwemmen), waar het einde van het verhaal zich afspeelt. Het einde suggereert nog een vervolg en hopelijk is het verhaal daarna uit.

Al met al vind ik dit vervolg een vervolg zoals een vervolg zou moeten zijn, want dit vervolg gaat precies verder waar de vorige film eindige en dit vervolg is eveneens spannend, boeiend en vermakelijk en vond ik zelfs een tikkeltje beter dan het eerste deel. Ook geeft dit vervolg wat meer uitleg m.b.t. monsters.

Net terug van de cinema, ideale film om nog eens iets op het grote doek te zien. Niet eenvoudig, want bioscopen zijn niet echt een quiet place....

De originele film was best wel goed en wist een film te maken met less is more. Minder bombastisch dan de gemiddelde film van tegenwoordig, maar spelen met stiltes en zo een passende sfeer met schrikmomenten. En zoals dat wel standaard is moet ook deze film een sequel krijgen. Gelukkig weet John Krasinski er weer iets van te maken. Geen herhaling maar evengoed in de zelfde stijl. Verrassend is de film zeker niet meer, maar je krijgt wat je kan verwachten van een 2e deel. Ook nu van genoten.

Het Corona effect zullen we maar zeggen, dat dit tweede deel hoger scoort dan deel 1. Deel 1 was in vele opzichten beter dan dit verhaal, maar na een jaar bijna geen bioscoop kan ik me voorstellen dat het weer een verademing is.
Als ik er echter objectief naar kijk dan valt hij tegen. De film zat in de "Jij bent een vriend dus je moet achter mijn dochter aangaan... Jij bent minder dan mijn man, want hij was de held" modus. Ook hadden ze meer kunnen doen met de proloog waar terug was gegaan naar het begin/ontstaan van het monster.
Ik zal verder ook niet moeilijk gaan doen over de batterijduur van het gehoortoestel, want dat zat ook al in het eerste deel.

Wat de film eigenlijk overeind houdt is de angstaanjagende sfeer en de vele schrikmomenten, waarbij er gekozen werd voor ontwikkelingen op meerdere plaatsen tegelijk. Dat was wel goed gevonden en net genoeg voor mij om de film te redden.

Maar heerlijk om weer eens naar de bioscoop te gaan na een jaar ongeveer!!!

Vond deze toch al boeiender dan de eerste. Het is nergens wow, maar was pak minder saai, keek nog vlotjes weg.

De verrassing is er natuurlijk een beetje af, maar regisseur John Krasinski weet dit grotendeels te compenseren met een aantal bijzonder spannende scenes, waarbij vooral het geweldige begin van de film in positieve zin opvalt. Daar wordt dan ook ruim de tijd voor genomen, waarna de rest van dit vervolg, hoe vakkundig en onderhoudend alles ook in elkaar is gezet, toch een beetje tegenvalt. Het opsplitsen van de hoofdpersonen komt het geheel uiteindelijk ook niet ten goede. Hierdoor kan er wel uitgepakt worden met meer spektakel en vooral meer monsters, maar de film doet tevens erg fragmentarisch en onvolledig aan. Op naar deel drie dus.

Ik ben ook positief, sterker nog, het zou me niet geheel verbazen als we A Quiet Place Part II hier en daar terug gaan zien in lijstjes met de beste sequels. Eigenlijk ben ik wat verrast meerdere gebruikers te zien hier die niet zo onder de indruk waren. Vanaf de bijzonder sterke openingsscène laat Krasinski andermaal zien dat hij goed spanning op kan bouwen, en weet hoe hij een nagelbijtende high stakes action set piece regisseert.

Voor mij werkte de intercutting met verschillende verhaallijnen van de karakters die james_cameron hierboven betreurt, overigens wel heel behoorlijk. Simmonds als feitelijke lead naar voren schuiven blijkt ook een prima zet, want ze draagt die verantwoordelijkheid met verve. Het gebrek aan dialoog maakt A Quiet Place Part II natuurlijk een film bij uitstek die leunt op visueel het verhaal vertellen, geholpen door een uitstekend sound design, en daarin stelde hij ons absoluut niet teleur.

Thuis gekeken in afwachting van 2e prik en angst voor 'bios aso's', bij een film als dit. Zonde natuurlijk, want dit is een biosfilm bij uitstek, maar gelukkig is het ook weer geen armoe op dat vlak bij de Miltons thuis. Niet zo goed als de eerste wellicht, maar dat is nauwelijks ernstig te noemen.

4,1*

Het is 474 dagen geleden dat die blinde, bloeddorstige buitenaardse monsters met een buitengewoon gehoor op Aarde landden en het grootste deel van de mensheid om zeep hielp. Evelyn Abbott [Emily Blunt], die ondanks dat ze zo stom was om een kind te krijgen nog steeds leeft, neemt haar kinderen Regan [Millicent Simmonds] en angsthaas Marcus [Noah Jupe] mee op een levensgevaarlijke reis op zoek naar een plek waar ze aansluiting hopen te krijgen bij andere overlevenden. Vervolg op A Quiet Place is opnieuw niet al te logisch en herschrijft de voorgeschiedenis omdat dat mooi van pas komt. Van mysterie is nauwelijks nog sprake en het duurt een uur (met enkele nep-schrikeffecten) voordat het op gang komt, maar het acteerwerk is opnieuw van hoog niveau en de finale maakt veel goed, ook al is het vooral bedoeld om de deur open te zetten naar deel 3 dat gepland staat voor 2023.

A Quiet Place is een zeer vakkundig gemaakte film, een prima vervolg op een al net zo sterke eerste film. Wat mij betreft verschillen ze in aanpak, maar niet in kwaliteit. De eerste film legde de focus meer op de suspense en de stiltemomenten, een werkwijze die me goed beviel. Daarmee was de film ook vrij origineel. Deel 2 heeft me bijzonder vermaakt, maar is grootser, bombastischer, visueel mooier en daarmee ook wel minder origineel, want er zijn natuurlijk wel meer van dit soort titels.

Maar wat geeft dat als de uitwerking opnieuw top is? John Krasinski krijgt opnieuw die spannende sfeer erin en de monsters blijven levensgevaarlijk. Ik vond de proloog ook erg gaaf, met het eerste moment dat het verkeerd gaat. Daarna is de film wel een tijdje een beetje rommelig en de extra mensen erbij maakten het niet altijd even sterk, maar echt tegenvallend werd het nooit. Wel jammer dat de actie overduidelijk niet r-rated is, wat wel bij deze film had gepast met alle rondmoordende monsters die behoorlijk krachtig zijn. De slotfase deed weer een beetje gas erbij en liet de film prima eindigen, met alle ruimte voor de onvermijdelijke derde film. Laat maar komen, die wil ik zien.

3,5*

Sterk tweede deel die wel de originaliteit van deel 1 mist. Het verhaal is weer leuk bedacht met een kleine prequel op deel 1. De uitwerking is vergelijkbaar met het eerste deel, hoewel goed te zien is dat er meer budget is. De spanning is te snijden en er zitten een flink aantal zenuwslopende scènes in en schrikmomenten. Zeer effectief in combinatie met het stil zijn. Het acteerwerk is prima en Simmonds blijft een talent. Aanrader! 3.5/4.0

In 2018 verrasten schrijver, regisseur en acteur John Krasinski en zijn vrouw Emily Blunt met een fijn griezelfilmpje, dat opviel door regelmatig afwezigheid van geluid. De film had niet echt een vervolg nodig, maar kreeg er toch een. Zodoende moeten nu de overgebleven leden van het gezin Abbott weer proberen te overleven in een wereld waar monsters op de kleinste geluid afkomen. En het werkt nog steeds erg goed!

De film start met een flashback naar de eerste dag van de Apocalyps waarna het verhaal weer wordt opgepakt en de familie Abbott stilletjes op pad gaat. De focus van de kleine wereld van ‘Wat heb je over voor je gezin?‘ wordt zo verschoven naar een grotere wereld van ‘Wat heb je over voor anderen?‘ Alhoewel je wel kijkt naar 'meer van hetzelfde' (bv. de spijker werd een berenklauw en veel had zo uit een aflevering van The Walking Dead kunnen komen) is het de uitwerking die bovengemiddeld goed!

Na afloop van de film, ben je plot technisch opzicht nergens iets opgeschoten. Maar ach het maakt de film er niet minder op. Het draait hier voornamelijk allemaal om de uitvoering en sounddesign. En technisch gezien zit deze film gewoon goed in elkaar. Je ziet ook dat Krasinski is groeit als regisseur. Daarnaast zijn de acteerprestaties meer dan prima! De film weet de spanning er goed in te houden! Ja dit was een waardige Sequel!

Deel 2.

Tweede delen zijn als regel slechter dan het eerste. Veel te vaak wordt het succes uitgemelkt zonder iets toe te voegen. Dus had ik niet heel hoge verwachtingen eerlijk gezegd, deel 1 vond ik ook al wat tegenvallen.

En dat valt dan toch wel weer wat mee, het is wel een redelijk vervolg. Wel net als bij het eerste deel vind ik vooral jammer dat het concept niet wat meer gebruikt wordt. Het had van mij bijvoorbeeld heel veel stiller mogen zijn. En het einde is ronduit slecht - sowieso omdat er al zo duidelijk op een derde deel wordt gezinspeeld, maar ook omdat het plot veel te ver richting Mars Attacks! gaat. Maar dan zonder de humor.

Buiten dat, het is natuurlijk in het hele actie genre wel ietwat een probleempje dat zodra het op schieten aankomt het realisme aan alle kanten overboord gaat. Hoort er een beetje bij. Maar de logica waarmee een handjevol aliens kennelijk het hele Amerikaanse subcontinent overlopen heeft, het zwaarstbewapende leger ter wereld kennelijk volledig geneutraliseerd heeft - en dan gewoon bij de eerste ongerichte blaf van een shotgun gaat liggen. Tsja, Hollywood.

Het concept van het eerste deel word min of meer herhaalt in dit vervolg met een aardig eerste scene die als flashback moet dienen , daarna word het min of meer een herhaling van zetten uit het eerste deel .

Helaas werkt dat een stuk minder omdat de verassing eraf is , ook zou ik wel eens wat meer ( al is het maar minimaal) over de wezens willen weten zodat er wat nieuwe kanten kan worden op gegaan .

Helaas gebeurt dat dus niet

De eerste was voor mij beter,meer spanning en verhaal.Ik had van deel 2 meer verwacht …

“RUN!”

De film waar ik misschien op het moment wel het meest naar heb uitgekeken. Deel één blies mij zowaar omver, waar dat kon aangezien het natuurlijk vrij stil was. Het concept vond ik fantastisch, en het bioscoopbezoek was meer dan geslaagd. Toch krab je altijd wel even achter je oren wanneer je hoort dat ‘Hollywood’ na het succesverhaal toch alweer met een sequel wil komen. ‘John Krasinski’ wist wat hij deed en de passie straalde er van af, een geslaagde film (nogmaals). Deel twee kon dus niet uitblijven, en het enige waar goed werd gedaan is dat de regie in handen bleef van ‘John Krasinski´, dat stelde mij gelukkig wat meer gerust. De trailer spatte weer van het scherm en mijn aandacht was al gauw gewekt, dit kon toch haast niet fout gaan?

De opening van de film laat al snel een stempel achter. Er wordt gekozen om de film eigenlijk te laten starten voor de gebeurtenissen in deel één, hoe zijn de monsters op aarde terecht gekomen en is men in een apocalypse veranderd. Het wordt wel snel duidelijk dat hier niet al te veel aandacht aan besteden mag worden, want na een grove aanval die vrij vlot beginnen schakelen we snel door naar het moment waar deel één eigenlijk is geëindigd en dat was in hun boerderij. Het verhaal kon verder, en het vertrek van de familie kon ik begrijpen zeker na wat er gebeurd is in deel één, een nieuwe locatie zoeken lijkt dan het beste en brengt overigens veel nieuwe kansen voor de film, ook goede kansen.

Al gauw merk je wel dat er te vele geprobeerd wordt het niveau van deel één te bereiken, iets wat je niet gaat lukken. Zeker als je deel één hebt gezien bereikt een tweede deel zelden hetzelfde ‘wow’-effect of een verfrissend script, nee deel twee is nooit bijzonder genoeg als deel één en we hebben tot op heden bijna altijd gezien dat een deel twee door die doelstelling flopt. Gelukkig flopt deze film niet, althans niet in mijn ogen maar je merkt wel dat er veel beslissingen worden gemaakt die de film toch iets te slap maken.

Neem als voorbeeld wanneer men vlucht en vervolgens op een fabrieksterrein terecht komen. Daar waar het zoontje op een berenval trapt. Uiteraard kost dit een hevige pijn en laat dat mooi de beesten aantrekken op het geluid, iets wat te verwachten is en wat ook goed gedaan wordt. Maar later in de film kom je al snel erachter dat hij na nog geen één dag alweer kan steunen op dat been, waar het toch altijd op lijkt dat je bot verbrijzelt zou moeten zijn. Of het einde waar de dochter ‘Regan’ en ‘Emmett’ aankomen op een eiland na een aanval in de haven, en pront stuit ‘Emmett’ op een boot van die haven waar ook zo’n monster in blijkt te zitten en het eiland aangevallen gaat worden, erg toevallig. Dat zijn voor mij altijd beslissingen die de film wat cliché maakt, en dat kent dit deel helaas te veel.

Het is dus duidelijk dat de film opent in het volledige pakket waar deel één mee aangeboden werd en was voor mij het meest sterke deel uit de film. Na het ontmoeten in de fabriek valt de film volledig weg en word het meer een cliché papje dan het originele en spannende gevoel wat we van deel één kenden.

De cast is leuk. ‘Emily Blunt’ lijkt er overigens wederom zin in te hebben en gelukkig is de cast veelal van hetzelfde. De toevoeging van ‘Cillian Murphy’ vond ik persoonlijk niet heel spectaculair. Daar waas mijn kameraad erg huiverig was om hem vond ik nou niet dat hij zijn beste rol speelde. De kids deden het aardig, niks op aan te merken. En dan heb je al gauw in zo’n film de hele cast wel besproken.

Het lijkt me dus duidelijk dat deel één erg geslaagd was waar ‘John Krasinski’ vrij werd gelaten met zijn fantasie en ideeën en daar een goede film uit kwam. In dit deel is het helaas te cliché op veel vlakken wat de spanning er toch wel erg af haalt. Het duistere gevoel was er voor mij ook af en dat heb ik wel erg gemist. Ik vond het trouwens ook vrij irritant dat, de dochten van de familie besluit in haar eentje op pad te gaan, dus wegloopt en vervolgens die ‘Emmett’ maar met haar mee gaat, daar irriteerde ik me mateloos aan en dat is wederom zoiets in de film waarvan ik de keuze niet echt kon begrijpen en het de film al helemaal niet leuker maakte.

Mocht er een deel drie komen dan hoor je mij echt niet klagen want deel twee was echt niet saai te noemen maar, de kracht van het eerste deel is volledig weg. Ik vond het gaaf dat de monsters wel eens wat vaker in de film voortkwamen echter is er gekozen weinig tot helemaal geen bloed te vertonen, en dat is best zonde. Enfin, een leuke keuze voor de zaterdagavond was dit zeker, en het blijft vermakelijk want ik hou wel van deze films. Toch moeten ze niet verder gaan kelderen.

3.5*

Stilte alsjeblieft!

Hoewel ik in eerste instantie sceptisch was over een vervolg zit dit tweede deel verhaaltechnisch goed genoeg in elkaar om zijn bestaan te rechtvaardigen. Het communicatie element is nog steeds de belangrijkste onderscheidende factor want veel verassingen herbergt de film verder niet. De situatie lijkt in wezen gewoon op een zombie Apocalyps, alleen in plaats van zombies gaat het om monsters die een super sonisch gehoor hebben.

Net als zijn voorganger kun je het beste kiezen voor een bioscoop ervaring. De suspensevolle momenten beleef je toch net wat intenser met een massaal scherm voor je neus. Want spanning bevat A Quiet Place Part II, genoeg. Daarnaast ligt het tempo lekker hoog, en vraag je jezelf af waarom doodgebloede series als The Walking dead, niet gewoon vijf seizoenen korter had kunnen duren. Ik was wel even verrast toen de credits totaal onverwacht op het scherm verschenen, want voordat ik het doorhad was er al anderhalf uur voorbij. Het mag geen verassing heten dat er een derde deel zal verschijnen die ik met open armen zal ontvangen als de kwaliteit van hetzelfde niveau als de eerste twee delen zal zijn. Ik hoop alleen wel dat regisseur John Krasinski niet verblind raakt door succes en de reeks uit gaat melken, waardoor deze overbodig wordt. Want daar is dit concept namelijk wel gevoelig voor.

3,5*

Daar waar ik deel 1 erg origineel en spannend vond, was dit tweede deel meer van hetzelfde. Inmiddels waren alle trucjes wel bekend, dus de film was bij vlagen langdradig en voorspelbaar. Heb me ook flink zitten ergeren aan die irritante, bijdehante zoon. Van mij hoeven er niet nog meer delen te komen.

Net aan voldoende.

Goeie film waarin het gezin de dodelijke wezens opnieuw probeert te ontvluchten. Wat begint als een prequel wordt al redelijk snel een sequel (en dat is wel een klein beetje jammer, aangezien eigenlijk alleen de opening wat nieuws laat zien vergeleken met de eerste film). Desalniettemin een onderhoudende film met een aantal spannende momenten. John Krasinski toont zich opnieuw een capabel regisseur en ook het acteerwerk is goed (vooral ook van de twee jonge castleden).

Prima vervolg met een goede opbouw van spanning.

Het begin is het meest spectaculair. En hierna blijft het zeker onderhoudend.

Alleen het einde vond ik wat abrupt.

Ik vond het ietsje beter nog dan het eerste deel (3*). Meer spanning, meer monster-actie, minder Emily Blunt. Een paar keer serieus geschrokken. Quiet Place part II is ook een voorbeeld van goeie cross-cutting waarbij de actie op twee verschillende locaties convergeert naar een bijna identiek moment.. En natuurlijk de al vaak hier aangehaalde sound design; dat moet gewoon vermeld worden. Technisch erg sterk dus. Dit was het betere werk in 2021.

A Quiet Place Part II is wat mij betreft nog een tikkeltje sterker dan het al erg degelijke eerste deel. De beslissingen die de personages nemen zijn in deze sequel iets irritanter, en sommige momenten voelen wat repetitief aan, maar voor de rest doet de film ook heel veel goeds. De tien minuten durende openingsscène waarin het begin van de apocalyps wordt getoond is al meteen heel erg sterk, en hoewel de film hierna even tijd nodig heeft om goed op gang te komen, wordt het allemaal heel vermakelijk en beklijvend wanneer de personages in verschillende groepjes worden opgesplitst. Het constante wisselen tussen de verschillende personages werkt heel erg goed. Iets wat je niet per se zou verwachten, maar er is sprake van een heel goede editing op dat vlak. Op voorhand vreesde ik ook dat dit vervolg vooral grootser en actievoller ging trachten te zijn, en in essentie is het dat ook, maar ik was aangenaam verrast dat er toch nog steeds heel veel lange stille momenten inzitten. Het concept blijft op zich sterk vind ik. Heel veel mooie shots ook; op technisch en visueel vlak is dit zeker een upgrade ten opzichte van het eerste deel. Krasinski heeft de kneepjes van het vak intussen erg goed onder de knie gekregen.

Cillian Murphy en Millicent Simmonds zijn overigens de sterren van de film, en hebben ook de leukste verhaallijn. Emily Blunt is zoals altijd ook hier heel goed, maar wordt helaas wel in het minder leuke gedeelte van de film gedeponeerd. En ja, het plot is niet altijd even sterk, en de personages doen geregeld domme dingen, en daar kan je je aan storen. Ik heb me echter anderhalf uur lang heel erg vermaakt, en dat telt ook voor iets. Kleine 4*.

Meer dan degelijk vervolg op de eerste film die toch wel wat betekend heeft met zijn frisse aanpak. Deze aanpak wordt zeker doorgetrokken naar het vervolg. De film start met een kleine prequel, maar borduurt mooi voort op de het einde van het eerste deel.

Nadeel is natuurlijk dat het nieuwe er wat af is. Je wordt minder het plot ingegooid omdat je het al eens zag. Toch is het plot onderhoudend genoeg om de kwaliteit hoog te houden. De aliens komen voldoende in beeld. Er wordt opnieuw gespeeld met stiltes en spanning. De paar jump scares die aanwezig waren, waren nogal cliché, voorspelbaar en overbodig.

Prima idee om op een bepaald moment een synchroon plot te volgen. De actie is prominenter aanwezig, maar de kracht van de film - de stiltes - was nog steeds bepalend. Technisch dus weinig op aan te merken. Geslaagd vervolg alvast!

”There is nothing left.”


Ik had zeker wel wat verachtingen van dit 2e deel. Het eerste vond ik erg sterk en ditmaal met Cillian Murphy was ik helemaal erg geïnteresseerd, om hem weer eens in een grotere productie op het witte doek te zien.

Het 1e deel focuste zich erg op stilte en gebarentaal met weinig tekst. Dit 2e deel heeft meer tekst en is iets meer actie, maar ook iets minder spannend dan het 1e deel als je het mij vraagt.

We beginnen namelijk in dit deel met een voorstukje van wat er voorafgaand aan het eerste deel is gebeurd. Daar maken we dus ook kennis met het personage ‘Emmett’ dat wordt gespeeld door Cillian Murphy en leren we dus dat de familie Abbott al enige connectie heeft met Emmett. Alleen Waarbij het eerste deel dus vrij traag opgang kwam, worden we in dit deel er vrijwel meteen ingetrokken. Het probleem is alleen dat het dat niet vasthoud, en dus op zekere moment inzakt. Het wordt pas weer interessant zodra Emmett een touw om zijn keel krijgt gebonden en Regan lijkt te worden meegenomen. Dan zitten we toch wel diep in de second act.

De charme van het 1e deel met alle stilte wordt in dit deel wat meer losgelaten en oriënteerde zich iets meer op actie. Op zich niks mis mee, alleen het werd daardoor wel iets meer voorspelbaar. geen enkele van de belangrijke personages sterft hier en dat is jammer, want met name aan het einde komt er een beetje een soort van Michael Bay achtige situatie, waarbij de personages eigenlijk zodanig in het nauw zijn gedreven dat hieraan ontsnappen wel erg cliché zou zijn. Uiteindelijk op de manier waarop is al helemaal erg Hollywood-achtig. Dat is jammer, maar dat lijkt vooral te zijn gedaan om nog een deur open te houden naar een eventuele Part III. Ik hoorde ook dat Krasinski een spin-off in gedachte had. Waarschijnlijk is die hoofdrol voor Cillian Murphy als Emmett.


Ook wil ik even credits geven aan de 15 jarige Noah Jupe als Marcus Abbott. Was erg onder de indruk van zijn performance in dit deel. Met name de scène wanneer hij, in een berenklauw stapt en het uitschreeuwt van de pijn. Zijn reactie vond ik zo realistisch dat ik zijn pijn gewoond voelde.. Uitstekend geacteerd ook verder.


7.0/10

Duidelijk een minder deel dan het eerste. Had het idee dat er teveel moest gebeuren (lees actie) in 1.5 uur. Daarbij komt het verhaal ook een stuk rommeliger over. Het eind zonder hereniging voelt ook wat vreemd aan. Het had allemaal wat breder uitgemeten worden. Nu moest alles in bijna 1.5 uur klaar zijn. Ook vond ik dit tweede deel een stuk minder spannend en mysterieuzer. Jammer. Wat ik ook miste was de vader die een grote belangrijke rol had in het eerste deel. Nu kwam het vooral aan op het dove meisje Millecent die opnieuw een puike rol speelt. Sowieso zijn de acteerprestaties prima in orde. Verder is het geluid en beeld voortreffelijk voor elkaar. Denk gezien het einde dat er nog wel een drieluik komt. Hopelijk dan wel een stuk beter dan dit deel.

Film 3,0
Beeld 5,0 (4K)
Geluid Dolby Atmos 5,0
Extras 3,5