Gretel & Hansel (2020)

Voor een fantasy film ok, maar voor een horror film.......?

Als ik voor een horrorfilm ga wil ik bang worden en dat hoeft niet zo nodig met veel bloed of jumpscares zoals bv hereditary. Maar dit was zo saai.... alleen in het begin dacht ik even dit kan wat worden toen ze in dat verlaten huisje gingen slapen.... maar ook dat werd snel ontkracht.

Ook hou ik totaal niet van dat middeleeuwse en hansel vond ik maar een irritant jochie. Ik had liever gewoon het sprookje gezien met broodkruimeltjes en een huisje van snoep maar dan nog eens heeeeel eng.

Dat dit geen film ging zijn met jumpscares, dat stond redelijk vast, verwacht niemand hierbij, maar er zit gewoon geen spanning in de film, irritante actrice (da meisje). En wat is een avontuurlijke kijker? U sluit mensen die deze film niet lusten, hier dus van uit? Ik kijk veel bizarre werkjes en hou van out of the box stuff, vb een 'Begotten' 'Climax' 'Antichrist' 'Seul Contre Tous' 'Ōdishon' om maar wat vbn te geven, maar bij een horror/fantasy mag er toch wel enige duisternis en sickness tot bij mij te voelen zijn, anders is zoiets als dit echt saai. Allé goed dat smaken verschillen ander zou het maar saaie troep zijn hier

umbra

Wat daar mist is horrorfilm-kijker ik bedoelde dat dit anders is dan wat een doorsnee horrorfilm-kijker doorgaans als horror ziet. Het is een beetje als Val Lewton, de dreiging speelt zich veel meer op de achtergrond af. Er zijn horror-fans die graag steeds hetzelfde riedeltje willen zien. De Boe-voumeknop op hoog scares of veel gore. Niets mis mee hoor maar als er dan een film komt die het eens wat anders doet... Zijn zij meestal de eerste om de film de grond in te boren. Zeker als de film ook nog eens de bioscoop bereikt. Het is hun recht maar dat vind ik wel een beetje jammer!

Denk toch dat vele dit niet weten en eerder verwachten dat het lijkt op spul als The Conjuring , Annabelle of La Llorona Met die films is verder niks mis mee maar daar is deze niet mee te vergelijken!

En verder denk inderdaad dat het een kwestie van smaak en beleving is ja want ik heb met helemaal niets met de meeste films waarvan je aangeef dat je ze goed waardeer. Veel van die films zijn voor mij geen horror of niet horror genoeg. Gaspar Noé heeft zelfs nog nooit een horrorfilm gemaakt.In het beste geval zijn er lichte horror-elementen. Climax was daarom voor mij juist enorm saai, en de beloofde hel, was maar erg braaf. Van Antichrist weet niets meer dan dat ik het de minste Lars von Trier vond. Ōdishon was dan nog wel een fijne film maar out of the box? Enfin nu heb ik met veel Art-house films ook niet altijd veel op. Ik ben in eerste plaats toch een horror-fan.!

Voor mij was deze film juist doorspekt met duisternis en sickness oftewel horror. Maar doet dat niet zoals je verwacht. Het geluid in deze film zorgt voor een onderhuidse claustrofobische angst. De heks kwam regelrecht uit een nachtmerrie en de lekkernijen die het jochie at....? Maar daarnaast bezat de film ook nog andere thema's en opmerkelijke scenes; Coming of age, feministische kijk, filosofische jager, oude geilaard of wat te denken van een paddo-trip?

Enfin om een lang verhaal kort te maken ik wilde kijkers niet uitsluiten, alleen andere kijkers erop attenderen dat dit wat anders was dan wat je normaal ziet. Dat je zeg dat de film saai is, is denk ik ook meer een beleving en zie ik dan ook meer als dat de film dus helaas niet aan je verwachting heeft voldaan. Jammer maar dan kan je niet zeggen dat je het niet heb geprobeerd! En zoals je al zeg; wat is erger dan dat iedereen steeds maar dezelfde smaak zal hebben?

Zo zijn er indd een ganse hoop (meeste bioscoopgangers). Ga zelf nog zelden nr de cinema doordat mensen om de minuut krijsen en ander soort geluiden maken. Jumpscares te pas en onpas doet een film meer slecht dan goed, het moet er op zitten, ni doen om te doen. En zo zijn er velen hoor, wetende dat m'n vh genre niet houdt en dan film inboren, heb ik me ook al schuldig aan gemaakt, wil meeste films wel een kans geven en horror altijd.

M'n moet films toch wel beetje kunnen plaatsen, hier had ik misschien eerder een uiterst duister beleving gehoopt, die ik blijkbaar niet voelde, jij duidelijk wel.

Ben nu zelf ook grote fan van deze films, zijn voor mij echte topfilms, maar evenzeer de exploitation en gore uit de jaren '70 en '80, das smullen op een andere manier.

Was ruimer dan horror aant denken, deze zijn buiten Ôdishon, geen horror pur sang, een drama is soms meer als horror te ervaren dan de gelabelde horrorfilms, is subjectief. Ik heb Climax nu ook wel niet nuchter gekeken, zal ook wel meegespeeld hebben, kleur en sound, was totale beleving, ik keek hier ook niet nr als een "horrorfilm" maar om de trip in een trip.

Misschien moet ik hem echt nog eens kijken, want dat heb ik niet zo ervaren, kwam echt niet binnen, maar ben jaloers op uw beleving vd film.

Kan ze misschien nog helpen haha, jij weet wat de mensen normaal zien? Ksnap het wel se, dat mainstream bioscoop publiek (waar ik me soms dood aan erger). Misschien verkeerd moment ofzo, kan ook vaak schelen hoor, had net kannibalenfilms en nog wat exploitation stuff achter de kiezen, wou misschien gewoon iets anders dan dit blijkbaar duister sprookje.

De sfeer zit op zich wel goed in de film alleen de manier waarop het gebracht wordt is niet helemaal mijn ding qua camerawerk. Toch is het niet superslecht maar blinkt het ook nergens in uit, net als het einde dat te makkelijk gedaan is.De houten stok waar zij de controle over heeft en daar de heks mee aanvalt, ik vind dat te simpel want net alsof de oude heks daar niets tegenover kan stellen.
Blijf een beetje met een ''mwah'' gevoel achter. 2,5*

Ik snap wel waarom deze film laag scoort. Totaal niet geschikt voor de mainstream kijker. Deze film moet het hebben van sfeer en niet van (cheap) scares. Stilistisch erg mooi en sfeervol. Tegelijkertijd ben ik niet helemaal onder de indruk. Iets meer spanning en dreiging had ik wel verwelkomd. Het plot is wat mij betreft ook net niet sterk genoeg om deze film tot een echte topper uit te roepen. Wel respect voor het lef om af te wijken van de (hollywood) conventies)

Slappe hap...

Sfeervol geschoten, maar dat is ook gelijk het enige positieve aan de film.

Dun verhaaltje, weinig spanning (gebeurt sowieso niet erg veel), slap einde.

Oke, de acteurs doen het voldoende, maar dat redt de film niet...

onvoldoende

Zo dat heeft me moeite gekost er wakker bij te blijven. Zelfs de simpsons daarna was nog spannender!

Nee deze film is zeker geen aanrader voor horror. Het gaat erg traag en sloom. Als je hier wel van houd kan het een fantastische film zijn. Maar niet voor mij.

Hier gaan we weer, waarom ben je een mainstream kijker als je deze film niet oké vind? Ik kijk heel veel films die afwijken vh "normale" maar dat is ook weer subjectief, wat normaal is. Ik geef veel films gewoon een kans, dan zit daar logischerwijs ook vaak troep tussen. Dit kwam vr mij over als saaie troep. Zelfde dat ik zou zeggen, wie dit goed vind is niks gewend wat uiteraard op niks slaagt. Maar vind het wel funny dat ik me volgens jou bij de mainstream mag rekenen, samen met de familie en vrienden nr gedrochten uit de rioolcinema kijken, heerlijk

Hij zegt dat het niet geschikt is voor de mainstream kijker, niet dat iedereen die het niet goed vindt een mainstream kijker is.

Toen ik de trailer zag had ik zoiets van hm oke ff downloaden.. had idd ook het snoephuisje verwacht etc. Maarja dit is geen film van wald disney. Ik zelf ben een horror fanaat en bij mij moet horror extreem zijn. 18+ horror (meer bekend met de naam: Unrated / Uncut) wil wel in details zien hoe iemands schedel uit elkaar getrokken wordt met een zijst of een kettingzaag in zijn gezicht krijgt dat je alles vanaf ziet spatten of de ingewanden eruit gereten wordt of de ruggengraad door de neusgaten getrokken wordt. Lekker veel pijn leiden ook heerlijk. Vind dat gewoon kicke.. snap niet dat mensen bang van horror worden maargoed. deze film wijkt echt af van de hans en grietje die wij kennen. En juist omdat het niet hans en grietje versie is hebben ze het omgedraait. Grietje en hansje. Vond dat al zo vreemd. Heb de film naar een half uur uit gepleurd want mijn vriendin lag gewoon te pitten bij deze film. Dan is het niet eng genoeg. Vond hem erg tegen vallen. Neppe zooi. Deze film valt echt niet in de categorie horror. Wel fantasy / sci-fiction. Laat zitten man ga wel Wrong Turn 6, Leatherface, chainsaw 3d, i spit on your grave 3 nog maar eens kijken want dat vind ik redelijke horrortje om warm te lopen. Deze film is meer geschikt voor beginnertjes die met horror gaan beginnen. Als je echt horror wilt met martelingen neem dan "Grotesque " deze film is tenminste in europa verbannen. Toen ik deze film af zette vond ik "Zig and Sharko" nog boeiender

Dus...

Sfeertje in de film was wel fijn.

Veel films baseren zich de laatste jaren op sprookjes. Veel van die films zijn realistisch en grimmig van aard en doen slechts in de verte nog denken aan de sprookjes zoals ik ze vroeger via moeder de Gans kreeg te horen. Onlangs bekeek ik Hansel & Gretel: Witch Hunters (2013). Met veel heftige actie, een sexy Gemma Arterton en teksten als: „You must be fucking kidding me!“, heb ik mij prima vermaakt, maar was de vertaalslag naar het originele sprookje een moeilijke. Gewoon een constatering.

Met Gretel & Hänsel is er weer een nieuwe variant verschenen. En weer een leuke. Er zijn nauwelijks parallellen met de versie van Tommy Wirkola. De verwantschap met het eigenlijke sprookje is wel meer zichtbaar.

Een film die hier en daar doet denken aan The VVitch: A New-England Folktale (2015) van Robert Eggers, hoewel die film mij minder kon bekoren en inhoudelijk meer een geloofsdrama is die stikt van de duidingen. In deze film is de gelaagdheid minder. De vergelijkingen liggen vooral in de sfeer die de scènes in de leefomgeving van de heks oproepen. Een afgezonderde hut in het bos met daarin een verstoten heks met een duister verleden die de beschikking heeft over zwarte magie. Duister, dromerig en subtiel verontrustend.

Gretel & Hänsel is een rustige, melancholische en duistere film, waarin Gretel de centrale figuur is die de ruimte krijgt om haar vaardigheden te ontplooien. De film heet niet voor niets Gretel & Hänsel natuurlijk.

Gretel is een intrigerend personage. Haar verleden en afkomst wordten in de film geleidelijk bloot gelegd en voorzien Gretel van een boeiend, mysterieus en indringend aspect in haar karakter. Het is haar verleden dat haar in staat stelt om de intenties van de boze heks te doorzien. Het conflict dat tussen beide ontstaat is spannend en van een geheel andere orde dan wat het klassieke sprookje voorschrijft. Heerlijk duister en grimmig en verrukkelijk dramatisch.

Voor de duistere basis van de film draagt de design veel verantwoordelijkheid. De scènes in de hut karakteriseren zich door het mooie spel van donker en licht. Samen met het volle heldere kleurgebruik en de voortdurende veranderingen van perspectief zorgt de fotografie voor een onbehaaglijk gevoel.

Gretel & Hänsel is een spannende interpretatie van het iets anders getitelde sprookje. Heerlijk duister, soms surrealistisch en visueel erg prachtig.

Redelijke variant op het welbekende sprookje van de gebroeders Grimm. Al moet er gezegd worden dat wel heel erg losjes gebaseerd is op het verhaal uit 1812.

Ik kan een duistere vertaling van dergelijke verhalen altijd wel waarderen. Vandaar dat ik deze ondanks de lauwe kritieken dan ook maar een kansje gegeven heb. Het jammere is dat deze film best wat potentie heeft, maar dat niet ten volle wordt benut. Het was mijns inziens allemaal net niet.

Het wordt allemaal net niet duister en mysterieus genoeg. Het achtergrond verhaal is net niet interessant genoeg en het weet allemaal net niet voldoende te boeien.

De sfeerzetting was wel aardig gedaan. Het bos en het huisje van de heks hadden wel wat duisters over zich heen. Een aantal scènes kwamen daardoor wel redelijk uit de verf. Helaas wist men dat niet door te trekken door de rest van de film. Het hielp overigens ook niet mee dat het verhaal soms wat twijfelend was. Aardige scènes werden redelijk abrupt afgebroken of verzandden in niets.

Van het hele spelersveld vond ik de heks de beste rol neerzetten. De kinderen deden het niet slecht, maar het meisje was vooral vaag en het jongetje was grotendeels irritant.

Net niet goed genoeg. Dit had wel de potentie om wat meer te worden dan dat.

Gezien de goede recensies van een paar bekenden hier, waren mijn verwachtingen toch wel hoger gespannen dan wat uiteindelijk de film biedt. Ja, de sfeer is keigoed...maar de rest vond ik degelijk, maar nergens overstijgend. De cast wist me niet zo aan te spreken en ondanks de originele toets op het bekende sprookjesverhaal wist het verhaal mij ook niet echt te boeien. De locatie zoals het huisje en het vreemde bos met enge figuren zorgen voor een nare sfeer. Het slot heeft een makke uitwerking. 6/10

Was er niet helemaal van onder de indruk, horror is het al helemaal niet, wat de fantasie betreft klopt het beter. Redelijk over het geheel.

Tell me the fairy tale again.

It's too scary, you'll start seeing things that aren't there.

De laatste jaren worden we overstelpt met live-action versies van bekende Disney sprookjes. Deze volgen meestal het gekende sprookje zonder van het verhaal af te wijken. Zelfs de aankleding en de sfeer is identiek aan het origineel. Met “Gretel & Hansel” is dit echter niet het geval. Regisseur Osgood Perkins heeft enorme moeite gedaan om er een eigenzinnige creatie van te maken. In grote lijnen stemt het overeen met het origineel verhaal van de gebroeders Grimm. Maar de moraal van het verhaal wijkt toch wel enorm af van het origineel sprookje. Geen vervelende stiefmoeder. Geen kiezelsteentjes of broodkruimeltjes. In het originele sprookje was Hans inventiever. Hier is het een hulpeloos klein kereltje die afhankelijke is van zijn grotere zus. Maar het is vooral de rol die Gretel speelt in dit verhaal en hoe dit personage evolueert. Vandaar waarschijnlijk ook het verwisselen van de namen in de filmtitel, wat erop duidt dat Gretel een voornamere rol speelt.

De periode waarin het zich afspeelt, is vergelijkbaar met die in “The VVitch” of “Apostle”. Ten tijde van de grote hongersnood hoogstwaarschijnlijk, toen het voor velen moeilijk was om te overleven. De meesten leefden in armoedige huisjes en hadden geen middelen om aan hun dagelijkse behoeftes te voorzien. Zo ook de moeder van Gretel en Hans, die met niet mistverstane woorden (en een vervaarlijk uitziend houthakkersbijl) de kinderen het huis uitjaagt. Allereerst krijgen ze het advies van een vriendelijke man om werk te zoeken bij houthakkers en vooral niet van het pad af te wijken. Honger en de vondst van heerlijk uitziende paddenstoelen, zorgt er echter voor dat de twee kinderen dit toch doen per ongeluk op een zwart huisje stoten in het woud.

De paddenstoelenscène is amusant te noemen en laat al vermoeden dat deze film zeker niet een toegankelijke versie is van het gekende sprookje. Het is ook niet aangeraden om deze met je kroost te gaan kijken zoals velen dit deden bij de verfilming van “The Lion King”. Daarvoor is deze film te duister, naargeestig en misschien voor kleine kinderen te angstaanjagend. Ook al vond ik dat het label horror, dat deze film heeft meegekregen, een beetje overdreven is. Echt griezelig is “Gretel & Hansel” niet. Verwacht je niet aan de typische elementen uit een horror. Geen jumpscares. Geen bloederige taferelen of creepy bezetenheden. Maar wel een onaangenaam gevoel dat zich de gehele film van je meester maakt. En een intense, enge sfeer waarin je ondergedompeld wordt.

Ik vrees ook dat door het artistieke karakter en experimentele uitwerking, dat dit morbide sprookje niet voor iedereen is weggelegd. Veel horrorliefhebbers zullen vreselijk teleurgesteld zijn en het eerder als een pretentieuze film afschilderen. Boosdoeners zijn natuurlijk het gebrek aan spanning en het lage tempo dat aangehouden wordt. Maar voor mij was het de unieke sfeer en het fantasierijk verhaal waardoor het boeiende ervaring werd. Het design van het heksenhuisje (zonder peperkoeken muren die met allerlei zoetigheid versierd zijn) zal je in verwarring brengen. Een pikzwarte, modernistische woning opgetrokken met hedendaagse materialen en stijlen. Niet direct iets waar je aan zal beginnen knabbelen. Het interieur is enerzijds kenmerkend voor die welbepaalde tijd. Maar anderzijds zijn er ook daar stijlkenmerken die eerder in de tegenwoordige tijd thuishoren. En de rijkelijk gevulde tafel vol overheerlijke stoofschotels en gebakjes, is een lust voor het oog.

Wat me het meest kon bekoren, was de uitstekende cast. Vooral Alice Krige als de angstaanjagende en duivelse toverheks was gewoonweg fabuleus. En ook Sophia Lillis speelt op overtuigende wijze de rol van Gretel. Een jong meisje met onverwachte toekomstperspectieven. De prachtige muziek en geluidseffecten zorgen samen met het gebruikte kleurenpallet voor een apart sfeertje. Alleen de ontknoping vond ik een beetje ongelukkig gekozen en niet passend bij het gezapige tempo van de film. Ik kan zeker genieten van een rechttoe rechtaan versie van een sprookje. Maar deze tegendraadse versie wist me toch te verrassen. Zeker een film voor de liefhebbers van esthetisch fraai gevormde films.

3.5*

Matige fantasy/horror. Van het originele sprookje blijft weinig over in deze film, al weten ze soms wel een fijn sfeertje neer te zetten. De heks ziet er gelijk vanaf het begin dat ze in beeld komt dreigend uit. Die zwarte vingers waren een leuk detail. Verder vond ik haar achtergrondverhaal maar vaag. Ik denk dat als ze wat meer getrouw aan het sprookje waren gebleven ze ook een leuke fantasy/horror hadden kunnen maken. Wel een leuke paddotrip tussendoor! Wat was dat trouwens voor schreeuwende man die ze in het huis in het bos tegenkwamen toen ze na hun wandeltocht gingen rusten? Een soort zombie? Wel knap dat die jager als een soort Robin Hood precies een pijl dwars door z'n hoofd wist te schieten! Geen film die me echt lang bij zal blijven helaas.

Voor mij een teleurstelling.

Kon me helemaal niet boeien, vond het ronduit saai.

Mooie beelden dat wel, maar het scenario is niet mijn ding.

Snel vergeten.

Ronduit waardeloos,totaal geen spanning, en horror al sowieso niet..

Toch jammer dat dit meisje bijna in elke film waar ze inspeelt, dat rare bloempot kapsel draagt..

Pfff, wat een saaie bedoeling zeg.

Hier keek ik al een tijd naar uit maar heb me hier toch een partij verveeld. Horror is het zeker niet en echt misplaatst. Ik had wel een sfeervol en spannend filmpje verwacht. Nou, vergeet dit maar.

Wat me ook al vanaf het begin irriteerde was het veel en veel te donkere beeld. Alsof je soms naar een zwart scherm zat te staren.

Erg jammer dat ze van dit sprookje geen spannende horror film van wisten te maken.

2,0*

Originele en lekker duistere verfilming van het welbekende sprookje. Thematisch blijft de film ook dichtbij het origineel, dus het is vooral ook een coming of age-verhaal. Lekker verknipt en tripperig allemaal, veel leunend op sfeer ook, met erg fraaie cinematografie, effecten en ontwerpen, en ook een erg puike score. Wellicht had Perkins wat meer op het werk van Goudert moeten vertrouwen, want af en toe bezondigt hij zich toch aan de harde geluidjes die in hedendaagse horrorfilms vaak zo makkelijk ingezet worden.

De manier waarop het verhaal verteld wordt had wel echt beter gekund. Toegegeven, er is niet veel verhaal voor een volwaardige speelfilm, maar de voice-overs zijn een regelrechte mispeer, en iets aan het tempo van de film voelde ook niet helemaal goed. Wellicht dat de film baat had gehad bij wat langere scènes of zo. Nu voelt het alsof we nodeloos lang in dat huis bleven hangen, en tegelijkertijd krijgen de suspense en het gevoel van onbehagen niet altijd evenveel de tijd om op te kruipen. Ook voelt de film als een wat rare mix van arthouse en mainstream (meerdere schrijvers? Bemoeizuchtige studiobazen?). Krige is overigens uitstekend als de heks. 3.5*.

Ja ik hoef niet de knuppel in het hoenderhok te gooien want ik ben het met de meeste kijkers hier eens. Leuke middeleeuwse donker sfeer. En zo ziet het er uit bij kaarslicht van dierenvet. Gelukkig geen horror schrikeffecten maar wel een traag verhaal en het onvermijdelijke eindgevecht was ook zo gepiept. En eigenlijk is dat wel eens leuk.

Prachtig surrealistisch horrorsprookje.

Naar aanleiding van een tip van een vriend blind aangeschaft. Mede omdat er in Duitsland een 4k mediabook uitgave van was. Hele fijne verrassing dit. Sfeervolle hervertelling van het bekende sprookje. Firs, spannend en nergens voorspelbaar. Toch nog fijn dit pareltje nog gezien te hebben. Zo even mijn top 10 van 2020 aanpassen.

Hele dikke 4*

De duistere sfeervolle beelden zien er echt prachtig uit, maar verder is de spanning ver te zoeken en werkt de trage vertelling ook niet in het voordeel, dan slaat bij mij toch de verveling toe helaas.

Had eigenlijk beter Gretel & The VVitch kunnen heten. Want fuck Hansel, de nietsnut. Zoals de titel al doet vermoeden gaat de film vooral over Gretel, een uitstekende rol van Sophia Lillis. Haar broertje is een stuk minder overtuigend en speelt zelfs vrij beroerd. Nu moet de film het ook niet echt hebben van de acteerprestaties, evenmin van de spanning. Gretel & Hansel is geen simpele horrorversie van het bekende sprookje, maar een stuk meer kunstzinnig. Visueel is de film bloedmooi, Oz Perkins maakt van elk shot een uiterst bijzonder plaatje. Inhoudelijk blijft de film echter op afstand. De personages spreken veelal met vage teksten en waar de film precies heen wil blijft lange tijd onduidelijk - als het al ooit echt duidelijk wordt. Maar ja, mooi is het allemaal wel. Prachtig, zelfs.

3,5 sterren.

Een feministische hervertelling van het sprookje van Hans en Grietje dat leidt onder de beperkingen van het budget en de matige regie waardoor er van onderhuidse spanning niet of nauwelijks sprake is tot aan de niet onaardige finale. Matig belicht en niet zo revolutionair als de titel lijkt te suggereren.

Ik mag graag naar folkloristische spook- en sprookjesverhalen kijken en we hebben de afgelopen jaren veel moois voorgeschoteld gekregen. Voor mij is het ooit begonnen met de serie 'Hamelen' wat ik als kind echt heerlijk spannend vond. Maar ik ben het pas echt gaan volgen na het bezichtigen in de bioscoop van The Blair Witch Project (1999) waar ik, twee nachten later, nog steeds wat moeilijk van in slaap viel. Ook heb ik graag sprookjes verteld aan mijn drie kinderen toen ze nog in hun pyjamaatjes gingen slapen. En sprookjes veranderen, weet ik. Folklore ook..

Dus nu het verhaal verteld met de feministische inslag want het is natuurlijk 2020. Het jammere daarvan, vind ik, dat er geen sprake is van gelijkwaardigheid in de broer-zus relatie. Want dat is wel de bedoeling geweest van de Gebroeders Grimm: 'Broer en zus staan hier voor het mannelijke (handelende, verstandige) en vrouwelijke (gevoelsmatige, intuïtieve) in de mens, de anima en animus (ziel en geest).' Dat wordt in deze film totaal verkwanseld. Ook de gelijkwaardigheid van man en vrouw wordt teniet gedaan. Ik krijg zelfs het gevoel dat bepaalde actrices tegenwoordig verplicht zijn om androgyn over te komen. Ook Sophia Lilis hier. Ik had haar, na het zien van It en het vervolg, een mooie toekomst voorspeld maar ze lijkt teveel een mindere kopie te worden van Millie Bobby Brown die ook perfect hier de Julie Andrews Look-a-Like, genaamd Gretel, in deze film had kunnen spelen.

Tevens heeft de film, in taal, accent en sfeer, ook een zeer 2020 sausje over zich heen waarbij ik echt, kijkend naar deze beelden, heimwee kreeg naar The VVitch: A New-England Folktale waar zowel in beeld, taal, karakters als verhaal echt een jaren 1600 sfeer hangt. Juist ook vanuit de folklore.

Tegenwoordig zie ik ook steeds vaker de zwarte medemens in de (film)geschiedenis opduiken waar ik zelf nooit van heb geweten dat ze in de middeleeuwen ook al actief aan het dorpsleven meededen in Europa. Ben ik verkeerd voorgelicht ? Of is het de politieke correctheid van de verplichting ? Maar ja, sprookjes veranderen met de tijd mee dus ik vermoed, als het zo doorgaat, dat Hans en Grietje over een aantal jaren maar 1 persoon is genaamd Griens. Geslacht onbekend en ws van Chinese afkomst.

In eerdere berichten las ik hier dat de liefhebber hier smult van het Satanische, de donkere symboliek en de heksenspokerij en dat men blij was dat dit geen 'Jump-Scare' film was (waar anderen dan weer juist teleurgesteld in waren) maar deze film haalt nergens het niveau van vele mooie folklore voorgangers . En dat is jammer.

De 2.60 die hier - tot nu toe - is gegeven door de users is dan ook rechtvaardig uitgedeeld en mag zelfs, van mij, lager zijn.

De derde film die ik van deze regisseur gezien heb en ook deze viel mij niet tegen. Van het verhaal moet deze film het voor mij niet hebben maar vooral om het visuele die de sfeer enorm te goede kwam. Vooral die droomsequenties zagen er allemaal zeer mooi uit. Ik moest nogal eens denken aan III The Ritual van Pavel Khvaleev, ook een film die het helemaal moest hebben van het visuele. Ook bij die film was de gemiddelde waardering schandalig laag. Maar ja, so what. Dit zijn ook niet bepaald bioscoopfilms.

3,5*