2046 (2004)

Als je misselijk wordt van het hoofdpersonage wordt het heel pijnlijk en moeilijk een film uit te zitten.

Tja, dat begreep ik al, maar ik begrijp dus niet waarom dat ook meteen negatief is. Lijkt me een geweldig voorbeeld van emotieve cinema. Iets waar ik naar hunker.

Voor mij werkt het wel negatief terwijl het inderdaad op zich niet negatief hoeft te zijn, eerder een knappe verdienste van de regisseur. Misschien ben ik gewoon nog niet genoeg vertrouwd met het type echte door-en-door anti-held (want de meeste anti-helden zijn wel nog sympathiek te noemen) om dit te kunnen appreciëren.

Tip: waag je nog even niet aan Seul Contre Tous . Deze film blijft hier trouwens naar mijn mening stevig ondergewaardeerd.

Ik had hoge verwachtingen van deze film (vooral omdat ik de vorige twee Wong Kar Wai's erg goed vond), maar die worden helaas niet ingelost. De film is visueel mooi, maar ik kan er verder niet veel mee. De karakters staan mij te ver weg, ik begrijp simpelweg hun drijfveren niet. En dan duurt 2 uur heel lang.

De film bevat meerdere verwijzingen naar In the Mood For Love, maar waar die film me wel wist te raken, daar raakt 2046 me juist totaal niet. Ik kan me ook niet voorstellen dat de karakters uit beide films dezelfde zouden zijn. Helaas moet ik concluderen dat dit tot nu toe de minste Wong Kar Wai is die ik heb gezien, ik kom niet verder dan 2.5*.

2046, vervolgt het leven van Mr. Chow in de jaren na het einde van de affaire met Mw. Chan uit In the Mood for Love. In dat licht gezien begrijp ik het waarom van Mr. Chow zijn gedrag tegenover de vrouwen in 2046. Neemt niet weg dat ik In the Mood... de betere van de 2 vond. Waarschijnlijk omdat het verhaal uit deze eerste film puurder en veel meer gevoelsmatig is. 2046 is, en het is al vaker genoemd, wat beschouwender en afstandelijker en wist voor mij niet het diep menselijk gevoel van (onmogelijke) liefde zo prachtig bloot te leggen. Ook het verhaal is gecompliceerder en minder direct, er wordt gespeeld met verschillende relaties op verschillende tijdstippen. Uiteindelijk is dit natuurlijk wel essentieel over wat de film wil vertellen maar het maakt de film en de personages ook wat minder toegankelijk. Waar ik bij In the Mood... zonder genade en ontsnappingsmogelijkheid de film werd ingesleurd ervaarde ik hier veel meer een afstand tussen mijzelf en de personages.

Toch is 2046 natuurlijk uitstekende, bovengemiddelde cinema. De fotografie en muziek zijn wederom van een onvoorstelbare perfectie en schoonheid. Vooral de toekomst vond ik erg mooi vormgegeven. De film zet aan het denken en behandeld themas waar denk ik de meeste mensen toch wel zo hun eigen ervaringen mee hebben. De acteurs en actrices zien er wederom schitterend uit en doen hun werk meer dan naar behoren.

2046 heeft niet die impact die In the Mood... had bij mij maar vind dit nog steeds een zeer mooie en sterke film. Hou het voorlopig op 4* maar ga deze film over een tijdje zeker nog eens bekijken.

Raakte me iets minder dan mijn numero uno "In the mood for love" maar toch met de mooi uitgediepte, moeilijke of zelfs onmogelijke relaties eigen aan Wong en met de afstandelijke camera van Doyle die ons terug magische beelden schenkt. Ziyi Zhang en Li Gong doen hun best maar Ik miste Maggie heel erg

Ik kocht de box ( met ook Fallen Angels en Chungking Express) en heb altijd de neiging om eerst In the mood te kijken voor 2046.

Vreselijke mislukking van Wong. Dramatisch slecht. Qua muziek gaat het al de mist in, en de vreemde verhalen eromheen, die kunnen anno 2006 echt niet meer. Cameratechnieken met een halve screen gingen enorm vervelen, wat wil ie nu vertellen. Zijn frisheid is ie kwijt, da's duidelijk. Alleen verzanden in zogenaamd leuke shots, bah !

Ik kom even niet verder dan 2*

Dit vind ik erg vreemd Fisherking, je geeft In the mood for love notabene een 4.5! Vraag me dan toch af wat er in deze film zoveel slechter was? Voor een gedeelte dezelfde cast, dezelfde cameraman en bovendien zijn de films eigenlijk tegelijkertijd gemaakt.

Misschien omdat er geen nieuws in voorkwam? Een herhaling van zetten?

Ik weet niet precies waarom deze me niet beviel. Het emotioneerde me nauwelijks, wat ik wel had bij "In the mood for love".

Ik vond het een wat rommelige structuur, op zich niks mis mee, maar hierdoor raakte ik niet echt de film ingetrokken.

Alhoewel er wat "mooie plaatjes" zijn geschoten, had ik nu de indruk dat deze "mooie plaatjes" niet functioneel waren en kreeg ik een gevoel dat ze erin zaten omdat het "mooie plaatjes" waren.

Maar misschien was ik gister niet helemaal in de juiste stemming voor deze film, zal hem nog eens herzien

Dat kan ik me nog wel enigzins voorstellen maar denk ook dat dat juist de bedoeling is. Mr Chow is daar ook niet meer toe in staat en waar In the Mood... erg warm en sensueel is is de liefde in 2046 afstandelijk en vervreemd.

Ik vond het iig een erg mooi tweeluik vooral door die tegenstelling. Maar ik wacht je herziening wel af want een 4.5 en 1* liggen wel erg ver uit elkaar.

[edit] uh... 2* dus

Huh ? Waar haal je dat vandaan. 2046 is veel later geschoten. Had zelfs nog flink wat uitstel ivm vogelgriepvirus in Hong Kong. En hij haalde destijds ternauwernood Cannes.

Ik dacht dat ik dat op een van die extra's op de DVD had gezien, maar misschien is tegelijkertijd een beetje krom verwoord. Bedoelde meer dat het een doorlopend project van Kar Wai Wong was.

2* is echt wel te weinig King, mogelijk had je een mindere dag een halfje erbij? ....

Ben het wel met FK eens. Veel mooifilmerij wat natuurlijk met de combi Wong Kar Wai/Christopher Doyle altijd genieten is, maar emotioneel benadert het nergens 'In the mood for love'. Beetje te afstandelijke filosofische benadering van liefde.

In the Mood for love staat bij mij ook op één maar vond ook 2046 best genietbaar.

Persoonlijk vind ik 2046 de betere film (al moet ik ze binnekort maar eens beiden na elkaar zien). Beetje vreemd alleen om de film afstandelijk te noemen. Iets minder melig, dat wel, maar zeker zo emotioneel.

Waarom is dat vreemd?

Kweenie, waarom is het vreemd om Kar Wai een vrouw te noemen ?

Vind 2046 gewoon alles behalve afstandelijk, daarom dus.

O ja natuurlijk, domme vraag van me eigenlijk ook

Ik vond 2046 ook de betere van de 2. Met als voornaamste reden dat deze me de gehele speelduur in z'n greep hielt en In the mood me na een uurtje wat begon te vervelen. Daar staat wel weer tegenover dat dat eerste deel van in the mood een stuk sterker is. Ik heb deze op 4* staan en in the mood op 3,5*.

En ik vind A Fei Jing Juen de beste van officieuze trilogie.

Dat is bij mij nou precies andersom. In the Mood... vond ik nog best een aardige film, maar bij 2046 heb ik me enorm verveeld.

En daarnaast kan ik sommige stukken niet goed plaatsen, zoals het verband tussen de futuristisch aandoende scenes en de rest, al heb ik wel een vermoeden waar het verband ligt. Maar eigenlijk boeide de film me te weinig om daar nog langer over na te willen denken.

Gisteren beide films gezien. 2046 is niet echt een vervolg maar vormt samen met In the Mood For Love toch een mooi geheel.

Kan niet echt kiezen tussen de één of de ander; In the Mood For Love is vooral een "mooie" film waarin kleur en muziek een belangrijke rol spelen, terwijl 2046 een film is die lekker langzaam onder je huid kruipt.....

4.5* voor beiden !

Als ik alles nu lees denk ik dat In the Mood for Love me beter ligt, toch eens gaan kijken dan want heb hem op dvd. liggen.

Wat een tegenvaller. In the Mood for Love heb ik nog niet gezien (misschien niet zo handig), maar 2046 lokt daar ook niet echt toe aan.

Natuurlijk is de visuele stijl van de film erg mooi: de herkenbare motieven in de shots, het kleurgebruik. Die eigenheid kan ik zeker waarderen.

Maar daar houdt het voor mij ook ongeveer op. Het verhaal kon helemaal niet boeien en de personages bleven kleurloos. Ik voelde helemaal niets bij deze film. De teksten tussendoor (10 uur later, gaap) begonnen ook steeds meer te irriteren. Was het maar 10 uur later!

2,5*, meer kan ik er niet van maken.

Fascinerend geschoten maar het zal nooit wat worden tussen mij en romantiek denk ik. Nou ligt de stijl an sich, die verschrikkelijke jaren 50-kapsels en decadente omgeving, me al totaal niet en op de een of andere manier miste ik een factor waaraan ik me kon vastklampen en die me door de film zou sleuren. Uiteindelijk bleek enkel de cinematografie niet genoeg om me er van te weerhouden de film na een uur uit te zetten. Het tijdstip misschien ook zijn invloed hebben gehad, maar deze film leek niet genoeg te proberen mijn aandacht te houden.

Of ik hier nou een halve ster voor moet geven wegens uitzetten, of de regisseur toch nog belonen voor de visuele flair..? Laat ik het maar op 1,5 ster houden. Misschien dat ik mezelf er nog een keer opnieuw aan kan zetten.

Veel mensen hebben het hypergestileerd-zijn van '2046' per definitie geïdentificeerd met met koel en afstandelijk. Persoonlijk had ik het gevoel dat achter elk shot, elke camerabeweging, elke kleur een kloppend hart vol gevoel zat...

Ik ga hem deze avond kijken. Verwacht er veel van, zeker na het mooie In the mood for Love en de geweldige trailer. Eén van de mooiste trailers die ik ooit heb gezien.

Ik begon aan deze film met zeer grote verwachtingen. De Humo vond het de beste film van 2004(en ik heb je commentaar op de humo niet meer nodig, Onderhond . Voor mij maakt hun mening wél iets uit) en ook de Standaard vond het een hele goede film. Bovendien vond ik In The Mood For Love ook al een heel mooie film.

Laat ik het dan maar direct zeggen: Deze film heeft die verwachtingen moeiteloos overtroffen. Deze film was één van de mooiste die ik in mijn leven heb gezien.

Het verhaal is niet makkelijk samen te vatten. Laat ik er daarom ook maar niet aan beginnen. Laten we gewoon zeggen dat het gaat over één man. Namelijk over het personage van Tony Leung, die hier een sublieme rol neerzet.

Ook Ziyi Zhang staat geweldig te acteren. Bovendien straalt zij zo'n pracht uit, dat ik halsoverkop verliefd op haar werd. Gewoon een prachtige vrouw met ongelooflijk veel charisma. Ik wil nog veel van deze vrouw zien(trouwens bijzonder spijtig dat ze zich nu ook al bezighoudt met projectjes als Memoirs of a Geisha )

Voor de rest speelt ook de hele rest van de cast geweldig.

De muziek is ook geweldig. Op elke moment waar er muziek moet komen, komt er ook. Wong Kar-Wai voelt perfect aan wanneer er een stilte mag komen, en wanneer er muziek moet zijn. Zeker een soundtrack die ik in mijn collectie wil hebben.

De film bestaat eigenlijk uit twee delen: laat ik ze maar het gewone gedeelte en het 2046-gedeelte noemen. Het gewone gedeelte doet inderdaad heel veel denken aan Fa Yeung Nin Wa, alleen is het bij deze film net allemaal nog iets mooier. Alles zit goed, en het verveelt voor geen moment.

Maar dan komt weliswaar nog een mooier deel. Want het 2046-gedeelte is nog extravaganter, nog kleurrijker, nog mooier. Alle kleuren komen op je af, en je weet niet waarin je jezelf hebt gestort. Zo'n prachtige wereld met de geweldige Androïden. Hemelse schoonheid en dit deel zorgt er ook voor dat de film naar een nog hoger niveau getild wordt en daardoor één van de mooiste films is geworden die ik in mijn leven al heb gezien.

Staat op dit moment op 4.75*, ik ga hem even op 4.5* laten rusten, maar ik ga hem zeker herbekijken, en dan kan die 5* nog wel komen, met misschien zelfs een top 10 plaats.

Ik vind het trouwens ook een vrij laag gemiddelde, zeker als je ziet dat In the Mood for Love 3.84 als gemiddelde heeft en zelfs in de top 250 staat. Ik vind deze dan toch een stukje mooier, maar misschien ook een stukje minder toegankelijk. Daar zal het verschil wel in zitten. Maar dat zou eigenlijk niet mogen.